[b]Sniper Elite[/b] to produkcja studia [b]Rebellion[/b] wydana w październiku 2005 roku. Wcielamy się w [b]Karla Fairburne'a[/b] - Amerykański sniper walczący po stronie [b]OSS[/b] (Biuro Służb Strategicznych). Jego zadaniem jest powstrzymanie [b]Armii Czerwonej[/b] przed skrojeniem przez nazistów planów i technologii.
Jedno trzeba przyznać, mimo, że to stara gra, to ktoś się przy niej postarał. Wiadomym jest, że w tych czasach raczej miałaby problem by trafić do mainstream'u , jednak na tamte lata, był to kawał dobrej roboty. Jako, że jest to pierwsza gra z serii (oraz z pewnych prywatnych pobudek, potraktuje ją z należytym szacunkiem...) - postaram się być mniej krytyczny niż mam w zwyczaju.
Jako, że wstęp się dłuży i do niczego nie prowadzi - przejdźmy do właściwej części recenzji. Tą podzieliłem na sekcje, więc możesz czytać co chcesz i jak chcesz. Zapraszam i miłego!
[b]GAMEPLAY[/b]:
Tak jak pisałem we wstępie, ten jest oryginalny. Główną miarę ma tutaj kamera, która porusza się wraz z lotem pocisku. Mimo, że poruszamy się w trzeciej osobie, wystarczy spojrzeć przez lunetę, aby zmieniło się to w FPS'a. Osobiście nie jestem fanem tego rozwiązania, ale przyznaje z ręką na sercu, że mi to nie przeszkadzało - przeszkadzało mi jednak chodzenie, lecz o tym wspomnę później, gdyż jest to temat rzeka.
Cała gra opiera się na wykonywaniu misji oraz powierzonych nam zadań w trakcie "poziomów". Jesteśmy chłopcem na przesyłki, lecz takim z lekko zbudowaną legendą - przynajmniej takie miałem mniemanie o głównym bohaterze.
Sam w sobie gameplay jest raczej powtarzalny do znudzenia i nie oczekujcie niczego nadto wybitnego. Nadal uważam, że gra jest naprawdę dobra, lecz po 2-3h wpadasz w "game loop" i zastanawiasz się czy już tego nie widziałeś. Po jakimś czasie jednak przyzwyczaisz się do systemów chodzenia, strzelania itp. choć przeciwnicy nadal będą dawali ci popalić.
SE1 oferuje też naprawdę spory asortyment modeli - o czym należy wspomnieć. Mimo, że często się one powtarzają, to są nawet misje, gdzie możesz wejść do budynku - co jest zbędne, a mimo wszystko jest udekorowany, jak na 2005 rok, jest to coś za co warto pochwalić.
Dobra, bo ja się rozgadałem o niczym... przejdźmy do tego, przy czym raczej zbyt pozytywny nie będę, czyli:
[b]POZIOMY[/b]:
Matematycznie jest ich 30, choć bardziej skrupulatni powiedzą, że 8. Gra jest podzielona na sekcje i rozdziały. Mimo, że każdy z nich jest "kontynuacją" to idzie się pogubić, gdyż mam wrażenie, że każda misja jest "losowa" a fabuła stara się je łączyć w całość. Nie chce spoilerować, lecz jak przejdziecie ostatnią misję, to zrozumiecie do czego pije - trochę tak, jakbyśmy mieli dwie linie fabularne (czego nie ma).
Większość z nich jest bliźniacza i nie ma o czym szczególnym wspominać. Prawie każda z nich opiera się na: "zastrzel tego - wyślij wiadomość - zniszcz czołg - ucieknij". To jest ogromny game loop, lecz da się przyzwyczaić ze względu na ten system kamery, o którym wspominałem we wstępie.
[b]MAPY[/b]:
To też ciekawy case, gdyż każdy "chapter" ma swoją własną - przynajmniej ja tak to odbieram. Misje są w różnych regionach Berlina, więc nie wpadasz w awersję do mapy - ta się zmienia co jakiś czas. Mimo, że są one proste, to mają swoje szczegóły, które dobrze rokują na kolejne części (no chyba, że studio postanowiło zaprzepaścić ten potencjał - tego jeszcze nie wiem, ale zakupiłem całą serię, więc w przyszłej recenzji odniosę się do tego zdania). Mamy puste [b]Kübelwagen[/b]'y, [b]Opel Blitz[/b]'y, czołgi jak [b]T-34[/b] czy [b]Tiger[/b], budynki w różnych stanach zniszczenia, dziury w drogach - no powiem tak: mapy puste nie są i wymienianie każdego z nich to stara czasu. Ten segment chcę pochwalić w szczególności bo naprawdę jestem pod wrażeniem, że 21 letnia gra zaskoczyła mnie tym, jak prezentuje się od strony wizualizacji mapy.
[b]PRZECIWNICY i AI[/b]:
Tutaj troszkę ponarzekam, gdyż to główny powód dlaczego znienawidziłem tą produkcje.
Rozumiem, że przeciwnicy muszą nas jakoś namierzać, ale to jakim laserowym wzrokiem potrafią skanować okolice to wyższy poziom szkolnictwa. Nie ważne czy to człek czy czołg, staniesz 20 kilometrów dalej - ten i tak się dziwnym przypadkiem odwróci. Jeśli natomiast się czołgasz to spoko mordo, nawet przed nosem im przejdziesz - no chyba, że akurat AI ma zły humor, to nawet 75% ukrycia nie pomaga bo i tak dostaniesz salwą przez ścianę. A jak przy ścianach jesteśmy... bawi mnie to, jak świadomi są wrogowie. Za każdym razem zajdą ci plecy lub będą stać za nią tak długo, aż nie odzoomujesz.
Wielokrotnie doprowadzało mnie do szału to, jak się zachowują. Są wszechwiedzący oraz respawnią się przez cały czas na niektórych sekcjach, przez co jeden zły save i powtarzasz misje, bo nic nie zrobisz. Szkoda też, że twórcy nie zaimplementowali przerw między seriami strzałów, bo możesz zginąć od razu - ciężko tego nie zrobisz jak dostajesz 72 kulami w tył głowy. AI w SE1 to żart, który na dodatek jest nieśmieszny i nic innego tego nie wybroni. Szkoda, bo dałbym wyższą notkę, lecz to jest moja bolączka, której nie potrafię znieść.
[b]WYPOSAŻENIE[/b]:
To jest raczej małe i nie ma o czym wspominać. Poza granatami ręcznymi (szyszka), M24 (Stielhandgranate 24), granatami z linką, TNT, bombą zegarową i sniperkami (aż dwoma) - nie ma nic więcej (chyba... jestem zbyt leniwy by sprawdzać). Ogólnie rzecz ujmując - nie jest źle, choć większości z tych rzeczy nie użyjesz, bo nie ma okazji lub sensu. Jedyne co jest godne uwagi to medkity, bandaże i TNT - to są rzeczy, bez których gry nie przejdziesz.
Wyposażenie dostajesz też na początku każdej w jej trakcie przez specjalne punkty odbioru.
Naprawdę ciężko bardzo się nad tym rozpisać, lecz dałem ten punkt tylko dlatego, abyście zrozumieli co gra oferuje... a oferuje niewiele. Głównym sensem jest strzelanie, więc nie ma tam nic sensownego poza tym.
[b]"PO LATACH"[/b]:
Patrząc na grę przez pryzmat lat... można dojść do wniosku, że gra jest po prostu słaba i... ciężko się z tym nie zgodzić - choć nadal uważam, że SE1 z 2005 jest lepszy niż cały Ubisoft razem wzięty (tak obrażanie ich przy każdej możliwej recenzji i okazji, jest moim hobby, a co chodzi?).
Tytuł ten ma wiele problemów, lecz nie chce o tym pisać, bo zaraz skończy mi się limit a i gra jest stara, więc można jej to wybaczyć. Największa bolączką jest jednak chodzenie i jego "ślizganie". Grając na 700+ FPS miałem wrażenie, że Karl miał łyżwy a ziemia to podmieniona tekstura lodu. Niestety fizyka w grze opiera się o liczbę klatek, więc im jest ich więcej, tym jest gorzej. Oto fix:
Pobierz plik [b]d3d8.dll[/b] i wrzuć go do folderu z grą (tam gdzie masz ".exe"). Uruchom grę i zmień w ustawieniach Nvidii lub AMD limit FPS na 60 oraz WYŁĄCZ Vsync. Mimo, że zostanie on włączony, to FPS zredukują się do ilości Hz w monitorze. Uwierzcie mi, że przesiadka z 700 na 144FPS znacząco poprawia doznania.
[b]PODSUMOWANIE[/b]:
Sniper Elite jest naprawdę dobrą, choć momentami "starą" grą. Ma wiele problemów z systemami "in game" i tym ja patrzymy na nie obecnie. Tytuł ten jest w pewnym sensie rewolucjonizujący bo to od niego zaczęła się cała seria i wyszło to raczej dobrze. Mimo, że nie mamy tam bóg wie czego i często wpadamy w game loop, to da się bawić świetnie. Poza przeciwnikami i lodem pod nogami ciężko znaleźć mi więcej błędów (poza tymi wiekowymi). Gierka jest serio spoko i jak za 30zł jest warta swojej ceny, choć i tak jako cebularze warto poczekać na promke. Mapy są naprawdę zróżnicowane a i wato zagrać na wzgląd przez kamerę, która śledzi pocisk. Czasami satysfakcjonuje trafienie chłopa z 200 metrów w biegu a jak dodasz do tego animacje to już uff. Przejdziesz to w około 7h, lecz u mnie wyszło 10 ze względu na testowanie opcji do zmniejszenia FPS, powtarzanie całych misji, bo źle zrobiłem save itp. Nie będę przedłużał i powiem wprost, że warto zagrać i
Jednym słowem:
[b]Polecam 👍[/b]
