We Happy Few

We Happy Few immerses the player in a brilliant, trippy, thrilling world of British retrofuturistic dystopia. Around every corner are surprises beyond your wildest--and I mean wildest--imagination. It provides plenty of action and suspense, while also captivating players with a story line that questions the roles of society in the modern era. Very fun, exciting and addicting gameplay!

[h1] [b] "Geçmiş sıkıcı ve kötüdür. Mutlu ülke geçmişi olmayandır. Mutluluk haplarınızı alın ve rahatlayın." [/b] Uncle Jack, televizyon programından [/h1] Karanlık arka plan hikayesine rağmen cıvıl cıvıl bir 60'lar distopyasındayız. Üç farklı karakterin hikayelerini sırasıyla oynadığımız oyunda keşif, eşya toplama, karakter güçlendirme ve topladıklarımızla bir şeyler yapmak oyunun temel mekaniği. [h1] Oyunun Temel Hikayesi [/h1] Büyük Britanya, 2. Dünya Savaşı'nda işgale uğrar. Almanlar diğer cephelerde de kazanmış olacak ki Müttefik devletler bir kurtarma operasyonu ya da direniş örgütlenmesi oluşturmaz. Almanlar tuhaf bir karar alıp 13 yaşın altındaki bütün çocukları Almanya'ya götürürler. Halk bunu kaldıramaz ve yaşam felce uğrar. Wellington Wells'in önde gelen birkaç sakini, halkın bu yıkımı unutması pahasına yaşamı yeniden başlatmak üzere çalışmalara başlarlar. General Byng önderliğinde yeni tip kasabalar inşa edilir, otomasyonlar temel alınır ama bunu ayakta tutacak şey; Joy aldı halüsinojen haptır. Joy’un mucidi Dr. Verlock, Joy’u resmen bulan kişi olsa da Sally de bu ekiptedir. Dr. Faraday bu sistemin mekanik tarafını oluşturur, Victoria ise idari kısmıyla ilgilenir. Joy’un kullanımı sıkı takibe alınır. Kullananda neşe hali, orta vaadeli hafıza kaybı ve kısırlığa neden olur. Bu içerik otomatlarda, yarışma ödüllerinde hatta şebeke sularında bile vardır. Bu yeni yerleşimlerde kalmanın şartr Joy kullanmaktır. Hiç kullanmayanlar ve yoksunluk evresinde geçmişi hatırlayıp beynini daha fazla yıkamak istemeyenler de kırsal alanda yaşamlarını sürdürüyor. Bunlara Downer deniyor. Oyunu 1984 gibi karanlık yapmayan, Cesur Yeni Dünya'daki Soma denen bağımlılık yapan keyif verici hapları barındıran ama bir genetik mühendislik barındırmayan tarafı ise sistemin televizyon yüzü Uncle Jack'tir. Günün belirli saatlerinde radyo ve televizyonlardan skeç tadında samimi sohbetler yaparak "mutlu azınlığa" iyi bir vatandaş olmak yolunda öğütler verir ve Joy kullanılmasını sık sık hatırlatır. Kırsalda yaşam pamuk ipliğine bağlıyken üstüne veba salgını da eklenir. Tüm bunlar arasında üç karakterimiz zaman zaman birbirleri ile yollarının kesişeceği maceralarını yaşarlar. [h1] Arthur, 1. Bölüm [/h1] Sansür işlerinden sorumlu bir gazete çalışanıdır. Görevi eskiye atıfta bulunan ve kötümser haberleri yayından önce sansürlemektir. Karşısına Almanya'ya gitmekten kendisi gibi kurtulamayan kardeşi ile olan haber gelir. Bu tam da noksanlık zamanında olur ve Joy almayı ihmal edince çevredekiler tarafından fark ediliriz. Var gücümüzle kaçarken kendimizi Savaş dönemi yeraltı tünellerinde buluruz. Tünelden kırsal bölgeye çıkarız ve Joy kullanmayı reddeden ve Downer denen insanlar ile ilk defa karşılaşırız. Arthur kırsalda bir müddet toparlanır ve geldiği yere artık olmadığı kişi olarak geri döner. Kardeşinin alıkonulmasından kendisini suçlar ve ne pahasına olursa olsun onu tekrar bulmak ister. Bunun için Wellington Wells’ten İngiltere’ye gidecek kadar gözü karartır. Gerekli şartları Joy’dan arta kalan hafızası ve binbir mücadele ile oluşturur. [h1] Sally, 2. Bölüm [/h1] Sally bir kimyagerdir ve Joy formülünü geliştiren ekip arasında yer alması ve el altından başka aromalar üretmesi onu herkes nezdinde saygın birisi yapar. Hikayesi, herkesten sakladığı sır ile başa çıkarken evindeki laboratuvarını noksanlık krizi yaşan birisinin darma duman etmesi ile başlar. Sırrının güvende olduğuna emin olur ve gerekli teknik malzemeyi çeşitli yollardan sağlayıp laboratuvarı yeniden adam etmeye çalışır. Bunun yanında Joy için yarım kalan çalışmasını bu sefer tamamlar. Sırrı dolayısıyla işler kötüye gider ve nadir bir kimyasal karışım için önce Doktorun kapısını çalar. Orada derin meseleler yüzünden istenmeyen kişi ilan edilmiştir. Çareyi Arthur’dan ricacı olmakta bulur. Arthur gerekli karışımı onun için bulur ama Sally eve döndüğünde artık sırrı ile Wellington Wells’te daha fazla kalamayacağını anlar ve bağlantılarını kullanarak deniz yolu ile İngiltere’ye dümen kırar. [h1] Ollie, 3. Bölüm [/h1] Hikayesi Arthur’un kendisini katedral’de ziyaret etmesi ile başlar. Arthur’un ziyareti kısa sürmütü ama Ollie yalnız kaldığında katedral kuşatılır. Çeteler elindeki erzak ve malzemeye el koymak ister. Yaşlı kurt çok çabalasa da [I] kızı Margareth’tan [/i] kalanları kurtardıktan sonra şekeri için insülin iğnesi yapar. Ardından kırsaldaki açlık, anarşi ve veba sorununu General’e iletip bir çözüm bulmak için Hatıra Kışlası’na gider ama General ona kaçık muamelesi yapıp kovar. Ollie de planını halka “olan biteni televizyondan anlatmak” günceller ve Televizyon Dairesi’ne giriş yolu bulmak için şehrin belediye başkanı diyebileceğimiz ve General’in kızı Victoria Byng’i ziyaret. Kısa vaadede kötü ama uzun vaadede iyi sonuçlar verecek bir görüşme olur. Rotasını Televizyon dairesine yasal olmayan yollardan giriş için Dr. Faraday’dan dolaylı yardım alır. Kaçış için ise kanlı bıçaklı olduğu Jack Amca Severler Kulübü’nün gösteri balonunu çalar. Daire’ye ulaştığında ekibin Joy’dan kafayı kaldıramadıklarını görür ve tesadüf eseri Jack Amca’nın son kasedini bulup ne pahasına olursa olsun yayına koyar. Hikayesi biraz da Jack Amca’nın oyundaki rolünü anlatıyor. [h1] Mekanikler [/h1] Arthur, oynayış olarak Ollie ve Sally’nin ortasında dengeli bir karakter. Hem yakın dövüşte hem çeviklikte hem de eşya oluşturmada mahir bir karakter. Sally daha narin yapıdadır. Daha yavaş dikkat çeker ama yakın dövüşte zorlanır. Torna masasını kullanamaz ama kimya masaları ile bir sürü karışım yapabilir. Ollie hantal bir karakter, çok koşamaz ama yakın dövüşte çok iyi ve fazlaca eşya taşıyabiliyor. Özel mekaniği olarka şeker hastası. Kan şekeri için bal, turta, patates veya insülin iğnesi kullanması gerekiyor. Kan şekerinin orta değerde olması lazım, tavan veya taban olur ise canında azalma oluyor. Ayrıca kaçkın bir asker ve İskoç olması dolayısıyla ağzı bozuk, insanlara huzuri yere laf atıp kavga çıkarabiliyor. Kimya masasını kullanamıyor ama torna tezgahında çok güçlü silah ve dövüşte yarar eşyalar yapabiliyor. Oyun açık dünya. Harita tasarımı ise her oyunda değişiyor hatta bölümler arasında bile yeni harita oluşturuluyor. Oyun adalardan oluşuyor, adalar birbirine köprüler ile bağlı. Çoğu yerde sığınak buluyoruz ve bulunca hızlı seyahat edebiliyoruz. Oyun eşya toplama ve toplananlar ile yeni şeyler oluşturmaya özen göstermiş, bir nesnenin nerede bulunabileceği dahi belirtiliyor. Bölümler arasında limitlemeler olsa da silah ve araç gerek çeşitliliği çok fazla. Kasabalarda tüccarlar da var. Oyunda uyku, açlık, susuzluk önemli faktör. Yaralanmalara bağlı olarak kanama, enfeksiyon hatta veba bile kapabiliyoruz. Joy almamız gereken yerler oluyor, noksanlık durumunda kasabalılar bize düşman kesiliyor. Ama Joy’un da etki ve koku olarak imitasyonunu yapabiliyoruz. Görevleri yaptıkça gelen puanlarla karakterleri geliştirebiliyoruz. Açık dünyada keşif yaparken de pasif geliştirmeler bulabiliyoruz. Kırsalda ve kasabada farklı kıyafetle gezmemiş gerekiyor, sessizlik, zırh veya hız gibi bazı bonuslar veren kıyafetler de mevcut. Tüm NPC’ler evlerine gizlice girildiği zaman tetiklenir. Geliştirme yapmazsanız eğilme, arkadan çok yaklaşma, cesetten eşya lama veya yasaklı bölgelere girişte tetiklenirler. Kasabada geliştirme olmadan koşturmuyorlar. Bir NPC’nin şüphe seviyesi artıyorsa onunla konuşup durumu düzeltebiliyoruz. Kasabada gece sokağa çıkmak yasak. Kırsalda ise gece vebalılar ile çeteler çatışıyor. Vebalılar normal bir NPC’den daha yüksek farkındalığa sahip ve tetiklendiklerinde kolay kolay bırakmıyorlar. Kasabada daha farklı NPC’ler var; yaşlı kadınlar saldırmıyor ama kulak tırmalayan yardım çığlıkları var, doktorlar Joy kokusuna duyarlı ve elde edemediğimiz bir elektrikli testere ile saldırıyorlar. Ollie ile oynarken NPC’ler daha agresif, normalde tava, merdane veya şemsiyesi olan kadınlar bu sefer satır, balta ile saldırıyorlar. Polislerde alevli sopa dahi olabiliyor. Saklanmak suretiyle çatışmadan kaçınabiliyoruz.

開放世界但超級空虛 通馬桶任務卡bug起碼四次十分坐牢 跑圖速度慢到足以讓台北人生氣

VALE MUCHO LA PENA Escribiré de forma realista y no diré que el juego es perfecto, porque no lo es, tiene fallos como: Los NPC's no son muy inteligentes al buscarte, a veces tienen comportamientos extraños, gritan de la nada, se sientan de formas extrañas o hasta hacen el moonwalk. Hay algunos bugs visuales en el mapa, texturas mal colocadas, especialmente las de césped, no son muchas o al menos yo solo vi 1 o 2. A algunas personas se les puede hacer repetitivas las misiones (este no fue mi caso). Y mas o menos es lo que yo veo pero... Es un juego que se ha quedado en mi corazón. La historia me atrapo con solo saber de que iba, la atmosfera de los 60´s en Inglaterra me encanto, la música, la radio, las decoraciones, las drogas xd y los programas de televisión del "tio Jack" (no soy gran conocedor de la época pero me encantaron estos apartados). Las historias de los 3 personajes principales me gustaron genuinamente cada uno tiene sus motivaciones para avanzar en la historia y cada uno tiene un final distinto, así como también tienen sus propias mecánicas y sus propias zonas del juego, esto hace que no se sientan repetitivas las historias. Cambien me sorprendió lo "oscuro" que puede llegar a ser el juego, hay misiones "oscuras" o escenarios donde realmente me sorprendió por lo que había visto hasta ese entonces mas que nada porque había visto gente que lo llama un juego de "terror de supervivencia" y creo que no es el caso pero tiene sus tintes, pequeños pero los tiene. Los DLC's: Los compre en oferta al igual que el juego principal. Son buenisimos, 3 historias completamente diferentes con sus propias mecánicas y que todas de alguna forma expanden la historia principal del juego aunque sea un poco. Me sorprendieron por que si bien tienen que ver con la historia principal cada uno toca temas bien diferentes, y los personajes principales de estos son personajes que llegamos a ver en la historia principal, ademas de ver zonas completamente diferentes del juego. Son algo cortos pero no tengo quejas 10/10. RECOMIENDO este juegazo, lastima por los bugs sin ellos el juego seria mejor aunque no sean nada criticos. Si lo quieres comprar, compralo en OFERTA, así lo hice yo y no me arrepiento, el juego se quedo en mi corazón. Una joyita que pudo ser mejor, pero es lo que hay y así me encanta. PD: El soundtrack esta increíble, también lo compre alv!

이 게임의 유일한 장점은 매력적인 세계관을 가지고 있다는 것 하지만 실상 게임을 해보면 설정이 허술하고 전혀 흥미롭지 못한 스토리에 대부분은 한시간도 채 안되서 게임을 끄게 될 거라고 확신한다 전투는 단순하고 지루하며, 디스아너드 같은 은신요소가 자주 등장하지만 닭대가리만도 못한 AI 덕분에 거의 의미가 없는 수준이다 트레일러에서 매력적이게 보이던 세계관도 게임상에선 별로 설명해주는 게 없기 때문에 몰입될만한 요소가 적고 띄엄띄엄 등장하는 스토리는 계속 진행하게 만들만한 동기가 부족하다 맵은 오픈월드에 나름 공들여서 만든 티는 나지만 어딜가나 비슷한 느낌의 복붙맵이 많고, 퀘스트도 내용만 다르지 사실상 대부분 아이템 찾아서 돌아오기 같은 비슷한 느낌이라 월드를 탐험하는 재미를 반감시킨다 메인퀘스트의 대부분은 A를 얻기 위해서 B로 가야하는데 B에 가면 C를 먼저 가지고 와야하는 식의 뺑뺑이가 많은데다가 특히 초반에 이동속도는 느린데 스태미나는 쥐똥만해서 답답함을 느끼기가 쉽다 중요한건 이 과정을 두 번이나 더 반복해야 된다는 것 플레이어는 총 세 번의 다른 캐릭터로 진행하게 되는데, 기껏 첫번째 캐릭터를 스킬도 찍고 아이템도 모아서 좀 사람답게 만들어 놓으면 완전히 초기화된 다른 캐릭터로 플레이 하게 만든다 이게 전혀 흥미롭지 못한 스토리와 맞물려서 초반을 잘 넘기고 재미를 좀 붙였던 사람들도 이 부분에서 접는 사람이 많을거라고 생각된다 그리고 배경이 디스토피아인 세계관과 상반되게 집집마다 아이템이 넘쳐나서 중반쯤 넘어가면 파밍하는 의미가 없어지고, 위에서 언급했던 덜떨어진 AI 때문에 다양한 아이템을 굳이 활용해야 할 필요성도 크게 없다 개인적으로 메인게임도 오픈월드 대신 dlc같은 일자형 진행방식을 택했으면 더 낫지 않았을까 생각한다 최종적으로 해보고 느낀점은 출시하기 전에 그렇게 주목받던 게임이 현재 소리소문도 없이 묻힌데는 다 이유가 있다는 것이다 혹시나 갑자기 떠올라서 한번 사볼까 기웃거리는 사람이 있다면 이 리뷰를 보고 마음을 접기를 권유한다 본인은 그래도 초반을 참고 넘긴 후 나름 재미가 붙어서 끝까지 플레이 하게 되었지만 동일한 가격에 살 수 있는 더 뛰어난 게임들이 많은데 굳이 이 게임을 추천하고 싶지는 않다

玩得很晕

I really love this game, it's something i come back to every year and play it all over again. i know some people think the story is boring but i find that it tells the story of what a lot of us experience in the real world. the only thing i dislike is how far some quests are and having run out of energy. but other things easily make it good. i also really like the side quests for when i don't feel like playing the main story, that being said, the combat is also super easy...even if your on hard mode as u can just hide in a alley way trash can and wait for the crazies to stop looking for you. i really think people should just give it a try and play to atleast u get to the parade for arthur, sally was very fun for me and i enjoyed her more than all the other characters. i wish more things got released for it because i would really like to see but its been 6 years since any last updates. thank you devs, a lot of us love this game and u did amazing!

Este es uno de los mejores juegos que jugué en mi vida. La historia es excelente, los personajes queribles, los diálogos buenísimos, el soundtrack una locura total, los gráficos hermosos, el world building top tier, el gameplay divertido, desafiante y que te permite hacer tu propio estilo. Overall este juego es una locura. Tendrá uno o dos bugs ahí y allá, habrá un par de boludeces sin pulir, IRRELEVANTE. Esas pavadas PALIDECEN frente a la increíble calidad de todo lo demás. Verdaderamente y con todas las letras: obra maestra