SYMMETRY

Niezbyt rozbudowany survival s.f, który przedstawia nam historię rozbitków pewnego statku badawczego, który miał tego pecha, że się rozbił na nieznanej planecie. Zadaniem gracza będzie zarządzać kilkoma osobami w skali mikro, zważając na szereg zmiennych czynników. Co zatem zagrało, a co odstręcza od omawianego tytułu: + miła dla oka wektorowa graficzka, której towarzyszy całkiem niezłe „plumkanie” w tle + uczy systematyki. Naszym zadaniem tak naprawdę będzie zbieranie trzech surowców – drewna do ogrzewania bazy, złomu do rozbudowy i jedzenia do przetrwania. W tym celu będziemy naprawiać szwankujące sprzęty, rozwijać umiejętności i urządzenia, jednocześnie dbając o to, aby nasza ekipa była syta i wypoczęta. Głównym zadaniem ekipy będzie jednak odbudowanie części składowych statku (w liczbie cztery), co umożliwi odlot ocalałym. + klimacik. W grze takowy jest, choć znika po jakimś czasie. Niemniej gdy zapada zmrok to robi się sugestywnie niemiło i aż czuć wycie zimnego wiatru za oknem… + krótka/przystępna. Wystarczy kilka pierwszych podejść i już wiadomo co robić, a napisy można ujrzeć po jakich półtorej godziny, zwłaszcza że istnieje możliwość przyśpieszenia rozgrywki. - twórcy chwalą się „pełną niespodzianek fabułą science-fiction”, którą urozmaica „złowroga obecność w symetrycznym świecie”. Fabuła to kilka początkowych plansz i szereg komentarzy podopiecznych, a „zwroty akcji” są boleśnie przewidywalne. Zaryzykowałbym twierdzenie, że historia jest tu tak ważna jak w serii Serious Sam… - monotonia. Tak naprawdę wszystkie mechaniki poznajemy na początku rozrywki i każda następna gra wygląda w głównej mierze dokładnie tak samo. Może i zmieniają się członkowie załogi, ale przez możliwość nauki umiejętności da się uczynić jednostki wszechstronnymi. Konstrukcja gry nie zachęca do kolejnego zagrania, bo jest zwyczajnie powtarzalna do bólu. - cena. To jeden z tych produktów, których sens nabycia wyznacza przecena -90%... Symmetry jest jak demo, które co prawda dało mi miejscami radochę, kiedy przełaziłem je po raz pierwszy. Za drugim razem zdecydowanie za często ziewałem i odliczałem cyferki, tak aby już to się skończyło (ale trzeba przyznać, że grałem na tym niższym poziomie trudności. Na drugim dostępnym gra może być większym wyzwaniem). 5/10