[h1]Ble, ble, ble, tytułem wstępu.[/h1]
O Enshrouded, grze która od dwóch lat jest ciągle w strefie wczesnego dostępu, wspominałem moim kolegom wielokrotnie. Niestety, jakoś zainteresowania nie było, zatem w końcu postanowiłem ograć ją samotnie. Tak się akurat złożyło, że za Enshrouded wziąłem się zaraz po wielogodzinnych zmaganiach w Conan Exile Enhanced, a że gry są bardzo podobne do siebie, będę mógł je do siebie porównać. Recenzji Conana jeszcze nie napisałem, zamierzam się wziąć za to wkrótce. Wróćmy jednak do Enshroudeda.
[h1]To nie gra, to sposób na życie.[/h1]
Fabuła przenosi nas do bliżej nieokreślonego mistycznego świata. W skrócie budzimy się w jakiejś świątyni, w czymś w rodzaju kokonu. Nasze zadanie, to po prostu granie. Według Steama: [i]"Przebudź się, przetrwaj mglistą zarazę i odbuduj utracone piękno królestwa. Wyrusz w świat, pokonuj bossów, zbuduj siedzibę i ukształtuj swoje przeznaczenie"[/i]. I doprawdy, to mi w sumie wystarczy, albowiem w grze nie ma jakiejś większej fabuły. Celem nie jest tutaj poznawanie swojej historii, prowadzenie dialogów i zawiązywanie sojuszy. To nie RPG. Gra jest typowym survivaloym sandboxem, nastawionym na rozwój umiejętności, walce z bossami i przeciwnikami, zbieraniem zasobów, pozyskiwaniem pracowników i rozbudową swoich włości. Nic nas tu nie goni, gramy podążając własną ścieżką i robimy to, na co akurat mamy ochotę. Mamy oczywiście listę zadań głównych i pobocznych, które musimy wykonywać, aby pchać progres gry do przodu, niemniej nie musimy tego robić w jakiejś określonej kolejności.
[h1]Ale tu wszystko jest czadowe.[/h1]
Graficznie gra jest bardzo ładna, kolorowa i pełna szczegółów. Taka trochę bajkowa, piracka i przygodowa. Niestety z wydajnością jest gorzej, choć nawet przy graniu w 40 FPS-ach nie odczuwa się jakiegoś większego dyskomfortu. No, ale mój komputerek jest już trochę leciwy. Muszę nadmienić, że gra jest mocno interaktywna, bowiem gdzie nie zanurzymy topora czy kilofa, to coś nam wpada do plecaka. Zwykle w tego typu grindowaniu w grach, możemy zbierać tylko określone rośliny, ścinać określone drzewa, czy wydobywać określone zasoby. Tutaj mamy tego multum i co najważniejsze, wszystko jest interaktywne. Nawet ciupanie kilofem w byle co na ziemi sprawia, że zdobywamy nawet głupi gruz, kamień, czy piasek. Mało tego, w osadach możemy rozwalać budynki, robić dziury w ścianach czy dachach, a nawet postawić swój ołtarz i całkowicie przejąć wioskę przebudowując ją po swojemu. I tutaj dochodzimy do najciekawszego aspektu, a mianowicie budowania.
[h1]Bob Budowniczy wymięka.[/h1]
Grałem w wiele gier, w których się buduje. W Fallouty 4 i 76, Nightingale, Conan Exiles, Satisfactory, Dune: Awakening, No Man's Sky, itd. W żadnej z nich nie miałem jednak aż tak wielkich możliwości, jak w Enshrouded. Budowanie tutaj, to zupełnie inny poziom, coś czego innym grom po prostu brakuje. W każdej z nich jesteśmy bowiem skazani na różne ograniczenia, a głównym z nich jest rodzaj "klocków", z których stawiamy konstrukcje. Zazwyczaj jesteśmy ograniczeni do jednolitych klocków podłogi, jednego rodzaju ściany, ściany z oknem, ściany z drzwiami i kilku tam form dachów. Zawsze jednak mi brakuje budowania bardziej szczegółowego, gdzie sami narzucamy styl budowy, a nie korzystamy z wbudowanych presetów. Enshrouded ma kilka rzeczy, którym brakuje wszystkim grom, a mianowicie możliwość kształtowania własnego terenu, usuwanie niepotrzebnych części otoczenia, możliwość nakładania się części budynku, oraz swobodne obracanie przedmiotami w różnych kierunkach w przestrzeni o dowolny kąt. Taki wachlarz oferuje chyba tylko Minecraft. Zresztą wejdźcie sobie na YouTube i zobaczcie, jakie tam ludzie budują perełki.
[h1]Minus detection: Nie stwierdzono.[/h1]
Gra nie ma większych minusów, ale ma kilka niestety bolączek. Pierwszą z nich jest Mgła, czyli okolica w której mamy słabą widoczność, możemy przebywać określoną ilość czasu, w której mamy więcej wrogów. Ot, taki skażony teren. I o ile sam zamysł takiej mgły jest OK, irytującym jest to, że jak do niej wpadniemy, często ciężko się wydostać. Ściany wokół takiego kanionu są strome, widoczność zerowa i wydostanie z niej zazwyczaj graniczy z cudem. A jeśli trafimy tam na punkt odrodzenia, mamy przerąbane, bo nawet śmierć czy wyjście z gry nas z tej mgły nie wydostanie. Na minus zapewne zasługuje słabo zorganizowana mapa, a właściwie jej czytelność. Oprócz osad i skupisk mgły nic tu nie widzimy. Ot jakieś esy-floresy. Słabo oznaczone ukształtowanie terenu, nie widać skupisk wody, drzew, pustyń, poruszamy się w sumie po omacku. No i brak możliwości opisywania własnych znaczników. Mało tych "wad", ale uwierzcie strasznie irytują.
[h1]Ble, ble, ble, tytułem zakończenia.[/h1]
Gra jest we wczesnym dostępie, a prawdziwa premiera będzie na jesień. Zatem wiele może się jeszcze zmienić. Grę gorąco polecam, szczególnie że jej cena jest śmiesznie niska. 110 złotych za taki tytuł, to jak za darmo. Mamy 52 osiągnięć i to ciekawych, zmuszających do eksploracji, a nie jakiś wydumanych bzdur. Kart niestety nie ma, ale może wejdą w przyszłości, więc dostaniemy możliwość upstrzenia sobie konta Steam ulubioną grą. Enshrouded oferuje możliwość zakładania serwerów i zabawy do 16 osób, niestety nie dane mi było tego przetestować. Na czas pisania recenzji nie przetestowałem także wydajności, w przypadku tworzenia zaawansowanych budowli. Na budowanie przyjdzie czas, jak zbiorę jak najwięcej rodzajów struktur i przedmiotów, bo tutaj takie rzeczy odblokowujemy poprzez ich znajdowanie. No i to tyle, miłego grania.
--------------------------------------
[i]Wyłączność na tą recenzję posiada:
[url=https://store.steampowered.com/curator/35512875-Graj-z-Karbulotem/]Strona kuratora [b]Graj z Karbulotem[/b][/url][/i]
