Disciples III: Reincarnation

Zacznę od oceny: 5/10. Disciples III: Reincarnation nie jest grą złą ale niestety też nie mogę napisać, że jest grą dobrą. Na Steam nie ma recenzji neutralnych. Długo wahałem się czy tego kciuka skierować do góry czy na dół. Ostatecznie wybrałem jak widać drugą opcję. Już tłumaczę dlaczego chociaż jak wyżej napisałem nie jest to zła gra. Plusy (dla mnie): + ładna grafika, animacje i muzyka + ogólna historia w kampaniach, a zwłaszcza fabuła z dodatku z nieumarłymi + dobry system walki w bitwach - inny niż w poprzednich częściach tej serii (poruszamy się na małej heksowej planszy) ale podszedłem do niego bez uprzedzeń i nawet polubiłem choć jestem sporym fanem jedynki i dwójki + drobne zmiany w jednostkach; Disciples 1 i 2 to wspaniałe strategiczne tytuły i cieszę się, że zmiany jakie zrobiono w jednostkach: ich system levelowania, drobne umiejętności, zmiany w odpornościach i typach ataku ubogaciły rozgrywkę, a nie zepsuły; te elementy bardzo pozytywnie wpłynęły na to że wyżej napisałem o dobrym systemie walki w bitwach + zarządzania aktywnym ekwipunkiem w bitwach (za pomocą energii) - miksturki oraz nowość w "trójce": runy (jednorazowe wersje czarów (nie wszystkich) + brak bugów (niby oczywiste ale pierwsza odsłona trójki była ich pełna więc to wydanie jest pod tym względem ok) Minusy... niestety: - [b] cała strona strategiczna [/b] - tak naprawdę to główna przyczyna negatywnej recenzji Gdzie jest wampir pogrzebany? W systemie zdobywania doświadczenia i levelowaniu u przeciwników oraz strategicznej stronie konstrukcji kampanii. Drużyny przeciwnika levelują gdy ich nie widzimy (są w mgle wojny). Nie jest to za mocno zauważalne w kampaniach gdyż tam przeciwnicy o ile w ogóle są to są często uśpieni naszym postępem (dotarcie do jakiegoś punkty) i zanim staną się aktywni to nasza drużyna bez problemu może sobie z nimi poradzić. 3 poziomy trudności jakie w grze występują nie mają za bardzo wpływu na kampanie ale w misjach pojedynczych (hotseat) decydują jak szybko przeciwnikowi levelują jednostki zanim go zobaczymy. Nawet na najniższym poziomie trudności i tak będą miały wyższe poziomy niż drużyna gracza choć doprowadzi to do tego że jednostki będą tylko o poziom lub dwa "wyżej" w drzewku. Z kolei na najwyższym poziomie trudności na dużych mapach jak już spotkamy wroga to my będziemy mieli drużynę na drugim lub trzecim levelu, a on już jednostki na poziomie aniołów (około 12-15 levelu, jednostka 4 poziomu). [i] Nie zrozumcie mnie źle. Ja nie jestem przeciwnikiem gier strategicznych z wyższym poziomem trudności, po prostu preferuję gdy są dobrze zbalansowane jak poprzednie odsłony serii gdzie można było ze sporym wyzwaniem ale normalnie przejść misję czy kampanię na wysokich poziomach trudności. Tutaj jest to możliwe w misjach (czasami) ale jest to raczej droga przez mękę mając świadomość jak przeciwnik "wbija" poziomy w ciemnościach (jak już wspomniałem kampanii to nie dotyczy). [/i] - Dla chcącego nic trudnego ale niestety [b] zmieniono mechanikę miast i stolic [/b]. Gdyby nie to być może dałoby radę pobawić się weselej z "przelevelowanymi" drużynami przeciwnika. W końcu w Disciples 1 w niejednej kampanii gracz musiał stawić czoła znacznie silniejszym i licznym wrogom. Zawsze można było wykorzystać ekstra pancerz ze stolicy lub innego miasta i rozegrać walkę na korzystniejszych warunkach. Tutaj tego nie mamy. Miasta i stolica dodają nam trochę więcej życia ale w przypadku dużych różnic drużyn na niewiele się to zda. Same stolice też są bardzo słabe. Główni strażnicy są ciut silniejszymi jednostkami typu AoE (ataki obszarowe). Średnia drużyna może słabo bronioną stolicę wdeptać w ziemię. Zmiana zapewne podyktowana kampaniami gdzie często jest to naszym celem. - [b] Brak aktywnych przeciwników w kampanii. [/b] [i] Ale się przyczepiłem tego balansu i zmian... ;) [/i] Wszystkie kampanie można przejść, a misje są teoretycznie pod multi / gorące krzesełka więc co się czepiam balansu. Ano szukałem zbalansowanego wyzwania. Wszystkie kampanie można przejść i stoczymy w nich mnóstwo fajnych bitew, w których przeciwnik będzie starał się wykorzystać każdy element przewagi. Super sprawa tylko... wszystkie kampanie można przejść banalnie łatwo bo brakuje w nich aktywnego przeciwnika. W żadnej misji w kampanii nie ma momentu żebyśmy musieli się trochę bardziej starać. Jeśli misja każe nam złupić demony przy pomocy ludzi to te demony jakoś powinny się bronić albo jeśli fabuła na to nie pozwala to może za górą jakaś mała nekropolia i słudzy Mortis wylewają się do doliny więc musimy mieć na nich czujne oko. Tego nie ma. Może to i lepiej bo patrząc na wyżej wspomniany problem z "levelowaniem" przeciwników mogłoby to zepsuć kampanie. Tylko powoduje to, że pomiędzy dobrymi bitwami nic strategicznego się nie dzieje. Jest to ogromy minus dla gry strategicznej. Żeby go poprawić musiałby być zmienione zachowanie przeciwników na mapach oraz system ich levelowania. - [b] Brak różdżkarzy [/b] Mały minus ale zawsze lubiłem ten system w poprzednich tytułach. Teraz mamy strażników w pewnych punktach, którzy z czasem rosną w siłę (można dodać im jednostki żeby wzmocnić obronę punktu strategicznego) i zmieniają coraz więcej ziemi dla naszej frakcji. Niby ok ale stary system był bardziej... strategicznie ciekawy. Ten system działa dlatego mały minus - ot moja osobista opinia. - [b] Brak Górskich Klanów [/b] Szkoda... Pojedyncze jednostki wroga lub dostępne jako najemnicy. [b] [u] Podsumowując [/u] [/b] Disciples III: Reincarnation mogło stać się wybitną strategią i świetną grą gdyby tyle samo troski poświęcono strategicznej stronie gry i balansowi przeciwników co poświęcono wspaniałym bitwom. Jakbym grał w dwie różne gry. Świetne bitwy i biedna strategia na planszy kampanii lub nie zbalansowana w misjach. Ta gra ma naprawdę wiele dobrych elementów. Jest to jednak gra strategiczna i ten element nie powinien kuleć. Dlatego ocena 5/10. Grę ograłem wzdłuż i wszerz ale czułem niedosyt, że mogło być znacznie lepiej. Niestety, raczej polecam inne gry turowe, choćby Disciples 1 lub 2 jeśli jeszcze któś ich nie ograł. Skoro czytasz te słowa, drogi czytelniku, to możesz sięgnąć po trójkę świadom jej wad i cieszyć się tym co ma dobre do zaoferowania.

Недооцененая часть которая не взлетела и сдохла почти сразу(

короче я не знаю что сказать игра так себе очень на любителя как на меня. я играл в детстве когда мне было еще 12 лет и я чето тыкал в экран меня очаровала эстетика я не понимал что я делаю многих механик не знал и просто читал текст который говорили персонажи. прошел полностью на пиратке в 20 лет и мне зашло. игра не дает тебе практически никакого челленджа ее можно пройти на хардкоре потому что копьютер противника грубо говоря просто не играет в режиме компании. но сама компания и сюжет классные. тексты написаны в стилистике рыцарского пафоса лайт новела дарк фэнтези. есть шутки даже иногда. некоторые строки можно в пацанские паблики с цитатами кидать. описания юнитов крутые. дизайн юнитов крутой. эстетика присутствует стиль есть. тот факт что это копирка с работы студии nival по героям 5 меня честно говоря не волнует но что печалит это переход к гексогональным боям. вот тут происходит потеря айдентики серии где бои были стенка на стенку. как бы и работает и нормально но честно говоря вот незачем это было делать. единственное что это оправдывало это 3d модельки красивые. русская озвучка кекная. юниты легинов проклятых очень рофельно говорят как будто в испорченный телефон. не знаю даже что сказать. это буквально игра которая зацепила вас в детстве и вы не задумывались почему и после захотели пройти во взрослом возрасте. кому еще она может понравится я не представляю. я искренне желаю всем кто захочет в это поиграть впервые просто прикольно провести время и сильно не париться и может даже проходить ее с трейнером и читами если угодно просто потому что нет по факту реального соревнования с компьютером противника т.к. тот условно не играет и не представляет для игрока никакого челленджа но я уже просто повторяюсь. просто ради сюжета и мелодрамы стоит поиграть если больше не во что вкатиться.

Отличная игра !!!

Классная игра с шедевральной музыкой и интересным сюжетом в жанре темного эпического фэнтези. Боевая система слабовата, со своими проблемами, но почти все бои в игре можно пройти при помощи быстрого автобоя, что заметно сокращает время прохождения. Не рекомендую делать так всегда, но большинство сражений я прошел быстрым боем и не стыжусь этого, потому что их тут ну очень много. Последняя кампания за Орды Нежити - это ложка дёгтя в бочке мёда. Она мне понравилась, это интересная история о любви, предательстве, одержимости, мести и расплате. Но вот техническая сторона подпортила впечатление. В частности, тут всё довольно плохо со скриптами. Кампания проходится, да, но неправильно работающие скрипты создают курьёзные ситуации, противоречащие лору и сюжету, в связи с чем это следует воспринимать как некую игровую условность.

Кто играет в герои меча и магии - инцелы и больные инвалиды на голову

старый добрый пошаговик.