Quarantine Zone: The Last Check

A zatem, pora zabrać się do recenzji, która będzie krótkim acz treściwym przedstawieniem tego, co miałam okazję doświadczyć. Z góry zaznaczam iż recenzja opiera się na osobistych odczuciach, uwagach i obserwacjach. Cena $ ⬜ Dość wysoka, lepiej czekać na wyprzedaż ✅ W sam raz ⬜ Niska, nie ma co się zastanawiać - bierz ⬜ Absurdalnie niska Grywalność § ✅ W pełni grywalna ⬜ Wymaga popraw, kilka giga powinno załatwić sprawę ⬜ Bajzel, wymaga gruntownych zmian ⬜ Ktoś to testował? Wymagania ☣ ⬜ Wymaga naprawdę mocnego sprzętu, gdy chcesz grać na najwyższych możliwych ⬜ Wysoka półka, jeśli mowa o wysokich ✅ Średnie - jeśli mowa o niskich ⬜ Zadziała na 15 letnim złomie Fabuła 🕮 ⬜ Wciągnie. Nie zapomnisz o tej grze ⬜ Godna uwagi, choć przewidywalna i szablonowa ✅ Nie warta uwagi, byleby była ⬜ Oglądanie obrad sejmu jest ciekawsze Grafika ☼ ⬜ Cudowna, ciężko oderwać wzrok ✅ Miła dla oka ⬜ Średnia, nawet bardzo ⬜ Zaraz się zrzygam Ścieżka dźwiękowa ♬ ⬜ Świetna. Czuć klimat tego, gdzie się jest ✅ Przyjemna dla ucha ⬜ Nie ma tragedii, choć mogło być lepiej ⬜ Nie da się tego słuchać, Spotify zastąpi Przeznaczenie ❤ ⬜ Dla pro playerów ✅ Dla zwykłych graczy ⬜ Dla wszystkich ⬜ Dla dzieci Czas/długość gry ۞ ⬜ Nieskończona ✅ Na kilka godzin (8 – 12+) h ⬜ Krótka (2 – 8) h ⬜ Naprawdę krótka (0 – 2) h Trudność ♟ ✅ Ez ⬜ Łatwa do nauczenia trudna do opanowania ⬜ Trudna (szczególnie na początku) ⬜ Dark Souls Inne ✦ Singleplayer: ✅ Tak ⬜ Nie Multiplayer: ⬜ Tak ✅ Nie Warte uwagi i czasu? ☑ ✅ Tak ⬜ Nie Podsumowanie oraz swoje 3 grosze poniżej: Quarantine Zone: The Last Check bierze dobrze znany motyw apokalipsy zombie i podchodzi do niego w zupełnie inny sposób. Zamiast przemierzać świat z karabinem i eliminować kolejne hordy nieumarłych, trafiamy na punkt kontrolny, gdzie naszym zadaniem jest decydowanie, kto może wejść do bezpiecznej strefy, a kto stanowi zagrożenie. I właśnie ta pozornie prosta mechanika okazuje się największą siłą gry. Każdego dnia przed posterunkiem pojawiają się kolejni ocalali. Musimy dokładnie ich badać, szukać podejrzanych objawów infekcji, sprawdzać posiadane przedmioty i korzystać z coraz bardziej zaawansowanego sprzętu. Zdrowych możemy przepuścić, podejrzanych skierować na kwarantannę lub dodatkowe badania, natomiast w przypadku zarażonych sytuacja robi się zdecydowanie mniej przyjemna. I właśnie tutaj zaczyna się najlepsza część gry – niepewność. Człowiek stojący przed nami może wyglądać całkowicie normalnie, ale jeden przeoczony symptom może mieć poważne konsekwencje. Z czasem zaczynamy dokładnie oglądać każdego ocalałego i zastanawiać się dwa razy przed podjęciem decyzji. Gra świetnie wykorzystuje paranoję charakterystyczną dla historii o epidemiach. Na szczęście kontrolowanie ludzi nie jest jedynym elementem rozgrywki. Musimy również zarządzać obozem, pilnować zapasów jedzenia, leków i energii, rozwijać infrastrukturę oraz wzmacniać zabezpieczenia. Od czasu do czasu przychodzi też moment na bardziej bezpośrednią walkę z zombie, między innymi przy wykorzystaniu uzbrojonych dronów. Dzięki temu rozgrywka nie ogranicza się wyłącznie do wykonywania tych samych kontroli przy bramie. Ciekawie wypada również system badań. Zarażeni nie zawsze stają się po prostu problemem do usunięcia – mogą zostać wykorzystani do zdobywania próbek potrzebnych do rozwoju nowych narzędzi i ulepszeń. Gra stawia przy tym przed graczem dość makabryczne decyzje, ponieważ badanie osób z nieznanymi symptomami może oznaczać ich śmierć. Największym problemem Quarantine Zone jest powtarzalność. Początkowe godziny potrafią wciągnąć niesamowicie, ale po pewnym czasie kontrolowanie kolejnych osób zaczyna wyglądać podobnie. Gra próbuje przełamywać rutynę zarządzaniem bazą, nowymi narzędziami i atakami zombie, jednak nie zawsze wystarcza to, aby całkowicie pozbyć się uczucia monotonii. Mimo tego Quarantine Zone: The Last Check jest bardzo ciekawym pomysłem na grę o zombie. Zamiast kolejnego typowego survivalu dostajemy coś przypominającego połączenie symulatora kontroli granicznej, zarządzania bazą i apokalipsy zombie. Największą satysfakcję daje moment, kiedy zaczynamy rozpoznawać objawy niemal automatycznie… aż nagle trafia się ktoś, kto sprawia, że zaczynamy kwestionować wszystko, czego nauczyliśmy się wcześniej. To jedna z tych gier, przy których łatwo powiedzieć sobie „sprawdzę jeszcze tylko kilka osób”, a chwilę później okazuje się, że minęła kolejna godzina. Ocena 8,5/10 ❤ Gdy zapomnę o wartych uwagi info, będę edytowała. Naturalnie, możliwość komentowania pozostaje włączona. Pozdrawiam.