Backlog'um ağzına kadar dolu. Okunacak tonla kitap, oynayacak bir sürü oyunlar, izlenecek dolu dizi ve filmler var ki bu koca backlog'u bitirmek için şu an kalkmam, son duruğı gözlemlenebilir evrenin en uç noktası olan bir uzay gemisi yolculuğuna çıkmam ve bu yolculuk boyunca sadece backlog'umdaki içerikleri tüketmem gerek. Ne demek abartıyorum!? Hayır, backlog'umu küçümseyen sensin arkadaş. Her neyse, bu koca yığın arasında bir sonraki oynacağın oyunu seçmek zor iş. Çok merak ettiğin bir şey olsa da bazen o an canın istemiyor, bazen yapacak başka işlerin olduğundan daha basit ya da daha kısa bir şey istiyorsun, bazen onu oynayacak o doğru anı bekliyorsun, bazense hiç bir şey yapmak istemiyorsun. Bazen de seçmek o kadar kolay oluyor ki düşünüyorsun: Bu kaderin bir cilvesi olsa gerek...
428: Shibuya Scramble'ı seçtiren böyle bir an idi. Oynamak/okumak istediğim bir görsel roman olup backlog'ta bir yerlerdeydi ve ne zaman sıra gelir ben bile bilmiyordum. Çok değil iki hafta önce Reddit'te /r/visualnovels'ta kaydırırken birinin 428: Shibuya Scramble'ı oynarken oyunu beğendiğini belirttiği bir [url=https://old.reddit.com/r/visualnovels/comments/1pofeh7/ive_finally_picked_up_428_shibuya_scramble_and_im/]gönderi[/url] ile karşılaştım. İşte o an dedim ki: "Ben bu oyunu indirip hemen oynuyorum" Buna sebep olan neydi bilmiyorum, gönderi birkaç ekran görüntüsü ve bir-iki cümle bulunan herhangi bir sıradan gönderi idi. Bunu başka bir oyuna yapar mıydım ondan da emin değilim. Ancak kaderimde 2025'in son oyununun 428: Shibuya Scramble olması varmış. İyi ki de olmuş, çünkü ben 428: Shibuya Scramble'a BAYILDIM!
Öncelikle oyunun ilk alemeti farikası olan oynanışı anlatmak gerekirse, tüm hikaye bir günde yaşanıp bitmekle beraber hikaye birer saatlik bölümlere ayrılmış durumda. Bu her bölüm ise birden fazla karaktere ve kendi rotalarına ayrılmış durumda. Yapmanız gereken ise her bir karaketer ile doğru seçimleri yaparak hikeyeyi bir sonraki saat aralığına ilerletmek. Başta birbirinden bağımsız gözüken rotalar hikaye ilerledikçe birbirleri çok daha fazla etkilemeye başlıyor, bir karakter ile yaptığınız yanlış bir seçim diğer karakterlerin kaderlerini de etkileyebiliyor, onları kötü sonlara sürükleyebiliyor veya rotalarında ilerlemelerini durdurabiliyor.
Bu oynanışın ilk bölümde kafamı karıştırdığını söyleyebilirim. Oyun hikayesini iki karakterle başlatıyor. O ilk saat aralığını geçemek için tutorial ile birlikte iki karakter arasında git-gel yapıyorsun. Gerçi düşününce kafamı karıştıran tutorial aslında. Olay basit: Bir karakter ile kötü son alınca ya o karakterin yaptığı bir şey ya da farklı bir karakterin yaptığı bir şey sebep oluyor. Kötü son aldığınızda da ya şu karakter ya da şu saat aralığında yapılan bir şey etkiledi sanki şeklinde ipuçlarını da veriyor. O yüzden ilk bölümü geçtikten sonra ikinci bölümde bu oynanış kafanıza oturuyor.
Diğer alemeti farikası ise, görebileceğiniz üzere tüm CG'lerin gerçek şehir ve aktörler ile oluşturulmuş olması. Ve bu görsel sunum muhteşem. Aktörlerin oynadıkları karakterleri çok başarılı canlandırmaları, duyguları yansıtabilmeleri açısından da bu CG'ler oldukça dinamik hissettiriyor. CG sayısı da aşırı fazla. Neredeyse yarım dakikada bir yeni bir CG görüyorsun. Kötü sonlar, farklı diyalog seçimleri, aynı olayın farklı perspektiflerden, aynı olayın birden fazla farklı karakterin perspektifinden çekilmesi, arada çıkan ara sahneler falan... Bunu yaparken verilen emeği düşününce ayakta alkışlamak istiyor insan.
Hikayesi ahım şahım değil, bazı şeyleri tahmin edebiliyorsun, ama yazımı güzel ve bir noktadan itibaren sarıyor. Beni başta sarmadı yalnız. Hani bırakıp daha sonra bir daha mı denesem diye düşündüm bile. Jetonun düşmesi ise 12:00-13:00 zaman aralığındaki bölümde gerçekleşti. Bu bölümden itibaren hem karakterlerin hikayesinin alakasız olmaktan çıkıp birbirleriyle dolanması, hikayenin ilerlemeye başlaması ve yer yer komedi sekansları ile beni etkisi altına aldı. Oyun bittiğinde de neredeyse her noktasını açıklamış ve bunları birbirine bağlamış oluyor.
Ama bu oyunu iyi yapan en önemli şeyi bence karakterleri. Hevesli bir polis memuru olan Kano, birilerine yardım etmek isteyen Achi, kibirli bir gazeteci olan Minorikawa, kendini bir şeyleri yanlış yapmış ve başaramamış hisseden araştırmacı Osawa, kedi kostümü içine sıkışmış ve kim olduğunu hatırlamayan Tama... Her bir karakterin ana hikayenin yanında kendi anlatacak bir hikayesi var. Karakterleri derinleştiren geçmiş anıları, ana hikayenin yazım tonunun karakterlere göre değişmesini, kendilerine ait müzikleri ekleyip üstüne oynanışı birleştirince oyun sadece sarıyor. Karakterlerin hepsi akılda kalıcı olup bana en çok kahkaha attıran Minorikawa (işaret parmağını yöneltmiş pozları asla unutmayacağım), bazı kişisel sebeplerden dolayı beni etkileyen ise Osawa oldu.
Oyunun bir görsel roman olarak kontrol kısmında bir tık eskidiğini söyleyebilirim. Orijinalinde Wii oyunu olmasından mı gerek, fare kontrolü sınırlı, metni ilerletiyor ama menüde gezinme, metni geçme vs. fonksiyonlarında klavye kullanılmak zorunda. Ayrıca okuduğun metinleri sardırma kısmı biraz sınırlı, bazı kısımları mecburen tekrar okumak zorunda kalıyorsun, bazı ara sahneleri geçemiyorsun falan. Type Moon tarafından yapılan bir bölüm dışında seslendirme yok ve bu beni rahatsız etmedi. CG'lerle beraber karakter seslerini kafamda canlandırdığımdan hiç eksikliğini hissetmedim. Ama olsaydı nasıl olurdu düşünmeden edemiyorum.
Ha bir de ana hikaye dışında bazı yan hikayeler var. İki tane büyük olan hariç (birisi duygusal bir hikaye, biraz uzatsa falan kendi başına ayrı kısa bir hikaye bile olabilir, diğeri ise Type Moon yapımı) küçük olan yan hikayeler çok sarmadı. Bazıları hikayede geçen bazı şeyleri sorduğu bir bilgi yarışması mini oyunu ile açılırken birkaç tanesi gerçek sonu aldıktan sonra belli kısımlara dönüp bazı vurgulanan kelimeleri bulup sırasıyla seçerek açılıyor. Hiç sarmadığından birkaç tane denedikten sonra es geçtim.
Sadede gelirsek, giriş kısmında bayıldığımı söylemişim zaten daha ne diyebilirim ki. Bazı küçük noktalar dışında bence mükemmel bir iş. Prequel sayılabilecek iş olan Machi'yi oynamayı istiyor ve geliştirilmeye başlanan yeni yapımı büyük bir merakla bekliyorum. Ayrıca Polygon'daki [url=https://www.polygon.com/features/2018/12/17/18138523/spike-chunsoft-428-shibuya-scramble-making-of/]bu yazıya[/url] da bir göz atın derim.
