Crash Bandicoot™ N. Sane Trilogy

I don't know what to say, actually. As a 3d platform lover, a person who 100% Super Mario 64 a few years ago, I've never had so much rage while playing a game. I know myself playing souls-like games with less fury, playing rouge-like game with more patient. But I just can't keep my anger in control whenever I fail in this game. The visuals are great, and I really want to love this game. But all that visiaul update is just a make-up in front of the that old 1996 cruel game design. Every mistake is punished, and most of the time it doesn't feel like you are the one wrong here. I always miss jumped that I can swear I should have make it, I always lose my patient starting again and again just to beat a time challange, only to either not get it or die along the way. I didin't had fun, only tiredness from 100% completing this trilogy.

Отличный 3D-платформер - довольно редкий зверь в наши дни. А тут сразу три! Правда на редкость недружелюбные, так что придётся попотеть (⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)

анимация доставания кристалла из жопы безупречна

Crash Bandicoot™ N. Sane Trilogy é uma coletânea nostálgica indispensável para quem gosta de jogos de plataforma desafiadores. Lançado originalmente para consoles e posteriormente portado para o PC (Steam), o pacote reconstrói completamente do zero os três primeiros jogos icônicos da franquia, originalmente desenvolvidos pela Naughty Dog para o primeiro PlayStation. O game tem um sistema de conquistas muito boas, exceto o primeiro game que foi totalmente reconstruído, o antigo não tinha o sistema de coleta de gemas e foi implementado, sendo assim o game se tornou bem mais difícil e um verdadeiro desafio. O game no modo geral ficou muito lindo e a diversão continua sendo muito boa e agora de forma mais nostalgíca. RECOMENDADÍSSIMO, um verdadeiro game 10/10.

Game has bad stutter/frame pacing out of the box. As per Reddit user Chun1i, turning off v-sync in-game and enabled fast sync in the Nvidia control panel for this game fixes the problem. Smooth motion now and looks excellent.

Ну что могу сказать, очень крутой римейк получился. С Крашиком у меня связаны очень тесные и теплые воспоминания из периода моего детства, когда я в дворце Гагарина играл в эту игру. Именно там располагался игровой клуб, где сначала были Sega, а потом появились PS One. Эти игровым клубом руководила тетя Лена. И ребята туда приходили классные играть, без всякой гоппоты в отличии от ПК клубов где зависала разношерстная аудитория. С этим игровым клубом у меня связаны самые теплые воспоминания, может это даже было самое лучшее время в моей жизни несмотря на другие внешние проблемы. Но именно этот игровой клуб в виде виртуального убежища являлся для меня неким Эдемским садом, в этих виртуальных мирах мне было хорошо и уютно, именно в тот период я был одержим видеоиграми, они мне заменяли реальную жизнь. Бегать летом по крышам гаражей я конечно тоже не забывал. Это время о котором приятно вспоминать именно за счет этого игрового клуба где я мог познакомиться с разными крутыми играми того периода (Crash Bandicoot, Resident Evil, Silent Hill, Metal Gear и другие крутые игры). Как же мне этого не хватает, но любовь к игрулям вроде сохранилась. Был конечно долгий период после середины нулевых когда в игры не гамал, и это считаю одной из ошибок в моей жизни. Связался со всякой швалью на тот период. Но игры меня никогда не предавали, они всегда мне служили оплотом и виртуальным убежищем, в котором хорошо и уютно. Касательно ребят из игрового клуба, Балу, Макс, Жужжик, как же мне вас вурдалаков не хватает. Даже не знаю как сложилась у вас жизнь и живы ли вы вообще. Думаю, что да. Эх, пойду в подушку рыдать. Спасибо римейку Крашика за то. что частично вернул меня в то отдаленное время, вернул эти теплые воспоминания которые сохранились в моей нейронной связи. Там было хорошо и уютно. Спасибо разработчикам за столь качественный римейк и приятную картинку. Смотреть на шерстку Крашика и приятное освещение в игре одно удовольствие.

Antes de tudo, tenho que dizer que esse jogo tem mais charme na versão feia de PS1... Eu era uma criança sem Memory Card e por isso nunca tinha terminado nenhum Crash. Eu tinha o 2 e o 3 e geralmente parava nas primeiras 10 fases. Jogar esses jogos já adulto e podendo salvar o progresso foi, além de nostálgico, relaxante. Achei que o jogo ia me irritar, porque lembro de ser difícil, mas foi incrivelmente tranquilo na maioria das fases. [b]Crash 1:[/b] Era o único que eu nunca havia jogado e foi o que mais gostei. A jogabilidade é mais simples. Pulo, pulo mais alto, e o giro. Achei muito bom de jogar e me diverti conforme passava as fases e acertava o timing das plataformas. Dizem ser o mais difícil (tirando quem tenta platinar os time trial e afins, o que não foi meu caso), e eu consigo ver isso sendo verdade. Joguei a tal Stormy Ascent também e foi muito satisfatório finalizar essa fase diabólica. No geral simples, mas muito bom. E sádico. Fiquei impressionado com o quão mal intencionado os level design são, parabéns pros caras... Tem uma fase que quando você quebra todas as caixas e ganha a gema, o Crash sai voando alguns pixels do lado da gema e se você não mover ele, perde ela. E o jogo faz questão de te parabenizar por quebrar tudo, mas diz que não pegou, então perdeu e tem que refazer a fase. [b]Crash 2:[/b] Algumas habilidades extras, como agachar, rasteira e o pulo com rasteira. Dizem que o 1 é mais difícil, mas me irritei mais com esse aqui em algumas mortes bestas. Dá pra ver que a partir desse as fases começam a ser mais diversificadas visualmente, como principal ponto positivo. [b]Crash 3:[/b] Provavelmente o que tem mais fases "de veículo" que quebram aquele ritmo de jogo de plataforma, e ai vai de cada um se isso é algo bom ou ruim... No meu caso, jogando um depois do outro, achei bem vinda a mudança de ritmo. Acho que tem as fases mais memoráveis, pelo menos do meu eu criança. Sem querer ser chato, mas não gosto tanto dos upgrades que o jogo vai dando: pulo duplo, giro que plana, etc. Eles dão profundidade pra gameplay mas vão facilitando demais o jogo, principalmente a arma de fruta. Mas ai é eu arranjando algo pra reclamar do jogo, que é muito divertido de qualquer jeito. Resumindo: Recomendo pra quem nunca jogou e curte plataforma, ainda funciona bem. E pra quem já jogou no ps1 também. Bastante nostalgia, achei que ia ficar put* jogando, mas nem fiquei tanto. Muito bom e peguei numa bela promo de 90%. Inclusive, só notei agora que não tem na Steam o de corrida, o que é uma pena.

Crash Bandicoot N. Sane Trilogy, serinin ilk üç oyununu tek pakette sunuyor ve klasik platform oyunlarını sevenler için hala çok keyifli bir deneyim. Görseller ve sesler günümüz standartlarına göre yenilenmiş ama oynanışın ruhu korunmuş. Her oyunun farklı bölümleri ve mekanikleri olduğu için uzun süre sıkmadan oynatıyor. Tabii her şey kusursuz değil. Özellikle ilk oyunda bazı bölümler gerçekten sabır istiyor. Bir de derinlik algısı bazen yanıltabiliyor. Atlayabileceğinizi düşündüğünüz bir yere karakter gitmiyor ya da tam tersi, uzak gibi görünen bir platforma aslında ulaşabiliyorsunuz. Birkaç yerde deneme yanılma yapmak kaçınılmaz oluyor. Buna rağmen üç oyunu tek pakette sunması ve yıllar geçmesine rağmen hala eğlenceli olmayı başarması sayesinde platform türünü sevenlere önerebileceğim bir koleksiyon.