Warhammer 40,000: Space Marine 2

Great game, glad I finally got around to it from my backlog. Combat is a ton of fun and the giant set pieces you see throughout the various maps and campaign are insane. However, and maybe this isn't an issue for others but it is for me and how I try to play through games... the missions are just way too damn long. They're sick for sure and I enjoy the overall gameplay loop quite a lot actually, keep finding myself wanting to come back to it, but man it'd be way nicer to be able to pop in and do a 15-20 minute operation instead of having to commit what ends up feeling like a whole movie's length of effort into one run sometimes. That's really my only complaint, beyond now running into some crashing issues which seem to be somewhat common weirdly enough. Just a bit *too* long for me personally. Beyond that though I had a very nice time with it, will probably unfortunately hang it up here though due to these reasons and call it good.

Теперь не моюсь и не выхожу из дома, но я хотя бы женщина и смогу потрогать реальную женщину, в отличие от остальных FOR THE EMPEROR

I normally don't write reviews for nearly 98% of the games I play. This game has somehow held me in a near complete chokehold for an entire year (even at 725 hours I'm still finding out new things about the game). The Bimonthly updates have kept me engaged longer than I thought my ADHD would allow me to, which in my humble yet meaningless opinion I must say is a herculean feat. That and the fact that the game goes on sale every other month like clockwork makes it an easy entry point for people new to 40K. I do appreciate the fact that the Devs have made the important parts of the game free (I.E. The weapons, classes, and mission). It’s nice to have cosmetics be the method of monetization because it is infinitely better to have a system that prioritizes a pay to look cooler than a system that is a pay to win. FOR THE EMPEROR!

You spend more time blocking people queueing for a match just so you don't get "Join in progress" for siege, just so you can actually get rewarded for your time playing the game. Most of the time you'll be playing loading screen simulator because hosts are very inconsistent and you can't host your own game unless it's private. I'd like to play and enjoy the game, however the thought of having to sit through multiple loading screens just to even attempt to get into a game sometimes turns me away. Arbitrary gates forcing you to play the way they want you to play it in order to get rewarded, leaving the other modes and sometimes even classes to rot. Sometimes I often find myself having to play a particular class or even modes I don't even want to play because it doesn't feel like any progress will be made otherwise. After being forced to play the way they want you to, you can't even enjoy the other modes. It's either stratagem hard, or absolute operations. Even after maxing all the classes, doing multiple unlocks for all of them, the grind is far too much in this inconsistent playground, and no I'm not just talking about capes. Speaking of which, this is our endgame content? Doing the same difficulty missions that we've been doing time and time again, but this time we get to see a number tick up every time we do so to make us feel like we're achieving something? It did achieve something, massive burn out.

My take on this game: PROS - Short, concentrated fun. Around 8-10 Hours even if you take your time. - Lots of cool moments and cinematics - Weapons feel heavy and powerful - While optimization is not great, the game handles stuff like having thousands of Tyranids on screen quite well. - Game ran fairly well (80-100 FPS) on my 9700X CPU & 7800XT GPU on Ultra settings. CONS - Story is deep AND wide as a puddle. It's just "oh no, it's chaos" again. Titus had the potential to be a rogue Space Marine, walking the line between Codex Astartes and being a literal agent of Chaos. Instead he just spends the whole story saying "guys I'm not a heretic I swear! see? would a heretic do this?" to others. - Sound design is terribly inconsistent. Marines saluting by hitting their fist on their chest sounds super loud (as it should) but then hitting a fully charged Thunder Hammer on the ground somehow sounds quieter than that. Sound mixing during actual combat is all over the place and takes away from the feeling of being on the front lines. - I had crashes but that stopped after I stopped alt-tabbing out of the game. So that might be on me. My take on Saber and Saber's CEO: Yeah, I don't trust any person who says "I asked Claude" about anything and will be very much considering my future purchases from Saber. Generative AI is the bane of creativity and anyone who supports it misses the most fundamental point of creative work. However, I also find review bombing games to punish CEOs a futile endeavor and believe it only punishes the actual developers who put years of labor into the games we love so much. If anything, it causes the game to sell fewer copies and ends up with those people getting laid off. So this is a positive review because I enjoyed the game despite its flaws, but I'm FULLY against CEOs unfairly treating the people who actually do the work.

TL;DR: CEO of Saber Interactive is just a massive Dbag and has 0 integrity. AI use in future games. Do not support Saber Interactive. The man at the top is just morally bankrupt. The CEO of Saber Interactive actively uses AI and has allegedly fired a writer from one of their new games in favor of using AI as a writer instead. I 100% believe her and you should too. The response from the CEO was genuinely so unprofessional and disgusting to which he said: "Stella who? I had to ask Claude because I have never spoken to her or seen her. We have already said we are using Al for certain parts of the game and will update the Steam page once we have finalized the feature set." "Let me clarify that the entire story script, were it to win an award, would go to someone who can walk up on stage and receive it. It was always our intention to reveal this until Stella violated her confidentiality clause and revealed this before we were ready. "We look at our use of Al in this particular game, which will be a lower priced title, as a plus for consumers," he said. "As far as Stella is concerned, she was replaced by someone more talented and terminated for a variety of reasons a few months later. From what I can gather she enjoys controversy even more than I do. I would frankly in retrospect have been happy to replace her with Al. At least we would be dealing with someone programmed to be honest." I won't be buying anything from Saber or for their past games because of this and you probably shouldn't too until he's held accountable or steps down. (His ego won't let him do that.) He talks about his workers like drones, dude.

I love this game so much, but I cannot in good conscious support Saber Interactive after their CEO's recent actions.

⭐⭐⭐⭐⭐ [h1]Warhammer 40,000: Space Marine 2, 10/10 bir oyun. İmparator adına nedenini sorma[/h1] 40K evreni çok geniş olduğundan sadece bu oyundaki deneyimlerimden bahsedeceğim. Oyunu açtım. Karşıma 40 tonluk zırhıyla bir Space Marine çıktı. Adamın boyu yaklaşık apartman. Dedim ki tamam, demek ki oyunun temel mekaniği- Adam: “HERETIC.” Ben: “Abi daha oyunu öğreniyorum.” Adam: “HERETIC.” Birlikte CO-OP olarak oynadığım arkadaşıma dönüyorum, bu ne diyorum. "Şerefsiz Hereticler" diyor. Oyuna dönüyorum- Adam: "HERETIC." Oyun böyle başladı. [H2]Hikaye[/H2] Her şey bu milletin Allah bellediği bir tane İmparator için. Ama nasıl yürekten bağlılar bu adama var ya, cidden bu bağnazlık beni mahvetti. Herkes bağnaz. Takım arkadaşın bağnaz, NPC bağnaz, aydınlatma lambası bile bağnaz amk. Hikayemiz, insanlığın gelecekte yaşadığı son derece huzurlu ve medeni bir dönemde geçiyor. (Yalan söylüyorum.) HER YERDE BÖCEK VAR. MİLYONLARCA TYRANID GELİYOR. Normalde bunları görünce kaçmamız gerek ama Space Marine'de üzerlerine koşmamız gerekiyor. Komutan diyor daha fazla insan gönderelim, İmparator yavşağı- şey, İmparatorumuz "ee, mühimmat?" diyor. Komutan yok diyor. İmparator diyor ki "O ZAMAN DEVAM." Hikayenin genel özeti: Galaksinin sonu geliyor. 5 dakika sonra: “Şu düğmeye bas.” 10 dakika sonra: “Şimdi 4 milyon böcek öldür.” 20 dakika sonra: “Biraz daha böcek öldür.” Ben bir noktada böceklerle kişisel husumet yaşamaya başladım. [h2]Oynanış[/h2] Oyunun en güzel tarafı, çok fazla düşmanın olması. Normal oyunlarda ekranda 10 düşman görsek "aboo savaşa bak" diyoruz. Ama SP2 tıpkı Helldivers 2 gibi. Koca bir ordu yok etmeniz gerek. Tyranid nüfus sayımı yapıyoruz yani. O kadar fazlalar ki, Helldivers'tan bile fazla düşman var. Bir süre sonra her yer sadece düşman oluyor. Sağda, solda, önde, arkada, üstünüzde, yerin dibinde, arkadaşınızın boğazında, her yerde.... Öyle bir sayı var ki bir noktadan sonra düşmanları tek tek görmüyorsun. [h2]Silahlar[/h2] Silahların hissiyatı inanılmaz. Bolter ile ateş ettiğinde gerçekten "ben insanlığın (galiba) son umuduyum" hissini yaşıyorsunuz. Sonra... şarjörünüz bitiyor. Etrafınızda 700 tane Tyranid var. Mühimmat, birincil silahınızda kalan son 3 mermi falan. Ve oyun bize ":D" ifadesiyle bakıyor. [h2]Yakın Dövüş ve Şahlanma[/h2] Yakın dövüş sistemi de mükemmel. Çünkü oyunun sana öğrettiği temel prensip, ÖLMEK ÜZEREYSEN DAHA AGRESİF olmak. Normalde aman canım azaldı geri çekileyim, aman heal atayım falan dedirtir. Ama burada canınız azaldıysa 20.000 Tyranid'in ortasına atlıyorsunuz. Birini chainsword ile ikiye bölüyor, diğerini tekmeliyor, diğerini yerden yere vuruyorsunuz. Sersemlemiş düşmanları özel animasyonla katledince durup ekrana bakarak “İmparator beni görse gurur duyardı" diyorsunuz. Muhtemelen görmezdi gerçi. Olsun. [h2]Taktik Maktik[/h2] Oyunda taktik yapmak önemli. Mesela ateş ediyorsunuz. Sonra daha fazla ateş ediyorsunuz. Sonra merminiz bitiyor. Ondan sonra kılıca geçiyorsunuz. Daha fazla düşman mı var? O zaman daha büyük bir kılıç... Sun Tzu görse ağlardı. Ama İmparator muhtemelen sadece onaylardı. [h2]Düşmanlar[/h2] Tyranidler gerçekten minik Xenamorphlar gibi. Ama çok fazlalar, çok hızlılar, her yerden geliyorlar. Yerden, duvardan, tavandan... Emlak piyasası güvenilmez bir memleket burası. Zorluğu ise bazen "Ben Space Marine'im, insanlığın en ölümcül savaşçısıyım" derken bazen co-op oynadığım arkadaşıma "b.kunu yiyem yardım et" diye bağırtabiliyor. [h2]Eksiler[/h2] Oyun çok lineer akıyor. Çok fazla düşman var, hepsini keserken (yani 1 bölümü bitirirken) yarım saatin gidiyor. Bazen "SAVAŞ MI VAR AZ DİNLENELİM YAV" demek istiyorum ama düşman asla ASLA durmuyor. Mühimmat genelde sorun. Çünkü merminiz bittiğinde yakın dövüş yapmaya zorlanıyorsunuz. Benim elimde chainsword. Karşımda biyolojik olarak tasarlanmış 300 kiloluk ölüm makinesi. O sırada oyun: “Skill issue.” Karakterler hem evren hem bulundukları durum için fazla ciddi. Adamlar galaksinin sonunun geldiği bir ortamda bile aha şöyle: -_- “Abi arkanda 900 böcek var???" Karakter:😐 Ben: “Abi?” Karakter: 😐 Ben: “BİR ŞEY SÖYLE.” Karakter: 😐 “FOR THE EMPEROR.” 😐 Tamam abi. [h2]Son Olarak[/h2] Space Marine 2'de galaksi sandığımdan çok daha tehlikeli, insanlık sandığımdan çok daha çaresiz. Ve özellikle Bir Space Marine'in çözüm üretme yöntemi genellikle [b]daha büyük bir kılıçtır.[/b] Oyun mükemmel mi? Hayır. Ama üç metrelik zırhlı bir adamla milyonlarca uzay böceğinin arasına girip “BUGÜN DE İNSANLIĞI KURTARACAĞIZ.” demek paha biçilemez... Bir de üstüne arkadaşınızla oynuyorsanız biriniz düşünce öteki "dayan" diyor, sonra ikiniz de ölüyorsunuz. Ve İmparator gurur duyuyor. Muhtemelen. Habire kaosa dalmak için birebir ama böceğimsi yaratık sevmiyorsanız 0/10 [h1]FOR THE EMPEROR[/h1]