ZERO PARADES: For Dead Spies

The Opera never tires 10/10 would recruit comrade beetle again

ฉันชอบเกมนี้นะ โอเคล่ะ ZA/UM มันมีประเด็นฉิบหายอยู่ ซึ่งก็สมควรแล้ว ได้ข่าวว่าเกมนี้ขายได้ยอดไม่ถึงเป้า Studio จึงต้องมีการปรับลดองค์กรครั้งใหญ่ เอาจริงๆ มันน่าสงสาร dev นะ ในฐานะเด็กที่เรียนเกมคนหนึ่ง เลยอยากจะชื่นชมเกมนี้ในฐานะงานศิลป์ชิ้นหนึ่งละกัน (ZA/UM Studio อนาคตมันมืดมนจนคุณไม่ต้องไปด่ามันเพิ่มแล้วล่ะ 555) นานๆ ทีที่ฉันเล่นเกมแล้วจะรู้สึกหนักหน่วงขนาดนี้ ตัวละครหลักเป็นสาวที่มีปัญหาในจิตใจอย่างหนัก ทั้งความรู้สึกผิด ความโดดเดี่ยว หลายๆครั้งที่ตัวละครจะแสดงให้คุณเห็นว่าพวกเขาเหนื่อย ดิ้นรน และพยายามจะมีชีวิตมากขนาดไหน แต่เหมือนว่าความพยายามอย่างเดียวจะไม่มากพอ เพราะในจักรวาลที่คุณไม่มีอำนาจควบคุมอะไรเลย แม้กระทั่งชีวิตของคุณเอง สิ่งนั้นก็สะท้อนออกมาผ่านตัวละครในเมืองนั้นแหละ ที่ทุกๆคนแทบจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรบางอย่าง สนการแสดงออกมาของพวกเขานั้นแทบจะแตกต่างและสุดขั้วเกินขอบเขตมนุษษย์ทั่วที่เราๆเป็๋นกันมากๆ ทั้งการยึดติดในอุมการณ์สุดกู่ หรือความซาดิสต์ การเหยียดผู้อื่นกับแนวคิดสุดแปลกประหลาด ฉันคิดว่ามันเป็นความพยายามที่สมอง พยายามจะปรับตัวให้สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ ในเมื่อที่ไร้ความหวังและวุ่นวายแบบนั้น ผลจึงออกมาเป็นตัวละครรายทางต่างๆที่มีคำพูดหลุดโลก และเพลงก็ยังขับอุ่มชูทุกอย่างเข้าไปอีก เพลงที่โคตร Masterpiece มากๆ ให้ตายสิ แค่เดินไปเดินมาในเมือง ฉันก็รู้สึกหนัก เหนื่อย และเศร้าแล้ว งานศิลป์ก็สีสันสดใส มากมายด้วยสี แต่ทำไมมันออกมาเหงาจัง ที่ชอบที่สุดคือบทพูด มันมีทุกอย่าง ทั้งการวิพากษ์การเมือง อุดมการณ์ ความเชื่อ รสนิยม และศิลปะ(ส่วนนี้แอบฮาเหมือนมันแซะ Studio ตัวมันเองหน่อยๆ) แต่ที่ชอบคือบทสนทนาที่สื่อสารปรัชญาออกมา คือมันไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักมากหรอก แต่ปรัชญามันเท่ไง ปรัชญาแค่ความโดดเดี่ยว มนุษย์เคยเชื่อมโยงกัน จนกระทั่งเราคิดค้นภาษา หลังจากนั้นเราก็ถูกสาปให้ถูกขังอยู่ในร่างกายของตัวเอง ไม่สามารถเข้าใจคนอื่นได้อย่างถ่องแท้อีกต่อไป เพราะไม่ว่าเราจะพยายามอธิบายตัวเราผ่านคำพูดขนาดไหน มันก็จะถูกตีความโดยมุมมองและอคติของอีกฝ่ายอยู่ดี เราเกิดมาเพื่อโดดเดี่ยวและตาย ซึ่งก็เข้ากับธีมเกม แต่ไม่ได้มีส่วนในการขับเคลื่อนเนื้อเรื่องหลักเลย อันนี้น่าเสียดาย ที่สุดท้ายพอเล่นจบแล้วออกมามองในภาพรวม ทุกอย่างมันไม่ได้ร้อยเรียงกันขนาดนั้น Gameplay ให้ตายสิ ฉันค่อนข้างรำคาญการที่เราต้องมานั้งสลับเปลี่ยนใส่ชุดนั้นนู้นนี้เพื่อเอาค่าพลังไปวัดในการ skill check มากๆเลย มันน่ารำคาญจริงๆ อีกสิ่งคือเรื่องเวลา ช่วยกรุณาเพิ่มวิธีข้ามเวลามาหน่อยจะขอบคุณมากๆ แค่นั้นแหละที่เหลือสนุกดี ไอ้การบริหารความเครียดนี่ใช้ได้เลยนะ ส่วนเนื้อเรื่องถือว่าเกือบดี แต่ตอนจบห้วนไปหน่อย มันไม่ได้ให้ความรู้สึกอิ่มเลย เทียบกับทั้งเกมแล้วฉันอาจจะเจอโมเมนต์ประทับใจเยอะกว่าตอนจบด้วยซ้ำ แต่ทีมงานก็น่าจะตั้งใจแหละ ทั้งเกมบอกเล่าความเศร้าและเหนื่อยล้ามาอย่างดี ตอนจบควรจะมีอะไรให้รำพึงรำพันมากกว่านี้ ไม่ได้หมายถึงจะต้องเป็น Happy Ending หรอกนะ แต่อยากจะได้ตอนจบที่ยาวและให้โอกาสผู้เล่นได้ทบทวนทางเลือกของตัวเองตลอดทั้งเกมหน่อย อย่างน้อยมีบทสรุปให้ดูก็ได้ อะไรแบบนั้น ให้รู้สึกว่าตลอดเวลาที่เล่นมา ทุกเส้นทางที่เลือกมันนำไปสู่อะไรสักอย่าง แต่อย่างว่าแหละ dev คงตั้งใจทำออกมาแบบนี้ ประมาณว่าทุกอย่างมันไร้สาระในที่สุด อีกเรื่องอาจจะเป็นที่ตัวละครมั้ง Melita, Facundo Reyes, Karolina, Raya, V และ Reno เรารู้สึกว่ามีแค่ตัวละครเหล่านี้ที่ถูกเขียนออกมาได้อย่างน่าสลดใจและมีความลุ่มลึกทางอารมณ์ บทของบางตัวละครทำเอาฉันแทบจะร้องไห้ตามเลย คือรายชื่อมันอาจจะฟังดูเยอะนะ แต่ถ้าเราแยกมาเฉพาะตัวละครหลักอีกทีก็มีแค่ Karolina กับ Raya เท่านั้นที่เขียนออกมาได้อย่างน่าเห็นใจ ตัวละครอื่น ๆ ที่เรารับสมัครเข้าร่วมทีมได้ บทมันให้ความรู้สึกเบาบางมาก ๆ ราวกับว่าความน่าเห็นใจของพวกเขาไปผูกอยู่กับความรู้สึกที่เชื่อมต่อกับอดีตของ Hershel มากกว่าจะเป็นเรื่องราวชีวิตของพวกเขาในปัจจุบัน แต่กับตัวละครอย่าง Karolina ที่ถึงแม้จะเป็นคนในอดีตของ Hershel เหมือนกัน แต่ก็ยังเขียนเรื่องราวในปัจจุบันออกมาได้อย่างซับซ้อนผ่านทั้งเควสต์และบทพูด เลยรู้สึกเสียดายที่กับตัวละครอื่น ๆ เราไม่ได้รู้สึกว่าน้ำหนักเหตุการณ์ของพวกเขามันน่าเห็นใจได้ขนาดนั้นเลย ตัวตนของพวกเขาจึงแทบจะไม่มีน้ำหนกัทางอารมณ์ในตอนจบเลย ประมาณนี้สำหรับ ZERO PARADES: For Dead Spies สถานีต่อไปคือ Disco Elysium (รู้มาว่ามันดีกว่าเกมนี้เลยเก็บไว้เล่นทีหลัง จะได้สนุกกับ ZERO PARADES ให้เต็มที่ไง)

Very good.

Conseguiram fazer algo tão bom, senão melhor que Disco Elysium! Plot complexo e com muitas reviravoltas (se seu inglês não estiver num nível mais avançado, não recomendo jogar ainda, espere por uma tradução), personagens maravilhosamente bem escritos. Se você se viu se apegando ao Kim Kitsuragi, aqui você vai ter muitos outros NPCs para se apaixonar. Arte impecável, mantendo a pegada psicodélica. Também se você jogou DE, vai se familiarizar com as mecânicas, além de algumas outras novas que dão um peso a mais na relação de causa e consequência das suas escolhas. A trilha sonora é o ponto em que o jogo mais se diferencia de DE: aqui ela é pontual. Ao invés de sempre ter um tema de fundo, na maior parte do tempo você estará ouvindo sons ambientes da multidão, dos rádios, TVs e máquinas ao fundo, tudo com um belo design de som, passando uma sensação bem imersiva. As músicas tocam em momentos pontuais, e a trilha ajuda a potencializar a emoção de cada cena. O mapa é denso e cheio de segredos novos pra descobrir a cada dia, o que dá uma camada de exploração gostosa pra gameplay. "Ah, mas não quero jogar, porque o investidor da ZA/UM é um cuzão". Então vá lá e compre qualquer outro triple A de empresas como a Microsoft. Escute uma música no Spotify no seu celular da Apple, enquanto come uma bela barra de chocolate da Nestlé. Tenho certeza que você certamente nunca deu ou sequer dá algum dinheiro pra gente ruim que faz coisa errada e que absolutamente existe algum tipo de consumo ético no capitalismo.

capitalism be damned, this studio can make a video game

Зеро Парадайс это ДЭ, если бы перед создателями ДЭ на первом месте стояла бы задача создать популярную коммерчески успешную выверенную ИГРУ, и лишь где-то на местах дальше стоял вопрос о самовыражении и искусстве. И это неплохо? Игра вышла хорошей, и я получила удовольствие, проходя ее. По окончанию я даже испытала тоску, какую испытываю, когда завершаю играть во что-то стоящее, когда не хочется прощаться с героями, миром и т.д. Я думаю многим даже больше понравится упор на геймплей, детектив, тайны, а не на экзестенциальные размышления о сути бытия.

Not quite up there with Disco Elysium, but still enjoyable - well written, with pretty art style.