Mass Effect™ Legendary Edition

"It was perfect. Perfect. Everything. Down to the last minute details."

.

商店页面都有汉化了游戏却没有

Bu oyun için sadece şunu diyebilirim ki 5 dolara; 6+1 dubleks, müstakil, dört cepheli, full mantolamalı, deniz ve orman manzaralı, oturum hazır, iskanı alınmış, tapusu temiz, krediye uygun, masrafsız, sıfır tadilatlı, yerden ısıtmalı, akıllı ev sistemli, ebeveyn banyolu, giyinme odalı, çamaşır odalı, kilerli, iki balkonlu, üç teraslı, kapalı garajlı, açık otoparklı, hobi bahçeli, meyve ağaçlı, otomatik sulama sistemli, barbekü alanlı, yüzme havuzlu, çocuk oyun alanlı, jeneratörlü, güneş enerji panelli, fiber internet altyapılı, şehir merkezine 5 dakika, denize yürüyerek 2 dakika, toplu taşımaya yakın, deprem yönetmeliğine uygun, komşuları sessiz, aidatı yok, elektrik, su, doğalgaz abonelikleri açık, eşyalı, beyaz eşyalar dahil, tapu masrafı satıcıdan, anahtar teslim. Ev almak gibi bir şey anlamadım bende.

Bu oyuna yargısız infaz yapıp "kötü oyun" diyen net AKP'lidir. NEYSE. Kısaca???. oyundan bahsedeyim: oynanış olarak eski olabilir, ilk oyun için bayat gelebilir. 2. ve 3. oyunlarda oynanış biraz toparlıyor (BİRAZ). RPG seviyorsanız şans verebilirsiniz. 3 oyunluk güzel, özgün ve ilginç bir evreni ve hikayesi var, derin karakterleri var (beni bu çekti içine). Bilim kurgu ve RPG seviyorsanız kesinlikle oynayın. 1. oyunda yapmadığınız bir yan görev 3. oyunda karşınıza değişik sonuçlar çıkartabiliyor. Oyunda beyaz ve siyah ayrımı fazla yok, daha çok gri bir alan var. Sürekli bir ikilemde kalıyorsunuz; önemli görevlerde bazen iki taraf arasında kalıyorsunuz, ikisi de kendince mantıklı konuşuyor, ortayı bulmak zor oluyor. Bunun için oyunun geneline yayılan en ufak şeye bile dikkat etmeniz gerekiyor. Karakterler ile sürekli konuşup Paragon/Renegade puanı kasmanız gerekli. Bunlar iyi veya kötü ek diyalog açıp kritik zamanda görevi kurtarmanıza ya da yeni senaryo açmanıza yardımcı oluyor. Spoiler vermeden örnek vermek çok zor ama aceleci oynayışım yüzünden bir karakter benim yüzümden öldü ve o sahne o kadar iç karartıcıydı ki duygulanmamak elde değil. Sırf o sahneyi hiç yaşamaması için 7 saatlik kayıt dosyasından geri başlamak zorunda kaldım ve buna %100 değdi. Bir oyun serisinde ilk defa yan görev yapmadığım için pişman oldum. Oyundaki çeşitli karakterlerle derin bağlar kuruyorsunuz ister istemez, bunlardan bazıları romantik oluyor. Benim 3 üçleme boyunca tek kız arkadaşım Tali’Zorah Nar Rayya idi. (Normalde yürünebilen bütün kadın karakterlere yürürüm, burada öyle yapmadım; oynayınca beni anlarsınız.) Tali oyunda insana en çok benzeyen uzaylı ırklardan birine ait. Ama bu ırkın tüm bireyleri bir sebepten dolayı zırh giymek zorunda. Kültürleri de biraz değişik ama ilgi çekici. Tasarımları falan çok iyi. Oyun mizahı yerinde kullanıyor genelde; takımla görevlerdeyken aradaki ufak diyaloglar insanı güldürüyor. Ben en çok Krogan sahnelerinde güldüm. Bu Kroganlar nasıl desem… öyle bir ırk ki; ayı gibi, kaslı, dayanıklı ama bir o kadar agresif ve düşük zekalılar (AMA ortalama bir AKP’li’den üç buçuk kat daha zekiler öyle söyleyeyim). Kendi gezegenlerini nükleer ile yok etmişler. Bir pandemi yüzünden doğurganlık sayıları düşmüş, nesilleri tükenmekte. En değişik yanı bu ırkın 1000 yıl kadar yaşayabilmesi. En kötü yanı ise araap mülteciler gibi çok hızlı ürüyor olmaları. Vücut yapıları da aşırı dayanıklı; 2-3 kalp, dalak, böbrek vs. var, kolay kolay öldürülmüyorlar. Evrimleri sayesinde çok dayanıklı bir ırk olmuşlar ama diğer uzaylı türlerin gözünde pek sevilmiyorlar. Hikayelerini ve kültürlerini öğrendikçe empati kuruyorsunuz. Mesela benim biricik Tali’nin ırkından da teknik ve politik sebeplerden dolayı soğudum ama bu karakteri sevmeme engel değil :3 Her görev sonrası takım üyeleri kendi yorumlarını yapar, konuşmalarını yapar, fikirlerini söylerler. Konuşmak keyifli. Bazen fazla diyalog var ama sıkmıyor. Bunlar iyi bir hikaye deneyimi yaşatıyor. Eğer iyi bir hikaye deneyimi yaşamak istiyorsanız tavsiye ederim, pişman olmazsınız. Çok kitap okuyan biri değilim ama şu ana kadar bana kitap okutmayı başaran iki oyun var: Witcher serisi Mass Effect serisi (7 romanı, 1 animasyonu var) Son birkaç yıldır bir söylenti var: Mass Effect’in dizisi gelecekmiş. Normal şartlarda bu dizinin gelmesini isterim ama son yıllarda iğrenç “woke” kültürü yüzünden çoğu yapımdan soğudum, özellikle politik doğruculuk ve LGBT konularında. Linçlenmeden söyleyeyim: benim bu arkadaşlarla bir derdim yok. Herkesin kendi seçimi; kimin neyden hoşlandığı, kimin kimi s!ktiği beni hiç ilgilendirmez (BANA ZARAR GELMEDİĞİ SÜRECE). Saygı duymak dışında bir şey yapamam. Ama gel gör ki Witcher dizisinde zoraki siyahi elf mi dersin, The Last of Us dizisinde mi dersin… onu geçtim, önemsiz yan karakterleri zenci veya Çinli yapmak umrumda değil. Ama 45 dakikalık bölümde iki erkeğin sevişmesini ben niye izlemek zorundayım? Bunun senaryoya hiçbir katkısı yok, hikayede önemli bir olay örgüsü değil. Bu yüzden Mass Effect dizisinin gelmesine karşıyım. Ama dizi Amazon Prime tarafından yapılacakmış ve evrenin haklarını elinde bulunduruyorlar, yapım üzerinde aktif çalışıyorlarmış. Amazon yaparsa “yapılsın derim”. Netflix’in elinde olsaydı kahrımdan ölürdüm herhalde. Şimdi “insan hakları/hümanistler” yazmadan şunu da yazayım: oyunda LGBT içerikler var ve buna karşı değilim çünkü oyun sana zorla bir şey dayatmıyor. Hatta bu iyi bir şey, çeşitlilik açısından. Ana karakteri kadın veya erkek olarak oynayabiliyorsun, iki türlü de romantik ilişkiler yaşayabiliyorsun. Bu oyuncunun kendi seçimi. Ara ara farklı çiftler de görüyoruz, türler ve cinsiyetler açısından. Bu olay günümüz oyunlarında olsa nefret ederim çünkü göze sokuluyor. Burada ise Mass Effect bunu zorla dayatmıyor, bu iyi bir şey. Hem nefret oluşturmuyor hem de oyuncuyu soğutmuyor. Gelelim benim hikayeme: Bir gün Steam kütüphanemi karıştırıyordum. Nedense canım çok ağır bir bilim kurgu çekmişti. Steam dolar kuruna geçmeden önce bir çiğ köfte parasına aldığım bir oyun vardı: Mass Effect Legendary Edition. Zamanında almıştım ama yüzüne bile bakmamıştım. 4-5 yıl boyunca kütüphanede tozlanmıştı. Son 1-2 aydır bilim kurgu açlığım tuttu. Geçenlerde Dead Space 2 ve 3’ü arka arkaya oynayıp bitirdim ama yine de doymadım. “EA’in başka bilim kurgu oyunu var mı?” diye bakarken Mass Effect çıktı karşıma. Seri eski ama Legendary Edition ilk üç oyunun görsel olarak iyileştirilmiş haliymiş. Çıkış tarihlerine baktım; EA’in gerçekten iyi oyunlar yaptığı dönemlere denk geliyor. Bir risk alıp indirdim. Oynanış günümüze göre biraz eski, grafikler idare eder. İlk 1 saat açıkçası sıktı, hatta baymaya başlamıştı. Ama hikaye ve karakterler beni içine çekti. Yanımıza aldığımız karakterler o kadar derin ve özgün işlenmiş ki oyundan kopamıyorsun. Hatta daha önce oynamadığım için kendime küfür ettim. Şu an üçlemenin tam ortasındayım ve son iki haftada neredeyse 90 saat oynadım. İlk oyunda yaptığın seçimlerin ikinci ve üçüncü oyunu etkilemesi çok güzel bir detay. RPG tarafı da ayrı güzel; çeşitlilik konusunda gerçekten iyiler. Oynanış olarak her oyun bir sonrakinde üzerine koyarak ilerliyor (tartışılır), ama genel olarak sıkmıyor.

une tuerie histoire magnifique un grand merci au créateur sérieux ça mérite même un film et une série tellement de variantes à l'histoire et de monde à explorer 10/10

I feel morose saying goodbye to this surreal experience that was ME. It was as if my own feature with my own people and own actions. You can see the passion of the creators; with the tender love, they created this once-in-a-lifetime gem. I tried to prorogue the gameplay and play in little portions, but man, it's way too immersive! So nuanced, so layered, so detailed and such a delight. The dialogues, the beautiful OSTs and the little chores have always been the game's highlights. Another aspect is very personal; playing ME in its truest sci-fi core somehow connects me to Prof. Shonku's world in ways I can't precisely pinpoint. That's where my feelings of anemoia stem from, not to mention meeting old friends all over the game and carrying over choices. It's not just a single judgement that affects someone's life; it's a culmination of decisions one makes along the way, just like in real life. There have been losses, albeit some heavy ones, just like in real life. A saga hasn't impacted me this much in a while. This is not a game you can and should play once. So many routes, so many decisions, so many outcomes. My first playthrough was highly on Occam's Razor principle, and I intend to explore other alleyways in due time. Read this comment somewhere, rough verbatim: "Mass Effect is really a masterpiece when it comes to showing the creation of a hero. At the end of the series, Shepard has really become a mythical hero, and you have seen it being built piece by piece." - in its most cinematic grandeur. A few years down the line, I'll revisit this game with the same amount of fondness and affection, I'm certain. I'm in awe. The fact that the writers of the Mass Effect trilogy succeeded at getting players so invested in the world they created that the choices posed at the very end feel like they matter, is a testament to how amazing these lores are. It evokes attuning to personality; different kinds of Shepards will make choices that best fit their cores. I'm loyalist-coded and sure as hell never getting over it. Truly grateful to Bioware for the TLC and intricacy it gave to this one-of-a-kind phenomenon- -for Mordin said, "Someone else might've gotten it wrong".

Henüz ilk oyunu oynayıp bitirdim ve ilk oyun için yorum yapıyorum, diğer oyunları oynadıkça güncelleyeceğim. İlk oyunu 2007'de çıkan bir uzay macerası olan rpg türündeki bu oyun gerçekten 2026 yılında bile baştan sona kendini keyifle oynatabildi. Oyunun ilk yarısını yan görevleri de yaparak, ikinci yarısını biraz daha ana göreve odaklanıp sadece çok önemli yan görevleri yaparak bitirdim. Normalde eski oyunlara pek tahammülüm yoktur ama yine de bitirmeye çalışırım fakat bu sefer beklediğim gibi olmadı. Öncelikle grafikler eski olsa da pek sırıtmıyor, atmosferi bozmuyor, hala daha az da olsa gideri var. Serinin diğer oyunlarını oynamadığım için oynanış beni gerçekten de rahatsız etmedi, birçok kişinin bundan yakındığını görmüştüm. Tamam çok da ahım şahım bir oynanışı yok ama oynanmayacak seviyede de değil. Yetenek ağacını geliştirmek, silahları ve zırhları upgradelemek benim için keyif vericiydi. Hem ana hikaye hem de yan hikayeler keyifle izlettirdi, çok nadiren sıkıldığımı hissettim diyebilirim. Bir iki defa oyun kıran buglarla karşılaştım, save almamış olsaydım gerçekten canım çok sıkılırdı bu nedenle sık sık F5 ile save almanızı öneririm. Oyundaki diyalog seçimleri çeşitli, her npc ile konuşabileceğiniz tonla seçenek var. Oyunda karakterinizi farklı geçmişe, farklı amaçlara, farklı sınıflara mensup yapabiliyorsunuz ve buna göre role play yapabiliyorsunuz. Ben iyi bir karakter olmayı seçtim ve bu nedenle birçok görevi konuşarak ikna ederek geçtim. Bunun için konuşmalarda yüksek oranda yapıcı davranmalı, yetenek ağacından albeni seçeneğini fullemeli ve diyaloglarda çıkan mavi-kırmızı renk cevaplarda her zaman maviyi seçmelisiniz ki iyi karakteriniz tutarlı olsun ve statları buna göre yükselebilsin. Kötü karakter yaparsanız da diğer stata verip konuşmalarda atarlı giderli gidip kırmızı seçenekleri seçmeniz gerekli. Diyaloglarda hemen her zaman üstteki seçenek ılımlı, ortadaki seçenek nötr, aşağıdaki seçenek ise olumsuz cevap vermek oluyor. Başlarda bolca yan görev yapmanızı tavsiye ederim çünkü bir sürü item silah ve geliştirmenin yanı sıra statlarınızı da hızla yükseltiyorsunuz, bu nedenle insanların eski diye eleştirdiği combat sistemi sizi rahatsız etmiyor çünkü çok güçlü oluyorsunuz. Oyunun birçok trick noktası var zevk almak isterseniz bunları öğrenip ona göre oynayın derim, örneğin ben biyotik sınıfından yarattım karakterimi ki büyü odaklı oynayabileyim. Çünkü combat eleştiriliyordu ve ben de büyücü olduğumdan daha çok büyü kullandım. Stat kısmında karakterinizin iyi kullanabileceği silahlar gösteriliyor ve buna geliştirme vererek o silahta ustalaşıyorsunuz. Örneğin bir büyücü olan biyotik karakterde tabanca seçeneği olduğu için oyun boyu tabanca hariç silah kullanmadım çünkü diğer silahları kullanmanın hiçbir anlamı yok. Gelişen şey silahım. Yanıma aldığım karakterlerin de ne özelliği varsa ona göre eline silah ve yükseltme vermeniz gerekiyor. Ayrıca bir diğer trick örneği diyelim benim karakterimin şifre çözme statı yok ve büyücü, ben yanıma seçtiğim 2 karakteri TALİ ve WRECK yaptım ki biri tank biri de şifre çözme uzmanı olsun. Bu sayede hiç kaynak harcamadan tüm kilitleri de çözdüm, tankı da öne sürdüm, rahatça onları da kastım. Bir eleştirim yapay zeka üzerine olacak, yanımızdaki karakterler bazen bazı yerlerde takılıyorlar ve savaşta aptala bağlayabiliyorlar, bir noktadan sonra yetenekleri otomatik kullansınlar dedim bir miktar düzeltti ama yeterli olmadı. Çünkü temel sorun sürekli geride kalmaları ve bazen q ve e tuşları ile ileri sürseniz dahi takılıp gelememeleri. Aşırı can sıkıcı şekilde olmuyor ama biraz sinir bozuyor. Bir eleştirim de görevlerin bulunduğu bölgeye gelmedikçe haritada görünmemesi ve sürekli görevi bulmaya çalışmanız. Elime kağır kalem alarak üstesinden geldim, bir bakıma keyifli de oldu sayılır ancak günümüzde çekilecek çile değil çünkü oyunun asıl amacı böyle bir oyun olmak değil. Bu sadece işleri zorlaştıran bir detay olmuş. Genel olarak eski oyunları oynadığımda günümüze göre puan vereceğimde hep 50-75 arası verirken buluyorum kendimi. Oyunu matematik yapar gibi günümüz oyunları ile kıyaslayacak olursam tabii ki ben de düşük puan veririm ama oyunu bende bıraktığı hissiyat ve keyifle oynatması üzerinden puanlayacağım. Oyuna puanım eksileriyle artılarıyla 80/100.

За мат извените, но это чистейший axуй, просто разъe6! 10 из 10! Как же хорошо, что я таки-прикоснулся к этому легендарному чуду!

质量效应真的是游戏史上的奇迹，拥有质量效应是玩家的幸运，也是一个时代的幸运。她的立项与当年的主机大战密不可分，放在今天的商业环境是绝对做不出来的。