SEASON: A letter to the future

My absolute favourite game i recommend fully hearted wowww

absolut peak

Pros: This is a very lovely game; undeniably beautiful and bittersweet. Cons: It just sort of... ends. The third and final act is extremely short and eventless, and the lore felt incomplete, leaving me with more questions than answers. With no teleporting, a mildly confusing map with no location marker, and your only transportation being a bike that if you leave somewhere you're going to have to go running back to find - frustration set in by the end. There were choices made along the way that felt like they would become significant but ultimately had no point or purpose, and really called into question if ANY of the many choices you're given even matter at all. I'd also like to know why only three people in this game look "normal" and everyone else has looks like they escaped from other video games. Overall: I'd recommend this game if you have a lazy day to kill and want to be immersed in something very pretty.

静下心来玩一次，第二次主攻成就，你会有收获的。

很不错的游戏，就是太短了，求续作

I’ll start off by saying that SEASON: A letter to the future is a beautiful looking game. It’s a melancholic journey that focuses on memory, legacy, and the fleeting nature of eras. You play as Estelle, a young woman who, one day, decides to leave her secluded mountain village and venture into the unknown on a bicycle. Sounds fun, however, there is an impending cataclysm threatening to wash away the world. No need to panic, though. In your role as Estelle, your mission is simple yet profound: document the dying remnants of a vibrant culture. Armed with a Polaroid camera, a microphone, and a journal, the gameplay revolves around discovery that feels natural and unforced. You roam the beautiful landscapes, capturing vistas, recording audio of the environment, and interviewing the valley’s remaining inhabitants. From these interactions you organise the fragments into your scrapbook, effectively turning you into both an archivist and a storyteller. The game’s narrative encourages some deep thought and reflection on topics such as loss, grief and childhood. Some may find the minimalist feel to the game a little aimless at times, but this game really suited me at this moment in time. It’s very different from my usual type of game and I mostly enjoyed it, with a few minor grievances. The scrapbooking can feel a bit long-winded at times, and the bicycle controls could do with some tweaking. However, if you are looking for a relaxing, atmospheric escape that prizes mindfulness over action, SEASON: A Letter To The Future is a poetic indie gem and one that I found a sense of escapism in.

Jednym z elementów które potrafią sprzedawać gry samodzielnie są fantazje. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się czemu gry typu symulator stacji benzynowej tak się sprzedają chodzi właśnie o to. Dziś chciałem wam właśnie przedstawić grę, która sprzedaje świetnie fantazję. Nie jakąś specjalnie mi bliską i ten aspekt gier nie jest dla mnie tak ważny, ale myślę, że wielu innym osobom mogłoby to znakomicie siąść. Season: A Letter to the Future to gra o byciu turystą. Nie w sensie bezpośrednim. Historia opowiada bowiem o bohaterce, która wyrusza w podróż by udokumentować historię przemijającej epoki w obliczu jej zakończenia. Mechaniki jednak spowodowały, że naprawdę poczułem się jakbym zwiedzał malowniczą turystyczną dolinę. W Season naszym zadaniem jest bowiem objechać cały świat przedstawiony, porobić zdjęcia rzeczom, które uznamy za ciekawe, nagrać interesujące nas odgłosy przyrody, zebrać pamiątki i porozmawiać z lokalsami. Nie lękajcie się jednak, jeśli przeraża was nadmiar dialogów, nacisk jest tu zdecydowanie na eksplorację. Po co zbieramy te wszystkie pamiątki? Po to by zapełnić dziennik głównej bohaterki, gdzie dokumentuje historię epoki. Tak, gra czasami poprosi nas o umieszczenie konkretnego zdjęcia w konkretnym miejscu, ale w większości przypadków mamy tu ogromną swobodę. Musimy zwyczajnie umieścić 5 rzeczy na każdej stronie. I tak, przyznam, że częstokroć rozrzucałem rzeczy na cepa, jednak wyobrażam sobie, że wielu osobom mechanika dziennika mogłaby sprawić masę zabawy. Narracja jest w Seasonie dość niezobowiązująca, tym nie mniej rzuca nam kilka ciekawych tajemnic i zadaje parę egzystencjonalnych pytań. Gra się w nią jednak dla pooglądania widoczków i zwiedzania lokacji, która swoją drogą artystycznie zdecydowanie działają. Wiem, że cozy gry kojarzą się zwykle z podlewaniem roślinek i głaskaniem piesków, ale wydaje mim się, że Season: A Letter to the Future reprezentuje nieco inny typ takiej gry i radzi sobie z tym znakomicie. Niekoniecznie trafia to jakoś specjalnie w moje własne gusta, ale wyobrażam sobie, że ta fantazja może do wielu przemówić i bazując na tym polecam. PS. Grałem na steam decku i tu mam poważne uwagi co do performance (Unreal Engine my beloved). Polecałbym więc jednak ogrywać na mocniejszym sprzęcie.