Need for Speed™

ахиренная игра да бы поиграть в нее под вечер

(tym razem opinia bez fajnej tabelki) Jest to już moja trzecia gra z serii NFS, w którą gram i wow – chyba zostaję fanem tej serii. Z tego, co słyszałem, ta gra miała być rebootem serii, który jednocześnie miał oddać hołd starszym odsłonom. I muszę przyznać, że im się udało. Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to fakt, że w końcu jest to NFS, w którego gram z pełnoprawną fabułą. Nasz przyjaciel zapoznaje nas ze swoją ekipą i po ciepłym przywitaniu możemy wybrać jeden z trzech samochodów startowych. Wtedy historia rozdziela się na kilka wątków – każdy z członków ekipy ma swojego idola lub ekipę, na której chce zwrócić na siebie uwagę i zrobić na niej wrażenie, a my, jako gracz, mamy im w tym pomóc poprzez najróżniejsze wyścigi i nie tylko. Od razu po zobaczeniu pierwszej cutscenki można zauważyć, że nie są one ani animowane, ani renderowane w czasie rzeczywistym, tylko nagrane z prawdziwymi aktorami. Trochę się zaskoczyłem, że w grze z 2015 roku zobaczę jeszcze taką technikę, jednak ma to sens, ponieważ, tak jak wspominałem, ta gra miała być hołdem dla starszych gier, które również wykorzystywały tę technikę do cutscenek, np. NFS Most Wanted z 2005 roku. Szczerze mówiąc, było to całkiem git. Cutscenki tego typu mają swój urok. Muszę również wspomnieć o tym, że podczas cutscenek w garażu widać samochody gracza w tle. Bardzo dobrze buduje to immersję i jest też fajnym szczegółem, który moim zdaniem wypada o wiele lepiej niż kadry specjalnie ucinające miejsca, w których te samochody znajdują się w świecie gry. Teraz powiem, co sądzę o fabule. Nie jest to arcydzieło, które sprawi, że zaczniecie zastanawiać się nad swoimi wyborami życiowymi i sensem istnienia, ale jest po prostu git. Ja się na niej nie zawiodłem. Na pewno jest to o wiele lepsze niż czytanie opisów wyścigów albo „Zrób to i tamto, bo tak”. Słyszałem, że inni uważają postacie za dosyć cringowe i muszę się z tym zgodzić. Można odnieść wrażenie, że sposób, w jaki mówią, jest mocno „przesadzony”. Każda z nich przedstawia typowy stereotyp bez jakichś dodatkowych cech, które wyróżniałyby je jako oryginalne postacie. Jednak ja uważam, że to również ma swój urok i na swój sposób jest nawet ujmujące. Mapa przedstawia głównie krajobraz miejski, czyli wielkie miasto z drogami, autostradami itd. Na całej mapie są również rozsiane różne znajdźki w postaci miejsc do odkrycia. Są to na przykład ściany z graffiti albo miejsca, w których trzeba zakręcić bączka samochodem. Na szczęście nie są one ani wymagane, ani upierdliwe do znalezienia, ponieważ kiedy znajdziemy się w ich pobliżu, pojawiają się na minimapie. W grze jest 51 samochodów do wyboru, jednak gracz może posiadać maksymalnie 10. Brzmi to trochę rozczarowująco, jednak z drugiej strony ztuningowanie ich wszystkich na maksa zajęłoby kupę czasu, ponieważ w tej odsłonie znajduje się bardzo szczegółowy system tuningu. Dzięki niemu można ze zwykłego compacta zrobić samochód szybszy od Lamborghini. Można również kontrolować takie szczegóły jak np. ciśnienie w oponach i różne inne rzeczy. Osobiście za bardzo się tym nie bawiłem, ale jeżeli ktoś ma pojęcie, co robi, to na pewno mu się to spodoba. Nie mogę też zapomnieć o możliwości tworzenia własnych winyli za pomocą edytora podobnego do tego z NFS Hot Pursuit, tylko jeszcze bardziej rozbudowanego. Można również dokupować różne części, takie jak nowe spojlery, maski, rury wydechowe, lusterka itd., dzięki czemu samochód naprawdę może stać się „twój”. Warto też wspomnieć o muzyce, która jest wspaniała i bardzo dobrze pasuje do klimatu budowanego przez grę. Bas w niektórych utworach jest również mega. Nie wiem, czy to przez moje słuchawki, czy co, ale kiedy ten bas „uderzy”, to aż włosy stają dęba. Normalnie czuję się, jakbym stał obok tego samochodu. Nie wiem, jak to poprawnie opisać – jest to jedna z tych rzeczy, których trzeba doświadczyć samemu. Niestety są też rzeczy, które akurat mi nie przypadły do gustu. Pierwszą z nich jest sterowanie samochodem. Nie należy ono do najprzyjemniejszych i łatwych do opanowania. Jednak jeżeli nie zrezygnuje się od razu i da mu się szansę, można się w miarę przyzwyczaić i zacząć czerpać przyjemność z jazdy. Bardzo irytowało mnie również to, jak łatwo można się rozbić, czyli uruchomić tę krótką animację, podczas której samochód się rozbija i która marnuje nam czas, jak to już bywa w Need for Speedach. Pamiętam, że raz lekko uderzyłem w samochód NPC-a, co i tak liczyło się jako rozbicie. Albo kiedy „przytulałem” barierki na autostradzie podczas jazdy z dużą prędkością. W innych Need for Speedach, w które grałem, po prostu poleciałyby iskry i straciłbym trochę prędkości, ale w tej odsłonie potrafiłem się od nich jakoś dziwnie odbić i... po prostu lecieć dalej, dachując. Policja w tej grze to żart. Zamiast emocjonujących pościgów prowadzonych przez grupę radiowozów goni cię zaledwie jeden, może dwa, jeśli będziesz mieć szczęście. Również bardzo łatwo można je zgubić. Kiedy chciałem zrobić pościg, który trwałby dłużej niż 10 sekund, musiałem specjalnie zwalniać i jechać około 100 km/h, żeby mnie nie zgubili. Szczerze mówiąc, policja jest bardziej irytująca przez fakt, że podczas pościgu nie można rozpocząć wyścigu, niż przez to, że cały czas próbują cię zatrzymać, uderzając w ciebie. Są również blokady drogowe, a dokładniej dwa ich rodzaje – takie, przez które da się przejechać, i takie, przez które się nie da. Te drugie składają się z wielkich wozów oraz przenośnych, małych ścianek. Te, przez które można przejechać, składają się zaledwie z drewnianych barierek, które w dodatku bardzo mocno spowalniają samochód. Jest to trochę nierealistyczne, ponieważ dwutonowa kupa stali poruszająca się 250 km/h powinna po prostu zmiatać takie barierki. Kolejną rzeczą, która jest dla mnie na minus, jest fakt, że ta gra jest online. Nawet jeśli chcecie zagrać tylko w fabułę, musicie połączyć się z sesją z innymi graczami. Dla niektórych może wydawać się to super, bo mogą wtedy grać ze swoimi znajomymi, jednak dla mnie, jako osoby, która głównie gra sama, nie było to takie fajne. Przede wszystkim trzeba mieć stały dostęp do internetu. Dla mnie akurat nie jest to problemem, bo nie zabieram swojego laptopa poza dom, jednak nie widzę powodu, dla którego kampania, którą można rozegrać samemu, nie miałaby być możliwa do rozegrania bez internetu. Irytowały mnie również pojawiające się co jakiś czas przerwy konserwacyjne serwera. Tak, przerwy konserwacyjne serwera w 10-letniej grze, która ostatni duży update dostała w 2016 roku. I co najlepsze – nie są to nawet jakieś wielogodzinne przerwy. Od razu po tym, jak wszystkich wyrzuci z sesji, można ponownie wejść do gry. Skoro te przerwy praktycznie nic nie robią, to po co w ogóle są? Nie mam pojęcia. Wiem tylko, że są irytujące, ponieważ kiedy pojawia się odliczanie, trzeba porzucić wszystko, co się robiło, i czekać, aż gra nas wyrzuci. Kiedy już to nastąpi, trzeba ponownie się wczytać, wybrać samochód i dopiero wtedy można wrócić do grania. Wszystko to jest po prostu stratą czasu. Również kiedy przekracza się linię mety, wyścig nie kończy się od razu, tylko sekundę później, bo serwer musi „załapać”, że go ukończyłem. W efekcie dostaję dodatkową sekundę do mojego czasu końcowego. Tak o, dla sportu. Wiele osób obawia się również, że kiedy EA wyłączy serwery, cała gra stanie się niegrywalna. Mam jednak nadzieję, że kiedy to się stanie, EA zrobi coś, aby można było grać offline. Nadal byłoby wtedy sporo rzeczy do roboty, nawet gdyby multiplayer przestał działać. Chociaż na koniec byłem bardzo surowy to jednak tak czy siak dałbym tej grze solidne 7/10. Jest to dobra gra, ale nie jest idealna.

симулятор оператора колл-центра и спама кнопки page down, ибо персы настолько пустые, что слушать их дольше 2 секунд - пытка.

Tuve dos problemas muy fastidiosos que no entiendo cómo a estas alturas ea no a solucionado que es el control se vuelve loco tuve que hacer un montón de cosas para solucionarlo fuera de eso el juego es muy bueno entretenido

ну че сказать игра неплохая но не для всех

mas bueno que la chucha el manejo bien aunque pesado esta entero weno, la policía si tienes que esforzarte mas en que te persiga mas que en huir por lo menos los primeros 10 minutos de persecucion después se vuelve bastante competente, la historia bastante infravalorada teniendo en cuenta que es un juego de carreras, la personalización de coches es simplemente hermosa incluso mas que juegos actuales, un juego de hace 10 años...., y las mejoras de coches pudiendo irte directamente con el coche del tutorial y con mejoras puedes acabarte el juego tranquilamente con el mismo por lo deja al jugador agarrar el coche de gusto y disfrutar el juego con el mismo de forma completa, mas que forzado a cambiar algún coche que uno le formo cariño solo por que la escala de niveles pida un coche distinto que sea mejor, encima no tiene sentido que sea tan hermoso gráficamente un juego tan viejo.

es un juego muy bueno aunque me quede atascado en unos niveles pero por malo jjajaja