Beyond Good & Evil - 20th Anniversary Edition

Es un juegazo. La historia es sencilla, los personajes tienen personalidad y el juego tiene alma. En su época, cuando salió, todo el mundo hablaba maravillas de este juego y quedó en un juego de culto de esa generación de consolas. Con los años sacaron una versión HD y ahora vienen a sacar este remaster por el 20 aniversario. La verdad que lo han hecho de locos, es fiel al original al 100% y lo único que hace es mejorar lo que ya había, sobretodo los gráficos que mejoran una burrada sin dejar de aparentar ser de la época en que salieron. Si lo jugaste un poco en su día como yo y vienes ahora a rematar lo que empezaste te va a gustar mucho y si lo pruebas por primera vez, salvando que tiene gráficos de otra época, también es disfrutón. Le pongo un 7.

Игра супер

STILL GOOD

Attention je ne note pas le jeu en lui-même, qui est très beau et novateur pour l'époque. Mais appeler ça un "remaster" et le vendre 20€ (le prix de Silksong...) est juste honteux. C’est un lissage HD au mieux, qui en plus a le mauvais goût d'imposer Ubisoft Connect et les bugs qui vont avec. Aucune option d'accessibilité intéressante n’a été intégrée. Mention spéciale au générique de fin interminable et impossible à passer. Il est loin le temps de Michel Ancel : il n’y a définitivement plus rien à attendre d’Ubisoft.

ностальжи

This game is probably one of my top favorite games. Fuuny, reminds me of my mom because she randomly purchased it for me on PS2. Ive played this game so many times. Getting 100% of the achievements was kind of a pain. I did a casual speed run that took me around 3 hours. Yo Pearl was a tad irritating but i got it after a few trys. Not getting hit on the final boss also took me a few trys. Used to be one of my favorite parts, i knew i could just needed to memorize the boss patterns. I think this game is well worth the price ♡.

Ostatnio w tę grę grałem w okolicach 2016 roku. Wtedy miałem 13 lat i mój chrzestny pożyczył mi swoją kopię. Nie wiem, czy to przez nostalgię, czy przez pewną aurę, którą ma ta produkcja, ale w tym projekcie jest coś, co we współczesnych grach AAA ciężko znaleźć – dusza. Historia powstawania tej gry niesamowicie dobrze odzwierciedla miłość do jej koncepcji ze strony studia, w którym powstawała. Przejście tej gry 10 lat później jest czymś... ciekawym. Na pewno nawet na poziomie mechanik mocno różni się od współczesnej filozofii gamedevu. Ale co ważne... ona nie jest zła! Ona po prostu jest inna. I tak naprawdę inna była od samego początku. Myślę, że przejść tę grę może każdy i większości się spodoba. Na pewno ciężko będzie o niej zapomnieć tak jak o kolejnym masowym shooterze czy projekcie indie. Bo grając w tę grę, oprócz emocji dostajecie coś jeszcze... poczucie ciepła i miłości od jej twórców, dla których była jak dziecko. To po prostu czuć. A z racji tego, że to uczucie jest dziś spotykane coraz rzadziej – polecam ją każdemu. Dziękuję wszystkim, którzy wnieśli swój wkład w to, żeby ta gra powstała.