Hogwarts Legacy

You can do everything you can't do in real life, like casting magic and talking to girls

Unless you’re a massive fan of the series I wouldn’t waste my time. It feels like a mobile game that has had all its micro transactions removed. I was delaying playing this game because I heard it had performance issues and it was very repetitive, I was hoping it’d get better. sadly it did not. The graphics are nice and besides the occasional texture bugs it looks like what i imagine the books to be like. The story is probably the weakest part, none of the characters are interesting or fun. Most of the world is bare besides pointless collectibles and a few scattered enemies, it was as if someone saw what Ubisoft was doing and tried to make it worse

[b]Halihazırda 2. oyununun yapım aşamasında olduğunun haberini almış ve aklıma gelmişken, uzun zamandır yazamadığım şeyleri yazayım bari.[/b] [h1]Hogwarts Legacy – Büyük Bir Evrenin Harcanmış Potansiyeli[/h1] Hogwarts Legacy, Harry Potter evrenini seven oyuncular için ilk bakışta hayallerin gerçekleşmesi gibi görünüyor. Hogwarts'ın koridorlarında dolaşmak, büyüler öğrenmek, süpürgeyle uçmak ve büyülü yaratıklarla karşılaşmak gerçekten de uzun zamandır beklenen bir deneyim. Ancak oyunu biraz daha derinlemesine oynadığınızda, karşınıza çıkan şeyin muazzam bir evreni gerçekten yaşatmaya çalışan bir RPG'den çok, Harry Potter teması giydirilmiş standart bir açık dünya oyunu olduğu hissi ağır basıyor. Oyunun benim açımdan en büyük hayal kırıklıklarından biri ise özgürlük hissinin sürekli olarak yapay sınırlarla engellenmesi. Bir büyücü olarak elimde uçan bir süpürge varken bile dünyanın her yerine istediğim şekilde ulaşamamak oldukça ironik. Havalanıp Hogwarts'ın üzerinde özgürce dolaşırken bir noktada görünmez bir duvara çarpmanız, belirli bölgelerde uçuşun tamamen yasaklanması veya belirli bir yüksekliğin üzerine çıkamamanız, oyunun size verdiği büyücü fantezisini ciddi şekilde baltalıyor. Uçabilen bir karakter yaratılmış ancak uçuşun kendisi bile geliştiricilerin koyduğu görünmez sınırlar içerisinde tutulmuş. Başka oyunlarda doğal karşılanabilecek bu durum, büyücülük gibi özgürlük ve yaratıcılık üzerine kurulu bir evrende çok daha fazla göze batıyor. Üstelik bu yalnızca uçuşla sınırlı değil. Dünyanın kendisi de ilk saatlerde etkileyici görünmesine rağmen zaman geçtikçe ne kadar yapay ve tekrara dayalı olduğu ortaya çıkıyor. Haritanın her tarafına serpiştirilmiş Merlin Denemeleri, düşman kampları, mağaralar, sandıklar ve koleksiyon nesneleri bir süre sonra keşif hissi vermekten çıkıp yapılacaklar listesine dönüşüyor. Başta “Acaba burada ne var?” diye merak ederken, ilerleyen saatlerde “Haritada yine hangi işaret kaldı?” düşüncesine kapılıyorsunuz. Bu durum oyunun açık dünyasının temel problemlerinden biri. Daha da büyük problem ise Hogwarts'ın kendisinin yeterince kullanılmaması. Oyunun adı Hogwarts Legacy olmasına rağmen, gerçekten bir Hogwarts öğrencisi olduğunuzu hissettiren sistemler oldukça yüzeysel kalıyor. Derslere giriyorsunuz ancak bunlar çoğu zaman kısa bir sahnenin ardından sizi başka bir göreve yönlendiren basit mekaniklere dönüşüyor. Oysa öğrencilerle daha derin ilişkiler kurmak, okul hayatını gerçekten yaşamak, derslere düzenli olarak katılmak, öğretmenlerle anlamlı bağlar geliştirmek ve yaptığınız seçimlerin okul hayatınızı etkilediğini görmek gibi fikirler çok daha ileri taşınabilirdi. Hogwarts gibi böylesine zengin bir evrene sahip bir oyunda, okulun yalnızca görevler arasında uğradığınız bir mekân olmaktan çıkıp oyunun merkezinde yer alan, yaşayan bir okul olarak hissettirilmesi gerekirdi. Savaş sistemi ise ilk başlarda oyunun en güçlü taraflarından biri olmasına rağmen uzun vadede aynı problemi yaşıyor: tekrar. Büyüleri birbiriyle kombinlemek ve düşmanların kalkanlarını farklı büyülerle kırmak başlangıçta gerçekten eğlenceli. Fakat saatler ilerledikçe düşman çeşitliliğinin ve saldırı modellerinin sınırlı olması nedeniyle aynı karşılaşmaları tekrar tekrar yaşadığınızı hissediyorsunuz. Boss savaşları bile çoğu zaman birkaç saldırı modelini öğrenip uzun bir can barını eritmekten ibaret kalıyor. Kısacası Hogwarts Legacy, sahip olduğu muazzam evrene rağmen potansiyelini tam anlamıyla kullanamayan bir oyun. Gereğinden fazla tekrara dayalı açık dünya aktiviteleri, yüzeysel RPG sistemleri, yapay sınırlar ve büyücülük dünyasının sunduğu özgürlük hissinin yeterince verilememesi, oyunun en büyük eksikleri arasında yer alıyor. Özellikle bir büyücü olarak süpürgeyle uçarken bile görünmez duvarlara ve yükseklik sınırlarına takılmak, oyunun vaat ettiği özgürlük duygusuyla ciddi bir tezat oluşturuyor. Yine de Hogwarts Legacy'nin güzel bir temel oluşturduğunu düşünüyorum. Görsel açıdan etkileyici Hogwarts tasarımı, başarılı büyü sistemi ve özellikle ilerleyen bölümlerde daha da keyifli hâle gelen savaş mekanikleri, serinin çok daha iyi bir noktaya taşınabileceğini gösteriyor. Bu nedenle ikinci oyundan beklentim oldukça yüksek. Umarım geliştiriciler ilk oyunda yaptıkları hatalardan ders çıkararak daha özgür, daha canlı ve gerçekten yaşayan bir büyücülük dünyası sunabilirler. Süpürgemizle istediğimiz yerlere uçabildiğimiz, haritanın yapay sınırlarla kısıtlanmadığı, büyülerin çevreyle çok daha fazla etkileşime girdiği ve yaptığımız seçimlerin dünyada gerçek karşılık bulduğu bir Hogwarts deneyimi görmek güzel olurdu. En önemlisi de umarım ikinci oyun, ilk oyundaki gibi devasa bir dünyayı yalnızca yapılacak aktivitelerle doldurmak yerine, keşfetmekten gerçekten keyif aldığımız ve içerisinde bir büyücü olarak özgürce yaşayabildiğimiz bir dünya yaratmayı başarır.

This game is awesome! it's so fun, I have had it for quite some time on my PS5 , can't believe i didn't get sucked into it on there. It feels like I am playing in a Potter novel or movie, can get very dark at some points and funny and light hearted in others, If you have not played this get it, you won't be sorry.

Если воспринимать игру как чистое приключение - то игра хорошая. Если воспринимать игру как сюжетно-ориентированное произведение - то игра плохая.

[도전과제 100% 완료] 호그와트 레거시 폼 미쳐따.. 해피포터 팬들한테는 직격타를 꽂아버리는, 팬은 아니더라도 책과 영화로만 접하던 마법과 모험의 흥미로운 세계를 멋지게 창조했다는 것에 큰 점수를 주고 싶은 게임이었습니다. 특히 호그와트 성 내부의 모험이 정말 흥미진진했습니다. 성 외부의 필드는 넓고 뭐가 많긴 했지만 좀 복붙이 많아서 (특히 멀린의 시험..) 숙제하는 느낌으로 클리어 하긴 했습니다. 성 내부가 워낙 잘 만들었다보니 외부가 상대적으로 성의가 없어 보이는 단점이.. 재밌는 건 투명화 쓰고 적 암살하려고 돌아다니다보니 뭔가 어쎄신크리드 암살자 느낌도 나고, 적을 땡기고 밀치는 마법을 쓰다보니까 스타워즈의 제다이 느낌도 나더군요 으잉? 여기저기서 먹어본 맛이 나더란 말입니다. 전투도 기본적으로 조합을 섞어서 쓰는 재미도 있겠다, 익숙한 맛도 느껴지겠다. 거기에 치트키인 해리포터 마법 세계관이 짬뽕이 되자 이건 맛이 없을 수가 없는 수작이 나왔네요. 추천합니다. 필드 가이드 모은다고 호그와트 성 돌아다니면서 Revello! 스펠을 계속 썼더니 아내가 옆에서 지겹다고 투덜거리네요 ㅋ 자기 꿈에도 나오겠다고.. ㅠㅠ

[h1]我的学年结束了，今年的学院杯属于斯莱特林！[/h1] 想来想去还是给了好评，最近这游戏打折，它在我库存中吃灰很久了，便想着赤一赤，当然口感也是如我所料，是一个优点缺点都很明显的游戏，好评的理由是优点略微大过缺点。 --- [h1]主角设定非常BT，简直就是没有代价的“黑魔王”[/h1] 首先，主角带有龙傲天的属性，只是和我们平时看的表达方式不同而已，如果不当同人小说看，那梅林死得早是因为要避男主锋芒，做完梅林试炼来一句不过如此，一个字，狂！有求必应屋不过是我的总统套房，教师们三天两头给我开小灶，学习法术天赋异禀，后期更是一言不合就是连索啃大瓜＋远古魔法，施放的时候面无表情，波澜不惊，装甲巨兽睡觉前都要检查一下附近有没有插班生，手上的人命不知有多少，佛地魔看到表示已吓哭！！ --- [h1]魔法学院这一块，几乎没有代餐[/h1] 本来就算是西幻巅峰之一，加上版权和制作规模这两点来说，这游戏几乎是没有代餐的，甚至可以把几乎去掉，这也是我好评比较重要一点，虽然我不是一个情怀党，对哈利波特印象比较深刻的也仅限于小时候看的蛇怪，在刚进入学院时，我想都没想就决定最终选择斯莱特林，如果你是一个情怀党，那更是不必多说，每一幅会动的画，每一本会尖叫的书，城堡的一砖一瓦在阴雨中透出的神秘，又在夕阳下又充满梦幻，变化无常的魔法扫帚，满是雾气的树林，夜色下民房前的大南瓜……无一不让老粉恍惚，游戏的美术以及场景搭建非常出色，虽然时不时有过亮过暗等问题，但依旧是瑕不掩瑜，从我小时候印象最深的第二部来看，有密室，有巨蛇，有克制关系等，我就认为这个学院各方面铺垫的都非常好，就像一个巨大的宝库，里面四通八达，藏着无数前人的秘密，游戏中很好的展现了这一点。 --- [h1]我手中拿的不是魔杖，是通马桶的皮搋子[/h1] 简直了，我已经无语，这游戏就是把罐头，通马桶做到了极致，75％的游戏时常都花这上面，玩完了我甚至有一种把这个开放世界搬空了的错觉，追个蝴蝶要十几个，通马桶任务几十个，找个任务物品要几十个，梅林试炼差不多一百个，卷轴一百多个……等等，点火盆，撬门锁，推石头这些操作做到令人发指，如果你不开故事模式来做全收集，并且满级了还能接着玩，那我是真的佩服你，简直就是不可多得的人才啊！ --- [h1]战斗系统[/h1] 由于做全收集不可避免的要开锁，打挑战，在无限的机械化动作中一般都是最低难度，所以比较无感，你自找的，另外准备工作这个成就又必须使用远古魔法，最低难度怪死太快了又影响记录，让人有一种不断切来切去的便秘感，武侠有低武，那这些法术顶多也就是介于低魔到中魔之间，开打之前嘲讽放狠话环节拿个法杖指指点点，像指挥家似的，其他游戏恐怕是陨石都砸下来了。 --- [h1]政治正确[/h1] 丑东西真的多，我不去深究这些，但是勉强有些角色还行吧，至少几个导师看起来没什么太大问题，这些地精制作人作妖也习惯了，既然选择了玩这类游戏，那肯定是做好了心里准备的，当然这游戏如果真的没什么我记忆深刻的点我就会优先差评。 --- [h1]成就[/h1] 没什么好说的，两个字恶心，四个字非常恶心，从一开始的四个成就就需要分别从四个势力通到密室开始就已经初见端倪，PC我直接就是一手在选择前备份存档，可以免去前面那的教学时间，但仍然每条路线都要重复跑几个小时，导致我都已经背下了到密室前的流程，唯一好处就是不用多周目，这玩意120小时差不多80小时都在收集，谁能顶得住再赤一回？且听说追蝴蝶这个任务有BUG，不知道现在是否还存在，只能提醒大家接了追蝴蝶这个任务以后必需马上做完，不要中途去追别的蝴蝶，不然可能卡收藏，且PC端实际全收藏这个成就是不需要全满的，不知道为何还差几个收藏的时候就跳成就了，或许是达到了最初设定的收集总数就行，但到目前位置我都不知道扩展内容的收藏算不算在内。 --- [h1]总结[/h1] 能玩，只用粉丝向作品来评价这个游戏未免有失偏颇，因为我不算这个作品的粉丝，只算个在小时候看过几部电影，几本小说的看客吧，但代入感使然，我依旧还是在最后一个学院杯的任务中，穿上了斯莱特林的校服。 --- 总计评分🏆8.4/10 玩法/设计🎮2.3/3 画面/美术🗺️2.8/3 剧情/叙事📽️1.6/2 氛围/音乐🎶1.7/2

Я поиграл в данный проект недавно, и первое, что бросилось в глаза - это картинка. Замок выглядит просто потрясающе, особенно когда заходишь туда в первый раз и просто стоишь, крутишь камерой и не можешь поверить, что это игра. Освещение, тени, всякие магические эффекты от заклинаний - всё сделано на уровне, местами я реально говорил "вау" вслух. Окрестности тоже радуют глаз, особенно когда взлетаешь на метле и смотришь на всю эту красоту сверху. Но есть нюанс: на слабом железе всё это может превратиться в слайд-шоу, так что если у вас старый компьютер, готовьтесь к просадкам. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢶⣦ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣈⣿⣧ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠻⣿⡟⠁ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⢳⡀ ⠀⠀⠀⠀⢀⣠⣤⣤⣤⣀⠀⠀⠀⠁⠀⠀⠀⠀⢀⣠⣤⣤⣤⣀ ⠀⠀⢀⣶⠟⠁⠀⠀⠈⠙⣷⡄⠀⠀⠀⠀⢀⣴⠟⠉⠀⠀⠈⠙⢷⡄ ⠀⠀⣾⢣⡗⠀⠀⠀⠀⠀⠘⣷⣴⠾⠷⣶⣼⢧⡗⠀⠀⠀⠀⠀⠈⣿ ⠘⠛⣿⢸⡄⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⠁⠀⠀⠈⣿⡸⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣾⠟⠃ ⠀⠀⠹⣧⡻⣦⠀⠀⠀⢀⣼⠏⠀⠀⠀⠀⠸⣧⡹⣦⠄⠀⠀⠀⣴⠏ ⠀⠀⠀⠈⠻⢶⣦⣤⡶⠟⠉⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠻⠷⣦⣤⡶⠟⠋ [h2]Геймплей [/h2] Боевая система оказалась интереснее, чем я ожидал, комбо из разных заклинаний заходят реально хорошо. Поначалу прям кайфуешь, комбинируешь красные, жёлтые, фиолетовые спеллы, щиты снимаешь, уворачиваешься - чувствуешь себя настоящим магом. Но часов через двадцать понимаешь, что враги-то одинаковые, и тактика везде одна и та же, просто накидываешь дамаг по ротации и ждёшь, пока всё умрёт. Побочные задания однотипные донельзя: приди, побей, поговори, повтори, и так по кругу. Испытания Мерлина - это отдельная боль, их слишком много, а награда смешная, делать их чисто ради галочки в журнале. Система экипировки перегружена мусором, ты постоянно чистишь инвентарь от хлама, который падает с каждого второго врага. Основная сюжетка местами упирается в уровень, и тебя гонят гриндить побочки, чтобы просто продвинуться дальше. Ещё бесит, что почти все интересные квесты - это задания напарников, а не основная линия, как будто сюжет написали на отвали, а нормальные истории засунули в сторонку. [h2]Музыка [/h2] Музыка и звуки - это, пожалуй, одна из самых сильных частей игры, тут вопросов нет вообще. В наушниках сидишь и прям чувствуешь себя внутри фильма, особенно когда идёшь по коридорам замка и на фоне играет та самая волшебная тема. Атмосферные звуки Хогвартса - скрип лестниц, бормотание портретов, шаги по каменным полам - всё это работает на погружение на полную катушку. Саундтрек не надоедает даже после многих часов, что для большой игры редкость. [h2]Сам замок [/h2] Хогвартс - это лучшее, что есть в этой игре, без вариантов, я реально заблудился там в первый раз и не расстроился ни капли. Там столько всяких закоулков, тайных комнат, двигающихся лестниц и секретных проходов, что можно просто ходить часами и находить новое. Атмосфера школы магии сделана так, что хочется заглянуть в каждый угол, потрогать каждую картину, послушать, что говорят портреты. Хогсмид тоже классный, атмосферный, но там половина домов закрыта, и это немного обламывает. Открытый мир вокруг замка красивый, но пустой, активностей накидали кучу, а смысла в них мало, бегаешь ради галочки на карте. [h2]Итог [/h2] Часов на двадцать меня хватило с огромным удовольствием, дальше пошло уже по инерции (немного затянулось), просто чтобы досмотреть, чем всё закончится. Фанатам книг и фильмов зайдёт точно, тут ностальгия работает на полную и перекрывает многие косяки. Если ты не фанат вселенной, скорее всего надоест довольно быстро, потому что геймплейно это довольно стандартная песочница. Технически игра работает нормально, сильных багов я не поймал, но оптимизация местами хромает. В целом это крепкая игра на один раз, перепройти желания не возникло, но первый вечер в Хогвартсе стоит того, чтобы попробовать. Если наберёт 50 лайков и 10 наград, я играну 1000 часов. И свечку поставлю разрабам, чтоб клепали только крутые проекты. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢰⣾⣿⠻⢿⣆ ⠀⠀⢀⣀⡀⠀⠐⣾⡟⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⡀⠀⠀⢀⣠⣀⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⣿⠀⢸⣿⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣠⣶⠀⠀⠀⡄ ⠀⠀⠀⣿⡇⠀⠀⣿⡇⠀⢀⣠⣴⡀⠀⠐⢻⡗⣿⡀⢨⣿⢹⣧⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢿⣿⠀⢸⣿⡇⠀⠀⠀⡀⠀⠚⢿⣿⠒⢀⣾⣇⡀⠀⢀⣀⠀⠀⠀⣠⣠⡀ ⠀⠀⠀⣿⡇⠀⠀⣿⡇⠀⠸⠋⠉⣿⡆⠀⢸⡇⠹⠃⢸⣿⠈⢁⣀⠀⠀⣶⡆⠀⠐⣾⣿⣤⢼⣿⣇⢠⣴⢋⣿⣦⠀⢸⣿⠀⠈⣿⡏⠁⢰⡏⠹⣷⠀⢸⣿⠙⣷ ⠀⠀⠀⣿⡇⠀⠀⣿⣧⡤⠤⣤⠄⣿⡇⠀⢸⣇⠀⠀⢸⣿⠀⠘⣿⠀⣰⡿⠁⠀⢀⢿⣿⠉⠞⠛⠈⢹⡏⠀⢸⣿⠀⢸⡇⠀⠀⣿⡇⠀⢸⡧⠤⣽⠃⠘⣿⠀⠋ ⠫⣀⠀⣿⡇⣠⡴⣿⡇⠀⢺⣧⠀⣿⡇⠀⢸⣿⠀⠀⢸⣿⠀⠀⢿⣠⣿⠁⠀⠀⠘⣿⣿⠀⠀⠀⠀⢸⣷⠀⠸⣿⠀⢸⡇⠀⠀⣿⡇⠀⣼⡇⠀⠀⠀⠀⣿ ⠀⠈⠙⣿⡟⠉⠀⣿⡇⠀⠸⣿⣀⣿⡧⠀⣸⣿⠀⠀⠘⠛⠀⠀⢸⣿⠃⠀⠀⠀⠀⣿⡏⠀⠀⠀⠀⠸⣿⠀⢀⣿⠀⢸⡇⠀⠀⣿⡇⠀⢻⣇⠀⡷⠀⠀⣿ ⠀⠀⠀⣿⡇⠀⠀⣿⡇⠀⠀⠙⠉⠋⠀⠀⢀⣤⠄⠀⠀⠀⠀⣰⡿⠁⠀⠀⠀⠀⠀⢿⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠛⠋⠁⠀⠸⣇⠀⠀⣿⡇⠀⠀⠙⠛⠁⠀⢴⣿⣆ ⠀⠀⠀⣿⡇⠀⠀⣿⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠘⠷⠤⣤⣤⣤⣴⡿⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢸⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠁⠀⠀⠉⠲⠜⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠚⠛⠃⠀⢠⣿⣧⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢸ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠉⠀⠉⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠘⠀