Klawisze ruchu ZQSD były dla mnie niezwykle mylące, dopóki znajomy nie zwrócił mi uwagi, że prawdopodobnie wynika to z układu klawiatury AZERTY, gdzie ZQSD byłoby odpowiednikiem klawiszy WASD w klawiaturze QWERTY. Można je łatwo zmienić, jeśli grasz na QWERTY, więc nie ma problemu, ale fajnie byłoby mieć możliwość przełączania się między różnymi układami klawiatury, aby automatycznie ustawić przypisania klawiszy zgodnie z oczekiwaniami.
Rozglądając się, dowiedziałem się, że ISART Digital to najwyraźniej szkoła skupiona na tworzeniu gier i animacji 3D-VFX. Dlatego bardziej logiczne jest, że w grze nie ma systemu dobierania graczy, ponieważ prawdopodobnie jest to tylko projekt studencki. Myślę jednak, że jeśli można skonfigurować prywatne lobby do hostowania rozgrywki online, można również dać graczom możliwość ustawienia lobby jako publicznego i wyświetlania tych publicznych lobby na liście, do której można dołączyć.
Nie mam wystarczającej liczby znajomych zainteresowanych tą grą, aby utworzyć prywatne lobby i nie wiem, gdzie szukać osób udostępniających kody lobby, aby dołączyć do kogokolwiek. Ponieważ to projekt studencki, całkowicie rozumiem, dlaczego brakuje w nim matchmakingu. Jednak bez publicznej przeglądarki serwerów ani miejsca do udostępniania kodów lobby, potrzebna jest grupa znajomych, aby móc grać, co sprawia, że gra jest niegrywalna dla graczy solo.
Gra ma potencjał, sądząc po filmach i wrażeniach z samouczka. Nie mogłem się doczekać, żeby w nią zagrać, ale teraz nie mam jak tego zrobić.
Sama gra mogłaby być dobra. Po prostu nie da się w nią grać bez grupy znajomych.
Mam nadzieję, że dostaniemy aktualizację matchmakingu lub przynajmniej publicznych lobby.
Off Gridders to darmowa gra sportowa dla wielu graczy, która łączy parkour z prostą grą zespołową. Gram w trzyosobowych drużynach na opuszczonej hali przemysłowej, próbując przemieszczać piłkę po boisku i zdobywać punkty, biegając, ślizgając się, skacząc i wykonując susy, aby ominąć przeciwników. Podoba mi się ten pomysł, ponieważ gra nie przypomina typowej gry sportowej. Ma bardziej zręcznościowy charakter, a ruch i fizyczny chaos są równie ważne, co samo wprowadzenie piłki w pole punktowe. Gra została również stworzona przez studentów ISART Digital w ramach projektu dyplomowego, co sprawia, że ilość pracy włożonej w jej stworzenie jest imponująca.
Ruch to chyba to, co lubię najbardziej. Mogę biegać po hali, ślizgać się, skakać i wykonywać susy, aby szybko się przemieszczać, co daje mi o wiele większą swobodę niż zwykłe bieganie po płaskim boisku piłkarskim. Podania i drybling są również ważne, więc nie próbuję tylko przenosić piłki z jednego końca boiska na drugi. Muszę myśleć o tym, gdzie się poruszam i kiedy powinienem podać, jednocześnie starając się uniemożliwić przeciwnikowi zajęcie dobrej pozycji. Kiedy ruch i podania idą w parze, mecze mogą wydawać się szybkie i dynamiczne.
Podoba mi się też sceneria bardziej, niż się spodziewałem. Akcja gry rozgrywa się w niedalekiej przyszłości w Wielkiej Brytanii, gdzie młodzi rebelianci zamienili opuszczoną dzielnicę we własną arenę sportową. Przemysłowe otoczenie nadaje rozgrywce odrobinę charakteru, a kolorowe, stylizowane projekty postaci sprawiają, że całość nie wydaje się zbyt poważna. Istnieje przyjemny kontrast między dystopijnym tłem a niemal żartobliwym sposobem przedstawienia sportu. Nie jest to gra, w którą zagrałbym dla fabuły, ale myślę, że sceneria nadaje podstawowej rozgrywce nieco więcej tożsamości.
Największym problemem jest dla mnie to, że całość wydaje się skromna. Główny pomysł jest fajny, ale bieganie po arenach i granie w ten sam podstawowy sport to tylko niektóre z moich możliwości. Ponieważ gra koncentruje się niemal wyłącznie na trybie wieloosobowym online, wrażenia z rozgrywki zależą w dużej mierze od dostępności meczów i odpowiedniej różnorodności samej rozgrywki. Dostępne są opcje PvP online i LAN, a także obsługa kooperacji online i LAN, co jest przydatne, ale wolałbym więcej trybów, aren i mechanik, aby gra sprawiała wrażenie czegoś, do czego mógłbym wracać przez znacznie dłuższy czas.
Myślę też, że gra pokazuje, gdzie jej studenckie korzenie są widoczne. Główna koncepcja jest jasna, a ruchy nadają jej charakteru, ale brakuje jej głębi i dopracowania, jakich oczekiwałbym od znacznie większej gry sportowej. Niektóre systemy wydają się być mocnym punktem wyjścia, a nie w pełni rozwiniętą formułą. Nie jest to jednak krytyka ambicji, która za nią stoi. W rzeczywistości uważam, że zespół podjął dobre decyzje, utrzymując pomysł na tyle prosty, by faktycznie zadziałał. Szkoda tylko, że nie zbudowano więcej na tym fundamencie.
Pomocne jest to, że Off Gridders jest całkowicie darmowe, więc mogę wypróbować całość bez żadnych zobowiązań. Myślę, że to ważne, ponieważ w grze chodzi przede wszystkim o to, by sprawdzić, czy ruchy i koncepcja gry zespołowej mi odpowiadają. Podoba mi się, że gra nie chowa prostego pomysłu pod masą niepotrzebnych systemów progresji. Mogę włączyć się do gry, nauczyć się ruchów i ocenić, co myślę, bez spędzania godzin na rozgryzaniu menu lub…
