Frostpunk

the game has too much meaning and understanding that it's better this way than not because it can't be otherwise. The value of people and immersion in the atmosphere is maximum, but if you want the maximum, I recommend playing outside in -30 or in a refrigerated chamber. I love nutritional supplements and a clear, simple, but not easy system, but the main thing, in my opinion, is to get into this atmosphere and listen to the fact that 12-hour shifts are terrible and 12 hours of work = death :0. The game is clear, and as I increase the difficulty, it becomes even more interesting to play. If you like diving for a couple of hours in a full freezer, then the game will suit you. As for the possibilities to play, the game is just perfectly optimized and is wonderful with its graphics and music and everything, so almost all builds will be pulled to the limit of normality, but it's clear that not the computers of 2009 on the old pentiums and the build-in of course (see minimum system requirements). Bottom line verdict not a single game has such an atmosphere and beauty of cold and real experience and, so to speak, complete pogrom

puedes poner a trabajar a niños, GOTY

Ponownie #cierpliwygaming, ponieważ grę kupiłem na premierę w 2018 roku. Wtedy przeszedłem dwa z trzech dostępnych scenariuszy, a ostatniego nie ukończyłem, prawdopodobnie z przesytu. Dopiero niedawno dokupiłem wypuszczone dodatkowe scenariusze i przeszedłem całą grę od nowa. Mimo że nie jestem fanem city-builderów, „Frostpunk” przyciągnął mnie zapowiedzią próby przetrwania w świecie, w którym zimno jest największym zagrożeniem. Z takich gier kojarzyłem wtedy wyłącznie „Cryostasis: Sleep of Reason”, który wyszło dziesięć lat wcześniej. Twórcy obiecywali też moralne wybory, a że ich poprzednią grą było „This War of Mine”, nie potrzebowałem dodatkowej zachęty. I rzeczywiście trzeba dbać o to, by mieszkańcom zgromadzonym wokół generatora ciepła na węgiel nie było zimno. Wychłodzeni mogą zachorować, stracić członki (co będzie wymagało amputacji), a nawet umrzeć. Gdy chorują, są tymczasowo niezdolni do pracy, gdy staną się inwalidami, to nie będą pracować, dopóki nie otrzymają protezy, a zmarłych niestety nie można przywrócić do życia. Za to można przerobić ich na kompost. Temperatura się zmienia: raz jest cieplej, raz zimniej, jednakże tendencja jest spadkowa, więc koniecznym jest rozwój technologii pozwalających na bardziej efektywne pozyskiwanie surowców oraz surowej żywności, ocieplanie budynków czy modyfikowanie generatora, żeby wydzielał więcej ciepła w większym zasięgu, co oczywiście wymaga większych ilości węgla. Obiecane moralne wybory także są, chociażby w postaci ustalania praw. Można wybrać, czy wysłać dzieci do pracy czy może wybudować dla nich dla nich świetlicę, dzięki czemu w przyszłości będą mogły pomagać w lecznicach czy warsztatach, w których opracowywane są nowe technologie. Wspomnianych zmarłych można składować w dole na ciałach, narządy przeszczepiać, a zwłoki przerobić na kompost albo zadbać o godny pochówek. Każda decyzja wpływa na paski niezadowolenia i nadziei, więc nie zawsze można kierować się czystym pragmatyzmem, który niekoniecznie spodoba się mieszkańcom. (Nie)stety, te wybory moralne nie były aż tak wstrząsające jak w „This War of Mine”. Jasne, wysłanie dzieci do pracy w mrozie jest okrutne, ale nie aż tak bardzo, gdy w grę wchodzi przetrwanie całej społeczności. Jasne, dwudziestoczterogodzinne zmiany są męczące, jednocześnie są usprawiedliwione okolicznościami. Nawet śmierć nie rusza tak bardzo, ponieważ do czynienia mamy z dziesiątkami albo nawet setkami obywateli. Jak porównam to do podjęcia decyzji, czy okraść niegroźnych staruszków z jedzenia, bo prędzej czy później i tak odwiedzą ich jeszcze gorsi szabrownicy, no to „Frostpunk” nie robi tak mocnego wrażenia. No ale nie jest to też gra o ludzkiej moralności, tylko survivalowy city-builder. Spodobało mi się to, że scenariusze są bardzo urozmaicone. Oczywiście we wszystkich budujemy i dbamy o dobro obywateli, jednak każdy przedstawia inną historię i oferuje nowe mechaniki. Na przykład w pierwszym, standardowym, który trzeba przejść, by odblokować pozostałe, trzeba się „jedynie” przygotować na trwającą przez wiele dni burzę, podczas której temperatura spada poniżej stu stopni, więc nikt nie jest w stanie wyjść z domu. W „Arkach” trzeba przygotować tytułowe Arki do przetrwania za wszelką cenę i zautomatyzować pracę generatora, by zawartość skarbców nie zamarzła. Z góry wiadomo, że ludzie nie przetrwają, dlatego nacisk został położony na budowanie ogromnych automatów, które pracują praktycznie bez przerwy, sporadycznie ładując się przy generatorze. Wszystkie scenariusze przeszedłem na domyślnym poziomie trudności, który można obniżyć albo podwyższyć, jeśli komuś będzie brakowało wrażeń. Na tym domyślnym największą trudność sprawiała mi nieznajomość scenariusza, moje gapiostwo (potrafiłem nie zauważyć, że skończył się las w obrębie pracy tartaku i zdziwić się, że nie mam drewna) i perfekcjonizm, przez który często zaczynałem od nowa. Szczególnie znajomość poszczególnych wydarzeń w scenariuszu potrafi bardzo ułatwić grę. Na przykład podczas drugiej próby przejścia „Na krawędzi” wiedziałem już, gdzie szukać osady, z którą mogłem wymieniać surowce na żywność i jeszcze odkryłem, że można bezkarnie nadużywać mechaniki próśb, przez nigdy nie brakowało jedzenia dla mieszkańców, a rozgrywka stała się o wiele łatwiejsza. Mimo że ukończyłem grę, to wciąż mnie ciągnie, żeby rozegrać niektóre scenariusze w inny sposób (na przykład wprowadzając formy opresji zamiast religii), spróbować wyższego poziomu trudności albo rozwijać osadę w trybie nieskończoności. Spędziłem w „Frostpunku” ponad czterdzieści godzin i nawet jeśli czasem się frustrowałem, był to naprawdę miło spędzony czas. Samą grę z dodatkami można kupić do trzydziestu złotych.

Highly immersive survival strategy with interesting and accessible mechanics. Gameplay is fairly straightforward compared to other games in this genre and quite easy to understand after a few plays. Nevertheless, it stays challenging for the most part, especially in custom mode. Survival and city-building mechanics offer a wide range of possible playstyles. Random events, scenarios, and locations keep the story engaging, so you won't feel bored at all. Bought it for city building and stayed because of the music and atmosphere. The locations are designed very well and are aesthetically pleasing. Winter is portrayed super realistically, to the point that just looking at it makes you feel like you are right there in the cold. I played in the middle of summer and turned the AC on max power just for extra realism Overall, it really adds to the game's replayability. I would definitely recommend Frostpunk to all fans of strategic survival games. Despite its complexity in the beginning, the atmosphere and story keep you hooked and make you try again after a fail. Once you get the hang of it, the game offers players a unique experience. Undeniably a must-play in the genre.

Дрочка даже на средней сложности. Вместо выживания одно нытьё. Соевые разрабы, которые в современном мире ноют от кранчей, не понимают, что на грани смерти кранчи - единственный выход. Есть идея для поляков: добавить вопрос меньшинств, сексизма и вот этого всего, добавить здания медицинские, где бы людям пол меняли и таблы делали, блокирующие гормоны, это сто процентов будет волновать людей на грани смерти, поэтому не понимаю почему этого в игре нет. Насчёт самой игры: ты можешь, конечно, поставить людей работать с 6 утра до 8 вечера (некоторые и сейчас так работают, oxyеть, да?), чтобы добыть чуть побольше ресурсов для постройки бараков, домов, пабов и тд, но люди будут ныть про кранчи. А потом они начнут ныть, что им холодно видите ли, потому что нет домов, нет угля, нет никаких ресурсов, чтобы исследовать технологии, чтобы улучшать здания и генератор. А потом, когда ты построишь больше заводов, т.к. кранчить - етё плёхо плак плак, и пошлёшь туда детей, т.к. нет "взрослых" на 2 завода, они начнут ныть, что ты используешь детей для работы. А потом еды окажется недостаточно, охотничья палатка требует 15 человек, значит ещё больше детей идут на заводы. А потом ребенок получает травму и эти додики требуют двойные пайки для своих вырожденцев, а когда не даёшь - начинают ныть. И в итоге ты тратишь на эту дрисню 4 часа, недовольство вырастает и тебя просто выгоняют, и все твои 4 часа идут наxyй. Так вот, пусть разраб сам нaxyй сходит. Если вы любитель микроконтролить каждую пачку поселенцев, каждое здание, каждый генератор и вообще eбaнyтый - тогда игра вам зайдёт. Я на это время тратить не хочу.

不少人觉得游戏里面的是[b]刁民[/b]，什么byd为什么不老实干活还抗议 原来现实生活里[u]一天工作最少10小时住出租屋吃拼好饭[/u]的人也是[b]刁民[/b] 这时候就有人又要拿[i]“情况特殊”[/i]来开脱了，什么伦敦帮、能量塔的 只能说再特殊的情况处理不好的后果也和[b]你[/b]脱不了干系 [h3]“凭什么叫我为这些破事负责？”[/h3] 因为在游戏中[b]你[/b]就是这群[b]“刁民”[/b]的[b]首领[/b]，[u]这是你的义务[/u] 当然你也有权利离开坐单程票离开这款游戏去做些别的事或是在[strike]数小时的憋尿地狱[/strike]后来评论区一吐不快，[u]只要你乐意[/u] [spoiler]毕竟我也是在看了你们的肺腑之言后才打算喷你们一顿的[/spoiler]

Рекомендуется к игре!