Silent Hill Homecoming

hujowe

It's a beautiful game, however it's filled with bugs and glitches all over the place, it's almost unplayable

Nie ukrywam, że na początku moja wrażenia były, może i nie do końca pozytywne, ale też nie było tragedii. No właśnie "było", bo ta gra to niestety koniec końców jedna wielka tragedia. Na początek może jakieś plusy, bo o dziwo są takie: świetne designy potworów, bardzo klimatyczne lokacje na ulicach i naprawdę dobry soundtrack; no i w sumie to tyle... Bardzo denerwujące jest to, że gra nic nie tłumaczy: dostaje komendę otwórz drzwi, albo sprawdź przedmiot i nie wiem co zrobić; nic nie pisze jakiego klawisza mam użyć, co najbardziej widoczne było przy pierwszym przeciwniku - dla mnie oczywiste jest to, że atakuje się LMB, więc klikam i nic się nie dzieje... no dobra może RMB, też nic... Wszedłem se w opcje i okazuje się, że trzeba nacisnąć lewy shift żeby postać zrobiła gardę i zaczęła poruszać się z prędkością żółwią (nie obrażając przy tym żółwi). System walki jest strasznie toporny i drewniany, a hitboxy wrogów są przeogromne; uniki często nic nie dają. Lokacje poza ulicami są pozbawione klimatu horroru. Szczerze to przez większość czasu gra jest bardziej komedią niż horrorem, fabuła jest po prostu średnia i nie pomaga temu beznadziejna gra aktorska; jakieś 90% dialogów opiera się na tym, że główny bohater o coś się pyta, a druga osoba albo kompletnie ignoruje jego pytanie, albo go wyzywa od idiotów... co w sumie jest prawdą, bo gościu jest tak samo głupi na końcu jak i na początku. Nie które dialogi są ultra ciche, a inne za to mega głośne. A na deser powiem jeszcze, że gra zcrashowała się łącznie 8 razy. Moja ocena to 1/10. Całkowicie odradzam, omijać szerokim łukiem.