
The fourth game in the METAL GEAR series: set over two incidents in 2007 and 2009, featuring Solid Snake and Raiden, introducing new stealth gameplay features.
Modeled estimate, not a reported figure. How we estimate →
Each in the currency that store quoted — not converted: the gap between two rows is the publisher's pricing, not an exchange rate.
14 of 15 markets; the rest we haven't asked for this title, not markets where it is unavailable.
Availability
We put this game to every storefront we collect. A market that answered not sold has told us something about the game; a market we never asked has not, and the two are never drawn the same.
Discounts
Every price cut of more than 20% we have observed, in each market that quoted one, with this game's chart position on either side of it. These are episodes, not a model: a sale is one event, and one event cannot tell you what the next one will do.
For scale, across Steam · Top Sellers · Brazil over the last 30 days: the 25 chart moves that followed a price cut of more than 20% went a median of 10 places towards #1, and the 2,413 moves with no price cut behind them went 2 away. One store, one chart, one country — it is the only place we have enough observations to say even that.
Prices outside the United States have been collected since 6 August 2026 and chart positions since 19 July 2026, so a cut older than that has no market to compare and a market that joined later has no history yet. Nothing here is converted between currencies.
About
Genres
Sums Steam only; Xbox, Nintendo publish no volume signal, so the true total is higher by an unknown amount.
| Store | Price | Audience | Score | Chart | Est. revenue |
|---|---|---|---|---|---|
SteamYou are here | $19.99 | 4.6Kreviews | 90% | — | $1.8M |
| $19.99 | 280ratings | 92% | — | not modelled | |
Updates
Build ids and update times come straight from Steam's PICS — the same source SteamDB reads. Patch history grows as we record new builds.
Engagement
Reviews
Themes across 565 recent reviews and how positive each mention is. A keyword signal, not full sentiment analysis.
Reviews
💢 Attention !💢 📌 Суб'єктивна думка! Особистий досвід! Не істина в останній інстанції! А ще два змія по ціні одного! 📌 [h1] Все, чого я хочу — це залишити слід. В пам’яті інших людей, в історії. [/h1] 👉 Після доволі успішної Metal Gear Solid, яка вже в 1998 році була чимось дещо більшим, ніж звичайний шпигунський бойовик, і могла запропонувати не тільки революційний на свій час геймплей, але й підкинути чимало ідей для роздумів, Коджіма міг просто зробити сиквел, в якому було б те ж саме, але більше і некстгеновіше (там ще новенька PS2 не так давно вийшла) й вже цього було б достатньо, щоб знову отримати високі оцінки вперемішку з численними компліменти від критиків та захоплені відгуки гравців. 👉 Проте він вирішив піти іншим шляхом. Шляхом, який робив Metal Gear Solid 2 не просто чимось більшим за звичайний шпигунський бойовик, як першу MGS, але й чимось більшим за звичайну гру, хоч і це потребувало змін, які частина гравців могла б просто не прийняти, та підняття тем, які й в кіно-то тільки почали точково підійматись, не говорячи вже про такий молодий медіум як комп’ютерні ігри. Одним словом, певний ризик був, але й створити справжній постмодерн без нього було б неможливо. 👉 Результат? Сім мільйонів проданих копій за перші три роки з релізу (і це в часи, коли ще не існувало PSN, Стіму та інших сервісів цифрової дистрибуції) та статус однієї з найвизначніших ігор в історії, яка на десятиліття випередила свій час піднімаючи теми, актуальність яких зростає буквально з кожним роком. І це ще якщо не брати до уваги геймплей, який після першої MGS мав відчуватися справжнім некстгеном та навіть зараз, через 25 років після релізу, складно назвати застарілим. А тому особисто я з кожною пройденою MGS все більше переконуюсь, що мем “Коджіма - геній” з’явився не на порожньому місці (що особливо іронічно, оскілька природа мемів - теж одна з тем, які піднімає MGS2). [quote]💊 [i][b] Сподобалась рецензія? Підписуйтесь на куратора [url= https://store.steampowered.com/curator/42214748/]MIZMAZE[/url] щоб знайти для себе ще більше чесних, авторських оглядів. Та не забувайте деконструювати свої ігри! 💊[/b][/i] [/quote] [h1] Навіть якщо пішак перетворюється на королеву, він все одно залишається просто ігровою фігурою....[/h1] 💡 Переказувати сюжет не бачу сенсу, поміж іншого і через можливі спойлери оскільки головне питання, яке має у вас виникнути - і чим же ця гра така особлива що після свого виходу стала однією з найвизначніших в історії? Це - постмодерністська деконструкція. Коли вам починає здаватись, що ви розумієте, що відбувається і чого від вас насправді хочуть, у вас вибивають землю з-під ніг. Знову і знову. Союзники стають ворогами, вороги - союзниками, цілі завдання змінюються на абсолютно інші а справжня мотивація персонажів розкривається лише під фінал гри, якщо розкривається взагалі, а не стає кліффхенгером для сиквелу. Прийом, загалом, стандартний для японських сюжетних ігор та й ігор самого Коджіми, з яким ви могли познайомитись хоча б в першій MGS. То що ж такого особливого саме в Metal Gear Solid 2? Масштаб, подача та глибина занурення. 💡 Гра не розкриває свою справжню природу одразу, адже вона знає, що ви вже пройшли першу MGS та чимало прийомів вам вже знайомі і якщо вони будуть повторюватись в сиквелі то ви сприйматимете це як звичайні тропи і спосіб, в який будуються ігри серії. Власне, вона НА ЦЕ І РОЗРАХОВУЄ. Всі висновки, які ви зробите про гру, вже визначені наперед, весь аналіз, який ви проведете, вже було проведено, бо це не ви граєте в цю гру, це вона грається з вами. В художньому творі достатньо легко показати, що все, що відбувалося, було симуляцією по типу популярної на початку 2000-х Матриці, ну або ж вдатися до прийому ненадійного оповідача. Але справжня майстерність - це ЗМУСИТИ гравця сумніватися не тільки в окремих персонажах чи ході історії, але й взагалі в усьому, що він пережив, та в самій реальності гри, причому не в останню чергу і завдяки геймплею. 💡 Але це й близько не все. Меми. Політика напівправди. Соціальна інженерія. Штучний інтелект на основі нейромереж. Віртуальна реальність. Фейкові новини. Синтетичні медіа. Ефект ехокамер та інформаційні бульбашки. Сама свобода волі врешті-решт чи навіть використання дітей на війні. Для доброї половини тем, які піднімає гра, сам медіум ігор на той час був недостатньо дорослий. Для іншої половини - взагалі ще не існувало термінів, які з’явились лише роками пізніше. Не знаю як, але ще на початку становлення повноцінного інтернету і цифрового суспільства Коджіма зміг передбачити явища, які будуть розвиватися в наступні десятиліття. Уже за це геймдизайнера можна дійсно неіронічно називати генієм. [h1] Ми успадкували свободу від тих, хто боровся за неї.[/h1] 💨 Переміщення доповнилось можливістю робити швидкий перекат, вигляданням і стрільбою з-за укриттів (до виходу Gears of War залишалось ще 5 років) та лазінням по всіляким карнизам (хм, привіт, Принц Персії, що вийде тільки через два роки?), що частенько використовується для уникнення зустрічей з ворогами. Однак, найбільше змін зазнала камера, адже тепер ви не просто можете тимчасово ввімкнути вигляд від першої особи щоб роздивитись оточення, але й таким чином стріляти, що повністю міняє взаємодію з грою і відкриває можливості для швидкого знешкодження ворогів за допомогою хедшотів або ж знищення камер. 📊 Також MGS тепер ще більше заходить на територію Splinter Cell з грою світла і тіні, сюди ж можна додати й рудиментарний соціальний стелс (перший Hitman вийшов всього за рік до MGS2) з використанням уніформи та зброї ворогів для маскування (нехай це і використовується лише в одній локації). В рази виросла постановка і якість боссфайтів, як і кількість додаткових активностей, по типу VR місій, та й загалом якщо відійти від революційності і актуальності ідей, піднятих грою, то це був найпродуманіший шпигунський бойовик в свій час, що зробив просто колосальний внесок в розвиток стелс жанру і навіть через 25 років грається просто чудово. [h1] Яка ж це спадщина, якщо ми не можемо її передати? [/h1] 🎨 Стосовно візуалу гри в мене враження двоякі. З одного боку, це гра епохи PlayStation 2, причому ранньої епохи, і вона просто за визначенням не повинна виглядати гарно через 25 років після релізу. З іншого боку, їй це все одно якось вдається. Гадаю, справа банально в тому, що гра дійсно була революційною на свій час, бо я при всьому бажанні не можу згадати жодну гру 2001 року (та й кількох наступних теж) з такою кількістю чи рівнем постановки катсцен або увагою до деталей. 🎷 Якщо перша частина запам’яталась мені переважно класичними звуками, що давно стали мемом, та темою головного меню, а також вступною композицією, що одночасно є і завершальною, то сиквел може запропонувати значно більше і звуковий супровід тут - далеко не останній за значимістю компонент гри, тоді як підбір композицій робить і без того драматичну історію ще більш емоційною. [b]Metal Gear Solid 2 – це: 👌 Twink-femboy's Bizzare Adventures 👌 Шалашаска, щоб це не означало 👌 [strike]Ла-Ла-Ленд[/strike] Ла Лі Лу Ле Ло 👌 Можливість оголити свого змія 👌 Звичайний вампір-бісексуал 👌 Доктор восьминіг після зміни гендеру 👌 Gooner bait 👌 П'ять картонних коробок на всі випадки життя 👌 Фінальна перевірка від президента [b]🔷 Гра, що не просто підтверджує свій статус однієї з найвизначніших в історії, але й з кожним роком стає все актуальнішою за рахунок піднятих нею тем, тоді як завдяки своїй постмодерністській натурі виходить далеко за рамки медіуму ігор. І це якщо ще не торкатися геймплею, який представив характерні риси інших ігрових серій, котрі з’явились пізніше, фактично проклавши їм дорогу, та за 25 років з релізу все ще відчувається достатньо бадьоро. Напевно, це одна з тих небагатьох ігор, в які дійсно варто було б зіграти кожному, і за створення якої Коджіму можна неіронічно називати генієм. 🔷 [/b] [h1]🔰 [b]Діагноз – This is totally not like VR! [/b] 🔰[/h1] https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=1998581998
Media

Related
Related
Price dynamics, follower growth, revenue and sales trajectories with interactive tooltips
This and every other Pro feature is free until October 20, 2026. A free account is all it takes.
14 on sale1 answered “not sold”0 we did not ask
The 1 “not sold” market is read from the Steam price pass of Aug 31: that day the store answered for this game elsewhere and gave no price there. The 14 priced markets are the same rows as the table above — each the latest price we hold, dated here when it is older than that pass. The 0 marked “not asked” were not put to this store at all — either it has no storefront there or we do not collect it yet, and neither is a statement about the game. A refusal is a refusal on one day; a store can list a title again tomorrow.
Stats
All-time low is the lowest price we've recorded for this game since we started tracking it.
Languages: English*, French, Italian, German, Spanish - Spain, Japanese**languages with full audio support
| $19.99 |
| — |
| — |
| — |
| not modelled |
Matched by title — a reused name can pair the wrong games. * is a critic aggregate. Prices and positions are each store's United States storefront; Epic charts worldwide. Audience and Score too, except Steam's, which is worldwide.
Hours played at review time, across 568 reviews with recorded playtime.
positive critical· bar length = how often the theme comes up
De los mejores juegos que jugué en mi vida. Si no fuera porque, de toda la serie, el 3 fue el que más me cogió el cerebro cuando los jugué de chico, lo pondría en el primer lugar, sobre todo por el final que tiene, que, a mi parecer, es el mejor de toda la serie. Kojima le pegó a todo lo que está pasando en la actualidad y, en su momento, el 2 recibió un hate inmerecido, más que nada por la trolleada de Kojima al poner a Raiden como protagonista en lugar de Snake. Pero a mí, en ese entonces, me chupó un huevo porque es igual de genial que Snake. Por suerte, el tiempo puso a Raiden y al juego en el lugar que se merecen. Lástima que los larperos conocen más a Raiden por el Rising que por el Sons of Liberty o el Guns of the Patriots jajaja.
[h1] EL JUEGO QUE PRESAGIO EL FUTURO [/h1] https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3784900541 Su antecesor MGS1 fue un antes y un despues para el gaming que elevo la vara para que los juegos sean tenidos en cuenta enserio como arte dejando de lado atras esa idea de que "los juegos son para niños" logrando acercarse al cine en terminos narrativos . Esta secuela MGS2 Sons of Liberty toca temas sensibles habituales en esta saga pero es innegable que da un paso más profundizando en cuestiones mas filosoficas como ¿ Cual es nuestra mision en el mundo ? ¿ Que es el amor ? Son muchas cuestiones que dan para discutir pero lo que sigue mas vigente aún 20 años despues de su lanzamiento es la problematica de las fake news, la distorsion de la realidad y el peligroso uso de la IA . Cuando salio la tan esperada secuela recibio un gran recibimiento por la prensa con notas sobresalientes pero los gamers mas fanaticos de la saga se sintieron troleados porque lo mostrado en el trailer era solo el prologo y encima cambiaron a Solid Snake el protagonista con mas testosterona del mundo por un joven novato con rasgos delicados llamado Raiden para atraer un publico femenino confirmado por el mismo Kojima que afirmo en entrevistas que tras el exito de MGS1 le llegaron cartas de jugadoras que decian que no les gustaba jugar con un viejo tosco entonces el creador del arte conceptual tan iconico de esta saga Yoji Shinkawa diseño un hombre fachero teniendo en cuenta el esteriotipo "bishonen" tipico de la cultura japonesa. Esto represento un gran choque para los fanaticos mas acerrimos de la saga porque es como si te hubieran prometido jugar con Batman pero te baitean y en realidad jugas con Robin . Sin embargo a mi me gusto porque te pones en la piel de un joven inexperto y ves a la leyenda viviente de Solid Snake desde la perspectiva de un espectador aunque por momentos es verdad que Raiden termina siendo un nenazo de manual que se cree todo lo que le dicen y encima es re pollerudo . Hasta aca es lo que puedo analizar sin spoilers [h3] SPOILER ALERT ! [/h3] Desde que rescatamos al presidente el juego cambia al revelar que es solamente un titere, da lo mismo si sos democrata o republicano porque quienes controlan en realidad el orden a nivel mundial son "Los Patriots" un grupo que opera en las sombras encabezado por 12 personas . Ellos consideran que el ser humano es completamente autodestructivo y que atenta contra su propia especie especialmente en el marco de la era digital donde cada uno tiene mayor poder a nivel individual y por lo tanto mayor riesgo . Tienen una fuerte conviccion por controlar a las masas mediante la IA que puede tergiversar la realidad a su antojo y no somos capaces de percibirlo puesto que el mayor ejemplar de eso es cuando Otacon le revela a Raiden que todo el tiemplo estuvo conversando con una IA y no se percato en lo mas minimo . Incluso están dispuestos a restringir la libertad individual y censurar la información acorde a lo que ellos consideren que se deba mostrar al publico . Personalmente me venia venir este plot twist porque sabia que este juego tenia la fama de tocar el tema de cuestionar que la IA y que es la realidad pero aún asi me logro poner la piel de gallina la llamada por codec del coronel Campbell mientras Raiden estaba desnudo, cada vez se ponen mas turbias las llamadas y esta excelentemente bien logrado esa intencion de romper la cuarta pared hablarle al jugador . [h3] MI EXPERIENCIA [/h3] Si bien me parecio excelente la historia y la mas ambiciosa de Kojima desde PS2 hacia atrás lo único que no me gusto es que constantemente senti que el gameplay era cortado por cinamaticas o llamadas de Codec . Cuando termine el juego me ♥♥♥♥ a investigar al respecto y efectivamente estaba en lo cierto porque tiene 5 horas y media de tiempo entre cinematicas + llamadas por codec e incluso a pesar de que el MGS3 sea mas largo en general tiene mucho mas tiempo de gameplay explorando sin que nada interfiera . Las cinematicas es practicamente algo que te ganas despues de jugar un rato en el resto de juegos de la saga mientras que aca es una interrupcion frecuente que por momentos llega a molestar . Ademas que personalmente me impacto mucho mas la historia del MGS3 pero eso claramente ya es muy subjetivo . [h3] CONCLUSION [/h3] Recomiendo esta obra maestra a quien este dispuesto a adaptarse a los controles de esta saga tan particular y sumergirse en una historia que toca temas muy sensibles e incluso vigentes a dia de hoy. Tiene una enorme carga de contenido político que se ve reflejado desde el nombre del protagonista y el titulo del juego hasta en los tiempos que corren actualmente donde los representantes de las ideologías políticas que deberían defender los intereses del pueblo están mas preocupados por destruir al que piensa distinto en lugar de buscar la verdad por el bien común. Yo la pase bomba y cada dia soy mas fan de Kojima, larga vida al maestro https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3791950111
breaks my heart to review this game negatively because I was having a good time with the story (gameplay maybe not so much..? 1, 3, V, and even PW were far better gameplay-wise IMO). My opinion on that could change IF I was given the opportunity to do that, but I am not going to replay 3-4 hours of gameplay that I lost due to a PS2 disc-reading error (on STEAM???). This port is a sick joke... Being a fan and not wanting to sail the seven seas on a franchise I love made me instantly purchase this game since it has "Very Positive" reviews. Turns out, everybody is saying to download 3 "Master Collection Fix Mod"(s) in order to prevent file corruption. And you have to be on Windowed mode before triggering a specific cutscene in order to avoid the disc-reading error. I am probably going play this again, just not on Steam. It would behoove you to do the same!
As of writing this my game just crashed and corrupted my save with no way to restore it. If Konami aren't going to put in the effort to make these "ports" stable then why do they deserve your money? MG1 to MGS1 worked fine but I have had nothing but issues with MGS2 including no audio, audio popping, no cutscenes, freezing cutscenes, invisible models, crashing and now crashing with corrupted save data. Couldn't even use an old Steam Cloud save, it's fully cooked. Just emulate it, that's basically what this is anyway.
"Life isn't just about passing on your genes. We can leave behind much more than just DNA. Through speech, music, literature and movies... what we've seen, heard, felt... anger, joy and sorrow... these are the things I will pass on. That's what I live for." - Solid Snake
A brilliant sequel. Sure, Raiden catches a lot of hate, but his chapter really isn't that bad once you get past the initial shock. The core gameplay refines stealth mechanics with first-person aiming, body dragging, and slick new gadgets, while the boss fights and area designs feel more polished. Story-wise, it’s a classic Kojima mind-trip packed with an absurd number of twists. This PC port runs great, with only a few minor bugs popping up occasionally.
[h1]ASSUSTADORAMENTE PROFÉTICO.[/h1] [i]Terminado em 20h[/i]. De todos os [i]Metal Gear Solid[/i], o segundo — [i]Sons of Liberty[/i] — era o que eu menos lembrava. Eu joguei muito pouco, visto que nunca tive uma cópia no PS2. Jogava a do meu primo, na época em que o PS2 era o [i]Fatty[/i]. Só fui ter esse jogo de fato quando comprei a [i]HD Collection[/i] para o PS3 e, mesmo assim, joguei apenas uma vez. Eu me lembro que esse [i]Metal Gear[/i] foi controverso na época em que saiu por conta da divisão do protagonismo. O jogo foi dividido em duas partes: uma com nosso bom e velho Snake; e a outra com o novo (porém odiado) protagonista, Raiden. Antes de falar qualquer coisa sobre o jogo, confesso que também não gostei quando, ao terminar o prólogo, percebi que não estava mais jogando com o Snake. Mas, conforme fui avançando na história, me acostumei e deixei de me importar com esse detalhe. O Raiden tem seus encantos. Nossa história começa com Snake se infiltrando com sucesso em um navio petroleiro que cruza o rio Hudson numa noite chuvosa. Seu objetivo é provar ao mundo que a Marinha dos Estados Unidos construiu, em sigilo, um novo protótipo anfíbio de [i]Metal Gear[/i]. A missão parecia ser um passeio no parque, até a chegada de penetras russos que resolveram bagunçar a festa para roubar o suposto [i]Metal Gear[/i]. Na época, assistir a toda a sequência de abertura e jogar o prólogo no petroleiro foi chocante. O salto gráfico dos polígonos “clipantes” do PS1 para a geometria detalhada do PS2 foi extremamente impressionante. O Snake ficava molhado, dava para ver seus olhos, seus cabelos balançavam ao vento, o deck do navio tinha reflexo, a luz projetava sombras dinâmicas; os personagens tinham expressões faciais e as mãos possuíam cinco dedos independentes. Não só isso: Kojima também ampliou toda a estrutura da jogabilidade. Foi a primeira vez que pudemos jogar de forma não letal com eficiência, munidos de uma arma tranquilizante cujo tempo de efeito variava de acordo com o local do corpo atingido pelo dardo. Para conferir essa precisão, tivemos a implementação inédita de um modo em primeira pessoa, que trouxe também um novo desafio: a possibilidade de render soldados inimigos para coletar suas [i]dogtags[/i], ou placas de identificação. Nesse jogo não temos nenhuma ideia mirabolante como a que experimentamos contra Psycho Mantis no primeiro [i]Solid[/i], mas temos novas formas criativas de usar elementos do cenário a nosso favor. Por exemplo: se um combate ocorre em um corredor estreito, podemos disparar nas luzes para ocultar nossa presença, ou atirar contra extintores de incêndio e canos de vapor para desorientar os inimigos. Também podemos interagir com armários, usando-os de forma engenhosa para esconder aquele corpinho que não queremos que seja encontrado. Sem contar que alguns elementos do cenário reagem dinamicamente: um confronto na despensa pode terminar com legumes e condimentos destruídos e espalhados pelo chão, junto de uma nuvem espessa de farinha atingida em meio ao tiroteio. São pequenos detalhes localizados em pontos específicos, mas que mostravam a capacidade que o console entregava para a época e possibilitavam criar situações diferentes quando se queria jogar apenas pelo prazer de instaurar o caos. O humor de Kojima também está bem escrachado nesse jogo. Ele aproveitou o público-alvo adolescente para fazer piadas de gosto duvidoso, como beijar pôsteres de modelos ou testemunhar Otacon flagrando Snake “socando a serpente”. (Aliás, isso é uma conquista oficial). No início do capítulo 1, somos introduzidos ao novo protagonista, Raiden, de forma muito semelhante à infiltração de Shadow Moses. No comando da missão temos nosso já conhecido Coronel Campbell, e no suporte conhecemos Rosemary, uma analista sênior de dados que possui laços afetivos com Raiden. Sua missão é invadir a Big Shell, uma estrutura gigantesca localizada na baía do rio Hudson que lembra muito as imagens conceituais da arquitetura de Outer Heaven. Essa é a parte do jogo em que a essência de [i]Metal Gear[/i] realmente se desenvolve, com personagens bizarros, complôs de traição, tragédias emocionais e muita “DR” entre Rose e Raiden. O que incomodou a galera da época — além de ele não ser o Snake — foi a sexualização do Raiden, que usa uma roupa de infiltração justinha ressaltando seus “dotes”, sua inexperiência e seus traços delicados. Mas ele não é um personagem ruim. Possui camadas e profundidades tão bem elaboradas quanto qualquer outro da série. Seu passado é mais trágico que o do Snake e sua vida foi marcada pela tentativa de superar traumas. Quanto ao seu visual... Bem, a ideia era atrair um número maior de meninas para a série, então Raiden foi concebido pensando no gosto feminino oriental da época. Pelo menos, essa é a história oficial. Agora, falemos do tom profético do jogo. Kojima escreveu [i]Sons of Liberty[/i] entre 1999 e 2000. Nessa época, a tecnologia da informação começava a acelerar sua expansão por conta da democratização da internet e do aumento da largura de banda. Transferência de áudio, imagem e vídeo em melhor qualidade começava a se tornar acessível para um número cada vez maior de pessoas comuns. A ideia central do jogo gira em torno do desenvolvimento de uma IA construída para controlar esse fluxo de informação. Essa propagação atinge cada vez mais gente em um tempo cada vez menor, e a IA é projetada para analisar, compartimentar, alterar e/ou censurar essa informação. A ameaça não é mais quem detém o maior volume de armas nucleares, mas sim quem controla a informação com maior precisão. O uso de [i]fake news[/i] e [i]deep fakes[/i] é contextualizado no jogo como mais uma ferramenta criada para manipular a massa e direcionar a opinião pública conforme os interesses dos grandes vilões da franquia. Os próprios eventos que se desenrolam na Big Shell são um experimento para alimentar o modelo de IA que coordenará todo esse circo. Isso em 2001. Qualquer semelhança com o que testemunhamos hoje, em 2026, é mera coincidência? É um subproduto da nossa evolução tecnológica? Ou estamos realmente sendo arrebanhados por uma força política que escapa à nossa percepção? Seja como for, isso só mostra o quanto Kojima é um homem afinado com as tendências... Ou será que ele é o representante dessa força invisível que manda e desmanda em nossos destinos? [i]Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty[/i] é muito mais do que uma sequência direta. Kojima foi ousado ao desafiar nossas expectativas ao dividir o protagonismo do jogo. A rejeição inicial a Raiden mostra o desconforto que surge quando se desafiam convenções. Os dilemas narrativos que antes ressoavam como ficção hoje ilustram a realidade, ao antecipar a discussão sobre manipulação da informação e controle social. Isso consolida a visão e a relevância do jogo, ao nos fazer refletir sobre o efeito real que tecnologia, poder e liberdade exercem em nossa sociedade moderna, em pleno 2026. [i][b]9/10[/b] na escala leomaníaca[/i] por ser uma obra ousada e inovadora para os padrões da época.
'Kept you waiting, huh?' Solid Snake's speech at the end was more educational than half of topics that you study in school. By far one of the best games that have touched the topic of AI and how its going to affect our lives, to change it, to controlled it. Raiden is such perfect character for this game, a character that doesn't have the power of free will, chained by higher ups. 'Who am I really?'
yes, go play it. The earliest memory I have of this game is sitting on my brother's bed watching him play the game (probably backseating). This was probably in '02 sometime. I have loved and played this game ever since. This was the one we started with, and it was only later that I went back and played the first game and eventually the sequels. Playing it now is a bit surreal-some of it feels super prophetic and still applicable today and some of it feels like a bad soap opera haha. I still love it though and will still play the game....probably even in another 25 years. Edit to add-I really wish this version of the game had the skateboarding game that came with MGS2: Substance, it was fun
Active players
Estimated daily and monthly active players (DAU/MAU) modeled from peak concurrency.
Players by region
Where this game's players are, estimated from review languages.
Players also reviewed
The games this title's players most often review too — audience affinity.
Related
| Game | Estimated lifetime revenue | Reviews | Review score | Price |
|---|---|---|---|---|
| $2.7M | 7K | 89% | $19.99 | |
| $18.9M | 19.6K | 84% | $49.99 | |
| $2.2M | 6K | 83% | $19.99 | |
| $99K | 71 | 72% | $49.99 | |
| $0 | 0 | — | $49.99 | |
| $3.3M | 3.2K | 97% | $29.99 |
Related
| Game | Estimated lifetime revenue | Reviews | Review score | Price |
|---|---|---|---|---|
| $1.8M | 1.6K | 91% | $29.99 | |
| $1.8M | 869 | 68% | $49.99 | |
| $1.8M | 3K | 80% | $10.49 | |
| $1.8M | 6.5K | 93% | $14.99 | |
| $1.8M | 8.3K | 92% | $8.99 | |
| $1.8M | 6.8K | 88% | $12.99 |