Forever Skies

Nach rund 40 Stunden habe ich die Story beendet. Ich mag [b]Forever Skies[/b] grundsätzlich, aber man sollte wissen, worauf man sich einlässt: Das Spiel ist über weite Strecken sehr monoton. Für einen entspannten Abend, an dem man einfach sammeln, bauen und abschalten möchte, passt es gut. Mehr sollte man allerdings nicht erwarten. Mein wichtigster Tipp: Folgt hauptsächlich der Story und versucht nicht, jede Insel beziehungsweise jeden Turm sofort vollständig zu erkunden. Viele Orte bestehen aus denselben oder sehr ähnlichen Modellen und wiederholen sich schnell. Im Laufe der Geschichte kommt man ohnehin zu den wichtigen Gebieten, Bauplänen und Ressourcen. Wer vorher schon jeden Marker abfliegt, nutzt sich das Spiel unnötig früh ab. Am Anfang mochte ich das Gefühl, unbekannte Komponenten zu scannen und herauszufinden, was sich unter der Staubschicht befindet. Auch das Luftschiff, der Ausbau und das grundsätzlich unkomplizierte Survival-System haben mir gefallen. Sobald man allerdings die ersten Gegner und größeren Gebiete gesehen hat, kommt kaum noch ein echter Höhepunkt. Der grundlegende Spielablauf bleibt bis zum Ende fast gleich: hinfliegen, Ressourcen sammeln, ähnliche Gebäude durchsuchen, neue Gegenstände herstellen und weiterfliegen. Man besitzt später zwar deutlich mehr Ausrüstung und Items, aber es kommen kaum neue Spielmechaniken hinzu, die das Spiel wirklich verändern oder noch einmal neuen Spaß hineinbringen. Auch die Kämpfe bleiben eher Mittel zum Zweck. Die Geschichte trägt das Spiel ein Stück weit und war für mich der Hauptgrund, weiterzumachen. Richtig gut wird sie allerdings nie und das Ende ist relativ vorhersehbar. Es ist in Ordnung, aber kein Grund, das Spiel allein wegen der Handlung zu spielen. Nach dem Ende hatte ich keinerlei Motivation mehr, weiterzumachen. Ich hätte noch Datenpads suchen, Handelsgegenstände sammeln oder weitere Verbesserungen bauen können – aber wofür? Es gibt keine neuen Herausforderungen und nichts, worauf man noch sinnvoll hinarbeitet. Unterm Strich ist Forever Skies für mich eine eingeschränkte Empfehlung: Wer ein ruhiges Survivalspiel mit Luftschiffbau sucht und gerne ohne großen Stress Ressourcen sammelt, kann damit einige angenehme Abende verbringen. Wer ständig neue Entdeckungen, abwechslungsreiche Gebiete, motivierende Progression oder spannende Spielmechaniken erwartet, wird wahrscheinlich schon deutlich vor dem Ende gelangweilt sein.

entretenido

Constant crashes, horrid optimizations. Invisible walls galore. Or no collisions galore. Game needs a bit more polish. Its also...repetative. Find new place, explore. Go to ship, find new place, explore.

Nie polecam. 4/10. Świetny koncept zmarnowany przez wykonanie. Ukończyłam grę w 100% — 53 godziny, wszystkie 20 osiągnięć. Pomysł na Forever Skies jest naprawdę dobry: latająca baza, eksploracja ruin ponad pyłem, zbieranie technologii i stopniowe docieranie coraz niżej. Problem w tym, że przez większość gry walczyłam bardziej z jej projektem niż ze światem. Lokacje są bardzo powtarzalne, mapa jest mało czytelna, brakuje sensownych oznaczeń, a gra regularnie wymaga od gracza zgadywania, gdzie ma iść i czego właściwie od niego chce. Dotyczy to również głównych zadań fabularnych. Końcówka jest wręcz podręcznikowym przykładem: szukanie właściwego klucza, powroty między odległymi lokacjami, niejasne wejścia i kolejne cele podawane w sposób, który zamiast prowadzić gracza zmusza go do szukania odpowiedzi poza grą. W moim przypadku wejście do finałowej lokacji wymagało nawet dołożenia kolejnej turbiny do statku, bez sensownego komunikatu, że właśnie tego brakuje. Bez ciągłego googlowania i korzystania z pomocy z zewnątrz dawno bym tę grę rzuciła. Zbyt często problemem nie było rozwiązanie zagadki czy znalezienie drogi, tylko ustalenie, czego gra w ogóle ode mnie oczekuje. Wiele razy musiałam sprawdzać rozwiązania poza grą, bo sama komunikacja z graczem zwyczajnie zawodzi. Podpyle jest szczególnie irytujące. Problemy z modliszkami i opcją „Uwolnij gracza”, która potrafi odtworzyć przeciwników, do tego bardzo ograniczony tlen — początkowo około 100 sekund — podczas gdy sensowne ulepszenie butli pojawia się późno. Eksploracja zamiast budować napięcie często po prostu męczy. Systemy survivalowe również są bardziej uciążliwe niż ciekawe: choroby, głód i pragnienie wymagają ciągłej obsługi, a sen nawet nie regeneruje obrażeń. Walka jest toporna i przeciągnięta — zwykła modliszka potrafi przyjąć około dziewięciu strzałów. Budowanie latającej bazy, które powinno być największą zaletą gry, też potrafi frustrować. Interfejs i ograniczenia konstrukcji często przeszkadzają zamiast pomagać. Nawet drobiazgi, jak brak możliwości zwykłej wymiany rośliny w dużej doniczce, są niepotrzebnie upierdliwe. Do tego świat praktycznie nie reaguje na nasze postępy. Dla porównania w Planet Crafter wykonywanie kolejnych etapów daje wyraźne poczucie, że zmieniamy planetę. Tutaj można spędzić dziesiątki godzin, a otoczenie nadal sprawia wrażenie niemal tego samego miejsca. Na koniec dochodzi jeszcze nieczytelny interfejs drukarki technologii, w którym tryb kupowania i sprzedawania jest na tyle niefortunnie rozwiązany, że można sprzedać surowiec, którego chwilę później wymaga fabuła. To dobrze podsumowuje cały problem tej gry: mnóstwo dobrych pomysłów, za mało przemyślenia tego, jak faktycznie będzie się z nimi obcowało. Forever Skies po solidnych poprawkach mogłoby być dla mnie grą na 7/10. W obecnym stanie daję 4/10. Świetny koncept zmarnowany przez masę drobnych i dużych decyzji projektowych, które przez 53 godziny konsekwentnie odbierały przyjemność z gry.

its goood

It's fun and neat, kind of cute, definitely worth getting on sale.