Ni no Kuni Wrath of the White Witch™ Remastered

Esse jogo é mágico, principalmente se você cresceu com as animações do Ghibli.

Lovely style but slow pacing and a dull fights and story meant I couldn't get back into it. I had played about 3 hours on xbox game pass wanting to like the game but alas, this isn't for me.

Nie będę ukrywał rozczarowałem się Ni no Kuni. Od lat widziałem, że gra jest wysoko oceniana zarówno przez recenzentów jak i graczy. Nawet tutaj na steamie ma ponad 80% pozytywnych opinii. Wyniki te, oraz art style od studia Ghibli, zmotywowały mnie do zakupu gry. Niestety głównie podczas rozgrywki towarzyszyło mi uczucie irytacji i znużenia. Dla pełnego kontekstu ograłem już wiele jrpg'ów i jestem zaznajomiony ze specyfiką tego gatunku, w tym z jego przywarami. W związku z tym moja frustracja przy rozgrywce nie ma związku z typem gry. Zanim opiszę wady, pozwolę sobie dodać chodź łyżkę miodu do tej beczki dziegciu. Mimo wszystko trzeba oddać, że gra wygląda i brzmi bardzo dobrze. Studio Ghibli ze swoim sygnaturowym stylem sprawia, że gra jest ponadczasowa - a warto to podkreślić, bo oryginał wyszedł w 2011 roku. Muzykę skomponował związany bezpośrednio z Ghibli Joe Hisaishi, więc nie ma się co dziwić, że również została tam wykonana absolutnie mistrzowska robota. Warto też dodać, że pozytywnie zaskoczyła mnie ilość zaprojektowanych lokacji. Nie chcę się zbytnio rozpisywać, bo jest całkiem spore prawdopodobieństwo, że nikt tego nie przeczyta to też postaram się zwięźle opisać moje wszelkie żale. Najsłabszym elementem gry jest gameplay. Jest nudny, żmudny i irytujący. Chodzenie z punktu A do punktu B zajmuje wieczność. Cały czas gracz musi toczyć pojedynki z przeciwnikami, a ze względu na ich prędkość nie da się od nich uciec. Dosłownie chwile po ich pokonaniu pojawiają się w tym samym miejscu ponownie. Pójście w złą stronę, a potem zawracanie oznacza przedzieranie się przez te same hordy przeciwników, których się dopiero ubiło. Sam system walki jest męczący, nieintuicyjny, nieresponsywny i źle zaprojektowany. Bawimy się w walki pokemonów, ale stworek jedną komendę wykonuję długo, jest mało czasu na wybranie jednej konkretnej, którą gra oczekuje. Co chwilę trzeba zmieniać stworki, leczyć siebie i biegać wokół areny. Gra niestety zmusza do grindu, niektóre encountery są piekielne trudne, a inne w tej samej lokacji banalne. Na samą walkę też nie ma sposobu, należy być po prostu silniejszym niż wróg. Całkiem rozbawił mnie dialog w grze mówiący, żebym omijał przeciwników w jednej sekcji, bo są dosyć mocni i żebym kierował się prosto do aktualnego celu. I to nie tak, że jest jakiś sposób na skradanie albo na ucieczkę w walce. Po prostu: mobek łapie agro = walka. Miałem się nie rozpisywać, a napisałem dopiero o jednej kwestii, no trudno. Drugim słabym aspektem jest fabuła. Dlaczego Studio Ghibli nie mogło jej napisać? Zrobili muzykę i wizualia wszystkie, a fabułę napisali deweloperzy Level-5. Czuć po prostu dysonans między jakością audiowizualną a historią. Jest ona nijaka, generyczna i nudna. Mam wrażenie, że została przygotowana tylko i wyłącznie dla dzieci, co zdecydowanie kontrastuje z poziomem trudności walk. Wszystkie Side-questy to najtańszy sposób na wydłużenie czasu rozgrywki. Nie ma w nich absolutnie nic ciekawego. Przynieś, znajdź, upoluj, a potem biegnij przez kilkanaście minut, aby te questy oddać. W wielu jrpgach występuje sidekick-przewodnik. Ten tutaj wbija się zdecydowanie do topki pod względem irytacji. Nie podoba mi się jego design, jego charakter, jego styl mówienia. Jedyny plus jego istnienia to, że można go potrącić jak się przez niego przebiegnie. Szczerze to jestem w szoku, że gra ma tak wysokie noty. Powód upatruję w nostalgii osób, które ogrywały oryginał z 2011 roku. Być może też wysokie oceny wystawiane są wyłącznie na podstawie grafiki i audio. Poza tymi aspektami gra zbyt wiele nie oferuje. Być może na standardy 2011 roku gra była dobra, ale dziś zbyt wiele rozwiązań jest po prostu nie do przyjęcia.

没中文

i like this game and im not a weeb

Great game.

🚨 Ne vous fiez pas à mon nombre d'heures sur Steam, je l'ai fait sur Switch et je viens de l'acheter sur PC, idem pour le 2e opus, je voulais les faire à nouveau sur PC (si j'ai le temps). Pour commencer, je ne sais pas si ça n'arrive qu'à moi, mais ce jeu m'a fait pleurer. L'histoire est superbement écrite, je ne vais pas spoiler mais dès le début on est pris dzdans et on ne veux plus lâcher le jeu. La série des Ni No Kuni est ma série de jeu préférée, si ils sortaient un Ni No Kuni III avec une édition à 300€, je serais capable de l'acheter réellement je suis amoureux de la licence. Maintenant, passons à mon avis sur le jeu : Gameplay 8,5/10 Plutôt innovant, et fun à jouer Histoire 10/10 J'ai déjà tout dit au dessus 🥺 Parfait 🤌 Durée de vie 9,5/10 Comptez 50h de jeu pour le finir, et 70h à 90h pour le compléter à 100% On ne se lasse pas même après la fin de l'histoire principale. Boss 10/10 Des boss mémorables, bien durs à certains moments mais pas trop, le tout intégré dans un bestiaire varié Bestiaire (justement) 10/10 Pas mal de monstres et familiers par rapport à certains jeux, surtout pour un jeu de 2013 (remasterisé en 2019 cependant) Musique : 10000000000/10 Bro c'est quoi ça, celui qui a fait les musiques est un GOAT (composée par Joe Hisaishi et interprétée par le Tokyo Philharmonic Orchestra) Joe franchement je t'aime. J'ai pas d'autres arguments, MAIS ACHETEZ LE. Ce jeu a changé ma vie, c'est mon jeu préféré de loin avec le 2e opus, c'est à faire au moins 1 fois dans une vie. Bisous mes bebous, passez une beautiful journée ✨✌️