Killer Frequency

I saw this game and thought to myself, '' This looks cool. '' and honestly it did no disappoint. It was fun playing the soundboard at inappropriate times. :)

intresting story and peculiar gameplay

Кайф на один раз

Za mną kolejne spotkanie Gamingowego Book Clubu. Zmierzyliśmy się tym razem z grą, która ma bardzo cenioną przeze mnie cechę. Otóż patrząc okiem deva wyraźnie widać, że twórcy przyjęli pewne założenia, które pozwoliły im ograniczyć koszty produkcji tworząc produkcję, gdzie braki budżetu są niemal niewidoczne. Killer Frequency to narracyjny thriller opowiadający o tajemnicy seryjnego zabójcy w małym amerykańskim mieście. Gracz jest natomiast w tym wszystkim postawiony w roli prezentera radiowego, do którego dzwonią słuchacze, a my pomagamy im poradzić sobie z atakami owego zabójcy. I teraz pomyślmy, często twórcy walking simów robią właśnie taką narrację, że główny bohater rozmawia z kimś przez radio. Żeby nie pokazywać i nie animować postaci. Jak w takiej sytuacji pokazać wiele postaci? Oczywiście słuchowisko radiowe ktoś to w pytę przekminił. I to też nie jest motyw na siłę wrzucony do gry, bo klimat bycia speakerem w radiu jest zdecydowanie świetnie oddany i jeszcze podlany klimatem lat 80. Wspomniałem tu o walking simach, jednak jestem daleki od nazywania nim Killer Frequency. I to nie dlatego, że chodzi się dość mało (choć to prawda). Chodzi bardziej o obecność gameplayu. Każda dzwoniąca do nas osoba to kolejna zagadka do rozwiązania jak ją poprowadzić by nie zginęła. A zginąć może i fabuła toczy się dalej. Zagadki są w ogólności dobrze zaprojektowane, choć przyznam, że czasami rozwiązywanie ich w napięciu całej historii było trochę bardziej stresujące niż bym chciał. W temacie historii mogę powiedzieć, że o ile jest dość sztampowa i są momenty, gdzie pewne fakty są szyte grubymi nićmi to zdecydowanie potrafi trzymać w napięciu. Daje nam też przestrzeń do własnego rozkminienia całej intrygi, którą też uważam za zadowalającą. Trzeba przyznać, że gra ma pewne problemy z usability. Pierwsza sprawa i to od razu padło na book clubie. Nie da się biegać. To nie taki problem jak by się mogło wydawać, bo większość czasu siedzimy za djową konsoletą, ale problem tak czy siak. Dodatkowo manipulacja przedmiotami jest janky. Nie tak żeby zniszczyć grę, ale wystarczająco by się nieraz zdenerwować. Pomijając jednak te narzekania Killer Frequency to dla mnie bardzo łatwa rekomendacja. Jest tu wystarczająco solidnych i unikalnych rzeczy, żeby zadowolić fanów gier narracyjnych, detektywistycznych oraz horrorów i thrillerów. Szczególnie że nie jest jakoś przesadnie długa.

greet game ' with good voice acting

67

Very fun game, I wish the PC version was VR capable but I had my fun without it.