Tainted Grail: The Fall of Avalon

Great game with plenty to do. Towards the end It did feel like the story had lost its pacing and I found myself confused as to what I was fighting for. Still a great single player experience!

Heavily influenced by Skyrim and Oblivion. However, it has a soul and still manages to create something different. Combat is a bit clunky at times, but nothing to be scared of. Well written side quests, which was quite the surprise.

Excellent atmosphere, game play, and world. I'm enjoying the story so far and the exploration is quite rewarding.

Solid game.

Wprowadzenie Gra jest action RPG z bardzo dużą liczbą nawiązań do serii The Elder Scrolls. Klimatem momentami przypomina mi również Diablo, więc można powiedzieć, że łączy w sobie elementy obu tych serii. Klimat To chyba najmocniejszy element tego tytułu. Gra charakteryzuje się bardzo mocnym klimatem dark fantasy. Krew, brud i ciągłe uczucie niepokoju są tutaj na porządku dziennym. Oprawa jest naprawdę klimatyczna, wszystko wydaje się ze sobą spójne, a cała koncepcja świata zdecydowanie się broni. Historia Zarówno wprowadzenie, jak i zakończenie uważam za bardzo udane. Cała historia jest poprowadzona poprawnie, jednak mam wrażenie, że z czasem fabuła wyraźnie traci na jakości i dopiero zakończenie ponownie podnosi jej poziom. Nie wchodząc w spoilery, w pierwszym i drugim akcie gra powoli wprowadza nas w historię. Możemy obserwować rozwój naszej postaci oraz zmianę nastawienia otoczenia do niej. Natomiast w trzecim akcie zacząłem czuć się bardziej jak kurier niż bohater całej opowieści. Niektóre wątki stają się przy tym do bólu przewidywalne i zwyczajnie nudne. Niestety właśnie przez trzeci akt uważam całą fabułę za przeciętną. Gameplay Tutaj sytuacja wygląda podobnie jak w przypadku historii. Na początku bardzo dobrze czuć rozwój postaci. Ze względu na niewielką liczbę dostępnych przedmiotów gra zachęca do dokładnego zwiedzania każdej lokacji i szukania każdego możliwego elementu wyposażenia. Walki są wymagające i zmuszają do zaangażowania oraz zastanowienia się, jak przetrwać w kolejnych miejscach. Poznajemy mechaniki, testujemy różne rodzaje broni i style walki, a każdy zdobyty punkt umiejętności naprawdę cieszy i daje poczucie, że nasza postać staje się coraz silniejsza. Problem w tym, że mniej więcej w połowie drugiego aktu byłem już niemal nieśmiertelny. Walki zaczęły robić się coraz bardziej monotonne, a przeciwnicy dawali coraz mniej doświadczenia. Kolejnym problemem jest ekwipunek. Szczególnie w trzecim akcie około 90% znajdowanych przedmiotów można uznać za zwykłe śmieci, ponieważ na tym etapie i tak posiadamy już niesamowicie potężne wyposażenie. To dodatkowo zniechęca do eksploracji i wykonywania zadań pobocznych, zwłaszcza że przeciwnicy również dają niewiele doświadczenia. Osobnym tematem jest rozwijanie niektórych umiejętności, takich jak skradanie, uniki czy gotowanie. Jest to momentami absurdalnie irytujące. Możecie przygotować nawet 1000 potraw, najlepiej losowych, bo takie z jakiegoś powodu szybciej rozwijają umiejętność a i tak nie osiągniecie poziomu 100. Tymczasem w przypadku alchemii wystarczy zrobić około 150 mikstur i nagle witaj, 100. poziomie umiejętności. Otworzyłem chyba wszystkie możliwe zamki w grze, a mimo to zatrzymałem się gdzieś w okolicach 70. poziomu. Natomiast system rozwijania skradania, uników czy zwinności projektował chyba jakiś masochista. Za to ogromny minus. Balans pomiędzy poszczególnymi umiejętnościami praktycznie nie istnieje, co pod koniec gry mocno odbija się również na samym gameplayu. System ulepszania ekwipunku także jest raczej prosty i nie oferuje niczego szczególnie interesującego. Walka Na początku jest ciekawa i dynamiczna, ale z czasem zaczyna nużyć. Przeciwnicy, delikatnie mówiąc, nie należą do najinteligentniejszych. Często podejmują dziwne decyzje, a ich zachowanie szybko staje się przewidywalne. Nie trzeba też specjalnie dobrze opanować systemu walki, ponieważ większość przeciwników, nawet bossowie, korzysta z bardzo podobnego schematu działania. Na plus trzeba jednak zaliczyć sporą liczbę możliwości. Mamy dużo rodzajów wyposażenia, broni, czarów i sposobów prowadzenia walki. Szkoda tylko, że potencjał tych systemów nie jest w pełni wykorzystywany przez poziom trudności oraz AI przeciwników. Lokacje Lokacje są spójne klimatycznie, ładne i zdecydowanie widać, że ktoś włożył dużo pracy w ich przygotowanie. Problem polega na tym, że świat jest duży, ale momentami sztucznie wypchany zawartością, szczególnie w trzecim akcie, który potrafi być do bólu powtarzalny. Tutaj kopalnia. Tutaj grobowiec. Tutaj kolejna jaskinia. W środku najprawdopodobniej nie znajdziecie niczego interesującego, ale i tak wszystko sprawdzicie, bo przecież jak można nie sprawdzić? Podsumowanie Całościowo oceniam grę na 7,5/10. Długo zastanawiałem się, czy nie dać jej po prostu 7/10, ponieważ kilka elementów naprawdę mocno kuleje, szczególnie fabuła oraz balans rozgrywki w późniejszych etapach. Ostatecznie podniosłem jednak ocenę ze względu na ogromną sympatię do pierwszego aktu. Początek gry naprawdę potrafi zrobić świetne wrażenie i przez długi czas daje dokładnie to uczucie przygody, eksploracji i rozwoju postaci, którego oczekiwałem. A na koniec, największa głupota w grze Na koniec coś, co naprawdę mnie rozśmieszyło i co uważam za jedną z największych głupot tego tytułu. W trzecim akcie możecie spotkać „syrenę”, która poprosi Was o odnalezienie należącego do niej przedmiotu. Po wykonaniu zadania wracacie po nagrodę i jeśli wybierzecie niewłaściwą opcję dialogową, syrena wciąga Was do wody i po prostu zabija. Samo w sobie może nie byłoby to jeszcze tak zabawne, gdyby nie fakt, że w moim przypadku dosłownie trzy minuty później zabiłem istotę, którą można było praktycznie zrównać z bogiem. Nie mam pojęcia, jak miało się to kleić osobie odpowiedzialnej za ten fragment fabuły. Jeżeli już koniecznie chciano dodać coś takiego do gry, to moim zdaniem znacznie więcej sensu miałoby to w pierwszym akcie, kiedy nasza postać rzeczywiście jest jeszcze słaba i podatna na takie zagrożenia. W trzecim akcie wygląda to po prostu komicznie.

<3

I like it here in Camelot. They let me eat ham and jam and spam a lot.