Hellblade II: Senua’s Saga

Voices in my head really need to STFU II

Maybe I'm in the minority here, but Hellblade II was a huge letdown for me. The game looks incredible, and the sound design is top-tier. But once you get past the presentation, there's not much that worked for me. The story never grabbed me the way the first game did, the combat felt awkward, and the gameplay was so minimal that it barely felt like a game at times. What makes it worse is that the whole experience is over in less than 8 hours. For something that short, I expected a much stronger story or more engaging gameplay, but neither delivered. I loved Hellblade 1 because it felt unique and memorable. Hellblade II felt more like a showcase for graphics technology than a worthy sequel. Beautiful to look at, but even on sale, I regret buying it.

1. How is this technologically possible? 2. Why nobody else achieved it before? 3. It must be studied. 4. It looks so cinematic, like if it's already beyond 3D and even beyond real-time AI rendering. It is absolutely mind-blowing... You simply cannot look at the other games after seeing this.

Головне розчарування 24 року. Перша частина була шикарна і я думав шо друга продовжить ідеї першої та це було помилкою. Гра надзвичайно красива, музика шикарна, але на цьому переваги закінчуються.Геймплей дуже посередній, можна подумати шо це так само симулятор ходьби як і перша частина, але сюжет при цьому просто топчеться на місці і не приносить нічого нового в розвиток персонажа. Ця гра відчувається чисто як філер, красивий, але все ще філер. Точно не вартує за повну ціну ( LMAO, я робив ще й передзамовлення її), тільки зі знижкою і за умови що ви готові миритися з вищевказаними проблемами.

전작과 비교 했을때 그래픽 빼고는 모든게 퇴보함 1편에서의 분위기 있는 연출을 기대하고 플레이 했지만 한두군데 빼고는 볼거리가 전혀 없고 제일 중요한 마지막 임팩트가 전혀 없다 전작에서는 그래도 다대일 전투로 박진감이 그나마 있었지만 이번에는 전투를 일대일 자동매칭 시스템으로 바껴서 박진감이 1도 없다 안그래도 단순한 플레이를 더 단순하게 만들어버려서 흥미가 더 떨어짐 뛰지도 못하고 느릿느릿 걷는 구간이 많아서 1편보다 엄청 답답함 애매모호한 진행 전개로 컷씬으로 대체 했으면 좋겠다는 생각이 자꾸 듬 퍼즐 문양에 대한 의미 전달이 전작보다 적고 별로 없어서 아쉬움 1편은 과거의 아픔과 어둠을 극복하면서 내면의 성장을 의미 있게 이야기 해주지만 2편은 깨달음을 얻고 성숙해진 세누아가 내면의 여정을 보여주는 이야기인데 나루토마냥 쓸데없이 생기는 동료와 전도꾼 빙의 포교 활동으로 이야기를 이상하게 각색함

Hellblade II knows how to impress. With its stunning graphics, fantastic soundscape, incredibly intense atmosphere, excellent presentation, and brutal fights. However, it’s also very linear, short (maybe 6 hours), and the gameplay and sequence of story events tend to repeat themselves. In the end, I don’t think Hellblade II is better than the first part, but it’s still a worthy sequel.

Gördüğüm kadarıyla çok yürümekten, combatından, cutscenelerden şikayet edenler var. Öncelikle, bu oyunun amacı herkese hitap etmek değil. Bu oyun herkese "gel beni aksiyona doymak için oyna" da demiyor. Bu oyunu oynamaya saf aksiyon ve uçup kaçmalı combat üzerine oynuyorsanız zaten hata ediyorsunuz. Bu beklentilerle ve amaçla oynayan ve üstüne oyunu gömen kişileri anlamakta güçlük çekiyorum. Şu oyunun anlatmak istediği anlaşılır fakat oyunu anlamadan ve bilmeden dalıp bir de oyunu gömmeye çalışanları anlamak daha zor. Arkadaşım, bir zahmet sen bu oyunu oynama, çünkü bu oyunun sana ihtiyacı yok ve sana anlatabileceği bir şey de yok. Anlamak isteyenler, bir oyundan ne hissedeceğini ve ne almak isteyeceğini bilenler oynasın. Yürürken etrafı keşfetmeyi, incelemeyi, insanın içine gerektiği yerlerde huzur vermesini, gerektiğinde korkularını ve bunlarla yüzleşmesi gerektiğini en iyi şekilde anlatan yapımlardan biri. Girdiğiniz ortamların hayallerden mi yoksa gerçeklerden mi ibaret olduğunu dahi sorgulatıyor her anda. Beyninizi kurcalıyor. Öte yandan sesleri mi dinleyeceksin, onlara mı odaklanacaksın yoksa etrafa mı bakacaksın, düşmanlarından mı kaçacaksın? İşte oyuncuyu en çok geren noktalar bunlar. Bir süre sonra oyuna kendinizi o kadar kaptırıyorsunuz ki kendiniz olarak değil, Senua'nın iç dünyasıyla hareket ediyorsunuz. Ama bunun farkında bile olmuyorsunuz. Senua'nın nelerle mücadele ettiğini, nerelerden gelip geçtiğini, karşılaştığınız şeylerin ne anlama geldiğini sorgulamak tam kafa yoracak kişilerin işi olduğu için, bu oyun da ancak böyle kişilerin gözlerinde, ellerinde ve aklında değerlenebilir ve değerini koruyabilir. Böylesi bir deneyim yaşatan bir oyun daha var mı bilmiyorum ama en iyi örneklerinden biri de bu oyun serisidir. Grafikler üst düzey, görsel şölen. Her girdiğiniz alan ve bölge (mağara, orman, sahil, dağ vb.) sizi bu grafikler sayesinde bambaşka bir gerçekliğin içine koyuyor. Ses tasarımı zaten bu oyunun başlı başına en iyi noktası; yine bu alanlara girdiğinizde her bir sesin kulağınızda ince ince yer ettiğini düşünün. Gerektiği yerde çok rahatsız edici, gerektiği yerde ise rahatlatıcı. Oyunda bahsedecek çok şey var. Anlat anlat bitmez. Başarılı olduğu her yönden tutun da hikayesine kadar her şeyi anlatmak isterim fakat çok uzatmayacağım. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3719336765

Real psychedelics😱 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3745816964 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3742717908 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3742517309