
From creator Keiji Inafune and the makers of Metroid Prime comes the ReCore: Definitive Edition, an action-adventure crafted for a new generation. As one of the last humans, forge friendships with robotic companions and lead them on an epic adventure through a dynamic world.
Modeled estimate, not a reported figure. How we estimate →
Prices
Each in the currency that store quoted — not converted: the gap between two rows is the publisher's pricing, not an exchange rate.
14 of 15 markets; the rest we haven't asked for this title, not markets where it is unavailable.
Availability
We put this game to every storefront we collect. A market that answered not sold has told us something about the game; a market we never asked has not, and the two are never drawn the same.
About
Genres
Engagement
Reviews
Themes across 64 recent reviews and how positive each mention is. A keyword signal, not full sentiment analysis.
Reviews
I understand why this game failed. Boring story, tedious gameplay and uninspired visuals. The only emotion this game made me feel was RAGE as it required me to find about 2500 sand colored collectibles in a world made of SAND COLORED SAND. Glad I can put this one behind me.
Pros: Robot good boy doggie. Cons: Giant empty desert filled with collectibles, enemies and nothing else. Verdict to the devs: Go back and finish it.
Media

Related
Related
Price dynamics, follower growth, revenue and sales trajectories with interactive tooltips
This and every other Pro feature is free until October 20, 2026. A free account is all it takes.
14 on sale1 answered “not sold”0 we did not ask
The 1 “not sold” market is read from the Steam price pass of Sep 16: that day the store answered for this game elsewhere and gave no price there. The 14 priced markets are the same rows as the table above — each the latest price we hold, dated here when it is older than that pass. The 0 marked “not asked” were not put to this store at all — either it has no storefront there or we do not collect it yet, and neither is a statement about the game. A refusal is a refusal on one day; a store can list a title again tomorrow.
Stats
All-time low is the lowest price we've recorded for this game since we started tracking it.
Languages: English*, French*, Italian*, German*, Spanish - Spain*, Japanese, Korean, Russian*, Simplified Chinese, Traditional Chinese, Portuguese - Brazil**languages with full audio support
Hours played at review time, across 64 reviews with recorded playtime.
positive critical· bar length = how often the theme comes up
ReCore: Definitive Edition honestly felt like one of those underrated games that had way more charm than I expected going into it. It’s not perfect, but there’s something about the mix of exploration, platforming, combat, and robot companions that kept me enjoying the adventure the whole way through. What hooked me the most was the world and atmosphere. The desert setting feels lonely but interesting, and exploring old facilities, ruins, and hidden areas constantly gave me that feeling of uncovering remnants of a failed future. The environments aren’t always massively varied, but the game still does a good job making the world feel mysterious. The robot companions are easily one of my favorite parts. Watching your little robotic crew grow stronger over time and helping you in combat or exploration adds a lot of personality to the game. Each companion has different abilities, and I ended up getting weirdly attached to them — especially after they saved me from getting destroyed by giant robots for the tenth time. The combat surprised me too. It starts off fairly simple, but once you begin juggling enemy shield colors, weapon types, dodging, and extracting cores during fights, combat becomes much more engaging. Some battles can get chaotic in a fun way, especially when multiple enemy types start jumping around the arena trying to ruin your survival plans. I also really enjoyed the platforming and exploration. A lot of areas encourage you to come back later with new abilities, which made progression feel rewarding. There were plenty of moments where I spotted something unreachable and immediately knew I’d eventually return just to satisfy my curiosity. The Definitive Edition definitely helped improve the experience too. Load times, performance, and extra content made the game feel much smoother and more complete compared to what I heard about the original release. That said, the game definitely has some rough edges. Backtracking can become repetitive, some dungeons feel longer than they need to be, and the combat occasionally gets a bit too messy when the camera and enemy spam decide to work together against you. But honestly, the game’s charm carried a lot of that for me. There’s something genuinely enjoyable about traveling through this ruined world with your robot companions while slowly becoming stronger and uncovering more of the mystery behind everything. For me, ReCore feels like one of those AA games that may not be flawless, but has enough heart, creativity, and fun gameplay ideas that I ended up enjoying it far more than I expected.
[h1] [b] Decent Indie Game [/b] [/h1] But whoever made "collect 30 Prismatic Cores" in order to get final ending needs to be arrested! I ain't doing that grinding I could watch that 1 minute of ending clip on YouTube. I wanna leave negative review because of that stupid requirement but I had somewhat fun time with this game. I'm so flabbergasted by such pathetic requirement that it made me forget entire story of the 'game. I don't even remember anything now, there! Take your positive review. [h1] [b] Recommended 4/10 [/b] [/h1]
[quote=TLDR]Игра понравится фанатам 3D-платформинга, аркадных сражений и любителям заглядывать под каждый камень. Торопливых геймеров встретит гриндволл.[/quote] ReСore — неожиданно классная игра, попавшая в мои слабости. Я люблю трёхмерный платформинг, вознаграждающие за исследование открытые миры, линейную прокачку и комплексные, но не перегруженные боевые системы. Здесь есть всё. Это, не побоюсь слова, видеоигра. Прям игра-игра, которая требует хотя бы раз попробовать всё, что она предлагает. Многие жаловались, что в финальный данж нельзя войти, пока не соберёшь три десятка местных макгаффинов — ядер. Если пробегать сюжет насквозь, наскребается дай бог двадцать. Когда я пришёл к финалу, у меня было семьдесят. История здесь нормальная. Достаточно интересная, чтобы стимулировать искать аудиологи, читать описания и двигаться дальше. Фабула такова: Землю охватила пандемия Смерча — заболевания столь заразного, живучего и летального, что человечество экстренно запустило программу колонизации соседней планеты, Дальнего Эдема. Терраформирование силами автономных роботов должно было занять двести лет. Предполагалось, что по его завершении колонисты на орбите пробудились бы от криосна и начали восстанавливать цивилизацию. Наша героиня, сервисный инженер Джул Адамс, просыпается на поверхности планеты и сразу понимает, что процесс нарушен, она одна, а роботы почему-то стали агрессивными. Вместе со своим робопсом ей предстоит выяснить, что случилось за прошедшие века и можно ли всё исправить. Что за робопёс? Главный гиммик боевой системы. Игра даёт компаньонов, которым можно отдавать приказы: напасть, отступить и выполнить спецприём. Типов напарников пять (с собой можно брать двоих), у каждого свои умения — от щита и рывка до артобстрела и АОЕ. Нужны компаньоны не только в бою, но и для исследования мира. Некоторые зоны огромны, и перемещаться по ним без ездового компаньона долго. Какие-то проходы открываются способностью определённого бота. В другие места не попасть без мобильности остальных. А собака может рыть землю в поисках сокровищ, что показывают в самом начале. Джул тоже не беспомощная: она вооружена автоматом с автоприцелом, бесконечным боезапасом, заряженными атаками и цветовыми режимами. Заряженная нужна, чтобы сбивать щиты и оглушать, а цветовые режимы повышают урон при совпадении цвета огня с цветом противника. Врагов с низким уровнем здоровья можно и нужно «добивать» — извлекать их ядра в мини-игре по перетягиванию каната. В этом есть своя тактическая глубина, потому что героиня во время добивания остаётся уязвимой — следует создавать безопасные условия или выжидать момент. Разновидностей противников уйма. Есть несколько типов вражеских ботов, у каждого типа — несколько градаций, у каждой градации — несколько реколоров, и каждый реколор атакует по-своему. Как правило, жёлтые накладывают щиты, красные поджигают, а синие оглушают; элитники смешанных цветов делают всё одновременно; одни мелкие летуны могут «украсть» вашего компаньона, а другие — лечить союзников; и так далее. Биться с ними безумно весело. Сама героиня хрупкая, пара зевков легко отправляет к респавну. При этом игра не стремится быть хардкорной, поэтому респавнимся мы неподалёку и без каких-либо штрафов, лишь сбивается множитель опыта. Избегать повреждений помогает высокая мобильность: у игрока со старта есть дэш и двойной прыжок с контролируемой дальностью и высотой, которые полностью реализуются в платформенных испытаниях. Много куда можно попасть, используя только базовый мувсет, и игра этому не препятствует — напротив, забравшись на очередную, казалось бы, декоративную скалу, вы наверняка найдёте там сундук, ядро или ресурсы для крафта. Опыт в боях повышает уровень, но основную силу компаньонам придают каркасы, которые нужно крафтить. Схемы новых каркасов спрятаны в сундуках по всему миру. Сам крафт простой, и ресурсов всегда хватает, если не избегать битв. Недостающие компоненты можно поставить на отслеживание, тогда карта покажет, из каких врагов и где они выбиваются. В меньшей степени компаньонов усиливает прокачка характеристик ресурсом, получаемом при добивании. Самое приятное для меня происходило в данжах-испытаниях (коих около двадцати), которые условно делятся на платформерные забеги, арены с волнами врагов и ситуативные — где в гонке поучаствовать, где ключи собрать. Для получения максимальной награды нужно соблюсти все дополнительные условия: уложиться в таймер, отыскать жёлтый шар, выстрелить в восемь мишеней по пути. Даже если провалить все условия, всё равно выдадут минимальную награду. Если выполнить только одно-два условия за раз, тоже дадут соответствующие бонусы. От этого чувствуешь, что не зря пытаешься и тренируешь заходы. Не обошлось и без минусов: технически игра сырая. Её делали в спешке и бюрократическом хаосе. Иногда вылезают графические артефакты, а счётчики некоторых достижений обновляются только при перезаходе. Коллизии подвижных стен не всегда соответствуют моделям, что пару раз мешало в платформенных испытаниях. В настройках нельзя переназначить кнопки, а необходимая механика двойного дэша вообще не объясняется прямо — только во внутриигровых записях, которые почти никто не читает (я эту фичу просто нащупал на старте). Ради высокоуровневого крафта приходилось гриндить, но мне это даже нравилось, да и завершить сюжет можно без этого. Визуально ReCore невзрачна и походит на огромную ванну для шиншилл. 🤡 Но все эти недоработки для меня — мелочи, не омрачившие впечатлений: игра пройдена на 100%, скучно не было ни минуты. Пусть 60% положительных отзывов вас не смущают — игра просто отличная, хоть и явно не для всех. Плюсом ко всему — полный перевод на русский язык.
This could be a 9/10, 15–20-hour indie game, but unfortunately, it's a 30–40-hour, playtime-padded AAA grind that finds new ways to annoy you every time you start having some genuine fun, and, depending on how much fun you have with the fun bits and how annoyed you get with the annoying bits, is a 7/10 at best but could also be as low as a 5/10. At its heart, it's another attempt at creating a hybrid of a Metroidvania platformer and a shooting-focused third-person action-adventure, and the result is the usual: something that leaves fans of either genre irritated, frustrated, and disappointed, at least occasionally. There are lots of things that are unique and interesting about this game: The corebots are a fantastic concept, and their implementation is fantastic, too. The combat, once it clicks (if it clicks at all), is unique, fast, flowing, and engaging, but never devolves into a sweaty git-gud grind. Mixing classic third-person shooting and dodging with the tug-of-war mechanic of core extraction gives the combat of this game a truly unique and memorable flavor, and I would like to see other game designers iterate on the tug-of-war bit in their games. The story could be interesting, but unfortunately, it's all tell and no show, and players who do not engage with the audio log collectible hunt will outright miss most of it. My personal motivation for starting and finishing this game was a long-term project to catch up on all those big original-Xbox-One-era Xbox Game Studios productions (on PC, where they aren't crippled by sub-1080p, 30-FPS-only presentation), and it's been the last title of that project and, almost certainly, the most flawed. However, it wasn't just a boring and dry gaming history lesson, as my playtime and achievements probably show; hence this thumbs-up review.
Recore is a solid 3D platformer and collectathon. Controls and movement are tight and exploration is fun. Main heroine Joule and her robot companions are cute. Mixed rating is too harsh. Sure, the pacing could've been better, and in 20 hrs playthrough I had one crash and one minor visual bug, but other than that it's a good game.
Wobec ReCore mam bardzo mieszane odczucia, bo z jednej strony – zaczęło się fajnie, elementy platformowe w dużej mierze dowożą a walka jest akceptowalna. Do tego, soundtrack, ogólna oprawa i mechaniki (edytowanie robocików itp.) - spoko. Problemem natomiast jest to, że gra nie opowiada dobrze fabuły, od pewnego momentu zarzuca nas grindem (którego ukończenie gry wymaga) oraz po prostu watahami przeciwników, nawet w miejscach gdzie już byliśmy. Eksploracja wymaga czasami baardzo dużo backtrackingu, by dobrać odpowiedni skład botów, co też nie pomaga gdzie przedzieraliśmy się X minut do miejsca skąd coś chcemy zdobyć, by okazało się że taki wał, bo nie masz ze sobą odpowiedniego bota :D Finalnie – to daje obiecującą grę, która do pewnego momentu potrafi być całkiem fajna, ale która od pewnego momentu też zaczyna po prostu męczyć. [b]Fabuła[/b] Co do linii fabularnej – jest setting w stylu post-apo, tylko moim zdaniem gra nie robi za dobrej roboty we wprowadzaniu nas. O pewnych kluczowych faktach dowiedziałem się w zasadzie pod koniec/za połową, gdzie ich znajomość na wcześniejszym etapie dużo fajniej pozwoliłaby zrozumieć świat przedstawiony. Błądzimy lekko na ślepo i nie wiedząc do końca co jest co i z czego się wzięło, a podanie nam trochę większej liczby informacji na początku mogłoby wieeele zmienić. Świat w sobie nie jest zły, ale sposób w jaki gra nas przez niego prowadzi (fabularnie) – pozostawia troszkę do życzenia, głównie pod kątem pace’ingu i kiedy czego się dowiadujemy. [b]Gameplay[/b] Co do gameplayu, nie mam jakiś dużych zastrzeżeń, bo sam w sobie jest dobry, jedyne co to twórcy w mojej opinii przestrzelili po prostu z zarzucaniem nas falą wrogów i backtrackingiem (będzie osobno). Tak to, mechanika wspinaczki działa dość spoko – mamy skok/podwójny skok, lecenie do przodu kawałek na odrzutowych butach – to działa i wspinaczka czy wszelkie fragmenty platformowe raczej dobrze z tym działają. Do tego, responsywność + to, że gra wyłapuje czy jednak dotarliśmy dobrze do krawędzi czy nie – też działa ok (dolatując do krawędzi postaci, będąc na jej linii/wyżej, postać na spokojnie się wciągnie, natomiast będąc niżej – odbije się od ściany i spadniemy). Walka mechanicznie jest dość prosta – po prostu napie@@@my z karabinu, przy okazji „daszami” i skokami dobrze pozycjonujemy się w walce. Mamy do tego jeszcze jakieś naładowane strzały, albo nasz „bot” towarzysz może zaatakować na naszą komendę. Jest też jeszcze mechanika „wyrywania rdzenia” wroga, coś jak mini-gierka, gdzie musimy obserwować obraz i odpowiednio reagować klawiszem (trzymaj/odpuść). Nic szczególnego, ale działa (do czasu, gdy podczas eksploracji mamy już dość walki z tymi samymi wrogami i staje się to repetytywne xD) No i co trzeba poruszyć, to grindfest – na paru etapach, by przejść dalej potrzebujemy X przedmiotów, które musimy zdobyć podczas eksploracji. No i cóż – jest to upierdliwe, bo nagle by progresować dalej fabułę, musimy znaleźć 30 gówienek. Nie jestem fanem takich zabiegów. Na plus modyfikacja i ulepszanie botów – zdobywamy graty, części, schematy i możemy zmieniać je na naszych botach wpływając na staty i wygląd. Dobrze działa i generalnie na plus. [b]Mapa i eksploracja[/b] Co do mapy samej w sobie, zastrzeżeń nie mam – jest całkiem spoko zrobiona i rzeczy do eksploracji są rozmieszone dobrze. Do czego natomiast mam zastrzeżenia, to fakt, że „główne” przedmioty potrzebne w fabule, zdobywa się w bólach. A to takich bólach, że spośród 3 botów które mamy, jednocześnie możemy mieć dwa. Każdy bot ma unikalne zdolności – jeden umie wykopywać rzeczy z ziemi, drugi wspinać się po pewnych miejscach, trzeci rozdupcać skały, no i ewentualnie bonus – latać (możemy zmienić ramę jednemu z nich). Wiele, wiele razy zdobycie przedmiotu wymaga kombinacji dwóch botów i umiejętności, więc wyobraźcie sobie znużenie osoby, która właśnie 10 minut przedzierała się w miejsce, rozdupcyła wszystko po drodze tylko po to, by musieć wrócić quick travellem do punktu, gdzie możemy zmienić boty na te które potrzebujemy i ZNOWU przedzierać się 10 minut (bo wrogowie się odradzają). Jeden z czynników, czemu gra finalnie staje się nużąca. Poza tymi przedmiotami, skrzynkami, audio-logami i tak dalej, są jeszcze „dungeony”, czyli specjalne lokacje oferujące zazwyczaj większe wyzwanie. Są ok, chociaż faktycznie by zrobić 100 % objective’ów w nich, to trzeba się napocić bardzo konkretnie, bo mamy ramy czasowe, jakieś ukryte przełączniki i zwykle jakiś jeszcze cel poboczny. [b]Audio/wideo[/b] Co do audio – uważam że dźwięki są spoko, soundtrack – bardzo przyjemny i pasujący. Graficznie – wiadomo, tyłka nie urywa – ale styl jest całkiem fajny i estetyczny, więc oczy nie bolą, a miejscami jakiś widoczek nawet przyzwoicie wygląda. [b]Stan techniczny[/b] Technicznie gra działa dobrze i bez problemów, żadnych game-breaking bugów, te raczej tylko względem AI przeciwników, gdzie przeciwnik czasami robił głupotki jakieś. Tak to elegancko. [b]Słowem podsumowania[/b] ReCore to w moim przypadku klasyczny przykład obiecującego tytułu, który fajnie się zaczyna, a który jednak finalnie potrafi odrzucić i odepchnąć – w tym przypadku koniecznym i wymuszonym grindem, który potrafi gracza znużyć – jak chociażby mnie. Mimo tego, że no źle nie jest – przez to, że finalnie z tytułem rozstaję się znużony, to łapa w dół.
Was an ok game until the unreasonable difficulty spikes in the e-tower floors. Ruined it for me
Sehr cooles Spiel, habe es damals auf der Xbox auch gespielt. Nostalgische Grafik, coole Rätsel und an sich ein sehr schönes Story-Game. Sehr zu empfehlen wenn man auf die alte Nostalgische Grafik steht und eine Reise zurück ins Jahr 2018 machen möchte. :D
Selling now
See how fast this game is selling right now — estimated copies and revenue per day from recent review growth.
Players by region
Where this game's players are, estimated from review languages.
Players also reviewed
The games this title's players most often review too — audience affinity.
Related
| Game | Estimated lifetime revenue | Reviews | Review score | Price |
|---|---|---|---|---|
| $1.6M | 6.9K | 77% | $8.99 | |
| $19M | 18.1K | 91% | $59.99 | |
| $10.7M | 68.2K | 92% | $9.99 | |
| $3.3M | 3.8K | 33% | $34.99 | |
| $2.6M | 5.7K | 85% | $15.99 | |
| $2.2M | 3.6K | 86% | $29.99 |
Related
| Game | Estimated lifetime revenue | Reviews | Review score | Price |
|---|---|---|---|---|
| $730.6K | 857 | 88% | $19.99 | |
| $730.4K | 1K | 70% | $29.99 | |
| $730.4K | 1.1K | 56% | $19.99 | |
| $731.1K | 2.2K | 92% | $15.99 | |
| $731.5K | 1.6K | 98% | $19.99 | |
| $731.9K | 1.3K | 92% | $19.99 |