Bright Memory: Infinite

虽然完整游戏本体还没制作完毕，还是支持一下国产独立游戏开发，可以当个甜品小游戏试玩。

Kiedy pierwszy raz uruchamia się Bright Memory: Infinite, ma się wrażenie, że obcujemy z sennym koszmarem nastolatka zakochanego w grach akcji – i mówię to jako komplement. Produkt stworzony głównie przez jednego dewelopera ze studia FYQD, tytuł ten jest technicznym fenomenem, który zawstydza niejednego giganta branży AAA. To gra, która pyta: „Po co wybierać między strzelanką a slasherem?”, a potem daje ci obie te rzeczy naraz, ubrane w niesamowitą oprawę wizualną. Fabuła rzuca nas w rok 2036. Agentka Shelia Tan bada sprawę nadnaturalnej czarnej dziury. Mówiąc wprost: scenariusz to chaotyczny miszmasz motywów sci-fi klasy B. Postacie pojawiają się i znikają bez większego sensu, a stawka wydaje się abstrakcyjna. Jednak gdy tylko zaczniemy ślizgać się po zalanych deszczem dachach w wiejskich Chinach, tnąc starożytnych wojowników kataną, pytanie „dlaczego” przestaje mieć znaczenie. Liczy się tylko „jak”. Gameplay to wysokooktanowy taniec. Nie tylko pociągamy za spust; parujemy pociski mieczem, używamy przedziwnej psionicznej rękawicy, by zawiesić wrogów w powietrzu to jeszcze poruszamy się jak ninja w stylu Shadow Warrior. Flow gry przypomina hybrydę Titanfalla z Devil May Cry. Optymalizacja to prawdopodobnie największe osiągnięcie twórców. Dzięki wsparciu DLSS i FSR tytuł działa wyśmienicie nawet na słabszym sprzęcie, oferując detale i refleksy, które oszałamiają. Mimo swojego blasku, Infinite jest „nieskończone” tylko z nazwy i głębi wizualnej, bo na pewno nie w długości. Kampanię można ukończyć w około 2-3 godziny. To epicka przygoda w rozmiarze „mini”. Niektóre mechaniki, jak nielimitowany blok czy pewne umiejętności miecza, są ewidentnie zbyt silne, co pozwala przejść przez bossów bez większego wysiłku. Gdyby jeszcze z dwie godzinki i kilka nowych trybów byłoby rewelacyjnie. Plusy: Mistrzostwo wizualne i optymalizacja: Grafika poziomu AAA, która działa płynnie niemal na każdym komputerze. Uzależniający system walki: Bezbłędne połączenie strzelania, walki wręcz i mocy specjalnych. AA+? Niesamowite osiągnięcie mikro-zespołu, będące dowodem na wyższość pasji nad korporacyjnym budżetem. Minusy: Ekstremalnie krótka: Gra kończy się w momencie, gdy zaczynamy w pełni czuć system walki (ok. 3h). Narracyjny chaos: Fabuła jest niezrozumiałym bełkotem bez głębi. Problemy z balansem: Niektóre umiejętności są tak potężne, że czynią walkę zbyt prostą nawet na wysokim poziomie trudności.