GTA 4 benim için tüm GTA serilerini oynamış, bitirmiş ve deneyimlemiş biri olarak serinin birinci sırasında yer alıyor.
Bunun en büyük sebebi, diğer GTA oyunlarına kıyasla çok daha ciddi, kasvetli ve yer yer karanlık bir hikâye ve senaryo sunması. Hikâyenin, karakterlerin ve yaşanan olayların ağırlığını gerçekten hissedebiliyorsunuz. Niko Bellic'in geçmişi, yaşadığı travmalar ve Amerika'ya gelip kendisine yeni bir hayat kurma isteği, Liberty City'nin acımasız atmosferiyle birleşince ortaya serinin diğer oyunlarından oldukça farklı bir hikâye çıkıyor. GTA 4 bana göre suç dünyasını sadece eğlenceli bir kaos olarak değil, sonuçları ve bedelleri olan bir hayat biçimi olarak da gösterebiliyor.
Karakterler de bu atmosferi destekleyen en önemli unsurlardan biri. Niko'nun çevresindeki insanların her birinin farklı bir hikâyesi, amacı ve onun hayatında farklı bir etkisi olması oyunun dünyasını daha yaşayan bir hâle getiriyor. Özellikle Niko'nun geçmişiyle olan ilişkisi ve yaptığı seçimlerin hikâyeye kattığı ağırlık, GTA 4'ü benim için sadece görev yapıp ilerlediğimiz bir GTA oyunundan daha fazlası hâline getiriyor.
Benim için oyunu özel yapan bir diğer nokta ise fizik motoru ve oynanışın genel hissiyatı. Araba sürüşü, silah kullanımı, yürüme, koşma ve karakterin hareketleri gibi temel mekaniklerin diğer oyunlara kıyasla daha az arcade olması ve belirli bir ağırlığa sahip olması bana her zaman daha keyifli geldi. Özellikle araçların süspansiyonları, çarpışmaları ve fiziksel tepkileri bazen görev yapmaktan çok Liberty City'de amaçsızca dolaşmayı bile eğlenceli hâle getiriyor. Evet, bu fizik sistemi zaman zaman sinir bozucu da olabiliyor ama şahsen oyuna kattığı o ağırlığı seviyorum.
Ve tabii ki Liberty City. Şehir bana göre GTA 5'in Los Santos'u kadar renkli veya gösterişli değil, fakat zaten GTA 4'ün amacı da bu değil. Gri havası, yağmurlu sokakları, gece atmosferi ve sürekli üzerinizde hissettirdiği kasvet, oyunun hikâyesiyle mükemmel bir şekilde örtüşüyor. Şehir sanki Niko'nun içinde bulunduğu ruh hâlinin fiziksel bir yansıması gibi.
Bu evreni daha da özel hâle getiren The Lost and Damned ve The Ballad of Gay Tony ek paketlerini de ayrıca anmadan geçmek istemem. İkisi de ana oyundan bağımsız gibi görünse de Liberty City'nin farklı yüzlerini gösteren, kendi karakterleri ve hikâyeleriyle oldukça keyifli ve akıcı deneyimler sunuyor. Özellikle farklı karakterlerin gözünden aynı şehirde yaşanan olayları görmek, ana hikâyede tanık olduğumuz bazı olaylara farklı bir açıdan bakmamızı sağlıyor ve GTA 4 evrenini ciddi anlamda zenginleştiriyor.
Elbette GTA 5 ile kıyasladığımızda GTA 4'ün eksik kaldığı birçok nokta bulabiliriz. Özellikle teknik açıdan, içerik çeşitliliği ve bazı oynanış mekanikleri konusunda GTA 5'in gerisinde kaldığı yerler var. Hele ki GTA 6'nın artık yaklaşmakta olduğu bir dönemde, GTA 4'ün yaşını fazlasıyla hissettirdiğini söylemek mümkün.
Ama bütün bunlara rağmen GTA 4 benim için hiçbir zaman sadece eski bir GTA oyunu olmayacak. Serinin diğer oyunlarının sunduğu eğlence, kaos ve özgürlük ne kadar iyi olursa olsun, GTA 4'ün sahip olduğu o ciddi, karanlık ve ağır atmosferin bende bıraktığı yer tamamen farklı.
Tüm GTA serisini deneyimlemiş biri olarak benim için hâlâ bir numara. Ve sanırım GTA 4, seri ne kadar ilerlerse ilerlesin benim için her zaman özel bir yerde kalacak.
