Armoured Commander II

Pretty awesome game!

Big hidden gem if you have an active imagination

Armoured Commander 2 jest oryginalną grą, którą trudno przypisać do konkretnej kategorii. Technicznie jest to coś w rodzaju turowego roguelike, z perma-death (można wyłączyć). W grze dowodzimy plutonem czołgów (zazwyczaj 1 - 4). Można też grać wozami bojowymi, ale gra jest najbardziej przystosowana właśnie do czołgów. Mamy wiele kampanii z II Wojny Światowej, m. in. inwazję na Polskę (z obu stron), inwazję na Francję (także z obu stron), walki w Afryce, w zachodniej Europie, na wschodnim froncie, a nawet kampanie w Azji. Po rozpoczęciu kampanii wybieramy model czołgu, jakim chcemy dowodzić i zaczynami rozgrywkę. Kampania składa się z wybranej liczby dni. W każdym dniu trafiamy na losowo generowaną mapę terenu i poruszamy się po niej, zajmując poszczególne regiony. W każdym dniu mamy do wykonania jakąś misję, za którą dostajemy punkty zwycięstwa - zajęcie wybranych regionów, powstrzymanie wroga przez określony czas, itp. Przed ruszeniem na wybrany region możemy przeprowadzić rekonesans (aby ustalić w przybliżeniu, jacy wrogowie się tam znajdują), czy też wezwać wsparcie artylerii / lotnictwa / innych jednostek. Wsparcie jest ograniczone. Jeśli w regionie, do którego się przemieszczamy, jest wróg, przechodzimy do bitwy. Bitwy rozgrywają się na osobnej mapie, która jest bardziej abstrakcyjna - widzimy na środku nasz czołg, inne jednostki są pokazane relatywnie do naszej pozycji, trochę jak na radarze. Teren nie jest przestawiony szczegółowo, zamiast tego jest w abstrakcji, w zależności od tego, na jakim polu (głównej mapy) rozgrywa się bitwa. Przykładowo, jeśli bitwa rozgrywa się w lesie, to podczas każdego ruchu (gdy przemieszczamy się) mamy dużą szansę znaleźć się między drzewami (które dają bonus do obrony), mniejszą żeby znaleźć się na otwartym terenie. Jeśli bitwa rozgrywa się na otwartym polu, to jest odwrotnie. Możemy kazać kierowcy, żeby wjechał w wybrany przez nas teren, ale prawdopodobieństwo sukcesu jest zależne od terenu, w jakim walczymy (na głównej mapie) i od jego umiejętności. Podczas bitwy, w każdej turze wydajemy rozkazy, co każdy członek załogi ma robić. Dostępne akcje są zależne od ich pozycji oraz od czołgu. Przykładowo, kierowca może przemieścić czołg na inną pozycję, wypatrywać wroga, w niektórych czołgach także obsługiwać karabin maszynowy. Dowódca czołgu może wypatrywać wroga, obsługiwać działo (w niektórych czołgach), kierować ogniem (dodając innym członkom załogi bonus do celności), itp. Nasza celność zależy od wielu czynników - np. umiejętności działowego, odległość od celu, jakość działa, czy wróg jest pokryty dymem / pyłem, czy wróg i nasz czołg się ruszyły w ostatniej turze, w jakim terenie jest wróg, czy ma ukryty kadłub. W bitwie naszym zadaniem jest zniszczyć wszystkich wrogów (można też uciec). Jest wiele różnych typów wrogów - zwykła lub specjalistyczna piechota, ciężarówki, działa stacjonarne, działa samobieżne, czołgi, itp. W zależności od daty, niektórzy wrogowie stanowią małe zagrożenie dla czołgu (przykładowo, piechota z moździerzami zazwyczaj nie stanowi żadnego problemu), a niektórzy bardzo duże (zwłaszcza inne czołgi, działa przeciwpancerne i działa artyleryjskie). Gra sprawia wrażenie realistycznej - zazwyczaj wystarczy jeden celny strzał, żeby zniszczyć wrogi czołg (o ile pocisk spenetruje pancerz). To samo jest w drugą stronę - jeden celny strzał z odpowiednio dużego działa wystarczy, żeby zniszczyć nasz czołg. Przed rozpoczęciem kampanii możemy sobie przydzielić tzw. "plot armor" - czyli sprawić, żeby "magicznie" kilka razy dziennie strzał, który powinien nas zniszczyć, zamiast tego spudłował. Bardziej interesująca wydaje mi się jednak gra bez tego. Samo zniszczenie naszego czołgu to nie koniec kampanii - rozpoczyna się wtedy "mini gra", w której musimy pokierować załogą, aby uciekła do bezpiecznego miejsca. Jeśli dowódca czołgu zginie, to koniec kampanii. Jeśli inni członkowie załogi zginą - tracimy ich na zawsze. Ponieważ zdobywają oni doświadczenie i umiejętności, ich utrata może być bolesna. Jeśli dowódca przeżyje, dostajemy kolejny czołg i gramy dalej. Gra ma bardzo prostą grafikę (jak widać na zrzutach ekranu) i dźwięk. Mimo to jednak jest bardzo wciągająca. Mamy do dyspozycji dużą liczbę kampanii i czołgów różnych państw, które wydają się być przedstawione realistycznie. Ogólnie polecam.