Wayfinder

Cóż... ta gra to tak naprawdę nieudane darmowe MMO które szybko zdechło, a potem twórcy wydali je jako normalną płatną grę i spoko. Bo dzięki temu nadal można w nią zagrać. Mimo że nie bawiłem się przy niej jakoś bardzo dobrze, to jak zwykle wszystko po kolei... +Rozgrywka : To dość ciekawe połączenie Warfram'a z Looter Shooter / Slasherem bo w zależności od wybranej broni można grać w to jak w strzelankę bądź staro szkolnego Slashera w stylu Bayonetty czy innego Devil May Cry. W grze są dwa rodzaje poziomów. Te pierwsze to Otwarte Lokacje z przeciwnikami, zagadkami środowiskowymi i pomniejszymi wydarzeniami. A drugi, ważniejszy typ do po części losowo generowane poziomy gdzie głównie farmi się materiały do ulepszeń bądź wytwarzania. Tak jak można się spodziewać tegoż łupu sypie się sporo, tylko szkoda że ponad połowa rzeczy to dekoracje do domu, które poza pojedynczymi wyjątkami nic nie dają (to bardzo widoczna naleciałość z MMO'ej przeszłości), poza tymi drobnymi potknięcia mi to muszę przyznać że rdzeń i pętla rozgrywki jest zrobiona bardzo dobrze. 8/10 +++Walka : Tak jak już wspomniałem walczyć można na dwa sposoby czyli z dystansu strzelając do wszystkiego co się rusza z tylko trzech dostępnych rodzajów broni palnej albo, wymachując jakiś żelastwem na prawo i lewo chlastając każdego kto się nawinie. Niestety nie można wyekwipować dwóch rodzajów broni naraz a wielka szkoda bo to bardzo by się przydało w niektórych sytuacjach. Nie ma tu systemu kombosów ale normalne i silne ataki mogą się przeplatać w ramach jednej serii ataków co daje wrażenie dużej płynności walki wręcz. Jeśli chodzi o przeciwników to ich też jest sporo i są naprawdę zróżnicowani... wizualnie. Bo od strony rozgrywki to gra ma tak naprawdę dosłownie 4 przeciwników i 3 rodzaje Bossów. I jestem z tym ok, bo gracz bardzo szybko rozpoznaje konkretne typy i od razu wie jaką taktykę zastosować do danego przeciwnika. Bardzo fajnym dodatkiem jest system „postawy”, zadawanie obrażeń gniotących może załamać przeciwnika a w tedy zacznie dostawać zwiększone obrażenia i będzie można przerywać jego ataki, to sam tyczy się postaci gracza. 7/10 +/-Rozwój postaci : Głównym systemem rozwoju są „Echa” które wkładamy w sloty w postaci, broni czy akcesoriach... tak to po prostu system z Warframe, bo Echa mają wagę oraz typ. Z tym tutaj Echo pasuje tylko do gniazdo o tym samym typie. Co nie zmienia że to ten sam niezwykle elastyczny i (dla mnie) doskonały system slotów na „ulepszacze”. Niestety ogromnym minusem jest to że maks poziomów dla postaci i wyposażenia to 30 (dokładnie tak samo jak w Warframe) ale bez możliwości „prestiżu” czy jakiegokolwiek dalszego ulepszania broni czy akcesoriów co powoduje że od 1/3 gry praktycznie nie zmieniałem wyposażeni. Tylko czasami sprawdzałem czy mam jakieś lepsze Echa bądź ulepszyć te posiadane, no słabo trochę. Ok, można też zwiększać rangę postaci czy broni dodając kolenie gwiazdki ale to wymaga ogromnej ilości materiałów czytaj, 4 razy pokonać tego samego bossa, a potem pokonać go jeszcze 8 razy, albo zdobyć dosłownie setki jednego z materiałów żeby zrobić tylko jedno z czterech łączy potrzebnych od wbicia kolejnej gwiazdki... serio odechciało mi się kiedy zobaczyłem ilości materiałów przy trzeciej gwiazdce. Jeśli chodzi o same postacie to one mają jeszcze dwa systemy gdzie na sztywno wydajemy punkty na ulepszenia statystyk i nowe zdolności pasywne pasujące do stylu danej postaci. Muszę przyznać że tak ja The First Descendantm, te różne pomocnicze systemy bardzo ładnie się łączą z głównym Slotowym. 6/10 W ogólnym rozrachunku, to widocznie niedokończone i martwe MMO siłą wciśnięte w rolę singlowej gry akcji, posiadające bardzo dobre systemy, nieco uzależniającą pętlę rozgrywki oraz gargantuiczną ilość grindu. I mimo że mnie gra nie chwyciła na tyle żebym został i farmił to jestem wstanie sobie wyobrazić że rzeczywiście zaangażowany gracz jest w stanie nabić setki godzin w tej grze i nadal mieć coś do roboty. Szkoda że gra została widoczne porzucona bo mogło wyrosnąć z niej coś mega a tak to... no cóż, solidne 7/10