The Blood of Dawnwalker

Thee art a rare morsel, friend. I shall savor this memory for another age or two.

Witcher 3: Blood & Wine the game :) Lot of negative reviews on performance and optimisation but I'm yet to run into any issues personally and it runs above 60fps on ultra settings on my PC. Lots of negative reviews and discussion regarding the timer, I'm used to it from other games like back to the dawn or persona but I understand those who don't want it. At the end of the day its a single player experience and you're free to play it through however you want (There's already a mod that disables some of the actions tied to the timer eg. skill points to extending the 30 days to 90 etc) to get your own desired experience Just wished there was a proper stealth mechanic and combat approach, though I do enjoy the combat to a degree it feels really tactile especially on a controller (Draws from directional combat like KCD or For Honour) but the game really loves to push groups of mobs on you so it lowkey kicked me in the ass :)

System walki w *The Blood of Dawnwalker* jest dla mnie jednocześnie jednym z większych plusów gry i systemem, który mocno potrzebuje jeszcze szlifu. Gram na najwyższym poziomie trudności, ale z włączonymi wskaźnikami kierunku ataków, bo sama telegrafia ciosów jest moim zdaniem zbyt mało czytelna. Problem w tym, że z tym ułatwieniem walka robi się za prosta. Gra praktycznie nie karze za błędy w defensywie, stamina rzadko stanowi problem, a okno na parowanie jest bardzo duże. Dwóch głównych wampirów pokonałem za pierwszym podejściem. Paradoksalnie walka działa lepiej przy większej liczbie przeciwników. Pojawia się chaos, trzeba korzystać z uników, pilnować pozycji i staminy. Wtedy wreszcie czuć zagrożenie. Dochodzi przez to do absurdalnych sytuacji, w których garnizon zwykłych żołnierzy potrafi być trudniejszy niż boss. Sam fundament walki jest jednak bardzo dobry. Combat jest przyjemny, responsywny i przede wszystkim fenomenalnie udźwiękowiony. Ciosy mają ciężar, bloki i parowania dają świetny feedback, a dźwięk naprawdę sprzedaje brutalność starć. Dużym problemem są za to movesety przeciwników. Większość ma po kilka kombinacji ataków, których bardzo szybko można się nauczyć. Przydałoby się znacznie więcej ciosów różniących się tempem, opóźnieniem i sposobem łączenia w kombinacje. Największym plusem są dla mnie główne questy. Poszczególne wątki przeplatają się ze sobą i rzeczywiście zmuszają do zastanowienia się, czym zająć się w danym momencie. Nie wybieram po prostu kolejnego znacznika na mapie. Myślę, który trop kontynuować, co odłożyć na później i gdzie mam największą szansę coś osiągnąć. Świetnie współgra z tym system upływu czasu. Gra nie opowiada tylko, że sytuacja jest pilna, a potem pozwala przez 50 godzin zbierać kwiatki. Presja fabularna ma odbicie w mechanice, dzięki czemu Dawnwalker w dużej mierze unika typowego dla RPG dysonansu ludonarracyjnego. Same questy są też dobrze napisane, mają ciekawe małe historie i sensownie łączą się z główną fabułą. Największy minus? Itemizacja. Jest fatalna. Gra potrafi wręczyć mi fabularnie legendarną, świętą relikwię stworzoną do mordowania zła, po czym mechanicznie okazuje się, że dostałem miecz +1. Obrażenia rosną z około 600 do 700 i tyle. Zero efektu „o ♥♥♥♥♥, ale dostałem broń”. Zero realnego skoku mocy. Mamy dwa zestawy ekwipunku, dzienny i nocny, odpowiadające dwóm formom Coena. Teoretycznie powinno to dawać sporo możliwości budowania postaci. W praktyce patrzę głównie na zieloną strzałkę. Bonus dla wampira? Nocny set. Lepsze statystyki dla człowieka? Dzienny set. Kurtyna. Przedmioty oferują głównie drobne procentowe bonusy. Nie ma efektów, które fundamentalnie zmieniałyby sposób gry albo pozwalały budować ciekawe synergie. Nie pytam: „czy to pasuje do mojego buildu?”. Pytam: „czy liczba jest większa?”. Jeśli tak, zakładam. Najgorzej wypada skalowanie lootu do poziomu gracza. Trafiłem na bossa w miejscu, w którym ewidentnie nie powinienem jeszcze być. Walka trwała około pół godziny, przeciwnik był znacznie ponad moim poziomem, a nagrodą był chujowy miecz przeskalowany do mojego levelu. I tutaj system kompletnie się rozpada. Po co ryzykować, eksplorować trudniejsze miejsca i walczyć z przeciwnikami ponad swoim poziomem, skoro nagroda i tak zostanie dopasowana do mnie? Dobra eksploracja potrzebuje obietnicy, że gdzieś poza główną ścieżką znajdę coś wyjątkowego. Broń albo artefakt, który może być nawet za mocny na obecnym etapie gry i którego będę używał przez kolejne dziesięć godzin. Tutaj zbyt często dostaję kolejny losowy przedmiot z trochę większą cyferką. Rozwój postaci jest lepszy niż w *Wiedźminie 3*, ale nadal daleko mu do ideału. Aktywne i pasywne umiejętności potrafią się fajnie zazębiać i rzeczywiście wpływać na walkę. Niestety nadal jest sporo perków typu +5%, +7%, +10%. Cyferka rośnie i tyle. Najbardziej brakuje mi możliwości ekstremalnego specjalizowania postaci. Można zacząć budować Coena np. pod perfect parry i obrażenia krytyczne, ale gra nie pozwala doprowadzić takiego pomysłu do końca. Chciałbym perków w stylu: +40% critical damage kosztem maksymalnego zdrowia albo słabsza regeneracja staminy w zamian za ogromny bonus po perfekcyjnym parowaniu. Duży zysk za realny koszt. Takie rzeczy tworzą buildy. Podobnie ze skradaniem. Możemy efektownie zabić przeciwnika z ukrycia, ale praktycznie nie da się zbudować pełnoprawnej postaci pod stealth. Najczęściej wygląda to tak: dach, jeden biedny typ dostaje stealth killa i sekundę później wracamy do normalnej walki. A szkoda, bo zabawa w wampira polującego z dachów aż prosi się o rozwinięcie. Nie podoba mi się też połączenie zasobu do aktywnych umiejętności z cooldownami. Skoro mam trzy ładunki będące odpowiednikiem many, to pozwólcie mi spalić wszystkie trzy na tę samą umiejętność, jeśli chcę. To powinien być mój wybór i moje ryzyko. Kolejny duży minus to różnorodność przeciwników. A właściwie jej brak. Piąty raz walczę z jakimś błotnym wężem rodem z *Gothica* w roli bossa. Piąty. W pewnym momencie człowiek naprawdę zaczyna się zastanawiać, ilu przeciwników ta gra właściwie ma. Jeszcze gorzej, gdy ten sam wróg wraca jako boss albo ważny element głównego questa. Boss powinien być wydarzeniem, mieć własną tożsamość i moveset, a nie być tym samym błotnym skurwysynem z większą liczbą HP. Ostatnia rzecz to roleplay. Coen nie jest tabula rasa. Ma własny charakter i bardzo wyraźny kompas moralny, co samo w sobie nie jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, gdy gra daje mi wybory i jednocześnie bardzo mocno ogranicza to, kim mogę się stać. Teoretycznie mogę podejmować złe decyzje, ale Coen zaraz zaczyna żałować, mówić o sumieniu i piekle. Gra nie pyta więc „co zrobiłbyś ty?”, tylko „co zrobiłby Coen?”. Jeśli chcę grać bezwzględnym, egoistycznym wampirem, który traktuje swoją naturę jako przewagę, właściwie nie mogę. Mogę czasem zrobić coś złego, ale nie mogę sprawić, żeby Coen faktycznie stał się złą postacią. Podsumowując: Dawnwalker ma bardzo mocny fundament. Świetne questy, ciekawy system czasu, przyjemną i fantastycznie udźwiękowioną walkę oraz sporo dobrych pomysłów w rozwoju postaci. Jednocześnie niemal każdy z tych systemów zatrzymuje się krok przed tym, żeby stać się naprawdę świetny. Najbardziej bolą fatalna itemizacja, mała różnorodność przeciwników, zbyt łatwa defensywa i ograniczone możliwości budowania własnej wersji Coena. To gra, przy której często myślę nie „to jest źle zrobione”, tylko „cholera, wystarczyłoby pójść z tym pomysłem jeden krok dalej”.

It has been so long since a story based game grabbed my attention and I got so lost in the world that hours flew by and all of sudden it was way past when I needed to get to sleep. Are there some issues, yeah and some of the other reviews have mentioned them. The movement can be a little janky, and I do agree that the other characters could use some better detailing on the faces. The fighting with swords can be a bit odd, but it might also just take some time to get used to. Does that make this a deal breaker? Not at all. If you like story driven games, for sure get this!

Only issue I have is when I'm a weak ass human after playing as a vampire and wrecking everything for a bit. Also can notice some of the "boiling" effect around characters with DLSS on.

Vampire RPG. Nuff said.

good