The Alters

Excellent game. I'm very glad I played it, a very touching story, and interesting mechanics. A few bugs here and there, but nothing gamebreaking, and not surprising given how big of a project this is.

I was doing allright on hard setting. Till one alter decided to boycot for three days straight because i wouldn't give him drugs for his phantom pain. Then he cut off a limb just before a two day magnetic storm, so we ran out of resources and died from radiation.

This is one of the best games I have played for a long time. It combines so elegantly many genres, so everybody may find the reason to stay in game and see the consequences of their choices.

this review was written by my alter...

Uma boa narrativa e uma história cativante, gostei muito dessa abordagem que eles fizeram com os Alters. Vale muito a compra desse game.

Kendi Pişmanlıklarımızla Yüzleşmek: The Alters, ilk bakışta çorak bir uzay fırtınasından kaçtığınız klasik bir bilim kurgu hayatta kalma oyunu gibi duruyor. Ancak oyunu oynayıp derinlerine indikçe, asıl mücadelenin dışarıdaki ölümcül radyasyona karşı değil, ana karakter Jan’ın (ve dolayısıyla bizim) kendi iç dünyamıza karşı verildiğini anlıyorsunuz. Bu yapım, bir hayatta kalma simülasyonundan ziyade, insana "Hayatımın kırılma noktalarında farklı bir karar verseydim bugün nasıl biri olurdum?" sorusunu sorduran, felsefi ve psikolojik bir deneyim. Hikaye ve Temel Fikir: Keşkelerin Kanlı Canlı Yansıması Geliştirici 11 bit studios (This War of Mine, Frostpunk), oyuncuyu bu kez vicdanıyla ve geçmişiyle baş başa bırakıyor. Başarısızlıklar, hayal kırıklıkları ve borçlar içinde kaybolmuş Jan Dolski, kendisini tek başına yabancı bir gezegende buluyor. Tek başına o devasa üssü çalıştıramayacağını anladığında ise oyunu muazzam kılan o fikir devreye giriyor: Kendi alternatif versiyonlarını (Alters) klonlamak. Oyunun güzelliği burada başlıyor. Klonladığınız her Jan, sadece bir iş gücü veya robot değil. Biri üniversiteyi bırakmayıp bilim insanı olan Jan, diğeri babasına başkaldıran Jan, bir diğeri ise evliliğini kurtarmak için mücadele eden Jan... Hepsi esas Jan’ın geçmişteki bir "keşke"sinden doğmuş. Ve hepsi kendi doğrularına, kendi kırgınlıklarına ve en önemlisi kendi egolarına sahip. Karakterlerle Kurulan O Derin Bağ: Aynı Adam, Farklı Ruhlar Oyunun açık ara en etkileyici yanı, klonladığınız bu karakterlerle kurduğunuz o kaçınılmaz ve duygusal bağ. Bir süre sonra onları sadece üssün işlerini yürüten birer araç gibi göremiyorsunuz. Her bir Alter'ın kendi kırılganlıkları, çocuksu korkuları veya haklı öfkeleri var. İçlerinden birinin yüzü güldüğünde rahatlıyor, biri hayal kırıklığına uğradığında veya çaresiz kaldığında ise kendi yakınınızın canı yanmış gibi hissediyorsunuz. Aynı adamın farklı versiyonları olsalar da hepsini ayrı birer birey gibi benimseyip koruma içgüdüsüyle hareket etmeye başlıyorsunuz. Onların hikayelerine ortak olmak, bir yerden sonra oyunu sadece bitirmek için değil, onları sağ salim bu cehennemden çıkarmak için oynamanıza sebep oluyor. Oynanış ve Atmosfer: Psikolojik Bir Üs Yönetimi Oyun mekanikleri üç ana eksende yürüyor: Zaman Yarışı ve Kaynak Yönetimi: Dışarıdaki ölümcül radyasyon dalgası sürekli yaklaşırken, üssü hareket ettirmek için gezegen yüzeyinden kaynak topluyorsunuz. Zamanın darlığı, üzerinizdeki baskı hissini sürekli diri tutuyor. Üs İnşaatı ve Mantık: Devasa tekerlek şeklindeki üsse yeni odalar, tesisler ve üretim araçları ekleyerek bir yandan fiziksel olarak hayatta kalmaya çalışıyorsunuz. İç Çatışmalar ve İnsan İlişkileri: Karakterlere bu kadar bağlanmışken aralarındaki çatışmaları yönetmek işi daha da zorlaştırıyor. Birinin depresyonuyla ilgilenirken, diğerinin sitemiyle yüzleşiyorsunuz. Birini ikna etmek, aralarını yapmak ya da feda etmek zorunda kalmak zihinsel olarak oldukça yorucu. Görsel anlamda Unreal Engine 5'in yarattığı o karanlık, klostrofobik ve çorak uzay atmosferi muazzam. Ancak oyunun asıl başarısı, her bir Jan'a farklı bir ruh, farklı bir duruş ve ses tonu kazandıran seslendirme performansında yatıyor. Bir Oyundan Fazlası: Empati mi, Bencillik mi? The Alters, oyuncuyu çok ağır ahlaki ikilemlerin ortasında bırakıyor. Karakterleri kurtarmak veya hedefe ulaşmak adına vereceğiniz kararlar (örneğin gaz kullanmak veya patlatmak, birilerini feda etmek veya korumak) oyunun sonunda vicdanınızda ciddi izler bırakıyor. "En doğru" kararı vermeye çalışırken bile duygusal olarak bağ kurduğunuz birilerinin canının yanması, hayatın o kaçınılmaz gerçeğini yüzünüze vuruyor: Her seçtiğiniz yol, vazgeçtiğiniz diğer yolun bedelini taşır. Son Söz The Alters, sadece iyi kurgulanmış bir strateji/hayatta kalma oyunu değil; insanın kendi geçmişiyle, pişmanlıklarıyla ve içindeki farklı seslerle yüzleştiği derin bir ayna. Karakterleriyle kurduğunuz güçlü bağ, oyunu basit bir mekanik zinciri olmaktan çıkarıp unutulmaz bir deneyime dönüştürüyor. Eğer oyunlarda sadece aksiyon değil, sizi günlerce düşündürecek bir hikaye, bağ kuracağınız karakterler ve ağır vicdani kararlar arıyorsanız, The Alters mutlaka tecrübe edilmesi gereken bir başyapıt. (Puanım: 9.0 / 10)