COCORO

羊噶模拟器

ก่อนอื่นต้องขอกล่าวล่วงหน้าครับว่า อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวผมเองจากคนที่เล่นเกมของทีมงานชุดนี้มาตั้งแต่ Atri, GINKA วันแรกที่ออก และ COCORO ก็เล่นตั้งแต่วันแรกเช่นกันเพราะคาดว่าผลงานของทีมงานชุดนี้ยังไงก็ต้องออกมาประทับใจเหมือนที่ผ่านมา ถ้านับเฉพาะงานของคนเขียนอย่างเดียวก็เคยเล่น If my haert had wings มาก่อนด้วยเช่นกันถึงจะนานแล้ว ทุกเกมที่เล่นล้วนมีบางอย่างที่น่าจดจำหลังเล่นจบ แต่กลับกันเกมนี้หลังเล่นจนจบแล้วไม่ได้รู้สึกแบบนั้น แน่นอนว่าสามเกมที่กล่าวมาไม่ได้เป็นเกมที่ไม่มีข้อเสียแต่มันมีส่วนที่สร้างความประทับใจให้จนสามารถมองผ่านข้อเสียไปได้ แต่กับ COCORO กลับรู้สึกว่าทำในส่วนนั้นได้ไม่ถึง ข้อเสียมันเลยเด่นขึ้นมาตลอดในระหว่างที่อ่านแทน รีวิวนี้จึงถือเป็นการบ่นในส่วนที่ขัดใจแทนครับ อย่างแรกเลยคือความคล้ายคลึง นางเอกเกมนี้น้อง COCORO ถ้าอ่านจากเรื่องย่อแล้วจะรู้ว่าน้องเป็นหุ่นยนต์ เรื่องราวตั้งอยู่ในช่วงเวลาหลังเกิดเหตุภัยพิบัติ แน่นอนว่าคล้ายกันกับ Atri เพียงแต่ถ้าส่วนที่คล้ายกันมีแค่นี้ก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะสามารถเล่าเรื่องราวที่แตกต่างได้เยอะมากๆ แต่เกมนี้ถ้าใครเล่นจะสังเกตว่ากระทั่งเนื้อเรื่อง หรือบทพูดบางอย่างตอนเล่นเหมือนเดจาวูตอนเล่น Atri เยอะมากบางอย่างตัวเกมนำเสนอเป็นมุกตลกในเกมอันนี้พอเข้าใจได้ แต่ส่วนที่เหลือรู้สึกว่าตัวเนื้อเรื่องพยายามใช้ความเหมือนมาเล่ามากเกินไปจนขาดความเป็นตัวของตัวเอง ปัญหานี้พอเดินเรื่องไปก็ดีขึ้นช่วงหลังแต่พอเป็นช่วงนั้นก็มีเรื่องขัดใจอื่นมาแทน ซึ่งเป็นเหตุผลหลักของผมที่รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันไม่สนุก คือการที่ เนื้อเรื่องมันฝืนหรือพยายามแก้ปัญหาหลายๆอย่างด้วยการที่ให้คนอ่านต้องปิดตาข้างนึงหรือทำเป็นมองไม่เห็นการแก้ปัญหาในเรื่องหลายๆอย่างมากเกินไป บางอย่างคือถ้าคิดตามคนปกติแล้วมันไม่ควรที่ตัวละครจะคุยตอบโต้กันแบบนั้นแต่ตัวเกมดันเอาส่วนตรงนี้มาเป็น Gag อยู่ช่วงหนึ่งเลย แล้วพอเรื่องมาเฉลยให้ตัวละครรอบๆตัวเอกทีหลัง ตัวละครกลับแสดงท่าทางตกใจกันเหมือนเรื่องเพิ่งเฉลยความลับใหญ่ซะงั้น อันนี้เลยทำให้ความอินในเรื่องน้อยลงไปเยอะมาก แล้วการพัฒนาความสัมพันธ์ของ ฮินาตะกับcocoro ผมรู้สึกว่ามันดูขาดความละเอียดอ่อนกว่าคู่หลักในเกมก่อนๆ อิมเพคเลยดูเบา ถึงอาจจะบ่นเยอะแต่ก็มีหลายส่วนที่ผมชอบมากครับ เช่น การเขียนเหล่าตัวละคร support ที่ยังเขียนดีมาตรฐานเหมือนเกมก่อนๆเลย ผมชอบเคมีระหว่างโคทาโร่ซังกับเจ๊คิริกะมาก โคซาเมะจังก็ฮิลใจดีมากๆ อาจารย์เขียนตัวละครแนวนี้เก่งตั้งแต่ โคโทริใน IMHHW รู้สึกเป็นธรรมชาติและไม่ฝืนให้คนอ่านต้องสงสารจนเกินไป งาน Art/Cg สวยงาม และเพลง ED ที่โคตรเพราะ สุดท้ายแล้วตัวผมเองที่เล่น VN เนื้อเรื่องและการทำให้คนอ่านรู้สึกผูกพันกับตัวละครต้องมาก่อนอันดับแรกๆ พอเกมนี้ทำส่วนตรงนี้ได้ไม่แข็งเลยกลายเป็นความผิดหวังแทน แต่ก็ยังเป็นกำลังใจขอให้ผลงานต่อไปดีขึ้นครับ ยังไงก็รอเล่นอยู่เหมือนเดิม