Gothic 1 Remake

10/10 wie damals :)

Wer die Klassiker kennt, kann hier jede menge Spaß damit haben

[h2] Cudowna gra (do pewnego momentu) [/h2] Na wstępie muszę zaznaczyć, że nie grałem w oryginalnego Gothica (byłem zbyt młody gdy miał premierę a później nigdy już w niego nie zagrałem gdyż wydawał mi się zbyt staroświecki). Do Remake'u podchodziłem więc bez żadnego bagażu emocjonalnego i mimo to muszę przyznać, że mnie oczarował. Żadna inna gra RPG nie zapewniła mi tak wyjątkowego poczucia progresu i radości z poznawania świata. Zaczynamy to dosłownie jako nikt, zwykły śmieć wrzucony w brutalny i bezwzględny świat Kolonii. Z początku by przeżyć musimy szukać pomocy innych, płacić haracz napotkanym zbirom i podążać wyłącznie ubitymi traktami, gdyż opuszczenie ich oznacza zazwyczaj starcie z potworem, któremu nie jesteśmy w stanie sprostać na początkowym etapie gry. Nie ma tu żadnych znaczników ani wskaźników na mapie (poza pojedynczymi wyjątkami) jak trafić do określonego miejsca. Sami musimy uczyć się orientować w tym świecie, poznawać skróty omijające główne szlaki. Działa to świetnie. Pod koniec gry nie musiałem już w zasadzie ani razu zaglądać na mapę i potrafiłem bez problemu odnaleźć drogę do celu, do którego miałem zamiar się udać (jedynym wyjątkiem jest obóz na bagnach, gdzie w zasadzie aż do samego końca gry nie potrafiłem trafić do konkretnego NPC-a). Zdałem sobie też wtedy sprawę z tego, że świat gry jest tak naprawdę malutki, jednak jest tak dobrze skonstruowany, że z początku (nie znając go dobrze) wydaje nam się znacznie większy i trudniejszy do ogarnięcia. Fabuła też jest bardzo dobrze napisana. Kolonia jest brutalnym miejscem, gdzie nic nie jest czarno-białe i gra przypomina nam o tym na każdym kroku. Ciężko z początku stwierdzić czy dokonywane przez nas wybory są właściwe i z czasem zdajemy sobie sprawę, że pewne kwestie należało być może rozwiązać inaczej. Największym problemem tej gry jest niestety walka - jest dosyć toporna (niezależnie od tego czy używamy broni białej, dystansowej, czy też magii) i powolna - z czasem, po rozwinięciu pewnych umiejętności, ulega to lekkiej poprawie, ale ogólna siermiężność i nieczytelne hitboxy pozostają z nami aż do samego końca. Ostatecznie ten element gry sprawiał mi najmniej frajdy, z tego też powodu, ostatnie godziny gry, wypełnione głównie walką, zaczęły mnie zwyczajnie męczyć. Lokacja kończąca piąty - przedostatni - akt gry ([spoiler]świątynię śniącego[/spoiler]) stanowi duży labirynt korytarzy, w którym musimy mozolnie przebijać się przez kolejne zastępy tych samych przeciwników, rozdzielonych kilkoma zagadkami środowiskowymi. Gdy okazało się, że w Epilogu muszę ponownie, po raz drugi, przebrnąć przez dokładnie tę samą lokację walcząc z nowymi falami wrogów, już myślałem, że sobie odpuszczę i gry nie ukończę. Na szczęście, możliwe było przemienienie się w harpię i przefrunięcie na sam koniec lokacji unikając nużących konfrontacji. Zachwyt z początkowych 30-40 godzin gry został tym samym znacząco ostudzony przez końcowe 10. Co ciekawe, dużo lepiej grało mi się w Gothica korzystając z myszki i klawiatury niż z kontrolera, na którym zazwyczaj ogrywam 3-osobowe RPG-i. Jeszcze słów kilka o warstwie audiowizualnej. Muzyka jest klimatyczna, lecz w niektórych lokacjach dosyć monotonna. Wizualnie gra jest nierówna. Środowisko i elementy otoczenia w otwartym świecie wyglądają bardzo dobrze, trochę gorzej sprawa się ma jeśli chodzi o modele postaci i szczególnie ich animacje. Jeśli chodzi o płynność działania to jest nieźle (zwłaszcza biorąc pod uwagę, że jest to tytuł na UE5 i korzysta z Nanite i Lumen) - na bardzo wysokich ustawieniach w rozdzielczości 4k i z FSR4 w trybie zbalansowanym utrzymywałem powyżej 60 klatek na sekundę, choć zdarzały się też czasem spadki (chyba największe na bagnach). Frametime też mógłby być lepszy - poruszając się po otwartym świecie należy przygotować się na okazjonalne przycięcia (co nie jest nowością w grach na Unreal Engine). [b]Ogólnie, jeśli ktoś czuje się już zmęczony ciągłym prowadzeniem za rączkę przez współczesne RPG-i, to Gothic 1 Remake będzie dla niego cudownym, odświeżającym doświadczeniem, szczególnie w pierwszych rozdziałach (końcówka gry może się niestety okazać ostatecznie męcząca).[/b]