Warhammer 40,000: Space Marine - Anniversary Edition

lo unico malo es que dure tan poco con lo putamente bueno que es

I got to kill the heretic and purge some greenskins, 9/10, no parrying or blocking

Warhammer 40,000: Space Marine, daha ilk ara sahnesinden o kasvetli "Grimdark" atmosferini yüzümüze çarpıp ardından hiç nefes aldırmadan bizi yüksek tempolu bir aksiyonun göbeğine fırlatıyor. Evrene ilk defa adım atan biri olarak, oyunun o sert ve tavizsiz dünyasıyla beni ilk dakikalardan itibaren kendine bağlamayı başardığını itiraf etmeliyim. Fakat bu heyecan verici başlangıç uzun soluklu bir büyüye dönüşemiyor; açılışın yarattığı o muazzam çekim gücüne rağmen, hikayenin ve oynanışın devamında beni oyundan fersah fersah uzaklaştıran ve bağımı tamamen koparan fazlasıyla an oldu. Hikayesini ise bu tarz safkan bir aksiyon oyunu için gayet yeterli buldum. Evrenin gerçekte ne kadar devasa olduğu hakkında en ufak bir fikrim olmasa da anlatılan olay örgüsü kendi sınırları içinde mantıklı bir zemine oturuyor; yeteri kadar dallanıp budaklanan ama asla ters köşe yapıp şaşırtmayan, bildik kalıplarda ilerleyen yan olaylarla destekleniyor. Yine de günün sonunda o derin potansiyeli çok fazla zorlamayan, kafanı yormadan akıp giden ama ortalama bir maceradan ötesine de kesinlikle geçemeyen bir hikaye sunulmuş. Oyunun yapısının inanılmaz derecede hantal ve ağır olduğunu belirterek devam etmek gerekiyor. Üzerindeki yüzlerce kiloluk zırhı ve yürüyen bir tank olma hissini mekaniklere yedirme fikri ilk başlarda düşman saflarını ezip geçerken oldukça tatmin edici ve eğlenceli dursa da, ilerleyen saatlerde bu ağırlık tam anlamıyla bir işkenceye dönüşüyor. Özellikle kalabalık düşman dalgalarının arasında dövüşürken manevra yapmanın neredeyse imkansızlaşması, animasyonların iptal edilememesi ve can doldurmak için mecbur kaldığımız infazlar sırasında karakterin hasar almaya devam etmesi gibi pürüzler işi aşırı ama aşırı sinir bozucu bir noktaya taşıyor. O hantallık bir noktadan sonra güç fantezisi olmaktan çıkıp kontrollerle ve oyunun mekanik tasarımıyla kavga ettiğin bir çileye evriliyor. Görsel tarafa ve grafiklere gelecek olursak... yani, gerçekten ne denebilir ki? Oyun, kendisinden tam dört yıl önce, 2007'de çıkmış olan ilk Call of Duty 4: Modern Warfare'den bile bariz şekilde daha kötü ve demode duruyor. Belirli açılardan gelen ışıklandırmaların sahneyi toparladığı veya endüstriyel mimarinin uzaktan fena görünmediği nadir anlar olsa da genel tabloyu kurtarmaya kesinlikle yetmiyor. Çamur gibi duran kaplamalar, tekdüze ve soluk renk paletiyle birleşince ortaya görsel açıdan fazlasıyla zayıf, dönemi için bile kabul edilmesi zor bir iş çıkarıyor; bu yüzden oyunun grafiklerini beğendiğimi söylemem imkansız. Toparlamak gerekirse, Space Marine 1 genel çerçevede fena olmayan, yer yer safkan bir vahşetle aşırı eğlendiren, yer yer ise hantal mekanikleri ve teknik yetersizlikleriyle tam anlamıyla rezil hissettiren dengesiz bir deneyim. Bütün bu inişli çıkışlı maceranın ardından ise böyle bir yapıma tasarlanabilecek EN KÖTÜ son bölümü ve finali layık gördükleri için sevgili geliştirici stüdyoyu gerçekten yürekten tebrik ediyorum; resmen akılda kalan son kırıntıları da o felaket kapanışla baltalamayı başarmışlar.

yes

[h1]Quick Summary:[/h1] This is the very first time in my life playing and finishing a game set in the Warhammer 40k universe. As Captain Titus leading the Space Marines, fighting against Orks and Chaos to save the world, I can say the game satisfied me in terms of gameplay. Regarding enemy variety, I think there are enough types for a game that is already short in length; however, combat mechanics get quite repetitive right from the start. We have 4 weapon slots and around 8 ranged weapons; although they all play similarly, I mostly used the Bolter and Melta Gun, which was sufficient. Entering the universe this way made me feel like I was playing the story right from the middle without knowing what happened before or after. Still, focusing solely on the game's story, I can say it's an average-quality piece of work. [b][h1]Score for those who don’t want to read till the end: 7/10[/h1][/b] [h1]1- Introduction and Expectations:[/h1] I hadn't played a story-driven game for a while and was looking for one. Seeing multiple Warhammer 40k games in my account, I wanted to give this universe a shot. Since I wasn't in the mood for a strategy game, I decided to start with Space Marine, the only TPS shooter in my library. I have zero knowledge of the Warhammer 40k universe and I'm not sure if it's a good entry point, but I'm jumping straight into this universe from here. [h1]2- Gameplay | 6.5/10[/h1] I think the game's gameplay fit the theme and the universe well. Bloody and brutal execution moves, enemies often sent in large numbers, some challenging enemy types, the Fury ability, and weapons reflect the theme and universe atmosphere well. Despite this, right from the start, we play generally the same way using weapons fitted into 4 slots, 2 of which are interchangeable. Aside from 1-2 situational cases, I only used the Bolter and Melta Gun. Melee combat isn't quite satisfying either; every weapon's combo does almost the same thing, essentially being a single combo. It could have had better gameplay, but because it offered visceral action, it kept me satisfied overall for 8 hours. If it were 2-3 hours longer, it definitely would have gotten boring. The Jump Pack sequences were more fun compared to the rest. [h1]3- Story and Atmosphere | Story: 7.5/10, Atmosphere: 7/10[/h1] I'm not familiar with the Warhammer 40k universe. I don't know who is who, why they are fighting, or why everyone looks like half-robot soldiers, but for this game specifically, there was a slightly cliché yet good story. While fighting the Orks, we suddenly saw that they weren't the real enemy, that there were people we couldn't trust even among ourselves, and we encountered Chaos. The narrative delivery wasn't bad either. I didn't listen to the Servo-Skulls found throughout the game, so I won't comment on them. As for the atmosphere, it reflected the state of the universe well; interior spaces were somewhat repetitive, and similarly, the battlefields weren't quite epic enough. I expected more epic scenes and a grander arena, especially for the final battle. Still, I can say it had an above-average atmosphere. [h1]4- Pros and Cons[/h1] Pros: + If you are interested in the Warhammer 40k universe, this will keep that interest alive + Captain Titus seems like a good guy Cons: - Bland gameplay - Slightly cliché story - Atmosphere [h1]5- Replayability and Recommendation[/h1] The game has very low replay value, so I don't think I will be returning to it. Also, the multiplayer achievements stand in the way of getting a 100% achievement completion, which is another reason preventing replay. I recommend the game because it serves as a good entry point for Space Marine 2; it's short and has a small file size. For someone who plays 3-4 hours a day, it's a game that can be finished in 2 days. Even if it's not a top-tier title in terms of quality, it deserves a chance. [h1]Score[/h1] Since this is my first time experiencing the universe and it contains story elements on equal footing with the gameplay, I will rate everything equally. [b]My score: 7/10[/b]

Nunca entendí por qué antes no te daban la opcion de ponerle el casco de marine espacial al MALDITO MARINE ESPACIAL. Por suerte, hay mods que arreglan ese pequeño problema. Juegazo de tiempos más simples. Los orkos son lo mejor que le paso a la ficción en general. Leandros chupame las pelotas