Paradox Soul

Атмосфера есть, но интереса у меня не появилось.

i started as a noob that couldnt get in cover. i ended as a frustrated noob because i couldnt escape. after getting the green shapes i escaped. i didnt even know what the story could be until the ending :/. but it was a nice game

0/10 Just no [h1]Pros:[/h1] N/A -------------------------------- [h1]Cons:[/h1] [h2]Gameplay[/h2] [list] [*] Can only shoot into the direction you are facing, there is no way to back step while maintaining fire [*] 7s death animation + load time every single time you die [*] You are one hit from anything btw [/list] [h2]Story and world building[/h2] [list] [*] You get dropped into the game without any explanation and you most likely gonna uninstall before you see any [/list] [h2]Bugs + missing QoL[/h2] [list] [*] No graphical options whatsoever [*] No option to modify any controls [*] Controls with arrow keys instead of WASD [*] 'Return' for pause instead of 'ESC' ... [*] No mouse support in the menu - only arrow keys [*] Not even abilities are on WASD, but SZXC, which is horrendous on a german keyboard (z and y are swapped) [*] Screen flickering and FPS appears to be capped at 60 [*] Music get's old very fast and it's not great to begin with [/list]

♥♥♥♥♥ с убогим управлением

uma bosta.

Kwadrans spędzony z Paradox Soul może się wydawać zbyt krótkim epizodem by ocenić grę, ale widzę po innych recenzjach, że każde kolejne 15 minut dostarczyłoby mi jedynie frustracji. Zacznijmy od intra, które za wiele nam nie tłumaczy. Jest rok 1987 i jesteśmy na Islandii, z opisu gry wiemy też że jesteśmy dr Alli Rose próbującą (bo to kobita) rozwikłać tajemnicę "osobliwego laboratorium". Chwilę później już w ramach gameplayu widzimy martwych naukowców. Co zrobiłaby normalna osoba? No oddaliła się jak najdalej, natomiast z racji że jest to gra video i jedyne możliwe wyjście z pierwszej lokacji to udanie się do wspomnianego laboratorium. Po chwili znajdujemy broń i do tego momentu jest spoko, bo jako gracz intuicyjnie myślę sobie że jak sama nazwa wskazuje nie jesteśmy bezbronni. A takiego wała. Już pierwsi napotkani przeciwnicy pokazują nam miejsce w szeregu. I ok, może to że jakieś istoty wyłażące z wielkich kapsuł mają odporność na nasze pociski, dałoby się jakos fabularnie wytłumaczyć. Ale psy? Co te ogary musiały żreć że po 4 pociskach wciąż nie są martwe? Co więcej dosłownie lekkie smyrnięcie podczas przeskakiwania tegoż czarta potrafi nas ukatrupić. No dobra, dość szybko respawnuje nas w tej samej lokacji, a za moment rozbijając wielkie pudło i wpełzajac do jakiejś rury jesteśmy bezpieczni i możemy z wygodnej pozycji tego przerośniętego kundla odstrzelić. Później korzystając z mechaniki windy to samo robimy z wybudzonym rezultatem eksperymentów. No! Można grać. Otóż nie za bardzo. Dość szybko zacinamy się jak zaczynają gonić nas już dwaj przeciwnicy, więc aby odsapnąć decydujemy się na backtracking. I co widzimy? Ha! Przeciwnicy podobnie jak my są uwięzieni w nieskończonej pętli i ożywają, więc za każdym razem musimy pokonywać ich ponownie! Nie pozostaje nic innego niż wyłączyć grę, bo widząc z czym będziemy musieli się mierzyć po prostu nie warto. Jasne, zapewne przy ogarnięciu systemu osłon, który patrząc na sterowanie w grze jest zaimplementowany na pewno jest możliwe opanować tę pozycję na tyle by przejść to co twórcy nam zafundowali. Tyle że zwyczajnie przy tylu innych, lepszych możliwosciach spędzenia czasu nie ma żadnej motywacji by to robić. Paradox Soul było rozdawane w 2025r za darmo i niestety 0$ jest maksymalną kwotą jaką warto za tę grę wydać. Już sam fakt, że wydawca na steam jako główne atuty wymienia karty kolekcjonerskie (których nie dostaniemy jeżeli grę mamy przypisaną do konta za darmo, a jak już wspomniałem nie warto za to płacić), a także benefity w postaci tapety i emotikon po zdobyciu odznaki, wiele mówi o tej produkcji. 2/10 Edit: Wspomniałem absurd z rozbudowanego opisu gry, a zapomniałem o tym z tego skróconego "Paradox Soul is a chilling fight for exploration and survival; a Metroidvania pixel action-shooter hybrid!" Jest to największe nieporozumienie w historii użycia słowa "CHILLING". Chyba że istnieją udokokumentowane przypadki że w ten sposób opisywała swoją historię Elisabeth Fritzl.

Paradox soul foi até que um jogo competente. O game funciona como um metroidvania, mas tome cuidado para não ficar confuso com o mapa, e no final vale apena pegar pra jogar no fim de tarde. Não foi igual o último jogo que joguei, esse se tu parar de jogar ele para na última porta que tu entrou, então é bem de boa em relação a isso. E a dificuldade até que é bem desafiadora já que você morre com um hit, então tem que tomar bastante cuidado. A gameplay até que funciona bem, tem alguns elementos de super Metroid, como o upgrade nas armas, a bomba, e atá quando a personagem pega o traje e quando pula vira uma bola, mas claramente tem alguns defeito óbvios kkkkk. Mas vou deixa passar. A pixel art é bem bonita de fato, nada de tão horroroso, funciona bem pelo que o jogo demonstra, como um tipo de laboratório abandonado ou invadido por alguns malucos que tu mata. E mesmo simples é até bonito de certo modo. As músicas são boas de se ouvir, eu pensei que seria uma música cansativa, mas foi ao contrário. Ela é meio cyberpunk ou algo do tipo, e a música transmite isso muito bem. Parece que estou exagerando, mas na minha cabeça é isso. E no final se tu não tiver problema de mapas um pouco confuso, vale jogar ele, e também o jogo é bem curtinho, eu só demorei por causa das minhas habilidades em game kkkkkk. Mas até que me cativou até o final.