The Walking Dead: A New Frontier

Чисто 10/10 за пубертатного пацана и тупую идиотку, которая клеилась к гг и испортила отношения гг и его брата. Ну, Ричмонд не забудет её самопожертвование

The Walking Dead A New Frontier отличный игровой сериал который стоит попробовать, лично мне игра понравилась, правда у игры были и свои проблемы это русский язык он кривой и (возможно проблемы у меня) проблемы с текстурками они были черными но это все равно не помешало мне наслаждаться игрой однако главный плюс игры это взросление клементины и сложные выборы, во общем для фанатов серии рекомендую для новичков лучше начать с первого сезона

I loved this game and the story but I wish we played as Clementine because this was a significant period of time in her life after season two and we only get short flashbacks of what happened.

this is bad game. wtf ???? season 1 is good, but season and this is ♥♥♥♥♥♥♥♥ why they add some stupid drama that not logical

İlk başta ekranda Javi belirince baya modum düştü ısınamayacağımı düşünerek. AMA TAM TERSİ OLDU Javi gercektende samimi bir karakter olarak yazılmış hiç sıkmadı yani oynarken, onun haricinde Clem'in büyüdüğünü görmek çok güzeldi. Hatta bir bölümde Clem Javi'nin yarasıyla ilgilenirken regl sancısı geliyor malum büyüyor sonuçta, bunun üzerine Javi Clem'e durumuyla ilgili tavsiyeler verip rahatlattığını gördüğüm de içim cız etmedi değil. Bunu yapanın Lee olmasını o kadar isterdim ki..

The Walking Dead: A New Frontier foi uma temporada que dividiu bastante os fãs, mas jogando eu achei uma experiência boa, mesmo não alcançando o impacto emocional da primeira season. O jogo tenta seguir um caminho diferente, trazendo Javier Garcia como protagonista principal em vez de focar totalmente na Clementine, e isso acabou sendo tanto um ponto positivo quanto negativo. O que mais gostei foi justamente a ideia de mostrar outra perspectiva do apocalipse. Javier é um protagonista carismático e a dinâmica familiar dele funciona bem em vários momentos. A história gira muito em torno de família, confiança e sobrevivência, criando conflitos mais humanos do que simplesmente “matar zumbis”. Em vários episódios senti que o jogo queria mostrar como relações familiares podem desmoronar em um mundo destruído. A Clementine continua sendo importante, mas claramente não é mais o centro da narrativa. Isso decepcionou muitos fãs, principalmente porque as temporadas anteriores criaram uma conexão muito forte com ela. Mesmo assim, achei interessante acompanhar ela de fora, vendo como os acontecimentos deixaram ela mais fria e madura. Visualmente, percebi uma evolução em relação às seasons anteriores. As animações ficaram mais cinematográficas e algumas cenas têm uma direção muito boa, principalmente nos momentos de tensão e ação. Porém, o jogo ainda sofre com problemas típicos da Telltale, como travamentos, animações estranhas e escolhas que às vezes parecem ter menos impacto do que deveriam. A narrativa também é inconsistente em alguns momentos. Alguns personagens secundários são interessantes, mas outros acabam sendo esquecíveis ou mal desenvolvidos. A temporada parece ter pressa em certas partes, principalmente perto do final. Mesmo assim, alguns episódios conseguem entregar momentos muito tensos e emocionantes, especialmente quando o foco fica nos conflitos da família Garcia. Uma coisa que percebi é que muita gente critica The Walking Dead: A New Frontier por comparar diretamente com a primeira temporada, que ainda é considerada o auge da franquia. E realmente, emocionalmente ela não chega no mesmo nível do Lee e da Clementine. Mas olhando separadamente, acho que é uma season injustiçada em alguns aspectos. Javier é um personagem bom, a história tem momentos fortes e o clima de sobrevivência continua funcionando muito bem. No geral, considero The Walking Dead: A New Frontier uma temporada boa, mas irregular. Ela arrisca mudar a fórmula e nem sempre acerta, porém ainda consegue entregar personagens marcantes, decisões difíceis e vários momentos emocionais. Talvez não seja a melhor season da franquia, mas ainda vale muito a pena para quem gosta do universo de The Walking Dead.

Bazen insanın karşısına öyle anlar çıkıyor ki, verdiğin kararın iyi ya da kötü olmasının hiçbir önemi kalmıyor. Çünkü hangi yolu seçersen seç, mutlaka bir bedel ödüyorsun. Bu hikâyede en çok hissettiğim şey de buydu. Birilerini korumaya çalışırken farkında olmadan başka insanları kırıyor, doğru olduğuna inandığın şeylerin bile zamanla değişebildiğini görüyorsun. En çok hoşuma giden taraf ise karakterlerin kusursuza yakın olmamasıydı. Herkes kendi açısından haklı görünürken, olayların iç yüzünü öğrendikçe sürekli fikrin değişiyor. Bir an güven duyduğun kişiden şüphe ederken, hiç önemsemediğin biri sana kendi kişiliğini bambaşka şekilde gösterebiliyordu. Bu da seçimleri çok daha ağır hissettiriyor çünkü çoğu zaman bu felakette kime güveneceğini gerçekten kestiremiyorsun. Oyunun son bölümüne geldiğimde aklımda kalan şey ne çatışmalar ne de zombilerdi. Asıl etkiyi bırakan, insanların umutsuzluğun içinde bile sevdikleri için neleri göze alabildiğini görmek oldu. Her kayıp, her seçim ve her yüzleşme bana şunu hissettirdi: Böyle bir dünyada ayakta kalmak cesaret ister ama insanlığını kaybetmeden devam edebilmek çok daha büyük bir emek ve mücadele ister.

absolute cinema (i still miss kenny)