Hades

I won't go into every detail, but I have to mention the amount of content packed into this game. It's honestly ridiculous how it refuses to become repetitive. Every run seems to bring new dialogue, new interactions, or some small surprise I haven't seen before. And when you finally think you've beaten the game, it feels like Hades shows up with a wheelbarrow full of new content and says, "Did you really think you were done? You still have a lot left to discover."

[h3] Нельзя просто взять и сбежать… [/h3] Как и со многими другими во истину клевыми играми, с Hades у меня получилось точно также, в плане того, что сразу влиться было тяжело. Пришлось аж начать игру полностью заново, хотя отыграла часов 10-15… как говорится «выйди и зайди нормально». И только отыграв стабильно, без долгих перерывов часов 20, уже ближе к моей первой победе над Аидом я осознала, что пропала… забег за забегом, остановиться сложно. Еще одна Игра с большой буквы! Не переставала удивляться тому, какая она [b]большая[/b], сколько тут сюжета и насколько серьезно он проработан. Абсолютно каждый аспект игры переплетается и дополняет друг друга. Настолько [b]качественно, что просто челюсть отпадает![/b] Я играла на обычном уровне сложности, но это не значит, что было «просто» или даже «нормально»(есть божественный режим, где должно быть чуть полегче кстати). Это самый, что ни на есть [b]рогалик во всей красе![/b] Главный герой, точно также как и игрок, [b]обязан стать лучше, чтобы добиться цели.[/b] Я не знаю как так разработчики создали этот баланс, но ты действительно должен научиться играть в эту игру. В этом пути ты изучаешь свои возможности, изучаешь встречающие тебя преграды, знакомишься с теми, кто протягивает тебе руку помощи… и все для того, чтобы получить то, что ты хочешь и найти ответы на желанные вопросы… В игре [b]невероятный визуальный стиль.[/b] А тот факт, что всё рисовала одна девушка просто дар речи отнимает. Сюда же добавляем [b]крутейший саунтрек и аудиодизайн[/b]: в некоторых сегментах супер драйвово, а в некоторых крайне трогательно. На данный момент я уже прошла эпилог, но осталось еще добить немного достижений, и всё это время я слышу все новые и новые диалоги... [b]Всё озвучено на высшем уровне[/b], голоса актеров просто "муа", в титрах при этом видишь, что многие актеры озвучивают сразу несколько ролей и ты такой "ШТО?! ЭТО ВСЕ ОДИН ГОЛОС?!". Я глубоко впечатлена мастерством актеров, способных так филигранно воплотить своих персонажей. Хотя тут явно заслуга еще и сценаристов, которые смогли этих самых [b]персонажей тщательно прописать.[/b] Это кстати доказывает еще и [b]юмор[/b], потому что хихиканье от меня исходило регулярно, особенно когда Дионис раскрывал свой рот. А вишенкой на торте становится сюжет, который обосновывает абсолютно каждый твой чих, рассказывает обо всех и всём, что тебя окружает. Обойдусь на всякий случай без спойлеров, но короче говоря, [b]продвижение по истории было одним из основных мотиваторов для меня дойти до самого конца. И получила много-много удовольствия и от финала и от самого пути.[/b] [b]В конечном итоге, если дать себе время, чтобы немного освоиться в этой прекрасной игре, то пройдет не так уж и много времени, прежде чем ты поймешь, что[/b] [i]отсюда не сбежать...[/i]

[h1]삼촌, 이모, 지인 등 각종 도움 받아가며 아빠 지갑 털고! 아빠 회사 물건들 부수며!! 회사 지키는 직원들도 줘패고!!! 심지어 아빠까지 줘패는!!!! 본격 아빠 괴롭히기 게임![/h1] 본 게임은 기존에 있던 게임과 이야기에 개발자의 개성과 각색을 듬뿍 넣어 매력적으로 재해석한 게임임! 스토리는 그리스 신화이지만 개발진이 신화 속 인물들의 외형과 성격을 각색하고 재해석하여 색다른 매력으로 만들었으며 게임성은 여태 나왔던 로그라이크 장르 게임들의 매력적인 장점들을 적절하게 잘 뽑아내 재미있게 잘만들어냈음 게임이 출시한 지 꽤 되었고 이미 명작 계열에 들어가 있어 많은 분들이 장단점을 적어주셨을 터이니 개인적으로 아쉬웠던 점만 조금 말해보겠음 주인공의 목소리 톤이 너무 힘이 빠짐.. 호쾌해야 할 것 같은 캐릭터 디자인 + 게임의 액션성과는 좀 어울리지 않는다는 느낌이 듦.. 그리고 혼잣말 너무 많이 해 근데 너무 낮고 주절주절이라 주변 소리에 묻혀 자막을 봐야지만 뭔 말 하나 알기에 눈이 자막에 어그로가 자꾸 끌려 ㅋㅋㅋ 적의 공격 모션과 여러 판정이 너무 아쉬움 적의 공격 모션이 거진 안보이고 공격 직전 작은 반짝임으로 알려주긴 허나 가뜩이나 이펙트들이 화려해서 아예 보이질 않아 쳐맞든가 딜 포기하고 미리 멀리 거리를 벌려야 됨 그리고 회피기 무적이 없는건가 판정이 이상한건가 싶을 정도로 회피를 사용했음에도 피격을 당해버림; 그리고 탑뷰라 그런지 여러 판정이 이상한데 특히나 미노타우르스의 돌진이 벽꿍이 되는게 아닌 벽을 타고 와서 쳐맞게됨; 등등 게다가 대부분의 적들이 범위 공격을 난사하기에 시너지가 터져 근거리 무기들보단 아예 거리를 두는 활과 총이 너무 압도적으로 성능이 좋았음 아무튼! 아쉬운 점만 쓰긴 했지만 굉장히 개성 있는 예쁜 일러스트와 그래픽 디자인, 그리스 신화를 각색해 다른 맛의 매력적인 인물들과 스토리, 잘만든 게임성으로 특히나 로그라이크 장르를 좋아하는 유저라면 굉장히 재미있게 할 수 있는 게임이지 않을까 싶음! 여담으로 킹갓엠페러제너럴충무공 진정한 어무니 닉스님을 뵙습니다ㅜㅠㅜㅜㅜㅠ

It’s been a while since I played it, but playing Hades 2 right now, I realized this deserved an overdue review! I really like mythology and therefore this game was already something to pique my interest and in the end the characters really made me like this game a lot. Talking to gods and other famous people from mythology in such a casual manner was so much fun, especially the way they are portrayed. Not only are they all so beautifully designed, they have their own personality making them fit, because I love games where not every ally is always nice or every enemy just plain evil. Anger, ego, quirkiness and even foes partially being funny enhances the immersion for me so much more. The cast really pulls out the frustration if you fail a run or are annoyed by certain enemies. It’s also amazing how the dialogs don’t get repetitive after a while like in many other games where you exhaust them rather fast if you play a couple hours. It was such a joy with all these details to explore and getting to know these characters!

Roguelikes/roguelites: "Yeah man we got you fam with 50h of content." "How much of that is unique and handcrafted?" "About 20% man why?" I'm exaggerating here, but this kind of padding is why I don't like this genre; it's a way of slapping the content label on something that doesn't even deserve it. And it gets repetitive. Only 2h in and I'm already feeling it.

I went into this not really knowing what it was, just that it was very well rated, those ratings are well deserved this is a very fun game. Love the art style, love the voice acting, love the game play. Works fine on my Debian 12 install as far as I can tell

Hades is easily one of the best roguelike / hack and slash games I’ve ever played. What pulled me in first was the setting. I’ve always been interested in mythology, gods, divine powers, and stories built around them, so this game immediately caught my attention. The way it uses Greek mythology feels stylish, creative, and full of personality. Every god, every character, and every interaction adds something meaningful to the world, making each run feel like more than just another attempt to escape the Underworld. The gameplay is absolutely fantastic. Fast, smooth, satisfying, and addictive in the best way possible. Every weapon feels different, every boon can change your build, and every failed run still feels like progress. That’s one of the things I love most about Hades: even when you lose, the game still rewards you with story, upgrades, dialogue, and motivation to try again. But what really makes the game special for me is Zagreus and the way he interacts with everyone around him. He isn’t just a silent protagonist trying to escape. He has personality, emotion, humor, frustration, and a real connection with the people in the House of Hades and beyond. His relationship with Hades is tense and complicated, but also one of the most interesting parts of the story. You can feel the conflict between them, not just as enemies, but as father and son. At the same time, his interactions with characters like Nyx, Achilles, Thanatos, Meg, Cerberus, and the Olympian gods make the world feel alive. Every conversation slowly builds relationships, reveals more about the characters, and makes the Underworld feel less like a simple dungeon and more like a place full of history, emotions, and unresolved drama. The story also surprised me with how captivating it is. It’s not just background lore thrown on top of gameplay — it’s deeply connected to every escape attempt. The relationships, the gods, the family drama, and Zagreus’ journey all make the game feel personal and meaningful. The art style, voice acting, and soundtrack also deserve a lot of praise. The game has such a strong visual identity, with character designs that feel both mythological and modern at the same time. The voice acting gives every character even more personality, and the soundtrack keeps every fight intense while still matching the darker, mythological atmosphere of the Underworld perfectly. In my opinion, Hades is one of the best roguelikes ever made and one of the best hack and slash experiences I’ve played. It’s stylish, addictive, beautifully written, and insanely fun. A masterpiece that absolutely deserves its reputation.

genelde rogue-like türündeki oyunlarla aram pek iyi değil ama bu oyuna 2.şans verdikden sonra 1 hafta boyunca sadece hades oynayıp oyunu %100ledim. oyunun hikayesi ile genel oynanışı çok uyumlu. sanat tasarımı ve karakterleri muazzam. karakterlerin hepsinin bir derinliği var ve seslendirmeleri çok iyi. oynanış çeşitliliği de yeterli. başarımlar açısından karakterlerle ilişkinizi ilerlettikden sonra görmeniz gereken bazı diyaloglar ya da sahneler oluyor ve bu kısım biraz garip. bir karakterin görevini sıraya soktukdan sonra oyun size run bitirdikden sonra başka bir karakterin görmeniz gereken diyalogunu göstermiyor. ilk önce sıraya soktuğunuz karakter ile olan ilişkiyi tamamlanız gerekiyor. ama genel olarak bu sorun da oyunu oynamaya devam ettikçe çözülüyor.