Forgive Me Father

[h1]Czy można połączyć retro FPS-a z nowoczesną mechaniką i zrobić to dobrze? Forgive Me Father odpowiada: tak![/h1] Forgive Me Father to bardzo przyjemny ukłon w stronę klasycznych, krwawych FPS-ów, który bierze retro grafikę, szybką rozgrywkę i dorzuca do tego kilka współczesnych mechanik. Efekt? Prosta, intensywna i przede wszystkim satysfakcjonująca strzelanka. [b]Strzelanie, które ma ciężar[/b] Pierwsze, co rzuca się w oczy, to charakterystyczna grafika w starym stylu. Pixelartowa oprawa świetnie pasuje do mrocznego klimatu gry, a duża ilość krwi tylko podkreśla jej bezkompromisowy charakter. Na duży plus zasługuje również arsenał. Każda broń zachowuje się trochę inaczej — czuć jej ciężar, odrzut i siłę. Nie jest to więc tylko zmiana modelu broni przy zachowaniu identycznego sposobu strzelania. Wybór odpowiedniego oręża ma znaczenie, szczególnie na wyższych poziomach trudności. [b]Szybko, głośno i bez chwili wytchnienia[/b] Rozgrywka jest szybka i intensywna, a mocna metalowa muzyka idealnie pasuje do tego, co dzieje się na ekranie. Przeciwnicy potrafią wyskoczyć z najmniej oczekiwanego miejsca — schowani za rogiem czy w kącie czekają tylko na moment, w którym będziemy najmniej przygotowani. Co ważne, przeciwnicy nie są jedynie mięsem armatnim. Mają swoje charakterystyczne ruchy i sposoby atakowania, których z czasem trzeba się nauczyć. Na wyższych poziomach trudności znajomość zachowania przeciwników i dobranie odpowiedniej broni staje się naprawdę istotne. [b]Krótkie, ale intensywne poziomy[/b] Poziomy nie należą do najdłuższych, ale są za to intensywne i mocno wypełnione przeciwnikami. Gra raczej nie pozwala się nudzić i cały czas utrzymuje tempo. Czasami może zabraknąć amunicji, co zmusza do kombinowania i rozsądniejszego gospodarowania arsenałem. Nie jest to jednak problem, który przeszkadza w zabawie — wręcz przeciwnie, potrafi dodać odrobinę napięcia. Sekretów i znajdziek nie ma przesadnie dużo, co akurat uważam za zaletę. Nie trzeba przeszukiwać każdego zakamarka mapy przez pół godziny, żeby mieć poczucie, że czegoś się nie znalazło. Eksploracja jest dodatkiem, a nie obowiązkiem. [b]Prosty, ale satysfakcjonujący rozwój[/b] Drzewko rozwoju postaci jest stosunkowo proste, ale dobrze spełnia swoją rolę. Pojawiają się umiejętności i ulepszenia, które wzajemnie się wykluczają, dzięki czemu trzeba zdecydować, w jakim kierunku chcemy rozwijać swoją postać. Daje to przyjemne poczucie progresu, a dodatkowo ulepszenia potrafią zmieniać wygląd broni. Dzięki temu rozwój nie jest wyłącznie kolejnymi cyferkami w statystykach - jego efekty są również widoczne podczas gry. [b]Nowa Gra+ dla spragnionych eksperymentowania[/b] Jeżeli po przejściu gry nadal będziecie mieli ochotę na więcej, New Game+ pozwala jeszcze lepiej wykorzystać możliwości oferowane przez grę. Możemy ustawiać mnożniki statystyk i dostosować rozgrywkę do własnych preferencji. To dobre rozwiązanie dla osób, które chcą poeksperymentować z buildami, podkręcić poziom wyzwania albo po prostu sprawdzić, jak daleko można przesunąć granice dostępnych mechanik. [b]Podsumowanie[/b] Forgive Me Father to bardzo udane połączenie retro oprawy z nowoczesnymi rozwiązaniami. Jest szybko, krwawo, głośno i intensywnie. Różnorodna broń, przeciwnicy, których ruchy i sposoby ataku trzeba poznać, rozwój postaci i New Game+ sprawiają, że gra oferuje więcej niż tylko bezmyślne strzelanie.