LISA: The Painful

Kolay kolay sinir olanlara gitmeyecek ancak derin bir hikayeye sahip, iyi bir oyun. Oyun bilerek sinir bozucu tasarlanmış. Yoldaşlarınız sürekli olarak ölüm tehlikesinde, yanlış zamanda yanlış yere giderseniz çok rahat dayak yiyebiliyorsunuz, eşyalarınızı kaptırmanız ve bazen dolandırılmanız garanti gibi bir şey, combatı seviye atlayana kadar acımasız, manuel save almanız gerekiyor ve ölürseniz taa hepsi baştan vesaire vesaire. Oyunun evreni kara mizahla karışık epey karamsar bir evren dolayısıyla bu durum oynanışa da yansımış. Geriye dönüp bakınca tüm bunlar çok yerinde kararlar gibi hissettiriyor yani şikayetçi değilim. Ancak oyunun yavaş açıldığı ve çok fazla yerde sinirimi bozduğu kesin. Sinir bozmasını bir kenara atacak olursam hikayesini epey beğendim. Hikayede son saniyelere kadar bir şeyler pişirilmeye devam ediyor bu sebeple ilk saatlerinizde hikaye açısından çok yoğun bir deneyim yaşamayabilirsiniz. Ancak 25 saatin toplamında çok dolu bir hikaye deneyimletti bana. Tek şikayetim piksel art olması sebebiyle bazen flashbacklerle de beraber kimin kim olduğunu tam anlamamam. Dönüp hikaye özeti izlediğimde ulan o çocuk bu adam mıymış falan dedim. Bir de bu oyunu alırsanız yanında dlcsi Lisa the Hopeful da geliyor ve sanırsam 6 saat gibi bir süre de dlcyi oynadım. Ayrıca hepsinden önce Lisa the First'in hikayesini izlemeniz gerekli. Lisa the First bedava olduğu için gidip oynayabilirsiniz ama o oyunun tek güzel kısmı hikayesiymiş ve zaten 1 saatlik bir oyun. Oynanış konusunda açıkçası rpg maker oyunları benim için 3 adım geride başlıyorlar. Gerçekten bu tip oyunlarda eğlenceli bir oynanış yapmak çok zor. Lisa da oyun motorunun sancılarını hissettiriyor ancak oynadıkça açılıyor. Öncelikle oyunun başında seyahat etmek çok büyük bir işkence. Oradan oraya sürekli gidip bir şeyleri hafızada tutmanız gerekiyor ve bu sırada seyahatiniz çok yavaş ve meşakatli. Neyse ki sonradan daha hızlı seyahat yolları açmanızla o problem çözülüyor. Ancak combat kısmında da aynı dert var. Başlarda çok az yetenek ve yoldaşınız olduğu için combat hem çok zor hem de epey tatsız tuzsuz geliyor. Özellikle yılanlı bölümden nefret etmiştim. Sonralarda ekibimi daha iyi bir şekilde dizip seviye kasarak combattan zevk alabilmeye başladım. Tek şikayetim karakterlerin levelını atlatırken sadece partideki karakterlerin levelı atladığı için yoldaşlarımın çoğunu kullanamıyor olmamdı. Çünkü hepsi düşük seviye kalıyor ve onları yavaş yavaş diğerleriyle denk seviyelere getirmeye uğraşmak istemiyordum. Keşke onun yerine grubun genel bir seviyesi olsaymış. Teker teker uğraştırmasaymış. Dlcyi ana oyundan bir tık daha fazla sevdim. Tek bir karakter olunca oynanışına baya kasmışlar ve çok daha eğlenceli skillere sahiptik. Ayrıca genel hikaye gidişatı, duygusallık, olayların yaşanma hızı gibi konularda da daha optimize bir deneyim gibi hissettim. Sanki ana oyundan bazı konularda ders alıp dlcyi öyle yapmışlar gibiydi. 8/10