Resident Evil 2

Ya oyun tam iyi derken, arkadaş seriyi oynayanlar hatta hayranı olanlar bile bu oyundan şikayetçi genel olarak. Neden mi? [h1] 1- Bölüm Tasarımları: [/h1] Bölümleri geçmek için bulmaca çözersin. Bulmacalar bulmacaları da açar sıkıntı değil. Lakin ben item bile keşfettikten sonra birde onun için bile bulmaca çözeceksem eyvah tufan eyvah... [h3] A- Bulmacaların Zorluğu: [/h3] Bulmacalar zor değil aşırı basit. Yani sadece düşündüğünüz "bulmacayı nasıl çözebilirim?" değil, kafanızda çözdüğünüz bulmacanın "gereken parçalarını hangi odada bulabilirim? " oluyor. Tamam oyun zaten bulmaca oyunu değil hikayeli bir oyun da ama işte neden bu kadar bulmaca var zaten o zaman? [h3] B- Keşif: [/h3] Bulmacalarla birlikte keşif hissi de hiç oluyor. Çünkü o kadar bulmaca var ki oyunda her şeyi gösteren harita yapmışlar. Böyle olunca keşif hissi yok. Hadi keşifle uğraşmak istemezseniz bile genel olarak aşırı ayak işi hissi veren bir yapıya dönüşüyor oyun. Bu keşif sevmeyenler içinde bence bir dezavantaj. [h3] C- Gerçekçilik Yerin Dibinde: [/h3] Bir salgın var ve salgının gerçekçiliği güzel. Yani hikayesi güzel. Lakin polis merkezinde başlayıp diğer bölümlere kadar bulmaca çözüyorsunuz. Arkadaş daha gerçekçi amaçlar falan az da olsa olsaydı be? Böyle olunca sanki oyunların ilk yıllarındaki hallerini anımsatıyor. Gerçi bu oyun o oyunlardan bir tanesi de bu zamanda artık pek sarmıyor bu konsept. [h1] 2- Oynanış: [/h1] Mekaniksel olarak neredeyse hiçbir şaşırılacak bir şey yok. Oyun bu açıdan da aşırı mı aşırı arcade hissettiriyor. [h3] A- Çeviklik: [/h3] Karakter zıplayamıyor ve eğilemiyor :D Bu bir oyun deyip böyle davranmak işte oyunu aşırı arcade yapıyor. Parkur gibi ekstrem bir durum da istemiyorum ama en aza indirip bu denli de ekstrem bir durum istemezdim. [h3] B- Harita Tasarımı: [/h3] Eeee, karakter de çeviklik yoksa ne olacak? Tabii ki atlayabileceğimiz yerde 2-3 tane meyve, sebze kasaları olacak ve bunların üstünden atlayamayacağız. Yani bunun gibi çok detay var ve bu kadarı da artık fazla göze batıyor. Böyle olunca yine arcade hissi tepelerde oluyor. [h3] C- Hayatta Kalma: [/h3] Yani hayatta kalma derken mermi yönetimi, zombilerden gerçekçi kaçış. Yani aşırı fantezili silahlar yok ve güzel, mermi yönetimi var dengeleyici ve güzel, sürekli zombi sürüleri yok ve aşırı süper kahraman hissi yok güzel. Lakin burada da ekstrem davranmış oyun. Ya arkadaş zombi olsun, enfekte olsun, canavar olsun, insan olsun. Bunlar canlı veya en azından canlı organizma değil mi bir şekilde? Aşırı ve sürekli olmasa da zombi sürüleri koysa azıcıkta olsa, tema daha gerçekçi yansıtılmaz mıydı? Yani bunlar geyik, tavşan değil ki? Bunlar direkt virüs la. [h1] 3- Hikaye: [/h1] Yani aman aman bir hikayesi de yok aslında. Hatta kötü mü desem bilemedim. Çünkü klişe bir hikaye. Yani kötü değil aslında da aşırı klişe bir hikayesi var desem daha doğru olur. Bu hikaye tarzına sahip filmler de çok, oyunlar da çok mesela... [h3] A-Ara Sahnelerin Kısalığı: [/h3] Yine bulmacalar çok olunca oyun sizi aksiyona boğmak istemiş durumu dengelemek için sanırsam. Bulmacaları çözerken yine zombi/canavar öldürüyorsunuz da hani onlar da normal ve her zaman önümüze çıkan hedefler. Böyle olunca ara sahneler de sadece karakterlerin sohbetini dinliyor sonra hemen bitiyor. Çünkü ya boss fight dönecek ya da yine mahsur kalacağız göz göre göre... Oyunu alma nedenim RE serisini veya en azından RE2'yi bu kadar basit ve klişe beklememekti. Ben daha iyi kötüden ziyade, daha farklı bir konsept bekliyordum. Direkt bölümler değil, direkt açık dünya da değil ama koridorlu açık dünya bekliyordum en azından. Bu kadar fazla bulmaca beklemiyordum... Oyunu üstelik bitirdim ki bunun da nedeni ben çok geniş çaplı oyun oynamışım zaten. Bu oyun da direkt normal bir çapta değil daracık çapta olduğu için his olarak boğdu ama yorgunluğumu biraz daha dindirdi en azından. O yüzden bir taraftan da oyun aktı diyebilirim. Yoksa nanay :D Oyuna Puanım: 5/10

I honestly think this is one of the strongest games in the series. The atmosphere is amazing, the zombies actually feel dangerous, and every time you find more ammo or finally unlock a new area it feels rewarding. It does a great job of making you explore without constantly holding your hand. The story isn't anything groundbreaking, but it doesn't need to be. The gameplay, level design, and constant sense of tension carry the whole experience, making it a Resident Evil game that's easy to come back to again and again.

[h1]Твою мать, Capcom, где DLAA?[/h1] Определенно понравились живые персонажи - они нервно сопят, хмыкают, дергаются от каждого шороха, матюкаются при виде зомби, мало-мальски комментируют все что происходит, при ранении начинают ковылять держась рукой за живот. Совсем не то, что молчаливая ГГ-болванка в RE 1. Кое-какая драма здесь тоже есть. Внешний дизайн героев - мое почтение. Клэр, пожалуй, самая симпатичная протагонистка в играх, на одном уровне с Ларой Крофт из ребута 2013-го. Леон тоже крут. При таком раскладе удручает отсутствие нативного фоторежима. Не понравилось, каким образом сюжет разделен на две кампании. Играя повторно за другого перса игрок решает те же загадки и дерется с тем же боссом ровно в тех самых локациях. Т.е. история каждого персонажа происходит в параллельной реальности. Закономерно возникает вопрос, куда в рамках одной вселенной второй перс пропадает после прибытия в полицейский участок? Почему они ни разу не связываются по рации? Хотелось хоть какого-то взаимодействия, возможно кооператива с ИИ-союзником, как в Стражах Галактики от Eidos. Жаль, я даже надеялся на роман между Леоном и Клэр. Два сообразительных, конвенционально красивых попаданца одного возраста посреди апокалипсиса... Ладно. Геймплей фактически такой же как в RE 1, только без искусственного усложнения посредством фиксированной камеры, неудобного управления, сохранения через лимитированный расходник и беготни по одной и той же локации ad naseaum. Суть в том, что оба персонажа пытаются выбраться из кишащего зомби городка Раккун-сити. Для этого им приходится с боем пробираться через заброшенный полицейский участок, канализацию и лабораторию компании Амбрелла, где ученые выводили вирус, ставший причиной инцидента. Игрок решает головоломки с разбросанными по локациям предметами, попутно отстреливая преграждающих путь зомби. Тутошние зараженные самые правдоподобные, которых я видел в играх. У них богатый набор анимаций, падая на пол они часто притворяются мертвыми, чтобы потом внезапно напасть на неосторожного протагониста. Некоторая часть локаций покрыта кромешной тьмой, что тоже положительно влияет на иммерсивность. Игра при этом отнюдь не страшная или тревожная, она скорее ощущается как технически вылизанный блокбастер. Или это я десенсибилизировался от медиа про зомби-апокалипсис... Короче, не знаю как задумали разрабы, но я не воспринял ни первую игру, ни сиквел как хоррор. Что еще лично мне понравилось в контексте всей серии, так это то, Resident Evil единственная единица медиа где зомби - это биооружие. Говоря об оружии - ганплей неплох, присутствует энтот ваш так называемый "импакт": зомби отшатываются при попадании, на них остаются видимые повреждения. У крупнокалиберных стволов больше шанс свалить зомби на пол. Не понравились звуки стрельбы - слишком тихие. Звуки за пределами камеры почему-то в несколько раз тише остальных. Возможно, баг. Саундтрек практически отсутствует, что лично мне опять таки не зашло, хотя полная тишина в некоторых моментах работает на атмосферу. Заметил (второй) странный баг: в некоторых локациях утилизация видеокарты падает аж до 30-40%, пока не переключишь вид окна туда-сюда (полный экран/без рамки). Часть текстур почему-то лоурезная вне зависимости от кол-ва выделенной видеопамяти. [b]TLDR[/b]: вполне сносная сай-фай бродилка-головоломка-шутер. Кинематографичный ремейк с удобным управлением и без лишней духоты ремастера первой игры.

Such a fun RE game! Even though it isn’t 100% faithful to the original, I still absolutely love it. The gameplay is really good and there’s a ton of replayability. I love the new RPD design, the additional costumes, and the record system. Unfortunately, the A and B scenarios aren’t as connected or canonical to each other as they could have been, but honestly, it’s not a huge issue because the game is still really good. I recommend this game to anyone who’s a fan of RE!

Resident Evil 2 plays its cards very well, and offers its benefits to a level of excellence that make this remake a title that's indispensable. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3747651324 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3753279765

Just finished playing the main game, Leon for the 1st run, Claire for the 2nd. I enjoyed this a lot overall. For a game that's what... seven or more years old now, this still looks really good. When I started, I found myself surprised how I took my time at the intro gas station just taking in all the little details. The gameplay and movement feel fantastic. The atmosphere and sound design are great as well. The story is... well, Resident Evil. It can be a mix between serious scenes and borderline horror B movie goofiness, which I personally really enjoy. There are a lot of extra game play modes, but I only tried them a little bit so don't feel like I can fairly review them. From what little I played, they are much harder than the main story modes.

Resident Evil 2 Remake is what I consider the perfect Resident Evil game. From its god-tier level design to its fun and engaging puzzles, everything feels incredible. This is easily one of the greatest video game remakes ever made, alongside Final Fantasy VII Remake, and it shows what can happen when developers truly respect and understand the source material. Unlike Resident Evil 3, which lost much of the essence of the original game, Resident Evil 2 Remake preserves everything that made the classic special while improving it in almost every way. In my opinion, it's even better than the original. The atmosphere, exploration, resource management, and constant tension come together to create one of the best survival horror experiences ever made. I've played through this game countless times while working toward 100% achievements, yet I never got bored for a single moment. Every playthrough remained just as enjoyable as the last, which speaks volumes about the game's incredible replay value and overall quality. It's easily one of my all-time favorite games and, for me, a 10/10 masterpiece.