Fuga: Melodies of Steel

i like furries

Беспощадный сумрачный японский геймдев Впервые смотреть на этот продукт без улыбки и удивления от того что такое вообще существует невозможно. Скептицизм был, но интерес оказался выше. Наиболее зацепился глаз за сюжетную завязку и графику. Потом заценил великолепную музыку и неплохой jrpg геймплей: медитативное пробивание сквозь толпы фурри оккупантов под воодушевляющие крики детей. Наличие добротного перевода на русский - неоспоримый плюс, а вот стоимость - минус Лор мира занятный, но дело в том, что для получения всего контента нужно проходить НГ+. Времени в битвах уходит много а из-за перекаченного танка весь геймплей сводится к спаму атакой, буквально "нажмите X, чтобы победить", что дико душно и отбивает всякий интерес. Благо можно выключить музыку, включить на фон Олега Газманова или славянский фонк и со словами "можем повторить" героически двигаться дальше Чёрт побери, это же настоящая "Стальная братва: Дети на танке против фурри фашистов" (полностью на русском языке)!!!

if i ever get kids, i bet i'll care about them less than i do for these children

This was hands down one of my favorite gaming experiences to date. The opening has you in tears and you feel a sense of dread as you play as kids fighting a war in a giant tank. The themes, characters and world are so beautiful and the music helps elevate the story in every way. Be warned that the game is super depressing but the payoff at the end will very worth the damage to your mental wellbeing. Please support the devs as they're Japanese furries making these kinds of games for no profit, all for the love of the game.

I'm giving all three games in the series the same review because the fundamental structure, graphics, and gameplay are virtually identical, except for a few variations as time progresses. I consider these games to be a single story divided into three parts, and they should be played as such. This is a story that starts out simple but goes to places that truly no one (who hasn't played the other games in the Little Tail Bronx project) could have predicted. Few games manage to expand while maintaining coherence across successive chapters, and this series does it very well. If you haven't played Tail Concerto or Solatorobo, certain situations and twists within the Fuga story will be incomprehensible, but I don't recommend searching for further explanations online until you've finished the third game to fully enjoy the crazy stuff that happens. And from the second game on, it only gets more insane. All three games have great replay value and plenty to discover, especially if you're interested in solving all the individual mysteries of the single game and learning more about the characters and the world you'll be taking with you throughout this long story. This is a project (Fuga and the entire universe of Little Tail Bronx) made with passion by people with great vision and great storytelling and worldbuilding skills, who worked hard to bring it to life, and it has my full admiration. Highly recommended.

Jin is the most "What does he even do" character ever

Gerçekten çok uzun süre deneyimlemek istediğiniz, ancak denedikten sonra hayalini kurduğunuz kadar iyi bir şey olmadığı ve kağıt üzerinde konseptinin hoş olduğunu fark ettiğiniz durumlar oldu mu? Filmler için benim ana örneğin Yesterday'di, konsept kağıt üzerinde çok iyiydi ancak işleniş tırttı. Üzülerek söylüyorum maalesef oyunlar içerisinde de böyle bir örneğe sahibim artık. Fuga, sanat tasarımı ve güzel işlendiyse yürek burkabilecek bir hikayeye sahip gibi duruyordu. Ancak uzaktan işte. Gerçek öyle değil. Öncelikle oynanış... basit. Bir tankı kontrol ediyorsunuz ve 3 farklı silah tipiniz var ve düşmanlarınız bu silah tiplerinden bir veya birden fazlasına zayıflıkları var ve bunları kırarsanız o el için düşmanın saldırısı geciktiriliyor. Temel olarak fena değil aslında ama o kadar hızlı tekrara düşüyor ki, oyunun kalan 10 saatinde aynı düşmanlarla tekrar ve tekrar aynı şekilde savaşıyorsunuz. Zayıflıklarına vuran karakterleri topa oturt, kalkanları varsa o skille sahip birini de dahil ve sıktıkça sık. Herhangi bir düşman çok hızlıca geçiliyor olsa bir şey demeyeceğim ama en siktiri boktan düşman bile mermi süngeri ve düzgünce dengelenmiş olsa muhtemelen 20-25dkda bitecek bölümler 1 saat ve üstüne uzuyor. Çeşitlense bir şey demem ancak birebir aynı şeyi yaptığımızı bildikleri için geliştiriciler bu savaşları uzattıkça uzatmış ve buna çok ayar oldum. Combat dışında tank içerisindeki çocukların kaldıkları yaşama alanlarını düzenlediğimiz "intermission" kısımları da var. Bu anlarda karakterlerin karnını doyuruyor, tankı savaş için güçlendiriyor, tarlaya bir şeyler ekip biçiyor ve karakterleri kaynaştırıyorsunuz. Son kısmı fazla demiş olabilir, çünkü oyunun en başı dışında diğerlerinden buna fırsat kalmıyor. Bu ara kısımlarda oyun size sadece belirli sayıda "aksiyon" puanı veriyor ve bu çok çok az. Gerçek sonu almak için herkesin birbiriyle iyi anlaşması gereken bir oyunda normalde karakterleri sürekli birbirleriyle konuşturmam lazım ancak savaş hazırlıklarından buna zaman gelmiyor. Karakterler birlikte savaştıkça da ahbap oluyorlar ancak savaşta zaten her şeyi ucu ucuna geçiyorken ekibimi tehlikeye atıp zaten ilişki seviyesi yüksek ve dolayısıyla güçlü saldırılar yapabilen ikilileri böleyim? İlişki dışında kalan etkinlikler çok basit üstüne pek konuşmaya değmez. Bir de "gezi" yaptığımız kısımlar var ancak soldan sağa yürüdüğünüz ve kurşun bulursanız düşmana tek bir tuşla vurup geçtiğiniz aşırı basit kısımlardan ibaret. Verdiği ödüller güzel olduğu için oynarsanız oynarsınız, diğer türlü oynamanın bir keyfi yok (çeşitlilik olması dışında). Hikaye ve karakterler tırtmış en üzüldüğüm nokta bu oldu. Furryler, daha doğrusu kediler (iyi) ve köpekler (dobermanlar kötü) üzerinden 2. dünya savaşında Fransa'nın Almanlar tarafından işgalini anlatıyor. Konsept hiç fena değil ancak savaşın korkutuculuğunun anlatılması oyun için önemli bir nokta ancak beceremiyor, altımızda hayvan gibi tank var ve "Fransız" ordusunun bir bok beceremediği yerde Berman ordusunu pat pat indiriyoruz. Ana kötümüzün tasarımı çok havalı ama onun dışında "kötüyüm ben kötüyüm" diye dolaşan bir dallama. Kısacası tırt. Karakter bazından daha ilginç olabileceğini sanmıştım ancak orada da durum fazla tırt. Karakterlerin ilişkisi seviye atladıkça "intermission" kısımlarında karakterlerin ilişkileri hakkında daha fazla bilgi alabileceğiniz link eventler açılıyor ancak buradaki diyaloglar aşırı tırt ve karakterlerin ilişkilerini ilerletmesi gerektiği kadar ilerlettiğini düşünmüyorum. Çizimler fena değil, daha güzel olmalarını bekliyordum ve adamların tembelliklerine ağzım açık kaldı. Karakterlere tek bir sprite yapmışlar ve duyguları ne olursa olsun hep o sprite kullanılıyor. Saldırı pozisyonunda duran ama üzgün olan biri ne kadar mantıklı sizce? Müzikler çok ehhhhhhhh, bir süre sonra o kadar tekrarlıyor ki iyice bayıyor. Fuga maalesef büyük hayal kırıklığı oldu. JRPG hayranları "uzaktan belli zaten ne bok olduğu, ne bekliyordun?" diyebilir, ve ben de ne gördüğümü biliyorum ancak arada kaynamış bir hazine bulabileceğimi sanmıştım... Değilmiş

I liked it, but didn't love it. Despite it being a shorter JRPG, it still felt like it outstayed it's welcome. I think it would have been better at 9-10 chapters instead of 12. Also, it makes the mistake of dumping 90% of the story on you in the final couple chapters, and about 75% of it in the final chapter, which was a terrible idea. As much as the mechanic of the Soul Canon and sacrificing characters to it to beat boss fights is interesting narratively, it comes at the cost of characterization. Fun gameplay, that gets a bit stale towards the end as well. Solid 7.5/10 game. Grab it on sale, and you'll be very happy imo.

Normally I'm not too big into RPG games but I got this on discount and the artstyle stood out a lot, plus the main gameplay concept revolved around a giant tank and I like tanks. (Also I guess its criminally underrated given how little people seem to own this game? At the time of writing this its on sale, won't go lower than that!) I'm not gonna go into the story since I think its better to just experience it yourself and plus the short summary in the store page and trailer already provide enough of a starting point and initially it looks as simple as group of kids finding a secret weapon (the Taranis, which is the giant tank you take control of) to take on the invading country to rescue their parents. (But it's not) Gameplay wise, you take turns picking moves or actions with certain ones moving you further down the timeline bar seen at the top of the screen, typically the more potent moves will push you back in the turn order meaning the enemy gets to take more actions. Of course spamming high damage and long delay moves can work, if used in conjunction with other buffs (Boron is a big favourite if you can nullify his huge accuracy penalties with moves like Overload or Shell Festival to guarantee all his hits combined with huge damage, which can make bosses pretty easy). There are other mechanics in play but its not something you won't be surprised by given the game teaches you these things as you progress or you look up a guide. Weaponry on the tank is tied to a character, machine gun/grenade/cannon which have different attacks/delay and effects. Enemies are weak to one type, so abusing this weakness mechanic is key to battles along with using attacks that quickly strip away armor, which of course reduce the damage you deal to enemies. Once their armor is stripped away is when you unleash all your heavy hitting/high SP attacks. Of course there is the titular 'Soul Cannon' that shown off that requires feeding one of the party members into it to fire it... but if you can play semi-competently and take the hard paths when travelling/progressing through the story you basically will have no reason to fire it (aside from curiosity). Additionally if you want the good ending, don't use a kid as ammo. (The Deluxe Edition does give you one free 'shell' or Dummy Soul so I guess feel free to one shot a boss if its annoying without any consequence. No idea if you can get another one, since if it drops I haven't seen it happen). You get the option to use it if your HP drops to critical levels, but they don't force you to. Travelling through the world is somewhat linear and you have VERY limited chances to grind EXP and obtain materials. There is no concept of random battles when moving around, you are given a set path with some branching options determining whether you want less battles and more recovery (at the expense of less EXP) or more fights and harder battles (making it risky if you can't handle back to back battles or lack a lot of recovery items but more EXP). Highly suggest you just go the harder/risker routes all the time since it will make the boss fights later on a lot more easier. Skipping too many fights because you took the easy routes all the time will probably ensure you are forced to use the Soul Cannon if you want to progress past bosses. At certain intervals you get to explore around the giant tank and talk to your other party members. Even for just an intermission section this is still an important part of gameplay (and partially your survival in battles). You get a limited amount of AP to spend in these sections, you spend them on talking to characters or performing actions on the tank (farming or laundry etc), whether healing up injuries sustained in battle by sleeping it off or if you're lucky.... the potty.... (yes, its just a toilet, but the way its done is entirely comedic but it does give the character that used it full mood which gives them Hero Mode, greatly boosting their stats and triple speed but it only lasts about 5 turns, you can't exactly control when it happens, so better to move that character to the backline to "reserve" it for a boss). There are also very tiny (and I do mean tiny) dungeon exploration sequences which just involve basic trap avoidance and killing enemes (though you have a limited amount of these bullets for enemies and obstacle destruction). This is where you will get a lot of your materials alongside scrap fishing on the Taranis. You'll need it in order to upgrade the stats of the Taranis, simple as more HP or higher damage for the weapon types. The aethestics of the game I'd say are the big part of drawing people in and the idea of kids piloting a giant building sized tank. The store images say it all really. Music is pretty good too. (To the point where I am considering buying the CDs) Also one of the few games I played on the Steam deck, it runs fine from what I could tell. There isn't any important DLC to get, its either cosmetics or non-game related material (manga). The deluxe edition does give the Dummy soul, if you play well, you will never use it. [quote][i] its a guest review for [url=https://store.steampowered.com/curator/44230955-Narmaya-Onee-chan]Narmaya Onee-chan.[/url][/i][/quote]