Fabuła gry styka nas ze znaną z pierwszej części serii agentką FBI, Victorią McPherson, która po brawurowym śledztwie dotyczącym seryjnego mordercy z Chicago wreszcie ma okazje ku temu, by odkryć tożsamość przestępcy wsadzić go za kratki. Po dokończeniu sprawy z jedynki nasza bohaterka angażuje się natychmiast w nowe dochodzenie, przenoszące ją do amerykańskiego stanu Maine. Zaraz po przybyciu do motelu w jednym z miast Maine agentka otrzymuje propozycję spotkania z Palomą Hernandez, ambitną dziennikarką, która tak samo jak FBI pragnie dowiedzieć się, kim jest morderca. Kobieta decyduje się dać pannie McPherson część że zgromadzonych przez siebie dowodów. Do przekazania materiałów nigdy jednak nie dochodzi, bo paradoksalnie Hernandez zostaje schwytana przez poszukiwanego zabójcę. W tym momencie rozpoczyna się szaleńczy wyścig z czasem, podczas którego gracz musi wcielić się zarówno w ściągającą Torturera Victorię, jak i uciekającą przed śmiercią Palomę. Mamy retrospekcję z pierwszej części. Podczas rozmowy z postaciami, mamy do wyboru kwestie dialogowe z różnymi zapytaniami. Przerywniki filmowe są na wysokim poziomie. Mamy ekwipunek, który jest ograniczony slotami mamy 16 miejsc. A jak nam zabraknie miejsca, to możemy je schować do schowków, które są umieszczone w różnych miejscach. Będziemy badać i zbierać próbki do poszlak, jak detektyw. Są czasówki, formie zagadek, które polegają żeby ocalić swoje życie, które wisi na włosku. Trzeba bardzo dokładnie się rozglądać, żeby nie przegapić żadnego śladu, bo można bardzo łatwo coś przeoczyć. Bardzo ładna oprawa graficzna, jak na tamte czasy. Gra ma dwa zakończenia, można uratować Palome, która jest uwięziona na krześle elektrycznym, i wtedy się odblokuje dobre zakończenie. Ale można też zostawić Palome i jej nie uratować i niestety ona nie przeżyje, ale za to Victoria przeżyje, ale to będzie złe zakończenie. Podobała mi się ścieżka dźwiękowa tej gry w menu. Gra ma duży problem, który mnie bardzo irytował, trzeba wszystko zrobić po kolei, jak się nie zrobi to jak wyjdziemy z piwnicy do holu mieszkaniowego pojawi się czarny ekran, i żadne wczytanie savea tego nie naprawi. Podczas słuchania retrospekcji Victorii jak rozmawia ze swoim chłopakiem Richardem, dowiadujemy się co nie co o jego rodzinnych korzeniach, i dowiadujemy się że on był mordercą w pierwszej części. A mordercą w tej części jest Hawker i współpracował z kimś, miał pomocników. Pomimo tego irytującego mankamentu, grało mi się dobrze w tą grę i ją polecam.
