Deep Sleep: Labyrinth of the Forsaken

Przyznam.. Rozczarowałem się.. Jakkolwiek aby recenzja nie była wyłącznie moim użalaniem nad tym jak to gra jest niedobra i zła. W każdej części omawianej zamieszczę krótkie wady i zalety. Fabuła: Historia gry jest głównym powodem dla którego Zakupiłem Deep sleep na pierwszym miejscu. Spodziewałem się nawiązań do don't escape 4 i je znalazłem. Natomiast sama w sobie fabuła wydaje się nie do końca dopracowana. postacie są zwykle dosyć płaskie i bez charakteru. Mamy losowego naukowca. Przypadkowego Reportera i wziętą w zasadzie znikąd postać egipskiej bogini. Kiedy grałem miałem wrażenie że postacie poboczne zostały stworzone bardziej w oparciu o mechaniki gry niżeli wprowadzenia jakichkolwiek wątków merytorycznych. Naukowiec jest od zwiększania many, Bożek jest od full heala. A reporter od dawania questów pchających progress do przodu. Po prostu nie czuć w tym duszy albo głębi jaką mieliśmy przy barym, cate, czy codim. Nawet sam David miał już więcej polotu i głębi a i tak o nim za wiele się personalnie nie dowiedzieliśmy z DE 4. Fakt tego że nie pamiętam imion prawie żadnej z postaci z DS 4 jest tego przykładem. Klimat: Grze muszę przyznać ma jedną z najlepszych opraw graficznych. niejednokrotnie stałem na palcach spodziewając się jumpscare'a albo spoglądając czy manekin zaraz nie zacznie za mną podążać jak się nie odwrócę. i w prologu jakkolwiek ten klimat był lecz zaraz po nim przechodzimy do praktycznie ciągle jasno oświetlonych miejsc. co szybko zabija dreszczyk emocji., sam combat i to jak w niego się wchodzi wcale nie pomaga w budowaniu klimatu Combat: Pora zaadresować słonia w pomieszczeniu. Combat był początkowo mechaniką na którą byłem najbardziej podjarany. wreszcie możemy oddać przeciwnikom i nie musimy się w pełni ich bać. I ta mechanika miała potencjał aby być faktycznie dobra jednak dość szybko turowy system walki z przydługimi animacjami i "Atakami" które różniły się praktycznie wyłącznie statystykami i Okazjonalnie specjalnymi efektami jak trucizna czy multihit. nie pomagały w wciągnięciu mnie na dłużej. często unikałem walki nie przez wgląd na to że była za ciężka albo się bałem. lecz wyłącznie dlatego że czułem się jak bym marnował czas bijąc się z przeciwnikami. co bardziej frustrujące Bossowie w tej grze są okropnie zrobieni. i nie chodzi mi tutaj o system walki lecz o to jak samo podejście to tej walki wygląda. Przed combatem z bossem dostajemy wprost informacje że część zagadkową zakończyliśmy i gra nam przyzna za to odpowiedni przydział Expa. Niszcząc przy tym całą dramaturgię walki z nieznanym mówiąc nam wprost że tutaj jest boss. a sam combat jest definitywnie stworzony pod to aby wrócić tutaj po dostatecznym wylevelowaniu postaci. Co moim zdaniem jest złym pomysłem bo niszczy to cały koncept bossa jako finałowego przeciwnika rozdziału. Sama też rozmowa i dialogi z nimi wydaje się być błaha i nudna. Równie dobrze można by pozbyć się dialogów i przejść od razu do walki z nimi a informacji byśmy dostali tyle samo. Dialogi: O matko od czego tu zacząć? Większość z nich wydaje się monotonna od to typowe "co tutaj robisz?" "Kim Jesteś?" Jeszcze jakoś przełknę ale wydają się one tak mało wnosić do gry jak i progressu sprawiając że samą gre mógłbym przejść za pierwszym podejściem bez dodatkowych opcji dialogowych gdzie postać i tak w większości wypadków odpowie mi zagadką albo na tyle tajemniczo abym zrozumiał tylko połowę samej wypowiedzi. oczywiście dostaje z dialogów informacje jednak sposób w jaki je dostaje mi nie odpowiada. nie mamy też tutaj jakiejkolwiek formy decyzji. Fakt są dialogi które pchają fabułę do przodu i są oznaczone jednak sprawia to że gra wydaje się strasznie liniowa. a nasze akcje zdają się nie mieć kompletnie konsekwencji. Fajnie by było gdyby na przykład można było odblokować opcjonalne zadania z naukowcem albo dziennikarzem które by nam dawały dostęp do nowych artykułów Czy nawet zakończeń w zależności od wkładu jaki damy. nagradzając gracza nie tylko ekspem ale i historią zarówno postaci jak i świata przedstawionego. Grafika: Grafika jest jedyną rzeczą o której mogę powiedzieć same dobre rzeczy. Ten pixelowy artstyle nadal się dobrze trzyma i potrafi zbudować porządny klimat czego script welder dowiódł wielokrotnie. Jedyne do czego faktycznie mógłbym się przyczepić to kreskówkowość i pocieszność na twarzach postaci podczas dialogów. jednak wychodzę z założenia że samemu lepiej bym tego nie narysował więc tutaj przymknę oko. Moja finałowa ocena. 4/10 Gra mocno stawia na swoje nowe mechaniki (Głównie walki) Zapominając to co sprawiło że pokochaliśmy DS na pierwszym miejscu. Brakuje mi tutaj ciekawych zagadek. Zagrożeń w samych planszach nie tylko od strony przeciwników ale jak to było z parą w prologu. Przez całą rozgrywkę towarzyszyło mi uczucie że to nie jest faktyczny produkt jak bym grał tylko w szkielet nad którym sam twórca musi jeszcze trochę posiedzieć. Zabrakło mi też postaci z którymi można było by sympatyzować albo zagadek z wieloma różnymi rozwiązaniami zwłaszcza przy tym jaką gamę przedmiotów zarówno do walki jak i zagadek dostajemy. Niestety gra dalej wydaje się być na wpół surowa. Mam nadzieje że twórca wypuści dodatek albo update poprawiający zarówno gameplay jak i historię.