Who is Abby

Odkładałem zrecenzowanie tej gry zbyt długo. Z góry przepraszam – piszę z perspektywy bodajże dwóch lat od jej ukończenia, więc będę leciał z pamięci. To świetna gra i prawdziwa ukryta perełka wśród setek innych produkcji. Sam trafiłem na nią dopiero na jednej z grup na Steamie, a szkoda. To produkt pełen PASJI, stworzony przez kogoś, kto naprawdę chciał dostarczyć ŚWIETNY tytuł. Historia Wcielamy się w postać poszukującą swojej siostry, tytułowej Abby. Co dokładnie się z nią stało? To główna tajemnica, którą próbujemy rozwikłać. Rozgrywka i oprawa wizualna Who is Abby to gra polegająca na eksploracji lokacji w poszukiwaniu wskazówek i poszlak. Nieraz będziemy musieli odnajdywać przedmioty lub rozwiązywać łamigłówki środowiskowe. Te na szczęście są skonstruowane logicznie i konsekwentnie. Szukamy przełącznika? To może warto pójść po kablach? Wizualia Graficznie nie uświadczymy tu totalnego fotorealizmu, ale nagromadzenie obiektów i ich rozłożenie są bardzo wiarygodne, sprawiając wrażenie faktycznie uczęszczanych miejsc. Zwiedzamy rozległe lasy, komisariaty policji czy zakłady pracy... Oprawa imponuje różnorodnością, próbując pokazać, że twórcy nie poszli na skróty! Co ciekawe, choć początkowo gra wydaje się prostym symulatorem chodzenia, szybko okazuje się, że możemy w niej nawet zginąć :O (tak, to NIE jest oczywiste w tego typu produkcjach) Oprawa dźwiękowa W grze zaimplementowano voice acting. Część dialogów została nagrana przez Aktorów głosowych (protagonista), a część – ku mojemu zaskoczeniu – wygenerowana przez AI, i to naprawdę porządnie. Nie jestem wrogiem sztucznej inteligencji; gdy ktoś potrafi wykorzystać ten potencjał jak artysta, efekt jest świetny. Sam protagonista w odbiorze jest... dziwny. Nie jest to okropieństwo i szkaradztwo rujnujące cały development gry (jak narrator stylizowany na The Stanley Parable w grze Luto), choć momentami słychać tu czystą amatorszczyznę. Z drugiej jednak strony – zaskarbia sobie tym sympatię. Z perspektywy końca gry (którego nie będę spoilerował) jego maniera zaczyna wydawać się uzasadniona. E tam. To po prostu swój chłop. Muzyka? Prawdę mówiąc, nie pamiętam, aby w ogóle tam była. Ogólne wrażenia Cała przygoda przypomina nostalgiczną podróż po miejscach, w których nigdy się nie było, a lokacje naprawdę urzekają – momentami klimat zbliża się do Everybody's Gone to the Rapture, co jest niemałym osiągnięciem! Gra wybitnie przypomina w swojej konstrukcji Someday You'll Return, z tą różnicą, że autorzy nieco bali się „pójść na całość”. Tam, gdzie Who is Abby wchodzi w poważniejszy ton, twórcy zaraz uciekają w głupiutki żart, jakby nagle się zawstydzili. A zupełnie nie ma czego! :) W obu tytułach błądzimy po lesie, szukając zaginionego członka rodziny. O ile jednak tutaj miejscówki są po prostu prześliczne i urzekające, tak w Someday You'll Return miały one dodatkowe, symboliczne znaczenie, prezentujące wewnętrzną podróż bohatera (np. kościół, droga krzyżowa, obóz harcerski) i skupiały się wokół relacji ojciec-córka. Tutaj mi tego zabrakło. Bohater co prawda wspomina o związku siostry z odwiedzanymi miejscami, ale twórcy powinni to znacznie mocniej oprzeć na wydarzeniach nakierunkowujących jego motywację, zamiast sprowadzać to jedynie do formy podchodów. Jakbym to naprawił? Podnosząc stawkę "muszę zdążyć znaleźć siostrę, bo jedziemy na wakacje" pokazując, że to nie tylko kwestia fizycznego uratowania, ale kierowaniem się marzeniami i wspólnym celem. Nie znaczy to, że jest źle. Przeciwnie – jest naprawdę przyzwoicie, ale pamiętajmy, że udźwignięcie tego typu historii jest niczym dźwiganie nieba przez samego Atlasa. Wady Poszukiwanie przedmiotów: Doszukiwanie się interaktywnych elementów bywa katorgą, szczególnie na początku. Kilka razy musiałem posiłkować się solucją, aby w ogóle zrozumieć, w jaki sposób szukać rzeczy niezbędnych do popchnięcia historii do przodu. Niewykorzystany potencjał emocjonalny: Grę projektowano z myślą o ckliwej i poruszającej historii, ale dowieziono to tylko częściowo. Przez brak odpowiedniego ukazania więzi łączącej protagonistę z siostrą, gracz nie ma możliwości emocjonalnie zainwestować w tę relację. Twórcy nie dają nam do zrozumienia, czemu miała być ona aż tak wartościowa. W ostatecznym rozrachunku, żal robi się raczej samego głównego bohatera. Myślę, że git W zalewie fast-foodowych historii, gdzie podobnych gier jest liczba palców u dłoni Drwala to naprawdę perełka. Gorąco polecam. Obecna cena - 91 PLN to z lekka za dużo, ale oferuje z 10 godzin grania przynajmniej, co wcale nie jest mało. Polecam. Btw. jeśli pomyliłem się gdzieś w historii lub coś przeoczyłem, proszę poprawcie mnie w komentarzu. Fakt, że pamiętałem przez 2 lata o zrecenzowaniu tej gry jednak o czymś świadczy.

Ez egy ChatGPT által programozott hulladék, tele hibákkal. Gondolom a pozitív értékeléseket a haverok írták. Szerintem kicsit többet kellett volna könyörögni a ChatGPT nek. Hátha akkor jobb lenne. Senkinek nem ajánlom ezt a programot vagy mit.

Excellent walking simulator with light puzzles. Definitely a hidden gem.

　失踪した妹の手がかりを追って探索を行うゲーム。 現代が舞台のウォーキングシミュレーターが好きなのですが、苦手な要素である戦闘・ホラー・グロが含まれていないのは比較的少ないので、そういった意味でこの作品は楽しめました。 良かった点 ・基本的に時間制限がないのでじっくり探索できる ・リアルに作りこまれた建物や自然環境 ・レイトレーシングによる美しい表現 イマイチな点 ・かなり近づかないとインタラクト対象がわからない：大半は問題なく見つかりましたが、 　一部の必要なアイテムを探し出すのが大変でした。 　[spoiler]警察署のフェンスの鍵を壊すのに石を探すのはちょっと・・・[/spoiler] ・使用アイテムが自動選択される：アイテムの組み合わせやパズル要素などがもう少し欲しかったです 英語 ・大量の読解は不要ですが、ゲーム進行上ある程度必要でした

Sometimes a bit frustrating (searching for items), but a overall great experience.

I bought this game after playing the demo. The opening scene at the gas station was the same as in the demo. I had posted a theory in a review after playing the demo, and it turned out to be correct. [spoiler] It’s just my theory, but the main character seems to have some mental issues, and it looks like his 'younger sister' is already dead—or perhaps he is simply looking for someone who doesn't exist. [/spoiler] To fully enjoy the game, you need a keen eye to spot the items required for progression. Some of the items are small and tucked away in easily overlooked spots, so you have to examine your surroundings carefully. The graphics were excellent, though the game lagged so badly in some parts that it was hard to look at the screen. The voice acting felt a bit awkward and unnatural. The main character speaks faster than necessary. It was also noticeable that AI-generated art was used extensively throughout the game, which I personally found a bit disappointing.