Dark Nights

Great Game but look at that kitty, whoever pass by can pet it and give it a thumbs up. Have a nice day :3 　　　 　　／＞　　フ 　　　 　　| 　_　 _ l 　 　　 　／` ミ＿xノ 　　 　 /　　　 　 | 　　　 /　 ヽ　　 ﾉ 　 　 │　　|　|　| 　／￣|　　 |　|　| 　| (￣ヽ＿_ヽ_)__)

Cierpliwie czekam na trasę Chain 🙏 Przyszedłem dla darmowej gry, zostałem dla gorących facetów i fabuły, serio, to jest profesjonalnie zrobione, ale za darmo??? Ta gra jest naprawdę urocza i zdecydowanie emanuje tymi wszystkimi romansami i klimatami horroru! Wszystkie postacie są świetne! Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to to, że nie mogę umawiać się z Royą, Chainem ani Liojim... cholera, syndrom postaci drugoplanowych. Ta gra jest... BOGATA FABUŁA. Tak bogata w fabułę, że jest jej aż ZA DUŻO. Czasami masz wrażenie, że nawet retrospekcja, która powinna pokrótce wyjaśnić, co do cholery dzieje się na wybranej przez ciebie ścieżce, będzie trwała WIECZNIE. Zdecydowanie polecam grać w tę grę, kiedy nie jesteś zmęczony psychicznie, bo inaczej ryzykujesz zaśnięcie. Czy to coś złego? Nie, nie sądzę. Po prostu warto o tym pamiętać, bo jeśli chcesz zagrać w „trochę symulatora randek otome, żeby zabić trochę czasu”, to nie jest twój wybór. Trwa WIECZNOŚĆ, żeby przejść całą ścieżkę, bez pomijania jej. Fabuła BARDZO się różni w zależności od wybranej postaci, mają one powiązania z nadprzyrodzonymi istotami, których nie będę zdradzać, ale każda ścieżka całkowicie zmienia rozgrywkę. Ma silny element horroru i okultyzmu, co mi się podoba. Mam wrażenie, że bohaterka jest nierealistycznie głupia i nieostrożna, ale nic w grze nie mogłoby się wydarzyć, gdyby nie ona. To takie uczucie, które masz w grach, wiesz? Coś w stylu: „O mój Boże, na północy jest potężna eksplozja, uciekajmy i nigdy nie wracajmy? - NIE. Sprawdźmy to!” - Cóż, czujesz to nieustannie. W tej grze można naprawdę zginąć, chociaż myślę, że nie umiera się wystarczająco często, żeby nauczyć dziewczyny, żeby nie goniły za potencjalnymi szaleńcami ani nie włóczyły się nocą, kiedy... ZDECYDOWANIE nie jest na to odpowiedni moment. Zobaczysz grając. Faceci są... seksowni. Zawsze są na topie w grach otome, ale tym razem wszystkie bardzo mi odpowiadają. Nie ma co narzekać! Czasami wydają się dość głupie, ale hej, główna bohaterka idealnie do nich pasuje. Nic i nikt w tej grze nigdy nie jest normalny. Poza tym, chciałbym umówić się z typową „najlepszą przyjaciółką”, za którą nawet nie da się gonić. O, jest gorąca. Jeśli nic, co napisałem, Cię nie zniechęciło, graj i baw się dobrze. To właściwie jeden z najlepszych symulatorów randkowych, jakie do tej pory wypróbowałem, a wypróbowałem ich wiele. Dark Nights to powieść wizualna z elementami otome, tajemnicą i nadprzyrodzonymi, opracowana i wydana przez Pinlin. Wcielasz się w Miyoko (której imię możesz zmienić) i uważasz, że Twoje codzienne życie jest nudne. Dlatego pragniesz, aby wydarzyło się coś ekscytującego, ale jak głosi przysłowie, uważaj, czego sobie życzysz. Po wycieczce klasowej do lasu niedaleko wioski Miyoko zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Miejscowi ludzie zaczynają znikać, a inni zachowują się dziwnie. Po drodze Miyoko spotyka czterech tajemniczych mężczyzn, z których każdy jest na swój sposób podejrzany. Miyoko zaczyna się zastanawiać, czy któryś z nich nie jest odpowiedzialny za te dziwne zdarzenia. Zakończę streszczenie fabuły tutaj, aby uniknąć spoilerów i tym podobnych. Jeśli chodzi o rozgrywkę, Dark Nights oferuje wiele pojawiających się wyborów. Kilka z nich jest nawet ograniczonych czasowo, co oznacza, że ​​gracz musi szybko podjąć decyzję (w przeciwnym razie najprawdopodobniej zakończy się to źle). Istnieją cztery możliwe ścieżki, a każda z nich ma najlepsze (romantyczne) zakończenie, a także normalne zakończenie i zakończenie kończące się śmiercią. Dodatkowo, zaprezentowano kilka efektów specjalnych oraz zróżnicowaną ścieżkę dźwiękową, choć bez dubbingu. Dodatkowo, gra oferuje wiele osiągnięć Steam/w grze, które jednak nie będą wliczane do ogólnego wyniku użytkownika, dopóki gra nie wyjdzie z etapu „Steam uczy się o tej grze”. Po odblokowaniu wszystkich ścieżek itp. uzyskasz dostęp do dodatkowych materiałów, takich jak szkice i sceny bonusowe. Skoro omówiłem już fabułę i rozgrywkę, przejdę do krytyki. Polecono mi Dark Nights, a ponieważ lubię dobre kryminały, pomyślałem, że równie dobrze mogę spróbować. Początek historii jest nieco powolny, ponieważ poznajemy Miyoko i jej codzienne życie. Jednak szybko nabiera tempa, gdy Miyoko spotyka czterech mężczyzn: Sachiro (który ma amnezję), Zeikuna (który mieszka w leśnej świątyni i ostrzega Miyoko, żeby trzymała się z daleka), Kurato (który włamuje się do domu Miyoko) i Junoru (który znajduje się w starej rezydencji Kenriji, która podobno jest nawiedzona). Każdy z nich ma swoje sekrety, które Miyoko odkrywa, podążając jego ścieżką. Najpierw powiem tylko, jak bardzo podobało mi się to, że każda ścieżka ma swoją własną historię. Na przykład, jeśli zdecydujesz się pójść ścieżką Sachiro, Miyoko dowie się o nim więcej i ostatecznie odkryje, jak i dlaczego ma amnezję. (Spoiler: To niezła gratka.) Oczywiście, każdy z nich ma swoją własną osobowość, jak Junoru (elegancki, uprzejmy dżentelmen) i Zeikun (który jest trochę jak tsundere, bo próbuje odepchnąć Miyoko, ale ostatecznie się w niej zakochuje). Są też różne postacie drugoplanowe, takie jak Lioji i Ikuya, najlepsi przyjaciele Miyoko. Są nawet postacie drugoplanowe, które pojawiają się na różnych trasach, podczas gdy na innych ich nie ma.