[h1] HARCANMIŞ POTANSİYEL [/h1]
Bu oyunu 2 defa oynamayı denedim birinde doku yüklenme hatasından dolayı birinde de ilk 1 saatte çok sıkıcı bulduğumdan dolayı bırakmıştım. Yeni oyunu da çıkmak üzereyken tekrardan deneyeyim belki hatalıyımdır dedim ve bu sefer oynadım, bitirdim hatta %100 başarım aldım. Ve yanılmışım, bu oyun sandığımdan da SIKICI.
Öncelikle hikaye; Sam Lake abi yazmış da yazmış. Kötü yazmamış bu arada, güzel yazmış ama uzun yazmış. Yine de kendini merak ettiren şeyler var hikayede. Ama sorun hikayede değil, hikayenin anlatım şeklinde. Ben hayatımda bir hikayeyi daha sıkıcı anlatan bir oyun görmedim. Hikayeyi o kadar rezalet bir şekilde anlatıyor ki hikayesi ne kadar ilgi çekerse çeksin 3. diyalogdan sonra uyuklamaya başlıyorsunuz. Ne bir sinematik var ne başka bir şey. Etrafta toplanabilir zibilyon tane belge ve ses kaydı var ama ilk 3 belgeden sonra açıp da okumadım çünkü ÇOK SIKICIlardı. Yani elinde şöyle fantastik bir anomali hikayesi var, gizemlerin olayların ardı arkası gelmeyecek bir altyapıya sahipsin, hikayeyi şu şekil anlatıyorsun. O kadar yazık etmişler ki anlatamam.
Mekaniklere gelirsek; oyunda toplam 4 mekanik var (kalkan denen işe yaramaz özelliği saymıyorum) Sırasıyla silah(lar)ınız, eşyaları tutup fırlatma yeteneğiniz, süzülme yeteneğiniz ve düşmanları kendi safınıza katma özelliğiniz. Silahlardan bahsedecek olursam farklı silah modlarınız var ve tek silahı onlara dönüştürerek kullanıyorsunuz, açıkçası pierce hariç gerisi çöp; hasarları yok denecek kadar az veya savaşlarda işe yaramayacak kadar kötüler. Eşyaları tutup fırlatma mekaniği ise oyunun %90'ı desem yalan olmaz. Oyundaki savaş döngünüz stamina bitene kadar eşya fırlat, stamina bitince ateş et, mermi bitince eşya fırlat; tüm oyun böyle geçiyor. Süzülme yeteneği gayet güzel ama neden en sonunda sınırsız uçabileceğimiz bir geliştirme vs. yok anlamadım, havadaki düşmanlarla süzülerek savaşırken asla göremeyeceğim altımdaki boşluğa düşerek kaç defa öldüm hatırlamıyorum. Kısacası belli bir süre sonra paşa paşa yere inmek zorundasınız. Düşmanları ele geçirme olayı da basit ama düşmanken aimbot'u varmış gibi davranan düşmanlar ben ele geçirince ahraz ve beyinsiz oluyor, klasik. Kalkan özelliği dediğim gibi çöp, hiçbir boka yaramıyor, yok kalkanla dash atmak yok kalkanı kapatınca fırlatmak falan bomboş. Kalkanı tasarlayan arkadaşa buradan selamlar..
Bölüm tasarımına ve genel oyun dizaynına gelecek olursak, oyunun ilk yarısı klasik bir third-person shooter oyunu gibi sade ve güzel akarken ikinci yarısı sanki control oynamıyorsunuz da World War Z oynuyorsunuz. İkinci yarısından sonra sadece akın akın düşman geliyor; 5 düşman görüyorsunuz öldürüyorsunuz ve yeni, canı daha yüksek, daha zorlayıcı, zırhlı 5 düşman daha spawn oluyor öldürüyorsunuz ve yine yeni, canı daha yüksek, daha zorlayıcı, zırhlı 5 düşman daha spawn oluyor öldürüyorsunuz ve yine ve yine ve yine aynısı. Bi noktadan sonra oyun o kadar kaotik olmaya başlıyor ki aynı anda max 2-3 düşmana saldırabileceğiniz oyunda sağdan soldan size saldıran 10'dan fazla düşmanın arasında kalıyorsunuz. Neden abicim neden böyle yaparsın ki? Aynı şey boss fightlar için de geçerli; bossların ilk aşaması bossu nasıl yenerim zayıf noktası nedir falan diye düşünüp gayet normal şekilde fightlıyorsunuz. Bossun ikinci aşamasında boss kuduruyor ve size saldıracak zaman bırakmıyor, sürekli normal düşmanlar spawn oluyor ve kudurmuş bossla uğraşırken beyninizin tam orta yerine roket/mermi yiyor, 1 can kalınca da bossa ölüyorsunuz. Bırak da bossla fightlayalım be abi. Genel bölüm dizaynı olarak da görsel olarak atmosfer olarak çok başarılı, objectiveler standart şeyler git, gel, öldür gibi. Bulmacalar oyunun ilk yarısı mantık çerçevesinde çözmesi eğlenceli bulmacalar ama oyunun ikinci yarısından sonra düşünerek asla ama asla bulamayacağınız, mantıkla uzaktan yakından alakası olmayan bir hale bürünüyor, çoğu saçmalık yani.
Müzikler ve grafikler gayet iyi (kaplama hatası dışında) Ama bir noktadan sonra birbirini tekrar eden koridorlara dönüşüyor bazı yerler. Müzik demişken; Ahti isimli karakterin kulaklığıyla labirente girdiğimiz bir bölüm var, diyorum ki NEDEN TÜM OYUNU O BÖLÜM GİBİ YAPMADINIZ? O bölüm o kadar iyiydi ki, müzik olsun, uçan kaçan bölüm dizaynı olsun, akın akın gelmeyen sayısı belli olan düşmanları olsun; yemin ederim tadı damağımda kaldı. Bu oyunu 27 saat oynayacağıma o bölümü 27 saat oynamayı tercih ederdim.
Kısacası; çok iyi bir oyun olacakken oyun yapmayı bilmeyen (ki öyle demek istemiyorum sonuçta Remedy Ent.) insanların "Abi bu oyunu çok sıkıcı yapalım, hatta düşmanları da akın akın yollayalım zorluk olur." demesiyle yapılmış gibi bir oyun olması o kadar üzücü ki. Şu oyun güzel ve vurucu bir hikaye anlatımıyla, daha mantıklı ve daha eğlenceli bölüm tasarımıyla, daha fazla düşman çeşitliliği ve daha fazla karakterle çoook daha güzel hatta belki de başyapıt denilecek bir oyun olabilirmiş. Ama yine de yeni çıkacak olan Control Resonant'ı merakla bekliyorum.
PUANIM: 6/10
