Marvel's Guardians of the Galaxy

Шедевр кинематографа, музыкального перла и искромётного юмора. А ещё это всё упаковано в красивый визуал и даже профессионально озвучено на русский язык! Я ЕСТЬ ГРУТ!

Highly underrated. Far better than the James Gunn trilogy. A love letter to fans of cosmic Marvel, especially fans of Dan Abnett and Andy Lanning's era of cosmic Marvel. Absolutely nothing similar to the Avengers game. Highly recommended. 10/5.

This game is amazing. Pure cinema. It felt like playing through a 17+ hour TV series full of banter, emotion, adventure, and an unforgettable journey across the universe. The characters are incredibly well written, and by the end I genuinely felt like I had been along for the ride with the crew. I went in expecting a decent Marvel game and came out with one of my favorite gaming experiences in recent years. Funny, emotional, visually stunning, and surprisingly heartfelt. Some moments genuinely hit hard, and the relationships between the characters are what make this game special. I'm currently 17 hours in with only one chapter left, and despite buying it on a massive sale, I'm convinced I would have been happy paying much more for it. That's how much I've enjoyed the experience. A hidden Marvel gem and an absolute must-play.

Damn shame we ain't gettin' a 2nd game.. Thay did soooo much right in this game it's crazy another 1 ain't in works ;(

Я архи-далеко от MARVEL и прочих героев разных вселенных, но решил дать и себе, и проекту шанс - как оказалось, очень не зря. Сюжетная линия на высоте, диалоги героев не умолкают ни минуты, местами даже весело и смешно слушать Ракету — моего фаворита, особенно если найти на него деловой костюм. В целом сюжетная линия не показалась скучной ни разу, каждый раз что-то новенькое. Славно, что разработчики дали возможность наряжать свою «фантастическую» пятёрку как угодно - от этого появлялось ещё больше желания искать новые костюмы. Отдельно хочется отметить, как хорошо здесь раскрыта именно команда. Это не история про одного непобедимого героя, который в одиночку спасает галактику, а постоянное приключение пятерых очень разных персонажей. Они спорят, подкалывают друг друга, вспоминают прошлое, иногда раздражают, но в итоге начинаешь воспринимать их как настоящую семью - немного безумную, шумную и постоянно влипающую в неприятности. Больше всего понравилось, что игра не пытается быть серьёзной каждую секунду. Здесь хватает драматичных моментов, но они не выглядят натянутыми, после очередной перестрелки или важного выбора легко можно услышать какую-нибудь нелепую фразу от Дракса, завоз от Ракеты или очередную попытку Квилла всё разрулить своим особым «лидерским» методом. Музыка из старых хитов тоже отлично ложится на происходящее и делает некоторые сцены по-настоящему запоминающимися. Геймплей довольно простой, но для такой истории это скорее плюс! Управляешь в основном Звёздным Лордом, а остальным Стражам отдаёшь команды в бою. Со временем начинаешь комбинировать способности команды, и сражения становятся заметно бодрее. Конечно, иногда хотелось бы чуть больше разнообразия в противниках и активностях, но скучать игра всё равно не давала: сюжет постоянно ведёт дальше. Ставлю 9/10

Чудесная сюжетная игра и чуть ли не лучшая версия «Стражей галактики», что я встречал. Каждый диалог — золото, музыка — огонь, графика — отличная. Геймплей посасывает, но не прям сильно, благо многие моменты отлично подчёркивают нарратив: герои сочно комментируют чуть ли не каждый ваш шаг, местная ульта прекрасно передаёт командный дух, а разработчики не стесняются играть с ожиданиями — например, сделав на насвистывании песенки целый геймплейный эпизод. Разве что русская озвучка, на мой взгляд, очень проблемная: в «Стражах галактики» много сарказма и игривых диалогов, и во время локализации увесистая доля этих сценарных тонкостей побилась и превратилась в бессвязный набор слов. Если есть возможность — играйте в оригинале, здесь правда важно слышать все эти тонкости. В общем, прекрасная сюжетная игра, в которой вы зарядитесь бодростью и к концу захотите бахнуть пивка с каждым из протагонистов. Если сомневались, не бойтесь: кто закроет эту чёртову дверцу холодильника, если не мы?! 💥WHO'S WITH ME?! 💥

[h2] Неожиданный топ [/h2] За один заход закрыл все ачивки, при этом ни разу не выгорел. Довольно приятная платина. Сюжет не душнит, диалоги смешные, саундтрек топ. Рекомендую взять и покайфовать под культовые хиты 80-х.

Światy Marvela są opanowane przez wszelkiej maści superbohaterów. Całe? Nie, jest jeszcze mała osada Galów... Znaczy: jest jeszcze całkiem spora rzesza postaci, które do etosu tradycyjnego bohatera nie przystają. Mowa o Złowieszczej Szóstce, Bractwie Złych Mutantów czy Thunderbolts pod rządami Normana Osborna. Są też postacie które trudno zaklasyfikować. Gdy pojawią się Avengers, to ludzie wiwatują, gdy pojawi się Thanos z jego wyznawcami, to uciekają. I tu na pstrokato wchodzą Strażnicy Galaktyki i nie wiadomo jak się zachować. Bo niby aspirują do miana bohaterów, ale coś podświadomie każe nam trzymać dłoń na broni i oko na naszym dobytku - tak na wszelki wypadek. Strażnicy Galaktyki - samozwańczy obrońcy za rozsądną cenę. Zbiór jedynych w swoim rodzaju oryginałów w całej galaktyce. Mamy wesołkowatego cwanego pół-Ziemianina Star Lorda, Najgroźniejszą Kobietę Galaktyki Gamorę, zabójcę Thanosa Draxa, duet Rocket i Groot. Pozornie nie łączy ich nic, a bezustanne wzajemne docinki i kłótnie brzmią jakby wszystko czekało aby się posypać i rozejść w swoje strony. Mamy tu zarówno brak zaufania jak i różnice w metodach postępowania. A jednak ta grupa sponiewieranych życiem istot trzyma się razem. Zazwyczaj. Nam przyjdzie wcielić się w lidera (choć to może mocne słowo) Petera Quilla zwanego też Star Lordem i dzielić z nim trudy uzyskania odpowiedniego autorytetu oraz utrzymania drużyny razem - preferowanie bez ofiar śmiertelnych w niej. W chwilach pozornego spokoju wysłuchujemy co ma do powiedzenia ekipa razem jak i na osobności. Kwitujemy to wtedy zgodnie z własnym osądem czy sumieniem. Bo najemnik może nadal mieć sumienie, choć dość labilne w tym przypadku, z przewidzianym marginesem błędu na przypadkową kradzież czy dewastację mienia. Elokwencja może się też przydać i poza kajutami statku powietrznego Milano, bo negocjacje i inne interakcje z napotkanymi rozumnymi istotami też należą do Petera. Talenty retoryczne możemy też wykorzystać w walce, w stylu lat 80-tych. Walka jest częsta, bo w sumie tego wymaga branża i heroiczne zapędy. Star Lord potrafi strzelać swoimi blasterami, uderzać nimi jak kastetami, ale również podlatywać w górę na odrzutowych butach czy korzystać z nich do uników. Dobrze wyprowadzony unik w ostatnim momencie spowalnia upływ czasu, co daje na kilka sekund pewną przewagę. A tymczasem reszta drużyny działa autonomicznie i walczy podług własnych talentów i preferencji. Czy tylko? Otóż nie. Jako przywódca możemy im nakazać użyć elementu otoczenia do czynienia spustoszenia w szeregach wrogów. Dodatkowo możemy wydawać po napełnieniu wskaźnika odpowiedni rozkaz użycia określonej umiejętności w walce - przy założeniu, że wcześniej rozwinęliśmy tę umiejętność za zdobyte doświadczenie. A skoro o tym mowa, to trafia go do nas więcej, gdy walczymy w zróżnicowany sposób czyli naprzemiennie używamy zdolności drużyny czy robimy akcje łączone - bo jest takie zagranie w repertuarze. Mamy też widowiskowe wykończenia na oszołomionym przeciwniku. A gdyby tego było mamy, to jest także zwołanie ekipy na zbiórkę połączoną z gadką motywującą. Jak pójdzie dobrze, to wszystkim odnawiają się umiejętności, jak źle - tylko Peterowi. Dobieramy więc słowa z rozsądkiem, przy lekkiej presji czasu. Brzmi to może mocno skomplikowanie, ale w praktyce jest banalnie proste i same walki stają się dzięki temu widowiskowe - bywa że aż do granic czytelności, tego co się właśnie w tym chaosie wybuchów i wiązek pocisków dzieje. Nie czyni to potyczek wbrew pozorom mocno trudnymi i z większością można sobie poradzić. Same postacie z czasem mogą nabyć umiejętności użycia kolejnych talentów w walce, a postęp fabularny każdej z nich odblokowuje tę najpotężniejszą ostateczną. Peter może też z pomocą Rocketa ulepszać swój pancerz i skaner. Potrzebuje tylko znaleźć uniwersalne surowce, ale w grze jest ich więcej niż potrzeba. Innego rodzaju ekwipunku użytkowego w grze nie uraczymy, za to jest sporo przedmiotów wyjątkowych, które mogą być wstępem do rozmowy na ich temat z poszczególnymi postaciami w drużynie. Mamy też obecne zagadki środowiskowe, ale są dość mało skomplikowane. W ich rozwiązaniu wykorzystujemy atuty osób z drużyny albo moc odpowiednich elementów blasterów Star Lorda, bywa że połączone w sekwencji używanie wymienionych. Zazwyczaj jak nie możemy gdzieś dotrzeć z pomocą "podwójnego skoku' na odrzutowych butach należy się rozejrzeć skanerem i poczytać - rozwiązania pojawiają się w głowie same, a wręcz narzucają głosami z drużyny. Tu można by zakończyć recenzję i napisać, że to solidna średnia gra. Tyle że została jeszcze fabuła. Jest ona na poziomie ogólnym dość sztampowa, ale ma też całkiem niezłe emocjonalnie momenty związane z przeszłością głównego protagonisty, jak i towarzyszy broni. Bo widzicie, każda postać w drużynie ma do przepracowania solidną traumę, która dogoni ją z przeszłości. Wydarzenia i główny konflikt w grze jakby czyhały właśnie na to. Pokonanie duchów własnej przeszłości niejako katarktycznie wyzwoli i uczyni silniejszym każdą postać w drużynie. W trakcie przygody podejmować będziemy też pozornie mało istotne decyzje rzutujące w dalszej perspektywie na nasze i nie tylko losy. Mimo tej złudnej wolności wyboru gra oferuje jeden możliwy finał. Jednym z atutów gry jest świetna muzyka ze szlagierów amerykańskiej sceny muzycznej lat 80-tych. Ba, można nawet rickrollować przeciwników, gdy Quill odpala muzykę z walkmana po udanej pogadance motywacyjnej. Walkman to takie coś, odtwarzające muzykę z kaset magnetycznych. Kasety natomiast... Wygooglujcie sobie, młodzieży! Wybór epoki utworów jest zupełnie nieprzypadkowy, bo właśnie wtedy Peter opuścił niedobrowolnie Ziemię. Ścieżka dźwiękowa jest więc mieszanką zarówno hard rocka jak i bardziej dźwięków do pląsów na parkiecie czy słuchania w trakcie wzdychania do idoli na plakatach. Mamy więc tu zarówno cięższe brzmienia, jak i wykonane przez pierwsze boysbandy. Dość eklektycznie wyszło, ale daje dodatkowej lekkości klimatu w grze. Osiągnięcia są względnie proste, acz niektóre mogą wymagać powtórzenia konkretnych rozdziałów czy może nawet kilku: jak zapomnimy spłacić pewien dług. Czyli do ich zrobienia wystarczy jedno przejście gry i może kawałek. Pamiętajmy, że gra ma zapis automatyczny, więc sensownie jest zaczynać kolejny rozdział na innym slocie - jeżeli na komplet osiągnięć mamy chrapkę. Gra ma kilka wad. Jedną z nich są długie ekrany wczytywania. Jako drugą podałbym może banalność samych walk - opcjonalnie, bo są osoby, co unikają wyzwań. Słowami podsumowania: bardzo solidny wysokobudżetowy i niedoceniony średniak. Solidna dawka autentycznych i poruszających scen podbija jej wartość. Wzajemne przytyki ekipy czy całkiem poważne różnice zdań tworzą ciekawy melanż rozbawienia kontrastujący z ponurą powagą przeszłości każdego ze Strażników. Otrzymaliśmy całkiem udane kilkadziesiąt godzin rozgrywki, acz jednorazowe podejście nasyci nas zupełnie i raczej małe są szanse na ponowne spotkanie z tym tytułem w przyszłości. Czekam na potencjalną kontynuację, choć przesłanek fabularnych ku temu nie ma. ZALETY: - Ciekawa walka z systemem komend - Dyskusje pomiędzy załogą Milano - Humor - ... acz gra ma też poważne emocjonalne momenty - Ścieżka dźwiękowa będąca wehikułem czasu WADY: - Długie ekrany wczytywania - Ktoś może uznać walki za proste - Liniowa fabuła Osoby, które grałyby w tę grę: - Lis Reynard - Tuco Ramirez - Jack Sparrow Osoby, które nie grałyby w tę grę: - Wilk Isengrim - James Warren "Jim" Jones - Hector Barbossa Więcej moich recenzji na wartym obserwowania kuratorze [url=https://steamcommunity.com/groups/rec100cheevo] Recenzje na 100%... osiągnięć [/url]. Publikacja recenzji także na [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] Świecie Recenzji [/url].