Celestial Return

Celestial Return is a fascinating aesthetic experience that succeeds at implementing some very interesting mechanics. The way the dice are handled, the encounters, and the unique characters are standouts. Very exciting to see where it goes in the future!

Wyobrażacie sobie czasami jak wyglądałoby, a właściwie brzmiało wasze życie, gdyby miało podkład muzyczny jak w filmach czy grach? Mój pewnie byłby mocno eklektyczny: trochę industrialu, dark ambientu, doom metalu, rocka progresywnego, odrobinę jazzu... Przynajmniej taką mam nadzieję, bo raczej się nie przekonam. Co najwyżej mogę sobie coś w słuchawkach puścić. Ale abstrahując: takimi dźwiękami jest tworzony świat tej gry. Pozornie świat w klimatach cyberpunku jeden z wielu. Ale pozory mogą mylić. Miasto Netherveil dalekie jest od krzykliwości podobnych konwencji. Owszem, spowite jest mżącym opadem czegoś co w lepszych latach byłoby deszczem. Oślepia neonami, pochłania spokój dając w zamian cieniami lęk. Ciało zostaje wyparte przez metal i tworzywa. Można latać samochodami. Świat wyróżnia się jednak czymś, elementem paranormalnym mianowicie. Są nim Abstrakty: całkiem obszerna kategoria bytów o przeróżnych mocach czy stopniu świadomości oraz poziomie intelektu, możliwe że nawet wykraczającym poza znany nam. Nie jest to pierwszy mariaż świata z zaawansowaną technologią i nadprzyrodzonego. Z popularniejszych mamy wszak uniwersum Shadowrun. Tyle że tam cała ta magiczność była jakby oswojona, tutaj jest kompletnie nieprzewidywalna i potencjalnie silnie niebezpieczna. Do granicy, gdzie należało powołać specjalne służby zajmujące się badaniem i unieszkodliwianiem Abstraktów. Howard Thornfield był jednym z takich tutejszych agentów Archiwum X, a zasadniczo to agentem polowym. Był. Akcję gry zaczynamy w tym momencie jego spektakularnie pikującej w dół kariery, aby prędko przeskoczyć do życia zapijającego bolączki egzystencji prywatnego detektywa. Sprawy które bierze mają w sobie coś osobliwego i jedna z nich wpada na niego pomiędzy jednym łykiem taniego drinka, a drugim. Stary kumpel prosi o konsultacje w sprawie tajemniczych samobójstw pozornie niezwiązanych ze sobą osób. Wspólnym mianownikiem jest ich nagłość. Osoby przerywały codzienne czynności czy choćby pracę w połowie i odbierały sobie życie. Od tego wątku zaczyna się główna linia fabularna przygód Howarda i Rose. Naprawdę jest Abstraktem o wyglądzie kwiatu róży z ludzką twarzą w środku, jest też obdarzona talentem medium i prekognicyjnym - widzi przyszłość, gdy spełnione są określone warunki. Dziwne, acz nie w tych realiach. Oczywiście nasz detektyw nie żył do tej chwili w społecznej próżni, więc w trakcie śledztwa będzie miał okazję oddać przysługi osobom ze swojej przeszłości albo być rozproszonym różnymi wydarzeniami. Bo dróg do finału jest tyle, co głosów w głowie ex-gliny. Głosów jest piątka. Głupota. Percepcja. Intelekt. Gniew. Moralność. Pomagają (czasem to dyskusyjna teza) podejmować decyzję albo w wykonaniu działań. Percepcja to świat zmysłów i szukania nimi detali. Intelekt analizuje informacje i odtwarza wspomnienia. Moralność stoi na straży sumienia. Głupota odpowiada za nieprzewidywalność, swoistą przebiegłość i oszustwa. Gniew to przemoc: werbalna czy fizyczna, pozwoli lepiej sobie radzić w sytuacjach wymagających brutalności. Które z nich jest silniejsze? Te karmione częściej, jak powiada pewne porzekadło. Każdorazowo po uzbieraniu 6 punktów doświadczenia możemy podnieść wartość jednego z piątki wymienionych Wglądów - do maksymalnego poziomu trzeciego. Dzięki temu, gdy polegać nam przyjdzie na jednym z nich dostajemy odpowiednie ułatwienie do stopnia trudności danej akcji. Są to liczby określające jak wysoki wynik musimy uzyskać na kościach. Kości są swoistym odpowiednikiem ośmiościennych gdzie przedział wyników jest od zera do sześciu - górna i dolna część kości ma wyniki od zera do trzech i sumuje się je. Na dany rzut możemy wykorzystać do czterech kości na raz. Same kości czasami mają już specyficzne modyfikatory, przykładowo: Kość Abstrakcji utrudnia o -4 działania nią wykonane za pomocą Gniewu. Ale to nasza wola czy jej w takich użyjemy. W czym tkwi haczyk z kośćmi? Otóż są zasobem zużywalnym i do tego również walutą. Więc jeżeli wpadniemy w szał zakupów, to nie będziemy mieli czym rzucać przy różnych okazjach, gwarantując sobie porażki, bywa że dotkliwe. Znowu nadmierna aktywność w testowaniu losu prowadzi do kostkowego ubóstwa. Warto więc zachować ascetyczną skromność i powściągliwość w akcjach, chociaż można nadrabiać angażowaniem się w różne sytuacje czy grzebaniem tu i ówdzie. Kostki potrafią pojawić się z błahych nawet działań. Ciekawość to piąty stopień do turlania. W rzutach mogą nam pomóc oferujące modyfikatory przedmioty czy wszczepy. Zaczynamy z odznaką dającą jedno oczko do każdego rzutu oraz ulepszeniem oczu pozwalającym wykrywać Abstrakty. Nasz sponiewierany życiem śledczy z powołania znajdzie sporo innych przedmiotów czy cyborgizacji. Nawet pozornie bezużyteczny drobiazg może dawać drobną, ale istotną szanse w szrankach z losem. Pozostaje pytanie: dlaczego kości są walutą i do tego niekonsekwentną, bo w targach jedna kość jest warta tyle samo - czy daje pozytywne bonusy czy negatywne modyfikatory? Skąd się biorą kości i dlaczego są uznaną walutą? Nie znalazłem dobrego wytłumaczenia tego w treści gry. Sam świat przedstawiony jest interesujący. Protagonista jest nietuzinkowy i od nas zależy jaką ostatecznie uzyska osobowość - karmienie jednego z piątki, te sprawy. Dobrze się całość czyta, czasami dialogi wywołują uśmiech, czasem zadumę, bywa że smutek. Fabularnie możemy dotrzeć do kilku różnych finałów, acz mimo różnych ścieżek jest dość liniowo. Czyli zrobimy to samo, ale na kilka różnych sposobów. Czas który przyjdzie nam na to poświęcić, to średnio około 8 godzin na jedno podejście - w zależności od tego jak prędko czytamy i czy pozwolimy sobie na cieszenie się przypadkowością wyników czy raczej będziemy zapisywać i wczytywać w celu uzyskania pożądanej konfiguracji liczb przy rzutach. Kreacja świata odbywa się w sposób dość awangardowy i ten artyzm wykonania nie każdemu może podejść. Pomiędzy wydarzenia w grze wplątane zostają filmiki wideo o nietypowej treści czy teledyski wykonawców muzyki w grze - mające oddać klimat sceny, zdaje się. Dobrze to licuje z projektami Abstraktów czy postaci, choć co poniektórym może utrudnić czy zakłócić odbiór dzieła. Z drugiej strony obcowanie wymaga zamiłowania do ścian tekstu, więc ten dodatkowy niuans stanowi raczej drobną niedogodność. Jeżeli jednak macie alergię na artyzm, to będzie trudno. Eklektyczność - tym słowem opisałbym utwory robiące za tło dźwiękowe. Mamy tutaj cięższe brzmienia industrialne, dark electro i dark ambient, doom metal i szczyptę jazzu. Wychodzi z tego dźwiękowa uczta dla koneserów tego rodzaju brzmień. Utwory znakomicie oddają maszynowy i wrogi klimat bezdusznego miasta opanowanego przez prawdziwe zagrożenie jakim nie są Abstrakty, a niepohamowany kapitalizm. Poza Wglądami są też ich Sekretne odmiany czyli nazwane w tak wyszukany sposób osiągnięcia. Są dość wymagające i bez poradników sam zdołałem zdobyć niemal każde, poza jednym. Z obserwacji wnioskuję, że za pierwszym podejściem do tytułu wyczynem będzie skompletowanie ich, może da się to uzyskać z poradnikiem. Ja część uzyskiwałem zupełnie przypadkiem, w tym kilka jest za poniesienie porażek w określonych sytuacjach. Zadanie skopane z sukcesem czy coś. Gra jest dość oryginalnym narracyjnym RPG. Ciężar życia w świecie przemieszania Abstraktów z cybernetyką jest odczuwalny, w czym pomaga specyficzna kreska oraz bliska fenomenalności ścieżka dźwiękowa. Miłośnicy oryginalnych treści się tu odnajdą. ZALETY: - Ciekawe światotwórstwo - Dialogi - Wglądy Howarda - Muzyka WADY: - Luki w tym światotwórstwie Osoby, które grałyby w tę grę: - Pająk Jerusalem - Fox Mulder - Lenny Nero Osoby, które nie grałyby w tę grę: - Bob Heller - Carl Gerhard Busch Spender - Dwayne Engelman Więcej moich recenzji na wartym obserwowania kuratorze [url=https://steamcommunity.com/groups/rec100cheevo] Recenzje na 100%... osiągnięć [/url]. Publikacja recenzji także na [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] Świecie Recenzji [/url].

Невелика, на пару вечорів, текстова RPG. Сетинг сподобався: тут у нас кіберпанк із нальотом містики в стилі SCP. Багато нуару, постійний дощ, «це місто прогнило наскрізь» — ось це все. Головний герой, власне, теж детектив. Гра коротка, але екшен починається практично одразу, розслідування швидко набирає обертів, події закручуються, а темп лише наростає, що добре. Сюжет цікавий і чіпляє практично зі старту, не душний і не нудний. Персонажів небагато, вони харизматичні та приємні. Намальовані досить стильно. Вибори й наслідки начебто є, але, наскільки я зрозумів, не дуже глобальні. Тобто можуть відкриватися інші репліки або трохи інші варіанти проходження, але на основні події це впливає слабко. Хоча фіналів щонайменше два. А, ймовірно, і три. До речі, про фінали: відчувається незавершеність, гра ніби обривається й кидає в нас титри. Багато запитань залишаються без відповідей, а діафільм наприкінці прямо-таки напрошується. Ну або хоча б хороший кліфхенгер. Рольова система тут умовна, і я її не зрозумів. Самі розробники писали, що планували щось глобальне в дусі Disco Elysium, але в якийсь момент зрозуміли, що не витягують. Якщо коротко — у нас є 5 характеристик, на кшталт інтелекту, сприйняття, благочестя тощо, кожна може бути від 1 до 3. Зі зростанням характеристики спрощуються відповідні перевірки, а деякі діалоги можуть трохи змінюватися. І все. Я грав з інтелектом 2, перепроходив (заради хорошого фіналу) з інтелектом 1 — різниці не помітив. Власне, варіативність, рольова система та фінал — це мої основні претензії. Але персонажі, сюжет і лор цілком на рівні, що для невеликої інді-гри доволі непогано. Мені сподобалося. Тільки не чекайте тут масштабів рівня Aether & Iron або ZERO PARADES. Наприкінці титрів розробник обіцяє ще ігри в цьому світі. Буду чекати. А, ще є проблеми під час гри з геймпада. Періодично доводилося клацати мишкою.

Great style and visuals, story is pretty interesting and writing is totally awesome. I recommed players who find these aspects important to try this game and support the developers. That being said I did not finish the game due to the dice system. You have a limited amount of dice to execute certain dialogue and action options, but the thing is -- the dice are not renewable. Its an interesting system, but I like games where I can do a lot of stuff, and not only hope that the amount of dice I have left is enough to finis the mission properly. Also, maybe I did not notice it, but the tutorial and explnaton of the system is almost absent from the game, so I found out that the dice are not renewable after I spent 4 of them on an unnecessary action in the bar. Some people might like the system, but I personally found it restraining. But a great game overall, would love to see the developer's next project.

Haven't played much yet, but the game is a total vibe, amazing art, writting and sound design. Really looking forward to playing the rest, just wanted to write a review now to support the game! Will be hunting for that platinum trophy. Just found a bug where the game becomes grey at the beginning but a quick restart fixed it.

I quite like the game. I like the weird art style, music and style of videos (even though I don't feel it is polished or authors have a lot of experience in production, but the very lack of experience make it more natural, alive for me). I quite like the writing and the story (I am not a native English speaker, and neither are authors, so it is possible writing and phrasing that seems natural for me will not be seen the same way by native English speakers). I also enjoy the gameplay with dices, but there is a catch: authors are not, in my opinion, very experienced game-makers and made some mistakes in both balance (balance of items in shops is just not right, on the other hands, you don't need those items anyway), and you can easily miss many side activities, quests, etc. And if you miss them, dice economy which was planned as plenty generous, may become extremely restrictive. Authors are working on both fixing bugs and improving dice economy, I've added some advice on forums, and hopefully they'll improve the experience. As such, you can pretty much freely save, so save a lot and try not to advance timeline accidentally before you've visited all the optional places on the map. Yes, this is not perfect, but I think the game is interesting enough to give it a chance. :)

Rich, weird, with clear debts to "Disco Elysium and interesting resonances with the recent (excellent and largely ignored) "Decade". The dice economy is harsh, but thereby encourages replay. Plus you have a talking flower-ghost-horror-child as a partner.

Warning: another long read. In short, if you like to read cyberpunk novels - buy the game. If you've seen titles like Disco Elysium + Cyberpunk 2077, I'll have to disappoint you, as there are only a few elements in the game that fall under those descriptions: namely, the multiple voices in your head that give advice and the cyberpunk aesthetics. However, if you are familiar with or have even read Gibson's Sprawl trilogy and you are also acquainted with the Shadowrun trilogy, then this game will fit perfectly for you. It has a very thick grim atmosphere. The lingering senses of despair and doom are mixed in very well. Be prepared that this is a very Gibson-ish story with no Happy Endings (except maybe one hidden). Great comic's visual style that is mixed with several live sequences in intros and visions and 3D animations (reminded of Suda's Silver Case). Great soundtrack. As for the choices, to be honest, the ones that really matter aren't that many. I counted 4-5 major ones: 1 in the first book, 2 in the second, and 2 in the 3rd. Still very good, and the ability to save at any moment allows you to squeeze maximum from even the first playthrough. As for the world building, there is a lot of potential for it to become a small franchise with recurring characters like Hiro, Crow, or M.I., like it was in the Shadowrun trilogy. The Netherveil has a lot of stories to share, the way I see it. If the devs continue with this approach to games, then first, please don't repeat the ZA/UM story; you have solid artists and musicians, keep it that way. Maybe the story needs to be a bit less scattered in some moments, but that's that. Second, don't overcomplicate the voices system; you have a solid foundation, do not multiply it, just focus on improving and diversifying those 5. As for things that bugged me, only 2. First, the small portrait above experience points doesn't match Howard in the game and dialogues. Second, too many nose rings. Thank you for the game and a refreshing view on the Gibson and Shadowrun formulas and writing styles.