Hellblade II: Senua’s Saga

Ich habe Senua's Saga: Hellblade II nach etwa 8 Stunden durchgespielt und finde, dass es eine gelungene Fortsetzung des ersten Teils geworden ist. Das Highlight ist für mich ganz klar die Präsentation. Die Grafik ist teilweise einfach nur beeindruckend. Es gibt Momente, in denen man kaum glauben kann, dass das tatsächlich ein Spiel ist. Hier zeigt die Unreal Engine wirklich, was heutzutage möglich ist. Dazu kommen eine starke Atmosphäre und eine Inszenierung, die einen von Anfang bis Ende in ihren Bann zieht. Auch der Sound ist wieder hervorragend. Am besten spielt man das Ganze mit Kopfhörern, denn die Stimmen und Geräusche tragen enorm zur Wirkung des Spiels bei. Das Kampfsystem ist zwar nicht besonders innovativ, sieht aber gut aus und erfüllt seinen Zweck. Mir hat auch gefallen, dass sich Kämpfe und Rätsel gut abwechseln. Die Rätsel sind nicht frustrierend schwer, aber auch nicht so einfach, dass sie langweilig werden. Wer den ersten Teil mochte, wird meiner Meinung nach auch mit Hellblade II viel Spaß haben. Es erfindet das Rad nicht neu, führt die Stärken des Vorgängers aber konsequent fort und setzt technisch nochmal einen drauf. Für mich eine gelungene Fortsetzung und ein echtes Grafik-Highlight.

Widzieć więcej, słyszeć więcej i czuć więcej czy to przywilej czy też przekleństwo? Może już tego doświadczyliście w swoim życiu, jeśli nie, to zapraszam do rozgrywki w jednej z piękniejszych gier na rynku. Zastosowana w niej specjalna metoda tworzenia modelu postaci, oparta na grze prawdziwych aktorów sprawia, że czujemy się jak uczestnicy filmu. Zachwycająca i niepowtarzalna mimika twarzy i ruchy postaci, powiązane z wartką fabułą, wyjątkowym udźwiękowieniem, psychozą bohaterki, podnosi immersję gry do najwyższych rozmiarów. I tu na wyróżnienie zasługuje fenomenalna gra aktorska Meliny Juergens i Chrisa O'Reilly. Opowiadana historia, oparta na legendach nordyckich podszyta jest aspektami społeczo-psychologicznymi. Dotyka więc wiele psychicznych przypadłości i problemów z którymi każdy z nas się boryka. Mechanika walki zbliżona jest do soulslików ale wyróżnia ją poczucie słabości, kruchości bohaterki przy jednoczesnej sile woli, odwadze i zawziętości, coś cudownego. Na skutek tego, walka daje bardzo realistyczne odczucia a w trybie czarnej zgnilizny z permanentną śmiercią, jest naprawdę trudna. Znakomitość tej gry dorównuje swojej poprzedniczce Hellblade: Senua's Sacrifice, którą obszerniej zrecenzowałam więc teraz pragnę tylko wyrazić mój zachwyt nad tymi dziełami. Polecam przejść obie części ponieważ są ze sobą fabularnie powiązane. W mojej opinii Hellblade II oceniam na 10/10.

Que game M-A-R-A-V-I-L-H-O-S-O!! SOU FÃ NÚMERO 1 DESSA SAGA INCRÍVEL DE SENUA, AMO CADA DETALHE!! Zerei 2 vezes Hellblade Senua's Sacrifice e hoje pude zerar pela primeira vez essa OBRA PRIMA! Com certeza esse game é o meu favorito e não vai ter outro que vai tirar ele do primeiro lugar, já joguei vários porém como Senua, nenhum! Esse game é meu favorito e o primeiro fica em segundo 😅 PARABÉNS AOS DESENVOLVEDORES, CONSEGUIRAM ME CONQUISTAR EM CADA DETALHE! 🤍

Bu oyun aksiyondan çok atmosfer ve hikâye anlatımına odaklanıyor. Eğer sürekli savaş, kombo veya hızlı bir tempo bekliyorsanız sıkılabilirsiniz. Oyunun asıl gücü, yaşattığı ağır ve etkileyici deneyim. Görsellik ve ses tasarımı gerçekten inanılmaz. Özellikle kulaklıkla oynamanızı tavsiye ederim. Senua'nın zihnindeki fısıltılar atmosferi inanılmaz güçlendiriyor ve sizi onun yaşadığı psikolojik yolculuğun içine çekiyor. Dövüşler son derece sinematik ve sert hissettiriyor ancak mekanik olarak çok derin değil. Bulmacalar da oldukça basit tutulmuş. Bana göre en büyük eksisi, oyunun kısa sürmesi ve oynanış tarafında ilk oyunun üzerine çok büyük yenilikler eklememiş olması. Buna rağmen yaşattığı deneyim benim için her şeye değdi. Herkese hitap edecek bir oyun değil ama doğru beklentiyle başlarsanız uzun süre aklınızdan çıkmayacak bir başyapıt. Oyunu hem PC'de hem de Steam Deck'te oynadım. Görsellik ve atmosferi tam anlamıyla yaşayabilmek için mümkünse PC'de oynamanızı öneririm. Steam Deck'te oynanabiliyor ancak görsel kalite ister istemez geride kalıyor. Ayrıca oyunu bitirmeme rağmen Steam Cloud senkronizasyonu nedeniyle başarımlarımın bir kısmı sonradan ve parça parça işlendi. Keyifli oyunlar.

Grafikler gerçekten inanılmaz seviyede. Karakter modelleri, yüz animasyonları ve çevre tasarımları çoğu zaman bir oyundan çok gerçek bir film izliyormuş hissi veriyor. Atmosfer tarafında da ilk oyunun başarısını büyük ölçüde korumayı başarmış. Hikâye kötü değil ancak bana göre ilk oyunun seviyesine ulaşamıyor. Yine de Senua'nın yolculuğunu takip etmek güzel ve oyun boyunca merak duygusunu korumayı başarıyor. Oynanış tarafında ise bazı geri adımlar olduğunu düşünüyorum. İlk oyunda birden fazla düşmanla aynı anda mücadele edebilirken burada dövüşler neredeyse tamamen bire bir çatışmalar üzerine kurulmuş. Dövüşler hâlâ etkileyici görünse de oynanış çeşitliliği açısından ilk oyunun gerisinde kalmış. Oyunu tanımlarken "oyun" demekten çok "etkileşimli bir sinema filmi" demek daha doğru olabilir. Hikâyenin akışını değiştiremiyoruz ve oyuncu olarak seçim yapma özgürlüğümüz yok. Bu durum bazı oyuncuların hoşuna giderken bazılarını rahatsız edebilir. Özetle; Senua's Saga: Hellblade II görselliği ve atmosferiyle etkileyici bir deneyim sunuyor. Oynanış tarafında bazı eksikleri olsa da özellikle sinematik hikâye anlatımını seven oyuncuların sevebileceği bir oyun olmuş. 🎭🔥🎬

Pra me é sim, um dos melhores jogos, alias esse é de fato, O melhor, a historia o gráfico (apesar de não ter um pc mais top de linha para o gráfico), mas a dinâmica a construção, tanto gráfico e historia são bem construídos, apoio para um filme desse jogo, fica a dica para o dono do jog, e irei platinar esse jogo, muitooo buenoo, maravilhoso, nota 1000/10, agr só me resta a depressão, agr acabou... :,)

A sequel that does away with much of the mental health focus and speculation to focus on a story of the myth and fantasy of Viking Iceland. Take up the role of Senua once more, allowing her self to be captured by Northmen as a slave in order to track down the leader of those who have been raiding her lands and enslaving her people. A storm shipwrecks the slaver vessel, allowing her to escape, get hold of a sword, and capture the viking who enslaved her. It is through these actions that Senua discovers the vikings have been raiding for slaves to use as sacrifices to keep actual giants at bay from devouring the viking tribes, doing away with much of the speculation about the fantasy elements of the first game. No longer are the fantasy and mythological elements potentially just an illusion of Senua's mental health, but now a very real part of the world that others are experiencing alongside her. IMHO, this takes away some of the magic that made the first game such a powerful experience. Hellblade II is certainly in the genre of action-adventure, yet leans pretty heavily towards being more like an interactive movie. Paths are quite linear when it comes to exploration, skipping you along from destination to destination as you deal with the giants, meet new people on your journey, and go looking for the hiddenfolk; a type of fae folk living under the Earth. Combat is pretty straightforward, with light and heavy attacks (the latter to break through a foe's guard), blocking, dodging, and parrying if a block is timed correctly. Landing enough hits will perform a kill animation, green lighting the next foe to engage you if there is one. Strikes also charge up a mirror Senua wears on her hip, giving you a sort of bullet time where time slows, giving Senua the opportunity to unleash a barrage of blows against her target. Finding the shape in the terrain puzzles make a return, although now their purpose and meaning feel a bit blurred compared to the first Hellblade entry. A shadow of Senua's father abusing her still torments her mind, throwing up obstacles before her that must be dispelled by finding similar shapes in the landscape to make up a sigil blocking the way. In the first game it felt more like this was all a part of Senua's mind, a symptom of her degrading mental health, but now there is a very real possibility that her mental health isn't what it appears to be, instead the shadow maybe being an actual spirit haunting her, and the voices of her mind being the Furies, lending her the power of a seer. Rune posts are scattered throughout the game, telling bits and pieces of a tale as you find them; same with these wee trees that can be found behind faces in the rock of the surrounding terrain. Visually, Hellblade II looks quite stunning; from Senua's face and expressions, the landscape you travel through, and the battles Senua fights in - everything looks fantastic. This is definitely a game that benefits from having a photomode. Voice work is another strength of the franchise, Senua's voice actress nailing the delivery throughout the whole game. Music is pretty on point, setting the atmosphere quite well and an ending song for the credits I rather enjoyed. On the whole, Hellblade II loses a lot of what made the first game special in terms of how it handles mental health, myth and fantasy, and the general execution of the world and story going forward. I wanted to play through this one since a third Senua game was announced, but the studio making it - Ninja Theory - was closed just a few days after the announcement. I would say you could pass on this one, but it wouldn't be bad to pick up on a deep sale either. I'd put this one as a middle recommendation over positive or negative, but Steam doesn't work that way. [quote]Follow [url=https://store.steampowered.com/curator/45701624-CthulhusMonocle-That-Next-Fest-Guy/]CthulhusMonocle - That Next Fest Guy[/url] for more game and Steam Next Fest demo reviews.[/quote]

Un espectáculo visual. Sí. El nivel de detalle es impresionante. (El único pero es en como han dibujado los ojos a Senua, se ven muy artificiales en el transcurso del juego y en las cinemáticas mejora algo) No esperes nada de lo que mostraron en el primer anuncio de las antorchas, etc. Es fake. No existe esa escena en el juego original. Podría haber sido un combate final épico pero NO. La experiencia de control del personaje es desesperante. El combate se siente muy torpe, con 2 movimientos y esquivar ataques de forma muy torpe igual. Para nada es la Senua que dejamos en la primera historia. Aquí debería ser más hábil, demostrar las dotes de combate aprendidas... y no. Te pasas el juego con dos movimientos de espada y no pidas más. Perdieron la oportunidad de crear combates más complejos y con un gameplay que se sienta directo. Los puzzles están ahí para que no termine siendo un juego de caminar y punto. Que si no están tampoco hubiese pasado nada. Una vez más Hellblade 1 es mucho mejor en ese aspecto. Esperad a que esté de oferta y por si os hace ilusión coleccionar. Por la parte gráfica, a mi me fue muy fluido con todo a tope. Pero la torpeza de jugabilidad en los combates oscureció la experiencia de juego.